ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ 2012

Η πολιτική συμμαχιών των κομμουνιστών καθορίζεται από το στόχο της ανατροπής του εκμεταλλευτικού καθεστώτος και όχι της διατήρησής του

Η ομιλία του Γ. Μαρίνου, μέλους του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, στο κλείσιμο της Συνάντησης

Οι εκπρόσωποι όλων των Κομμουνιστικών και Εργατικών Κομμάτων που πήραν μέρος στη Συνάντηση

Στην παρέμβασή του, με την οποία έκλεισε τις εργασίες της Συνάντησης χτες το απόγευμα, ο Γ. Μαρίνος, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, σημείωσε:

«

Ευχαριστούμε τα Κομμουνιστικά Κόμματα που πήραν μέρος στη Συνάντηση που οργάνωσε το ΚΚΕ, ευχαριστούμε τους συντρόφους για τη συμβολή τους στη συζήτηση και τη μεταφορά της πείρας από την ανάπτυξη της ταξικής πάλης στον τόπο τους, ενάντια στην επίθεση του κεφαλαίου και των πολιτικών δυνάμεων που υπηρετούν τα συμφέροντά του.

Γνωρίζουμε πως τα προβλήματα είναι σύνθετα, υπάρχουν διαφορετικές προσεγγίσεις σε πολύ σοβαρά ζητήματα, σε ζητήματα στρατηγικής σημασίας, οι δυσκολίες του κομμουνιστικού κινήματος στην Ευρώπη αλλά και γενικότερα είναι μεγάλες, αλλά θα επιμείνουμε. Η κατάκτηση επαναστατικής στρατηγικής και τακτικής που αντιστοιχεί σε αυτή, είναι μια δύσκολη υπόθεση, αλλά είναι μονόδρομος.
Είναι το αναντικατάστατο εργαλείο που θα διαμορφώσει στέρεο έδαφος για την ιδεολογικοπολιτική και μαζική πάλη και θα συμβάλει στη συγκέντρωση και την προετοιμασία εργατικών, λαϊκών δυνάμεων στη σύγκρουση με το κεφάλαιο, τα κόμματά του και τις ιμπεριαλιστικές ενώσεις, για την ανατροπή της καπιταλιστικής βαρβαρότητας.
Αυτό είναι υπόθεση των κομμουνιστών. Είναι υπόθεση των ΚΚ που αντιτάσσονται στην

Εισηγητική ομιλία της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Αλέκας Παπαρήγα στην ευρωπαϊκή κομμουνιστική συνάντηση.

ΘΕΜΑ: Η στάση των κομμουνιστικών κομμάτων απέναντι στην καπιταλιστική κρίση: Ενσωμάτωση ή Ρήξη Ποιες είναι οι τραγικές συνέπειες στη ζωή της εργατικής τάξης, του εργαζόμενου λαού είναι πια πολύ γνωστές, αφού η οικονομική κρίση κρατάει πάνω από 5 χρόνια, και σε όλες τις χώρες που ξέσπασε τα βάρβαρα μέτρα είχαν την ίδια κατεύθυνση και τον ίδιο στόχο: Να κάνουν πάμφθηνη την εργατική δύναμη, να ανοίξουν νέους δρόμους κερδοφορίας και κατά την περίοδο της κρίσης και κυρίως μετά την αναμενόμενη αναιμική και λίγο πολύ βραχύχρονη ανάκαμψη. Σήμερα είμαστε πολύ πιο πλούσιοι, όχι μόνο από την εμπειρία που προσφέρεται στην Ελλάδα, αλλά και από την εμπειρία στα κράτη μέλη της ΕΕ, ιδιαίτερα της ευρωζώνης, από την πείρα της κρίσης του 2008 στις ΗΠΑ και όχι μόνον. Είναι επίσης πολύ νωπή η πείρα από την κρίση στη Ρωσία, την Αργεντινή, όπως και στις λεγόμενες τίγρεις της Ασίας. Θεωρούμε ότι το εργατικό κίνημα, το κομμουνιστικό κόμμα παντού πρέπει να δώσει ταυτόχρονα την μάχη για να ξεκαθαρίζεται στους λαούς ο χαρακτήρας της κρίσης, μαζί με τον αγώνα για να συγκρατηθεί ο κατήφορος, για την φιλολαϊκή διέξοδο. Το ότι η κρίση το 2008-2009 εκδηλώθηκε στο χρηματοπιστωτικό σύστημα, στη σφαίρα της κυκλοφορίας του κεφαλαίου, ή στο ότι η κρίση στην Ελλάδα συνδέθηκε με το χρέος και τα ελλείμματα, καθόλου δεν σημαίνει ότι έχουμε μια νέου τύπου κρίση. Από την πρώτη στιγμή ξεκαθαρίσαμε ότι πρόκειται για κρίση υπερσυσσώρευσης κεφαλαίου, που η ρίζα της βρίσκεται στη σχέση εκμετάλλευσης της εργατικής δύναμης από το κεφάλαιο, στη