Η βία έχει χρώμα

902.gr

Η ΟΝΝΕΔ διοργάνωσε, υπό την αιγίδα της Διεθνούς Ένωσης Κεντροδεξιών Νεολαιών (IYDU), μια διεθνή συνάντηση με τίτλο «Διεθνής Διάσκεψη Νέων ενάντια στη Βία των Άκρων», στην οποία απηύθυνε και χαιρετισμό ο Α. Σαμαράς.
Ο πρωθυπουργός, ανάμεσα σε άλλα, είπε: «Η άκρα Αριστερά συναντά την αναρχία, με το λαϊκισμό να αποτελεί το συνδετικό τους κρίκο. Όμως, δυστυχώς ο λαϊκισμός, όταν συνδυάζεται με την απόγνωση και τη δημαγωγία, μπορεί να γίνει ακόμα περισσότερο επικίνδυνος. Το είδαμε στα επεισόδια βίας σε πολλές χώρες, αλλά και σε φαινόμενα μισαλλοδοξίας. Και η άκρα Δεξιά, επίσης, συστηματικά καλλιεργεί τη μισαλλοδοξία και δηλητηριάζει τις κοινωνίες. Το χειρότερο είναι ότι και τα δύο άκρα τροφοδοτούν το ένα το άλλο. Και διαλύουν τις κοινωνίες. (…) Δεν φοβόμαστε, γιατί πολύ απλά, αν εμείς κάνουμε σωστά τη δουλειά μας, οι ακραίοι δεν θα έχουν λόγο ύπαρξης.» Για να καταλήξει και στο γνωστό «κλισέ»: «Τη βία, λοιπόν, πρέπει να την καταδικάζουμε στην οποιαδήποτε μορφή της, από όπου και αν προέρχεται».
Όπως αναφέρει η ΟΝΝΕΔ στο σχετικό δελτίο Τύπου: «Στόχος είναι να αναδείξουμε ως νέοι άνθρωποι τα αδιέξοδα της βίας σε κάθε επίπεδο, αλλά και να στείλουμε ένα οικουμενικό μήνυμα ενάντια στον εξτρεμισμό». Η εκδήλωση είναι ενταγμένη σε καμπάνια που κάνει η ΟΝΝΕΔ το τελευταίο διάστημα με τίτλο «Η βία δεν έχει χρώμα».
Όμως η βία έχει χρώμα: Είναι ταξική. Την ασκούν οι κεφαλαιοκράτες, μέσα από την ταξική εκμετάλλευση, μέσα από το κράτος τους και τους μηχανισμούς τους.
Στην πραγματικότητα, όταν οι αστοί μιλούν για «καταδίκη της βίας», στο στόχαστρό τους βάζουν το

Η πρεμούρα του ΣΥΡΙΖΑ

«Σύγκρουση Τσίπρα - Σαμαρά για την πορεία της χώρας με αφορμή τον ιστορικό ρόλο του Κωνσταντίνου Καραμανλή» είναι ο χτεσινός πρωτοσέλιδος τίτλος της «Αυγής». Ενώ στο συγκεκριμένο θέμα στην πρώτη σελίδα έγραφε: «Οι διαφορετικές προσεγγίσεις από τον Αλ. Τσίπρα και τον Αντ. Σαμαρά του ιστορικού ρόλου του Κωνσταντίνου Καραμανλή με αφορμή τα 15 χρόνια από το θάνατό του, σηματοδοτούν τους δύο διαφορετικούς δρόμους, μεταξύ των οποίων καλούνται να επιλέξουν οι πολίτες για το μέλλον τους». Γράφει επίσης: «Το "μήνυμα" της υπέρβασης των ορίων, που επέβαλαν στη χώρα ο εμφύλιος και οι ξένοι προστάτες, ανέδειξε ο Αλ. Τσίπρας από τη διαδρομή του ιδρυτή της ΝΔ». Με βάση τα παραπάνω θα μπορούσε εύλογα καθένας να ρωτήσει: Είναι δυνατόν ένας ηγέτης της αστικής τάξης, που υπηρέτησε τα συμφέροντα του κεφαλαίου στην Ελλάδα σε διάφορες ιστορικές περιόδους, να αποτελεί πρότυπο για τον ΣΥΡΙΖΑ και μάλιστα τέτοιο που να το προβάλλει ως παράδειγμα που ανοίγει το δρόμο για φιλολαϊκές λύσεις με βάση τη δική του πολιτική; Και να καλεί το λαό να ακολουθήσει αυτό το δρόμο; Μα αυτό, ανεξάρτητα από το πώς θέλει ο ΣΥΡΙΖΑ να βλέπει και να προσδιορίζει τον ιστορικό ρόλο ενός αστού ηγέτη, είναι η καλύτερη ομολογία ότι και ο ΣΥΡΙΖΑ τους αστούς θέλει να υπηρετήσει, το κεφάλαιο θέλει να υπηρετήσει. Και καλεί την εργατική τάξη, το λαό, να τον στηρίξουν, αναδεικνύοντάς τον στην κυβερνητική εξουσία για να υπηρετήσει την τάξη που εκμεταλλεύεται στυγνά το λαό. Καλεί, δηλαδή,

ΚΚΕ: Σχόλιο για τις ομιλίες Σαμαρά-Τσίπρα στο Ελληνοαμερικάνικο Επιμελητήριο

www.902.gr

Σε σχόλιό του για τις ομιλίες του Αντώνη Σαμαρά και του Αλέξη Τσίπρα, στο Ελληνοαμερικάνικο Επιμελητήριο, το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ σημειώνει:

«Ο πρωθυπουργός, επαναλαμβάνοντας τα γνωστά ψέματα, με θράσος ισχυρίστηκε ότι τα νέα φοροεξοντωτικά μέτρα σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων για να δοθούν νέες φοροαπαλλαγές προς το μεγάλο κεφάλαιο γίνονται με γνώμονα το συμφέρον του λαού. Το ίδιο και η υλοποίηση των βάρβαρων μέτρων και των μνημονίων.

Από την άλλη, η ομιλία του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ ήταν συρραφή συνθημάτων από προηγούμενες ομιλίες του Γ. Παπανδρέου και του Αντ. Σαμαρά στον ίδιο χώρο, με ολίγη αριστερή σάλτσα. Δηλαδή εμφάνισε ως νέο και ριζοσπαστικό το παλιό και αποτυχημένο σοσιαλδημοκρατικό "μαγικό" φάρμακο, με το οποίο και τα θηρία – μονοπώλια – θα αποκτήσουν υψηλή κερδοφορία και το θύμα – ο λαός – θα ευημερήσει.

Οι εργαζόμενοι πρέπει να το πάρουν απόφαση. Τα κόμματα που υπερασπίζονται την ΕΕ, τον "ευρωμονόδρομο" και δεν έχουν στόχο την ανατροπή των μονοπωλίων τσακώνονται για το ποιος θα είναι στην κυβέρνηση και για το ποιος εξυπηρετεί καλύτερα τα συμφέροντα της ελληνικής πλουτοκρατίας, όχι για τα συμφέροντα του λαού».