Ιράν: Η θρησκευτική διάσταση του πολέμου- Ηλίας Παπαναστασίου

 

ΗΠΑ και Ισραήλ για να δικαιολογήσουν την επίθεση στο Ιράν επικαλέστηκαν το «θεοκρατικό καθεστώς της Τεχεράνης». Μόνο που εξετάζοντας τα δεδομένα του πολέμου και των αντιπάλων η θεοκρατία και η θρησκοληψία φαίνεται ότι αφορά τις ΗΠΑ και το Ισραήλ και όχι το Ιράν! 

 

Ο Ηλίας Παπαναστασίου, οικονομολόγος και πολιτικός επιστήμονας αναλύει την θρησκευτική διάσταση του πολέμου, αλλά από την πλευρά των επιτιθέμενων ΗΠΑ και Ισραήλ. Μιλά για το οικονομικό κόστος του πολέμου που όπως λέει οι ΗΠΑ είναι δύσκολο έως αδύνατον να αντέξουν αν παραταθεί. 

 

Περιγράφει το φοβερό αδιέξοδο στο οποίο έχει εγκλωβιστεί ο Τραμπ ,διαπιστώνοντας ότι είναι αυτοκτονία να συνεχίσει τον πόλεμο και μεγάλη ήττα να υποχωρήσει. 

Η θρησκευτική διάσταση του πολέμου κατά του Ιράν από ΗΠΑ και Ισραήλ. ΗλίαςΠαπαναστασίου

 

«Στον απάνθρωπο πόλεμο εναντίον του Ιράν, ο Τραμπ δεν έχει στρατηγική βάθους. Έχει το Ισραήλ, το οποίο επιδιώκει τον διαμελισμό του Ιράν. Αυτός ο πόλεμος έχει και τη θρησκευτική του διάσταση και αυτό δεν αφορά το Ιράν! Αφορά τις ΗΠΑ και το Ισραήλ»! Ο πολιτικός επιστήμονας και οικονομολόγους Ηλίας Παπαναστασίου αναδεικνύει μία από τις πολλές πτυχές του πολέμου ΗΠΑ-Ισραήλ κατά του Ιράν. Μπορεί η Δύση να μιλά για το «θεοκρατικό καθεστώς της Τεχεράνης», αλλά μήπως η θεοκρατία πρέπει να αναζητηθεί κι αλλού;

«Η Ευρώπη έχει πλέον ανάγκη την Τουρκία»! Ηλίας Παπαναστασίου

 

Ποιες είναι τελικά οι ευρωπαϊκές επιδιώξεις της Τουρκίας; Ποια είναι η σχέση της Τουρκίας με την Ευρώπη ,όχι μόνο σήμερα, αλλά ιστορικά, διαχρονικά; Έχει η Τουρκία ανάγκη της Ευρώπη ή μήπως σήμερα συμβαίνει το αντίθετο; Η Ελλάδα με τη στάση της , δίνει ευρωπαϊκό διαβατήριο στην Τουρκία;

Ο «αντιπερισπασμός» του Τραμπ στο Ιράν

 

 

Στην εκπομπή του «Ιδεοχώρου», ο Δημήτρης Λιάτσος συνομιλεί με τον καλεσμένο του οικονομολόγο και πολιτικό επιστήμονα, Ηλία Παπαναστασίου, για την έντονη φημολογία που υποκινείται από την Ουάσιγκτον και τα Δυτικά ΜΜΕ ότι οι ΗΠΑ θα (ξανα)χτυπήσουν το Ιράν.

 

 Ολα αυτά, εν μέσω της δημοσιοποίησης του «φακέλου Επστάιν», που περιλαμβάνει τουλάχιστον 3 εκατομμύρια έγγραφα και καταγγελίες για απίστευτες αθλιότητες (ακόμα και κανιβαλισμούς) από πρόσωπα της αμερικανικής και διεθνούς ελίτ των πλουσίων. Μεταξύ των άλλων, φιγουράρουν τα ονόματα του νυν προέδρου των ΗΠΑ, Τραμπ, και του πρώην, Μπιλ Κλίντον.

 0:00 Έναρξη εκπομπής. Ο Τραμπ θα ξανά-βομβαρδίσει το Ιράν; Παγκόσμιο σόου σε μια προσπάθεια να κρυφτεί η κατηφορική πορεία. Έλληνες και Ελλάδα, τι; 

4:15 Δεν πάει καθόλου καλά έξω ο Τραμπ. Κινήσεις χωρίς αποτέλεσμα. Επίθεση κατά του Ιράν μπορεί να αποβεί καταστροφική για ΗΠΑ-Ισραήλ. 

7:15 Δυτικά ΜΜΕ, μαζί και ελληνικά, διαστρεβλώνουν την εικόνα για την ζωή μέσα στο Ιράν… Ελλάδα, αντίγραφο της αμερικανικής πολιτικής. Σε αντίθεση με την Τουρκία που ελίσσεται

 10:35 Ο Τραμπ αποσύρθηκε από τη συμφωνία για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν. Τώρα το… κατηγορεί. Οι γυναίκες στο Ιράν σε 60-70% σπουδάζουν! 

12:55 Ελλάδα «κατάφερε» να χαλάσει τις σχέσεις με παραδοσιακούς συμμάχους πριν λίγες δεκαετίες. Άριστη σχέση με Ιράν πριν 30 χρόνια 

15:35 Το Ιράν μας έδινε πετρέλαιο επί πιστώσει όταν κανένας «σύμμαχος» δεν έδινε. Ο σουλτάνος, πριν δυο αιώνες ήθελε φόρο υποτελείς τους Έλληνες. Ο ρόλος των Εγγλέζων 

19:35 Τραμπ σήμερα λεηλατεί, όπως οι πρώτοι διδάξαντες οι Βρετανοί. 

23:00 Γιατί τα κάνει όλα αυτά ο Τραμπ αν στις ΗΠΑ ήταν όλα καλά και ωραία μέσα; Ξεφτίζει το πολυδιαφημισμένο «αμερικανικό όνειρο»;

 25:15 Στις ΗΠΑ ο συνοριακός στρατός οργιάζει κατά των μεταναστών. Μειώνεται η ροή του δολαρίου στον κόσμο. Παγκόσμιος Νότος ανέρχεται 

28:40 Η Αμερική βρίσκεται σε κατάσταση εκφυλισμού. Ποιος ανέδειξε την Κίνα; Μα, οι αμερικανοί καπιταλιστές πριν από 45 χρόνια! 

30:50 Η ανερχόμενη Ρωσία έγινε στόχος των αγγλοσαξώνων με εφαλτήριο την Ουκρανία από το 2004 με τη λεγόμενη «πορτοκαλί επανάσταση». 

33:10 Δίνονται εικόνες-τροφή για μελέτη και δυνατότητα γνώσης του παγκόσμιου σκηνικού. Τέλος εκπομπής Μεταξύ των άλλων, επισημάνθηκαν τα εξής:

Γεωψυχιατρική ή αλλιώς, πως η παράνοια εναντίον της Ρωσίας οδηγεί τάχιστα σε πόλεμο

 

Του Ηλία Παπαναστασίου

 

 

Διαβάζουμε στον ηλεκτρονικό τύπο

 

« Ταχύτατες εξελίξεις των τελευταίων ημερών! Η ρητορική του Trump του Αμερικανού Προέδρου άλλαξε… και εκεί που ήθελε ειρήνη… τώρα απαιτεί από το ΝΑΤΟ να καταρρίπτουν ρωσικά αεροπλάνα εάν παραβιάσουν τον εναέριο χώρο του ΝΑΤΟ. Μιλώντας στην Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, ο Trump μπέρδεψε πολλούς. Ενώ αποκάλεσε την Ρωσία ισχυρή στρατιωτική δύναμη…. μετά την αποκάλεσε χάρτινη τίγρη. Ενώ τόνισε ότι η Ουκρανία θα χάσει εδάφη… λίγο πιο μετά τόνισε ότι η Ουκρανία μπορεί να ανακτήσει όλα τα εδάφη που έχασε.
Ενώ τόνιζε ότι ο πόλεμος θα τελειώσει σύντομα… τώρα αναφέρει ότι θα απαιτηθεί πολύς καιρός για να τερματιστεί ο πόλεμος… Για πολλούς αξιωματικούς της Δύσης η αναφορά Trump ότι η Ουκρανία μπορεί να ανακαταλάβει εδάφη σημαίνει ότι με μαθηματική ακρίβεια καταδικάστηκε σε θάνατο.

Ως προς τα πραγματικά γεγονότα στο μέτωπο… η κατάσταση στην Ανατολική Ουκρανία είναι δραματική για τον Ουκρανικό στρατό. Έχασαν οι Ουκρανοί ήδη το 65% του Kupyansk και οι Ρώσοι ανακοίνωσαν ότι έχουν μεγάλα σχέδια για το Kharkiv, όπως την κατάληψη της πόλης Izyum. To Lyman κινδυνεύει, ενώ μπήκαν οι Ρώσοι στο Siversk. Οι Ρώσοι περικυκλώνουν με μεγάλη μαεστρία τις πόλεις φρούρια Slovyansk και Kramatorsk. Για να πετύχουν αυτούς τους στόχους οι Ρώσοι χρειάζονται 14 με 16 μήνες μαχών ακόμη» (Βanking news)

Το πιστοποιητικό θανάτου της Ευρώπης στην Αλάσκα και οι νάνοι που ζητούν εκδίκηση

 

 

Με τον Ηλία Παπαναστασίου 

«Το συμπέρασμα που προκύπτει από τη συνάντηση Πούτιν-Τραμπ ,είναι ότι δεν υπάρχει πια Ευρώπη…Δεν υπάρχει πολιτικό προσωπικό να ηγηθεί της Ευρώπης. Η Ευρώπη του Βίλι Μπραντ, του Πάλμε ,του Μιτεράν δεν υπάρχει πια… Είναι πολύ δύσκολο να πάμε σε ειρήνη στο θέμα του νατοϊκού πολέμου εναντίον της Ρωσίας…Η Ρωσία υπερασπίζεται τις κόκκινες γραμμές της και το μεγάλο πρόβλημα παραμένει η Ευρώπη και ο Ζελένσκι, που δεν φαίνονται να επιθυμούν την ειρήνη…Η Ευρώπη έχει ένα παρελθόν που δεν θέλει να το ξεχάσει…Η Γερμανία θέλει να πάρει εκδίκηση για την ήττα της μετά από 80 χρόνια…Ο Μακρόν τη δική του εκδίκηση για την ήττα του Ναπολέοντα…Το ίδιο ισχύει για τη Φινλανδία, τη Σουηδία, χώρες των οποίων δεν πρέπει να ξεχνάμε κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου…»

 

 Ο οικονομολόγος και πολιτικός επιστήμονας Ηλίας Παπαναστασίου μιλά για το «νέο κόσμο» που είχε βεβαίως ξεκινήσει να διαμορφώνεται πολύ πριν από τη συνάντηση της Αλάσκας, αλλά εκεί έγινε ορατός ακόμη και στους πιο δύσπιστους. Προφανώς ο δρόμος για την τελική του διαμόρφωση δεν θα είναι καθόλου εύκολος. Αυτό φαίνεται στην Ουκρανία, όπου η πορεία για την ειρήνη ναρκοθετείται από τους Ευρωπαίους «ηγέτες». «Η διπλωματία προετοιμάζει πόλεμο και ο πόλεμος προετοιμάζεται από τη διπλωματία…Η Ρωσία έχει το πάνω χέρι στο πολεμικό μέτωπο , έχει ηγεσία προχωρημένη, πολεμά με 50 χώρες ,έχει 28.000 κυρώσεις, μέτωπα ανοιχτά παντού», λέει ο κ.Παπαναστασίου. «Οι ευρωπαϊκοί λαοί οφείλουν πολλά στη Ρωσία…Όπως και η Ελλάδα. Η Φιλική Εταιρεία δεν ιδρύθηκε τυχαία στην Οδησσό.», προσθέτει. Ποιος ο ρόλος που μπορούν να παίξουν οι BRICS και το «εργοστάσιο του πλανήτη» που είναι η Κίνα; 

Το 2025 θα είναι έτος Πυρηνικού Αρμαγεδδώνα ή έτος αφύπνισης των λαών εναντίον των «Δυτικών» βρικολάκων;

 

Του

Ηλία Παπαναστασίου

 

Το βιοτικό επίπεδο για τη συντριπτική πλειονότητα των λαών –των Ελλήνων συμπεριλαμβανομένων– υποβαθμίζεται ασταμάτητα. Ταυτόχρονα ο πολίτης έχει να αντιπαλέψει με ένα κράτος που γίνεται ολοένα εχθρικότερο, εκμεταλλευτικό, Φασιστικοποιημένο στις πολιτικές του εκφορές απέναντί του. Καθημερινά, νυχθημερόν και περισσότερο εχθρικό, αδηφάγο και καθαρόαιμα Ολιγαρχικό σε όλες τις εκφάνσεις και πτυχές του.

 

Μπροστά σε αυτήν την κατάσταση, που ενδεχομένως να είναι και η χειρότερη –ίσως και μοιραία– των τελευταίων ετών, φαίνεται ότι βρισκόμαστε –λιγότερο ή περισσότερο– όλοι. Ενώ, υποθετικά μιλώντας, περιμένουμε να έρθουν αυτές οι ημέρες ώστε να έχουμε χρόνο να ηρεμήσουμε εσωτερικά, να ασχοληθούμε με τον εαυτό μας και τους οικείους μας και να αναστοχαστούμε, με την ευκαιρία της Γέννησης του Θεανθρώπου και του Νέου Έτους, εν όψει ακόμα μιας πολύ δύσκολης χρονιάς που ανατέλλει, αφόρητα δύσκολης οικονομικά, πνευματικά, ηθικά.

 

Το όπλο της υπομονής είναι ασφαλώς απαραίτητο για να κρατάει καθείς από εμάς, μια ισορροπία απέναντι σε αυτές τις δυσκολίες. Από εκεί και πέρα όμως είναι εγκληματικό λάθος η άνευ όρων αποδοχή της κατάστασης και η παραίτηση από την προσπάθεια να αλλάξουν, αλλά επί τα βελτίω και όχι επί τα χείρω, όλα τα πράγματα και όταν λέμε όλα, το εννοούμε. Η θέληση, η εγρήγορση και η βούληση να δώσουμε αυτόν τον δύσκολο αλλά ωραίο αγώνα θα αποτελέσει σίγουρα το κρισιμότερο συλλογικό στοίχημα για τη νέα χρονιά.

Η αντι-Ρωσική ψύχωση της παρανοϊκής «Δύσης», οδηγεί σε Πυρηνικό Πόλεμο ή πως κινδυνεύουμε από τους Ψυχασθενείς

 

Του

Ηλία Παπαναστασίου

  

  

Διαβάζουμε στον τύπο τις δηλώσεις Γάλλου Υπουργού που μάλλον παριστάνει τον Ναπολέοντα:
«Δεν μπορεί να υπάρχουν κόκκινες γραμμές στη στήριξη της Ουκρανίας, δηλώνει ο Γάλλος υπουργός Εξωτερικών Jean-Noël Barrot. «Έχει καθοριστεί η αρχή... τα μηνύματά μας προς τον Πρόεδρο Zelensky έχουν γίνει καλώς αποδεκτά», δήλωσε ο Barrot. Ταυτόχρονα, υπογράμμισε ότι οι δυτικοί σύμμαχοι δεν πρέπει να επιβάλουν περιορισμούς στη στήριξη της Ουκρανίας κατά της Ρωσίας και «να θέτουν ή να εκφράζουν κόκκινες γραμμές».

   

«Θα στηρίξουμε την Ουκρανία με ένταση και για όσο διάστημα είναι απαραίτητο. Γιατί; Επειδή διακυβεύεται η ασφάλειά μας. Κάθε φορά που ο ρωσικός στρατός προχωράει κατά ένα τετραγωνικό χιλιόμετρο, η απειλή πλησιάζει κατά ένα τετραγωνικό χιλιόμετρο στην Ευρώπη», δήλωσε.» (Banking news, 23/11/2024).

  

Έτσι, από την Γαλλία του 1789 και της Άλωσης της Βαστίλης και την Γαλλία της Παρισινής Κομμούνας του 1871, μεταπηδήσαμε στην εποχή της «Φιλελεύθερης Παράνοιας» του Μακρόν που παριστάνει τον ηγέτη και του Υπουργού Μπαρό που υποδύεται τον ρόλο του στρατηγού του Ναπολέοντα, Νέυ. Φαίνεται πως 212 χρόνια μετά την συντριβή της Grande Armée (Μεγάλης Στρατιάς) του Ναπολέοντα όπου ο Γαλλικός Στρατός κουρεύτηκε «γουλί» 5 φορές –από 500.000 Γάλλοι στρατιώτες, γύρισαν πίσω 100.000– έμειναν τεράστια απωθημένα συμπλέγματα στους Γάλλους από το στραπάτσο που έπαθαν στην Ρωσία. Το ίδιο βέβαια «μαρτύριο απωθημένων» παρατηρούμε και στους δύστυχους Γερμανούς μετά τον «κάζο» της ολικής συντριβής του Γερμανικού στρατού στον πόλεμο του 1941-45, όταν οι Σοβιετικές στρατιές των Ζούκωφ, Βασιλιέφσκυ κ.α. πήραν φαλάγγι τους πανικόβλητους Γερμανούς από την Μόσχα έως το Βερολίνο.

Η γεωπολιτική σύγκρουση Τουρκίας Ισραήλ και η ελληνική παράμετρος.

Του Ν. Καρατουλιώτη,

 Υποστράτηγου ε.α.

 

 

 Η όξυνση στις διπλωματικές σχέσεις Τουρκίας Ισραήλ δεν είναι επιφανειακή όπως φαίνεται, δηλαδή ότι η Τουρκία στηρίζει την Χαμάς και ως εκ τούτου από εκεί ξεκινά η διπλωματική όξυνση στις σχέσεις της με το Ισραήλ. Αυτή είναι μία επιφανειακή προσέγγιση των γεγονότων η οποία μπορεί να δίνει λύση «καφενείου» και να απαντά στα ερωτήματα του μέσου σκεπτόμενου ανθρώπου, αλλά η πραγματικότητα στα βαθύτερα αίτια σύγκρουσης Ισραήλ Τουρκίας παρασάγγας απέχει από αυτήν την εκλαϊκευμένη  προσέγγιση και πρέπει να αναζητηθεί στη γεωπολιτική η οποία μπορεί να απαντήσει στα σημερινά δρώμενα και να προβλέψει τα επερχόμενα τα οποία δυστυχώς αγγίζουν και την πατρίδα μας με απρόβλεπτες προεκτάσεις για τους μη σκεπτόμενους γεωπολιτικά οι οποίοι υιοθετούν την λύση «καφενείου», ενώ με την γεωπολιτική προσέγγιση μπορούμε να δούμε τα μελλούμενα και να προετοιμαστούμε καταλλήλως.

Μέχρι το 1990 το δίπολο Δύση Ανατολή ή ΝΑΤΟ Σοβιετική Ένωση καλά κρατούσε μιας και όλα τα κράτη είχαν «μαντρωθεί» στους αντίστοιχους σχηματισμούς και αποφάσεις παιρνόντουσαν από ΗΠΑ ή Σοβιετική Ένωση μην αφήνοντας περιθώρια για ατομικό παιχνίδι των «μικρών» κρατών. Η δε παγκόσμια ειρήνη είχε κατοχυρωθεί κάτω από τον φόβο χρήσης των πυρηνικών η οποία θα είχε ολέθρια αποτελέσματα για την ανθρωπότητα και δεν θα υπήρχαν νικητές και ηττημένοι. Έτσι κατά τα ψυχροπολεμικά χρόνια, όπως ονομάστηκαν, επικράτησε η λογική του «μη πολέμου».

Προς βαθύτερη ελληνική εμπλοκή στην Ουκρανία: Πιθανή απόσυρση και άλλων όπλων από το Αιγαίο

 

Αυξάνονται οι ενδείξεις ότι η ΝΔ σκοπεύει να κλιμακώσει τη στρατιωτική εμπλοκή της Ελλάδας στην Ουκρανία.

 

 

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Αυξάνονται οι ενδείξεις ότι η ΝΔ σκοπεύει να κλιμακώσει τη στρατιωτική εμπλοκή της Ελλάδας στην Ουκρανία, εφόσον βέβαια αναδειχθεί αυτοδύναμη (ή και παντοδύναμη) από τις εκλογές της 25ης Ιουνίου. Γίνεται κυρίως λόγος για πυραύλους S-300 και άρματα μάχης Leopartd-1, ενώ καλά πληροφορημένοι διπλωματικοί παρατηρητές δεν αποκλείουν ουδόλως την πιθανότητα αποστολής των αντιαεροπορικών μικρού και μεσαίου βεληνεκούς, που προστατεύουν τώρα το ανατολικό Αιγαίο, αρμάτων Leopard-2, ίσως και της παλιάς, μη εκσυγχρονισθείσας φουρνιάς των ελληνικών F-16 (ο Ουκρανός πρόεδρος Ζελένσκι ανακοίνωσε ήδη ότι έχει υποσχέσεις από πολλές νατοϊκές χώρες για αποστολή F-16, στα οποία έχει ήδη αρχίσει η εκπαίδευση των Ουκρανών, αλλά δεν τις κατονόμασε, προφανώς για να μην προκαλέσει πρόωρες αντιδράσεις). Τέτοιες αποστολές όπλων, αν τελικά πραγματοποιηθούν, θα έχουν άμεσες και σοβαρές συνέπειες στην όλη άμυνα του ελληνικού χώρου, ιδίως του νησιωτικού αρχιπελάγους. Η Ελλάδα, θυμίζουμε, έχει ήδη αποστείλει (χωρίς να τα αντικαταστήσει) όπλα από τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου στην Ουκρανία.

Οταν μιλούν οι πρέσβεις...

 

Οι πρέσβεις μίλησαν. Και είναι αποκαλυπτικοί. Οχι τόσο για το παρελθόν, όσο για το παρόν και το μέλλον. Αναφερόμαστε στις μαρτυρίες Αμερικανών πρέσβεων που πέρασαν από την Αθήνα τα τελευταία 80 χρόνια και καταγράφονται στο βιβλίο ενός διπλωμάτη των ΗΠΑ (αποσπάσματα δημοσιεύτηκαν στα ΝΕΑ).

* * *

Ο Τζ. Πάιατ, που θήτευσε σε όλη σχεδόν τη διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, «στάζει μέλι» για εκείνη την περίοδο (πριν ήταν πρέσβης των ΗΠΑ στο Κίεβο). Η αποστολή του - όπως την περιγράφει - ήταν να πάει ένα βήμα πιο πέρα την ελληνοαμερικανική στρατιωτική συνεργασία και να «επιστρέψουν» οι ΗΠΑ στον ανταγωνισμό με τη Ρωσία και την Κίνα στην περιοχή της Β. Ελλάδας.

Η Δύση και ο «εφτάψυχος» Ερντογάν – Μεγαλώνει η απόσταση μεταξύ Άγκυρας και Ουάσιγκτον

 

Του Δημήτρη Μηλάκα

Το αποτέλεσμα  των χθεσινών εκλογών στην Τουρκία αποδεικνύει την αξιοθαύμαστη αντοχή του Ταγίπ Ερνταγάν ο οποίος παρά την οικονομική κρίση (ακρίβεια) και το πολιτικό κόστος που κατέβαλε μετά τους τρομακτικούς σεισμούς συγκέντρωσε  το 50% (παρά κάτι) των ψήφων.

Το βάθος της πολιτικής επιρροής του Ερντογάν θα αποτυπωθεί και στη νέα τουρκική εθνοσυνέλευση καθώς το κόμματο (ΑΚΡ) σάρωσε και στις βουλευτικές εκλογές που πραγματοποιήθηκαν χθες παράλληλα με τις προεδρικές.

Το εκλογικό αποτέλεσμα δεν ήταν έκπληξη  για όσους έχουν αίσθηση της τρέχουσας πολιτικής πραγματικότητας της Τουρκίας και δεν την διαμορφώνουν από τις «αναλύσεις»  των μεγάλων δυτικών media που απλώς διατυπώνουν ευχές και ευσεβείς πόθους για την κατάρρευση του συστήματος εξουσίας που έχει οικοδομήσει ο Ερντογάν.

Πόσο πάει φέτος το αρνί;

 Η κυριαρχία της Δύσης στον πλανήτη κλονίζεται, Κι όταν λέμε Δύση, εννοούμε την Αγγλοσαξονική Δύση με «ολίγην» (αλλά άγρια «ολίγην») από Γερμανία καθώς και με λίγες ακόμα, μικρότερες Δυνάμεις όπως η Γαλλία και η Ιαπωνία. 

Πολλοί ήδη λένε ότι η κυριαρχία της Δύσης πεθαίνει – και κάποιοι προεκτείνουν το φάσμα αυτού του φαινομένου, φθάνοντας στον «θάνατο του Δυτικού πολιτισμού». 

Πεθαίνει όμως ο Δυτικός πολιτισμός όντως;  

Νομίζω ότι αυτό που πραγματικά πεθαίνει είναι ο κυρίαρχος Δυτικός πολιτισμός, έτσι όπως διαμορφώθηκε τις τελευταίες δεκαετίες υπό το κράτος του Νεοφιλελευθερισμού. 

 

Πού πάει η Νέα Διεθνής Τάξη (ΝΔΤ) της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης; (του Τάκη Φωτόπουλου)

 

 

Εισαγωγικό Σημείωμα

 

 

Ο Τάκης Φωτόπουλος, σε ένα κεντρικής σημασίας άρθρο πολυεπίπεδης οικονομικής και πολιτικής ανάλυσης, αναφέρεται σχεδόν σε όλα τα σημαντικά ζητήματα της περιόδου που διανύουμε και κυρίως προσπαθεί να δώσει απαντήσεις σε κρίσιμα ερωτήματα, όπως:

• Ποιο είναι το διακύβευμα της σύγκρουσης της υπερεθνικής ελίτ (Υ/Ε) με τη Ρωσία στην Ουκρανία και ποιες οι συνέπειες από μια ενδεχόμενη (άμεση ή έμμεση) ήττα της Υ/Ε;
• Πώς φτάσαμε στην νέα αμερικάνικη κυριαρχία επί των ευρωπαϊκών διεθνικών ελίτ στο πλαίσιο της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης;
• Γιατί η υπερεθνική ελίτ «μισεί» τόσο την Ρωσία; Ποιος είναι τελικά ο ρόλος της Κίνας και των «συμμαχικών» της κρατών εντός της Νέας Διεθνούς Τάξης (ΝΔΤ); Μπορούν να αποτελέσουν πράγματι έναν εναλλακτικό —προς τη Δύση— πόλο;
• Σε τι συνίσταται η νέα πολυεπίπεδη κρίση του συστήματος της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης;
• Γιατί βρίσκονται στο στόχαστρο της υπερεθνικής ελίτ οι λαϊκές αντιδράσεις και λαϊκά κινήματα εθνικής κυριαρχίας (ή τα νεο-εθνικιστικά κινήματα), που αποτελούν τον «απρόβλεπτο παράγοντα» σήμερα;

Σ. Μ.

Πού πάει η Νέα Διεθνής Τάξη (ΝΔΤ) της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης;

Μέχρι σχεδόν τις αρχές αυτού του αιώνα (που σηματοδοτούσε και μια νέα χιλιετία) φαινόταν ότι η Νέα Διεθνής Τάξη της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης (ΝΔΤ) είχε παγιωθεί για καλά στον καπιταλιστικό κόσμο και επομένως και στη Γη ολόκληρη, που σήμερα, άμεσα ή έμμεσα, είναι πια καπιταλιστική—εκτός από μικροεξαιρέσεις τύπου Β. Κορέας, που είναι περισσότερο απολιθώματα του παρελθόντος παρά τα σημάδια του μέλλοντος το οποίο ανατέλλει. Και αυτό γιατί η καπιταλιστική οικονομία της αγοράς (με διάφορες παραλλαγές) είναι σήμερα κυρίαρχη παντού, από τη Δύση μέχρι την Ανατολή και από τον Βορρά στον Νότο.

Αναγνώριση μακεδονικής μειονότητας; Προς ολοκλήρωση της Νέας Τάξης στα Βαλκάνια

 

Ανακοίνωση ΜΕΚΕΑ (ΜΕΤΩΠΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ)

 

 

 

 

Στις 16-3-23 η εισαγγελέας της Φλώρινας, με μια προκλητικά αστήρικτη και ανιστόρητη απόφαση, επικύρωσε και δημοσιοποίησε αναγνώριση Σωματείου «μακεδονικής γλώσσας στην Ελλάδα». Αμέσως ακολούθησε παρέμβαση του πρωθυπουργού των Σκοπίων που εγκαλεί την Ελλάδα με στόχο την αναγνώριση «μακεδονικής μειονότητας», ενώ ακολούθησε και αντίστοιχη παρέμβαση Αλβανών οι οποίοι θεωρούν τους Έλληνες Αρβανίτες Αλβανούς, εγείροντας αντίστοιχες αξιώσεις. Οι παραπάνω εξελίξεις για κάποιους ήρθαν ως «κεραυνός εν αιθρία», όμως μόνο έτσι δεν είναι καθώς υπάρχει από πίσω πολύχρονη συστηματική προσπάθεια από συγκεκριμένα κέντρα για τη δημιουργία πλασματικών «μειονοτήτων», και στην περίπτωση της Ελλάδας συντρέχουν ουσιαστικοί λόγοι για τον εθνικό, ακόμα και γεωγραφικό διαμελισμό της.

Πουλήσαμε τους Ρώσους, πουλήσαμε τους Σύριους, μήπως ήλθε και η σειρά των Σέρβων; (εξαιρετικό!)

Του

Ηλία Παπαναστασίου 

 

 

 

Μετά τον θρυμματισμό των σχέσεων Ελλάδας και Ρωσίας τους τελευταίους 10 μήνες και την πλήρη απομόνωση της Ελλάδας από την Ρωσική πολιτική, φαίνεται πως η Ελληνική Κυβέρνηση μάλλον ακολουθεί τα ίδια χνάρια και στην πολιτική των Ελληνο/Σερβικών σχέσεων.

 

  

Είναι γνωστό πως εδώ και 24 περίπου χρόνια μετά τον βομβαρδισμό της Σερβίας από τους βάρβαρους Γότθους του ΝΑΤΟ και της λεγομένης «Δύσης», έχει δημιουργηθεί ένα ισχυρό λόμπι στα Μέσα Ενημέρωσης που κάτω από το κάλυμμα της Αμερικανοφιλίας – στην ουσία Αμερικανο/τσολιαδισμού– και της λεγόμενης «Δυτικοφιλίας» και «υπεράσπισης» (!) του πολυπαινεμένου «Ευρωπαϊκού Πολιτισμού» προσπαθεί μανιωδώς όχι μόνο να αποδομήσει και να εξαφανίσει κάθε ίχνος Ελληνο/Ρωσικής φιλίας και συμπάθειας αλλά και Ελληνο/Σερβικής παρόμοιας. «Πρωτοπόρα» σε αυτή την προσπάθεια είναι η Αμερικανονατοϊκή «Αριστερά» του ΣΥΡΙΖΑ και η «Κεντροαριστερά» του ΚΙΝΑΛ μαζί με το «βαρύ κανόνι» του Νεο/φιλελευθέρου Κοσμοπολιτισμού που λέγεται Μητσοτακική Νέα Δημοκρατία.

Εναντίον Κίνας και Αφρικής – Οι αστείες φιλοδοξίες της Αμερικανόδουλης Ελλάδας που προκαλούν γέλια

Του Ηλία Παπαναστασίου

 

 

  

 

 

Μετά την «Ουκρανία» της Ελληνικής Κυβέρνησης δηλαδή την ταύτισή της με την Αμερική σε βαθμό εξωφρενικού δοσιλογισμού, η παραληρηματική «Κρίση Μεγαλείου» της Ελληνικής Κυβέρνησης προχώρησε σε νέο επίπεδο. Μετά την υπογραφή της Ελληνο/Γαλλικής Συμφωνίας της οποίας προηγήθηκαν οι γαλλικές πωλήσεις όπλων στην Ελλάδα, η Ελληνική Κυβέρνηση αναλαμβάνει να στείλει στρατιωτικό σώμα στο Σαχέλ δήθεν για να «πολεμήσει την τρομοκρατία», ουσιαστικά για να συμπαρασταθεί σαν γνήσιος κράχτης συμφερόντων στην Γαλλική στρατιωτική ανάμειξη στο Σαχέλ, ανάμειξη που αποτελεί την συνέχεια της Γαλλικής Αποικιοκρατίας και η οποία ουσιαστικά ποτέ δεν τερματίστηκε.

 

 

  

Όμως ποιο είναι το Σαχέλ; Είναι η Υποσαχάρια ζώνη που διασχίζει οριζόντια την Αφρική και περνά από 10 αφρικανικές χώρες, τις πλέον φτωχές και εξαθλιωμένες (Σενεγάλη, Μαυριτανία, Μάλι, Μπουρκίνα Φάσο, Νίγηρας, Νιγηρία, Τσαντ, Σουδάν, Νότιο Σουδάν και Ερυθραία). Χώρες που υπέστησαν απίστευτη εκμετάλλευση πρώτων υλών και πλούτου κυρίως από την Γαλλική Αποικιοκρατία, μια στυγνή εκμετάλλευση που συνεχίζεται έως σήμερα. Χαρακτηριστικά αναφέρουμε:

Ελλάδα, Τουρκία, BRICS. Ποιος χάνει;

 

Tου

 

 Ηλία Παπαναστασίου

 

 

 

 

Όποιος θέλει να μελετήσει την Γεωστρατηγική και Γεω/οικονομική πορεία των δύο χωρών – Ελλάδας και Τουρκίας– στα «χρόνια του πολέμου» μεταξύ των δύο βασικών αξόνων του σύγχρονου κόσμου, του Άξονα ΗΠΑ/ΝΑΤΟ και του Άξονα  των BRICS που συνεχώς διευρύνεται,  θα πρέπει να αναλύσει την σύζευξη, αλληλοεπικάλυψη και αλληλεξάρτηση των δύο πολέμων εν ενέργεια, του Παγκόσμιου Πόλεμου μεταξύ ΗΠΑ/ΝΑΤΟ  εναντίον Ρωσίας/Κίνας και του «Διαρκούς Πόλεμου» μεταξύ Ελλάδας/Τουρκίας. Δύο «παράλληλοι πόλεμοι», αλληλοεπηρεαζόμενοι και αλληλεπικαλυπτόμενοι, δύο ομόκεντροι κύκλοι μιας μεγάλη λίμνης με έναν όμως παίκτη που συμμετέχει και στις δύο ομόκεντρες επιφάνειες. Συμμετέχοντας δε, ξετυλίγει μια απρόσμενη ικανότητα διπλωματικής ευφυΐας και ευελιξίας «τυλιγμένη» με μια αύρα «διαρκούς επιτυχίας», αναγνωρισμένη απ’ όλους σαν παίκτης παγκοσμίου εμβέλειας. Όμως, για ποιον μιλάμε; Μήπως για την Ελλάδα; Όχι βέβαια! Τότε «μάλλον» μιλάμε για την Τουρκία. Φυσικά για αυτήν μιλάμε και πολύ καλά το καταλάβατε!

ΚΙΝΑ: Ατζέντα ισχύος…

 

Η Κίνα δεν είναι απλώς μια μεγάλη δύναμη με όρους τυπικής γεωπολιτικής αποτίμησης του ειδικού της βάρους και του μεγέθους της. Είναι η δύναμη εκείνη που απειλεί πλέον σοβαρά να παραγκωνίσει οριστικά τις ΗΠΑ από την πλανητική πρωτοκαθεδρία…

 

 

 

  Του Κυριάκου Κυριακόπουλου

Δεν πρόκειται για μια διαδικασία διεκπεραιωτική κατά την οποία η σκυτάλη απλώς αλλάζει χέρια μεταξύ επίδοξων πρωταγωνιστών, αλλά για κάτι πολύ ευρύτερο που τροποποιεί ολοκληρωτικά τους όρους που διέπουν την ισορροπία ισχύος στον πλανήτη, αλλά και ευρύτερα τους κανόνες του παιχνιδιού σε έναν κόσμο εξόχως ανταγωνιστικό και όπως δείχνουν τα πράγματα πλήρως απορυθμισμένο.

Ήταν λοιπόν απολύτως αναμενόμενο, στο 20^ο Συνέδριο του ΚΚΚ, το οποίο ουσιαστικά συμπίπτει με την συμπλήρωση και των 100 χρόνων από την ίδρυσή του, η εναρκτήρια ομιλία του Κινέζου ηγέτη να αποπνεύσει τον δυναμισμό μιας αποφασισμένης υπερδύναμης που ξέρει πολύ καλά τι ζητά και να μην αναλωθεί σε ιδεοληπτικές και ατελεύτητες φλυαρίες. Έτσι και έγινε…
Σε μια ιστορική εποχή που η φυσιογνωμία του Διεθνούς συστήματος επαναπροσδιορίζεται και το ισοζύγιο της Ισχύος θα καθορίσει με αρμοδιότητα πρωταγωνιστική τα διακυβεύματα της επόμενης μέρας, ο Σι Τζινπινγκ δεν έκανε παρά το αυτονόητο. Προσδιόρισε το τετράπτυχο πίσω από το οποίο οφείλει να στοιχηθεί αυτή η μεγάλη χώρα, αν θέλει «να πάρει κεφάλι» στο περιβάλλον της συστημικής σύγκρουσης που προδιαγράφεται ανελέητη.

To λυκόφως της Δύσης ως παρένθεση της Ιστορίας (Η δυναμική επιστροφή Ασίας/Ευρώπης ως ιστορική κανονικότητα)

 

Του

 

Ηλία Παπαναστασίου

Ο πόλεμος στην Ουκρανία μεταξύ Ρωσίας και Αμερικανο/Ευρωπαίων – και όχι μεταξύ Ουκρανίας και Ρωσίας– ανατρέποντας όλες τις «σταθερές» των οικονομιών, της διεθνούς πολιτικής και της ιδεολογίας, έρχεται να «βάλει τα πράγματα στη θέση» τους όσον αφορά την μελλοντική πορεία του σύγχρονου κόσμου. Θα παρουσιάσουμε ορισμένα στοιχεία που αφορούν την ιστορική εξέλιξη.

 

 

 

Είναι νόμος, γεγονός, αδιαμφισβήτητη αλήθεια πως εάν θέλουμε να αναλύσουμε τα σύγχρονα δεδομένα της Ιστορικής εξέλιξης και Γεωστρατηγικής, είναι σοφό και απαραίτητο – όρος «εκ των ουκ άνευ»– να καταφύγουμε στο παρελθόν αναλύοντας τα γεγονότα στην εξελικτική τους πορεία. Με άλλα λόγια να θυμηθούμε τον μεγάλο τραγωδό Ευριπίδη που σοφά έγραφε «Όλβιος όστις ιστορίης έσχε μάθησιν». Ουσιαστικά δηλαδή είναι επαρκώς ενημερωμένος, αναλυτικώς εφοδιασμένος και «όλβιος» (ευτυχισμένος) αυτός που γνωρίζει την Ιστορία και πολύ περισσότερο, μπορεί να την ερμηνεύσει έχοντας τα κατάλληλα μεθοδολογικά και αναλυτικά εργαλεία.