Από το Ινστιτούτο Επικοινωνίας δόθηκε η νέα ταινία της εκστρατείας για την αλλαγή συμπεριφοράς για το περιβάλλον "Δρω γιατί αντιδρώ". Αφορά στο θέμα των σκουπιδιών, που πολλοί πετάνε όπου βρουν, στο δρόμο, στους κοινόχρηστους χώρους, στις παραλίες, οπουδήποτε έξω από το σπίτι τους, λες και το "σπίτι" όλων μας δεν είναι ο περιβάλλον χώρος μας.
Ας κάνουμε αυτή τη μικρή κίνηση μήπως και κάτι αλλάξει γύρω μας.
Σπάστε την "παράδοση".
Σήμερα παρακολούθησα το συνέδριο Brands in Crisis που οργανώθηκε από την ΕΔΕΕ, το ΣΔΕ, την Ε.Ι.Ι.Ρ.Α., την Ε.Ι.ΤΗ.Σ.Ε.Ε, την ΕΡΤ, το ΣΕΔΕΑ και το Σ.Ε.Π.Τ.
Για πρώτη φορά συγκεντρώθηκαν όλοι οι φορείς μαζί ενωμένοι σε ένα συνέδριο απέναντι στην κρίση που φαίνεται ότι επηρρεάζει όλους μαζί. Κι αυτό είναι καλό.
Το κακό είναι ότι έγινε το συνέδριο στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, που δεν είχε σύνδεση wi-fi και ούτε καν κινητά δεν έπιαναν. Αυτό δείχνει ότι δεν ήταν δυνατό να "ανοίξει" η συζήτηση με όποιους δεν μπόρεσαν να είναι στην αίθουσα. Μια αίθουσα γεμάτη, αφού ενδιαφέρθηκαν πολλοί να το παρακολουθήσουν.
Εντύπωση μου έκανε η μη έντονη αναφορά στο νέο περιβάλλον, στο internet. Kάποιοι αναφέρθηκαν αποσπασματικά. Αντιθέτως, και σωστά, έγιναν αναφορές στην Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη των εταιρειών, την οποία θα πρέπει να ενστερνιστούν αν θέλουν να είναι συνεπείς και να βγούν νικηφόρα από την κρίση. (ΕΚΕ=φτιάχνω σωστά προϊόντα/υπηρεσίες, τα διαθέτω σε σωστές τιμές, ενδιαφέρομαι για τους εργαζόμενους,για το περιβάλλον και την κοινότητα).
Επιγραμματικά συμπεράσματα:
-χρειάζεται και θα υπάρξει συνεργασία για την αντιμετώπιση της κρίσης.
-υπάρχουν ευκαιρίες σε περίοδο κρίσης
-innovation + ΕΚΕ είναι τα "εργαλεία" για έξοδο από την κρίση
-τα ΜΜΕ και κυρίως η τηλεόραση πρέπει να είναι πιο αντικειμενική στην παρουσίαση των ειδήσεων
-ανάγκη αυτορρύθμισης του κάθε ΜΜΕ αλλά και συλλογικά.
Μια περιγραφή των όσων ελέχθησαν μπορείτε να βρείτε εδώ και τις παρουσιάσεις εδώ (από τη δημοσιογραφική ομάδα του marketing week).
Κάποια video που πήρα με το κινητό δείτε παρακάτω:
H συζήτηση που είχα την Τετάρτη 25/2 με τον Γιάννη Ανδριτσόπουλο στο ραδιόφωνο του Αlpha 989, για τα Social Media.
Διάρκεια 19:36
Με αφορμή το post που διάβασα από το Realmarketing.gr και του away.gr για τον πρωτότυπο τρόπο που χρησιμοποίησε ο Bill Gates να ευαισθητοποιήσει τους συμμετέχοντες του συνεδρίου TED, να ενδιαφερθούν για το πρόβλημα της ελονοσίας, σκέφτομαι ότι το θέμα του "νέου", όποιο κι αν είναι αυτό, πάντα προκαλεί αμυντική στάση και ίσως καψυποψία αλλά και φόβο και αδιαφορία. Kαι μόνο μια διαφορετική και πρωτότυπη προσέγγιση μπορεί να προκαλέσει (ίσως) το ενδιαφέρον.
Και αυτό δεν είναι θέμα social media, είναι θέμα ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ.
Σε οποιοδήποτε περιβάλλον κι αν η επικοινωνία δρατηριοποιείται.
Δεν βλέπω λοιπόν να διαφοροποιούνται οι κανόνες είτε "μιλάμε" off είτε οn. H πρωτοτυπία που συμβάλει στο "engagement" (δέσμευση) του θεατή/ακροατή/χρήστη/πολίτη θα είναι πάντα ζητούμενο και θα βοηθάει στην αποτελεσματικότητα μεταφοράς του μηνύματος. Είτε πρόκειται για προσωπικό, εμπορικό ή πολιτικό μήνυμα. Και ένας "χώρος" που γνωρίζει καλά να δημιουργεί και να διαμορφώνει πρωτότυπα μηνύματα είναι ο χώρος της διαφήμισης και της εμπορικής επικοινωνίας.
Ας μάθουμε από τις τεχνικές αυτές. Και παράλληλα ας καταδικάσουμε τις όποιες κακές μπορεί να υπάρχουν ή να υπάρξουν.
Ένα πράγμα ας αποφύγουμε: να έχουμε "κλειστά" αυτιά και αρνητισμό. Η γνώση και η πληροφορία είναι δύναμη.
Χτες το βράδυ ασχολήθηκα να φτιάξω ένα μικρό απόσπασμα από τη συνέντευξη τύπου που δόθηκε στο Ινστιτούτο Επικοινωνίας την προηγούμενη Τετάρτη, για το θέμα της Ημερίδας Social Media και Επικοινωνία που θα πραγματοποιηθεί στις 18 Φεβρουαρίου.
Αξίζει να σημειωθεί ότι το ερωτηματολόγιο της έρευνας ολοκληρώθηκε από την Επιτροπή Ερευνών-Μελετών του Ινστιτούτου Επικοινωνίας και τη συμβολή χρηστών/δημιουργών των social media.
H έρευνα βρίσκεται στο στάδιο της ανάλυσης και αναμένονται ενδιαφέροντα στοιχεία. Πιστεύω ότι θα αποτελέσει σημαντικό εργαλείο για την κατανόηση του 'νέου' περιβάλλοντος από όλους, κι όχι μόνο σε όσους το γνωρίζουν. Σε ένα τομέα που εξελίσσεται συνεχώς δεν διεκδικούμε το αλάθητο, προσπαθούμε όμως για το καλύτερο.
Ένα θέμα σημαντικό, όταν μιλάς και παρουσιάζεις σε κοινό, είναι οι δεξιότητες παρουσίασης (presentation skills) που διαθέτεις ή φροντίζεις να αποκτήσεις. Δεξιότητες που βοηθούν να έχεις το κοινό "μαζί σου", να σε παρακολουθεί με ενδιαφέρον. Οι ικανότητες αυτές αποκτούνται με πρακτική εξάσκηση (σεμινάρια, εμπειρία, πρόβες-πρόβες-πρόβες) και εμπειρία.
Αφορμή για την παραπάνω αναφορά ήταν το 3o GGD, που φιλοξένησε την Orli Yakuel, η οποία ανεξάρτητα από την ουσία της ομιλίας της, έκανε μια μη ελκυστική παρουσίαση. Μίλαγε σιγά, κοίταζε το πάτωμα, έδειχνε πολύ αγχωμένη (δεν είχε προετοιμαστεί;) και γενικά με έκανε να βαριέμαι. Αντίστοιχα και η παρουσίαση για τις φωτογραφικές της Sony, με επιπλέον στοιχείο τη βιασύνη. ('να σας τα πω να τελειώνω'). Αντίθετα η παρουσίαση για το ermou.gr ήταν πιο ζωντανή και αυθόρμητη.
Γενικότερα, λείπει αυτό που επιβάλει η δημιουργική προσέγγιση στις παρουσιάσεις: το story telling. Περιγραφή μια 'ιστορίας' με αρχή-μέση-τέλος. Δεν είναι εύκολο. Θέλει χρόνο και δουλειά. Είναι όμως απαραίτητο για να καταλάβει το κοινό το θέμα σας.
Μια συμβουλή σε όσους δεν έχουν τον χρόνο να οργανωθούν πολύ καλά: προσπαθήστε να είστε ο εαυτός σας. Θα κάνετε σίγουρα λιγότερο βαρετή παρουσίαση. (διαβάστε περισσότερα ΕΔΩ).
Πολλά τις τελευταίες μέρες.
Από που να αρχίσω και που να τελειώσω. Βλέπεις δεν είμαι και τακτική στο γράψιμο εδώ και μαζεύονται. Ας κάνω μια μικρή καταγραφή.
Δεν ξέρω αν δημοσιεύτηκε αυτή η καταχώριση.
Ακόμη κι αν δεν δημοσιεύτηκε...ας τη δούμε/διαδώσουμε ηλεκτρονικά.
διαβάστε περισσότερα εδώ
Μια πολύ καλή ανάλυση για τα social media και ειδικά για το facebook έχει κάνει το nylon. Αξίζει να τη διαβάσετε.
Εγώ θα ήθελα να σημειώσω τις εντυπώσεις μου και τις αναζητήσεις/απορίες μου σχετικά με το facebook. Έγινα μέλος για να δω τι/πώς παίζει. Ως χρήστης λοιπόν, εντυπωσιάστηκα γιατί μέσα στον Οκτώβριο βρήκα πολλούς γνωστούς μου εκεί. Όταν τον Ιούνιο γράφτηκα δεν ήξερα τι να κάνω με αυτό το 'πράγμα'. Αρχίζω να κατανοώ τη χρηστικότητά του βλέποντας τα groups, τα discussion boards, applications κ.α. Κι ακόμη το ψάχνω. Περιμένω να διαπιστώσω τη χρησιμότητά του για μένα μετά τη φάση της περιέργειας/ αναζήτησης. Θα συνεχίσω να το χρησιμοποιώ; Θα έχει το ενδιαφέρον που έχει τώρα; Θα λειτουργούν όλα ωραία και καλά; (π.χ. το sync.gr δεν μπορώ να το 'δω', εδώ και μέρες μου απαντάει ότι έχει πρόβλημα).
Αξίζει να δείτε την ενδιαφέρουσα παρουσίαση, ιδιαίτερα αν δουλεύετε στη διαφήμιση ή στο marketing. Εκτός των άλλων είναι και διασκεδαστική.
Τελικά επιβεβαιώθηκε ότι και η Βουλή απεικονίζει τη σύγχρονη ελληνική κοινωνία.
α) Λίγοι βουλευτές έχουν blogs και κάποιοι έχουν sites (Δείτε ΕΔΩ)
β) ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ δημοσίευσαν κάτι μόνο προεκλογικά. Ακόμη και οι bloggers (με εξαίρεση τους Ανδρουλάκη, Χατζηδάκη, Βενιζέλο, Πιπιλή) προεκλογικά κάτι μας είπαν. Μετά μας "έγραψαν".
γ) Σήμερα βγήκε στη φόρα το θέμα με τα χρέη για τα τηλέφωνα. Κινητά και σταθερά. Κατά μέσο όρο σύμφωνα με τους υπολογισμούς μου ο καθένας του χρωστάει γύρω στα 3.300€ για υπέρβαση σε διάστημα 20 μηνών. Δηλαδή περίπου 166€/μήνα. Κανείς δεν είχε την ευαισθησία να πληρώσει το χρέος του.
Παράλληλα θαυμάζω και την οργάνωση του Κοινοβουλίου. Δεν θα έπρεπε να έχει έτοιμο το 'σύστημα' για τέτοιες περιπτώσεις που να 'απαιτεί' τις επιπλέον δαπάνες από κάθε βουλευτή; Το άφησαν στη 'φιλοπατρία των Ελλήνων' και...παίξαμε και χάσαμε (περίπου 1εκ ευρώ).
Διαβάζω μια έρευνα και βλέπω το video για τους σημερινούς φοιτητές, που την πληροφορήθηκα από το wiggler.
Έχει αρκετό ενδιαφέρον και αξίζει να το δείτε (created by Prof Michael Wesch in collaboration with 200 students at Kansas State University).
Κάτι που διαπιστώνω είναι ότι υπάρχουν πάρα πολλά κοινά ανά τον πλανήτη. Από το γράψιμο σε τοίχους μέχρι την αγωνία για την επαγγελματική αποκατάσταση. Ίσως στην ειλικρινή καταγραφή να υπάρχει μια μικρή διαφορά. Ελπίζω ότι σύντομα κι εδώ θα αρχίσουμε να μιλάμε ανοιχτά και όχι κομματικά!
Σήμερα ήταν η εκδήλωση για τα Creative Commons με ομιλητή τον Lawrence Lessig. Το πληροφορήθηκα από το blog του vrypan. Η εκδήλωση αφορούσε την ενημέρωση για την έναρξη λειτουργίας των αδειών προστασίας πνευματικής ιδιοκτησίας στην Ελλάδα.
Εκείνο που με ενθουσίασε είναι ότι μια και δεν μπορούσα να πάω στην εκδήλωση την παρακολούθησα live ονλ που το πληροφορήθηκα από ΕΔΩ.
Eίναι από τις λίγες (η πρώτη;) φορές που γίνεται κάτι τέτοιο. Μπράβο στο GRNET (Εθνικό Δίκτυο Έρευνας Τεχνολογίας).
Εύχομαι για τη συνέχεια και άλλων τέτοιων online μεταδόσεων.
Συνεχίζεται η καμπάνια evolution με νέο "αίμα". Τελικά είμαστε στην εποχή του "λέμε τα πράγματα με το όνομά τους".
Άντε με το καλό και στην πολιτική η τάση αυτή.
Στο Think Positive γίνεται αναφορά στα 8 σημεία που αναφέρει ο J. Kotter στο 'Ηγέτης στις Αλλαγές'. Συμφωνώ ότι καλό θα ήταν να τα γνωρίζουν όλοι οι Ηγέτες -πολιτικοί και μη. Τα σημειώνω για όποιον ενδιαφέρεται να κάνει Αλλαγές!.
Του John P. Kotter *
Συνήθως οι πρωτοβουλίες για μια οποιαδήποτε «Αλλαγή» είναι αξιομνημόνευτα «Τσαπατσούλικες» και «Ανοργάνωτες». Το γεγονός δε ότι στηρίζονται στις βασικές δεξιότητες του Μάνατζμεντ τις κάνει ακόμη χειρότερες και κάνει τους Μάνατζερ να αισθάνονται άβολα. Υπάρχει, ωστόσο, ένας δομημένος τρόπος που μπορεί να σας βοηθήσει ν’ αποφύγετε τα πιο κοινά λάθη τα οποία συνοδεύουν τις προσπάθειες για «Αλλαγή». Ο γκουρού της αλλαγής John P. Kotter περιγράφει τις οκτώ, πιθανώς θανάσιμες, παγίδες στις οποίες οι Μάνατζερ μπορεί να πέσουν θύματα όταν προσπαθούν να καθιερώσουν μια «Αλλαγή»!
1. Η αποφυγή υιοθέτησης της «Αίσθησης του Επείγοντος».
Οι μισές από όλες τις προσπάθειες για αλλαγή αποτυγχάνουν στο ξεκίνημα. Πότε θεωρείται ένας «βαθμός επείγοντος» σαν αρκετά υψηλός; Όταν το 75% του μάνατζμεντ είναι πραγματικά πεπεισμένο ότι η καθεστηκυία τάξη των πραγμάτων είναι, χρησιμοποιώντας ακριβώς τα λόγια ενός Προέδρου μιας μεγάλης Ευρωπαϊκής Επιχείρησης, «πολύ πιο επικίνδυνη από ό,τι το ταξίδι στο άγνωστο».
2. Η αποφυγή δημιουργίας ενός δυνατού «Καθοδηγητικού Συνασπισμού».
Στις πετυχημένες προσπάθειες μετασχηματισμού και αλλαγής, ο Πρόεδρος, ή ο Διευθύνων Σύμβουλος, ή ο Γενικός Διευθυντής της επιχείρησης, ή ακόμη μιας Διεύθυνσης, μαζί με άλλους 5 έως το πολύ 50 μάνατζερ -συμπεριλαμβανομένων πολλών, αλλά όχι όλων από τους πιο σημαίνοντες και σεβαστούς για τη γνώμη τους εργαζόμενους σε κάθε Διεύθυνση- αναπτύξουν και μοιρασθούν μια κοινή δέσμευση για ανανέωση και αλλαγή.
3. Η απουσία του «Οράματος».
Χωρίς ένα συνεκτικό, πρακτικό και λογικό όραμα, μια προσπάθεια αλλαγής εξανεμίζεται μέσα από μια σειρά ανούσιων, αταίριαστων και αντιφατικών έργων, που το μόνο που κάνουν, πέρα από τη σπατάλη πόρων, είναι να προκαλούν σύγχυση. Εάν δεν μπορείτε να επικοινωνήσετε το όραμά σας μέσα σε πέντε το πολύ λεπτά ή και λιγότερο, και ακόμα να πάρετε πέρα από αυτό και μια αντίδραση που να καταδεικνύει ότι «ο άλλος» το κατάλαβε και πως τον ενδιαφέρει, τότε μάλλον δεν έχετε κάνει καλή δουλειά στον τομέα αυτό και θα πρέπει να ξαναδείτε το θέμα.
4. Η μη επαρκής «Επικοινωνία του Οράματος» στους εργαζομένους.
Χρησιμοποιήστε κάθε υφιστάμενο κανάλι επικοινωνίας για να βγάλετε το Όραμα προς τα έξω. Εμπλέξτε στις καθημερινές σας συναντήσεις περί επιχειρησιακών ή άλλων θεμάτων συζητήσεις γύρω από το νέο όραμα του οργανισμού, πάντα σε ομάδες κάτω των οκτώ ατόμων.
5. Η «αποφυγή Απομάκρυνσης των Εμποδίων» που δυσκολεύουν το δρόμο του νέου Οράματος.
Η ανανέωση και η αλλαγή απαιτούν την απομάκρυνση και την εξάλειψη όλων των εμποδίων - είτε αυτά αφορούν σε συστήματα είτε αυτά αφορούν σε ανθρώπους. Για παράδειγμα, ο δρόμος μιας επιχείρησης προς την αλλαγή σταμάτησε επειδή ο υπεύθυνος μιας μεγάλης και πολυάνθρωπης Διεύθυνσης δεν άλλαζε τη δική του συμπεριφορά, δεν αντάμειβε τις μη συμβατικές ιδέες - την ύπαρξη των οποίων απαιτούσε το νέο όραμα, και άφηνε τις διαδικασίες και τα συστήματα της διεύθυνσης ανθρώπινων πόρων ανεπηρέαστα, παρ’ όλο που αυτά δεν ήσαν συμβατά με αυτές τις νέες ιδέες.
6. Η έλλειψη «Συστηματικού Προγραμματισμού» για την επίτευξη μικρών νικών σε σύντομα χρονικά διαστήματα.
Νίκες που είναι ξεκάθαρες και που γίνονται άμεσα αντιληπτές μέσα στο πρώτο κιόλας χρόνο, ή το πολύ σε δύο, βοηθούν πέρα από οτιδήποτε στο να πεισθούν και οι πιο αμετανόητοι αμφισβητίες ότι η προσπάθεια της αλλαγής αξίζει τελικά όλο τον κόπο.
7. Η κήρυξη της «Νίκης» πολύ σύντομα (άκαιρα).
Στο σημείο αυτό, «δεν κάνει κακό να γιορτάσουμε μια βραχυπρόθεσμη «Νίκη», αλλά είναι καταστροφικό να κηρύξουμε το τέλος του πολέμου».
8. Η αποφυγή «Ενσωμάτωσης και Ένταξης των Αλλαγών» μέσα στην τρέχουσα επιχει-ρησιακή κουλτούρα.
Εάν θέλουμε να μείνουν, οι νέες συμπεριφορές πρέπει να ριζώσουν για τα καλά, τόσο μέσα στις κοινωνικές φόρμες όσο και στις κοινά αποδεκτές αξίες του οργανισμού. Για να επιτευχθεί αυτό, πρέπει να καταβάλετε ενσυνείδητες προσπάθειες για να δείξετε στους ανθρώπους σας ότι οι νέες συμπεριφορές και οι νέες προσεγγίσεις έχουν βελτιώσει την απόδοση. Επίσης, σιγουρευτείτε ότι η νέα γενιά της Γενικής Διεύθυνσης και γενικότερα της Ομάδας Διοίκησης είναι η «προσωποποίηση» αυτής της νέας προσέγγισης.
Ό,τι κι αν ψηφίσει ο καθένας μας καλό είναι να επιλέξει σοβαρούς (κατά το δυνατόν), αποτελεσματικούς και σύγχρονους υποψήφιους.
Πώς θα τους βρείς όμως, πώς θα μάθεις περισσότερα για αυτούς; Το αυτονόητο: Ψάχνεις πληροφορίες στο internet. Δυστυχώς όμως οι περισσότεροι υποψήφιοι δεν έχουν καμία παρουσία στο internet. Άλλοι πάλι έχουν θλιβερή παρουσία.
Κι εδώ δεν ισχύει το 'δεν έχω χρήματα' για να κάνω την προεκλογική μου καμπάνια.
Ισχύει το 'είμαι αναχρονιστικός', 'δεν ξέρω τι συμβαίνει γύρω μου'.
Έτσι θα πάμε μαζί μπροστά;
Ψάξτε κι ανάλογα πράξτε.
Αξίζει να διαβάσετε το σχόλιο του πιτσιρίκου για τη χθεσινή εκπομπή του Χατζηνικολάου και την αναφορά του στην υπόθεση της Αμαλίας με ερώτηση στον Ε. Βενιζέλο και τον Δ. Αβραμόπουλο.
Ας μην ξεχάσουμε, γιατί όλοι κάποια στιγμή θα 'φορέσουμε' το επίθετο ασθενής.
