...για να ολοκληρώσουμε (μέχρι να το ξανανοίξουμε...) το θέμα "ακυκλοφόρητα τραγούδια Θανάση"...Λαστ μπατ νοτ λιστ, που λεν και στο χωριό μου το Νόργουιτς, το τραγούδι-αίνιγμα του Θανάση Παπακωνσταντίνου, το "Αγιάζι". Το χαρακτηρίζω έτσι γιατί κανείς δεν ξέρει αν θα είναι στον "Ελάχιστο εαυτό" (κυκλοφορεί το Σεπτέμβρη) ή στο δίσκο που θα κάνει με το Γιάννη Χαρούλη ή σε κανέναν από τους δύο...
Κανείς δεν ξέρει επίσης ποιός θα το πει τελικά. Ο ίδιος ο Θανάσης; Η Ματούλα Ζαμάνη; Ο Χαρούλης; Ο Γιώργος Μιχαήλ; Άλλος; Άλλη; Χου νόουζ...
Όπως και να΄χει, προσωπικά το τραγούδι αυτό το λάτρεψα από τη στιγμή που το άκουσα στη συναυλία στο Θέατρο Πέτρας τον περασμένο Μάιο. Εξωστρεφές, με νεύρο, με σαρκασμό και με σαφή καταγγελία για τον τραγέλαφο που ονομάζεται "νεοελληνική κοινωνία"... (και ελαφρώς σαββοπουλικόν, αν μου επιτρέπετε)
Αγιάζι
Χώρα μου τρελή και ψωνομπαλαρίναμέγαρα ζητάς μα θέλεις και κλαρίνακι όπως τα μεριά σου ανεμίζειςδέκα εκατομμύρια ψυχές αποκοιμίζεις.Δείξε χαράκτηρα, τράβα την κουρτίνακι άσε μια φορά να βγει απ' την κουζίνατο προσωπικό, τ' αδήλωτο που έχειςγια να βρίζεις, να πηδάς και να ελέγχεις.Η μπάντα παιανίζει, τρέχουνε τα σάλιαμπάτσοι, στρατηγοί, παπάδες και ρεμάλιαστην εξέδρα πάνω κορδωμένοικι από κάτω οι άτυχοι, τ' απόπαιδα, οι ξένοι.Αετώματα και τσίγκια στη σκεπή μαςπάγωσα κυρά, μπάζει το τσαρδί μαςμε παλιομπαλώματα και νάζιδεν θα το γλυτώσουμε το κοφτερό αγιάζι.από
Θανάση (Καρίτσα Λάρισας, Ιούνης 2009)
από
Ματούλα Ζαμάνη (Θέατρο Πέτρας, Μάης 2010)
