Παιχνίδια που κάνει η ζωή

σκίτσο του Ιατρίδη

Στροφές της ζωής

Σαν η τύχη σ' ευνοεί

κι ένα ισόπαλο παιχνίδι το κερδίζεις,

το καλάμι της περίστασης καβαλάς,

της σιωπηρής απαίτησης το τροπάρι αρχινάς,

λες κι είσαι συ ο βασιλιάς!

----οοο---

Κάποτε στ' αλύπητο ροκάνισμα του χρόνου ξυπνάς.

Από το βάθος των θολωμένων ματιών σου κάτι ζητάς.

Ικετευτική ματιά,τσαλακωμένη αξιοπρέπεια,

ξεφτισμένος εγωισμός,ένα μάτσο μικροπρέπεια,

πλαισιώνουν διακριτικά την παράκληση!

---οοο---

Σωτηρία!'Ελεος!Βοήθεια!

Ωραίες λέξεις,συγκινητικές,μα την αλήθεια!

"Νικητής" σαν ήσουνα τις σκέφτηκες ποτέ σου;

Ω!ναι!έλεγες:θα με κοιτούν,θα μ' εκλιπαρούν!

Σωτηρία!'Ελεος!Βοήθεια!μετά ..... γελούσες!

Δ.Τ.

15179

Λόγοι εξέγερσης

Πέτρινη η μοναξιά και τσιμεντένια η πόλη,

ακόμα κι οι αγάπες μου μυρίζουνε φορμόλη.

Αλιωτη καραμέλα στο στόμα μου η πίκρα,

τα ονειρά μου σκότωσα για να πληρώσω λύτρα.

Οξειδώθηκε η χαρά,παραχωμένη στη γωνία.

Σκόρπιες σταγόνες θύμισης,βάλσαμο στην ανία.

Γραμμάτεια που 'χουν λήξει οι φρούδες μου ελπίδες.

Ηρθ' ο καιρός να πετάξω πια τις παρωπίδες!

Στον καταψύκτη της συνείδησης η υπομονή,

ας μπει και το φιλότιμο σε μια ασφαλή κρυπτή.

Πλην όμως δεν θέλω να γίνω σαν και σας "σπουδαίος",

υποκριτής,απατεώνας,ούτε φαρισαίος!

Δ.Τ.

23201