Αμπελοφιλοσοφίες

Όσο ψάχνεις δε βρίσκεις.
Όταν δε ψάχνεις μπορεί και να μην βρεις.
Όταν βρεις μάλλον δε θα σταματήσεις να ψάχνεις.
Ό,τι βρήκες δε κρατά για την αιωνιότητα.
Αμπελοφιλοσοφίες σώζουν την στιγμή.

Η αγάπη

Πίεση δε θέλει
ή ελέγχους

Τι και αν θέλεις
δε μπορείς
να την προγραμματίσεις

Κουράγιο απαιτεί
κότσια και διάθεση να έχεις
να τη ζήσεις

FAQ υπαρξιολογίας

Με ποια λογική απαντάς στην ερώτηση "μπορεί να αλλάξει κανείς κακές συνήθειες;" τη μια "ναι" και την άλλη "όχι";
Με ποια λογική απαντάς στην ερώτηση "τι κάνεις;", τη μια "καλά ευχαριστώ", και την άλλη "θα μπορούσε να είναι καλύτερα";
Με ποια λογική συνεχίζεις να χαμογελάς μετά από μια αποτυχία;
Με ποια λογική αποδέχεσαι ότι είναι τελειωτική και δεν αντιστρέφεται;
Με ποια λογική ρίχνεις μια κλωτσιά και καταστρέφεις μια σχέση;
Με ποια λογική, κρατιέσαι και ελπίζεις πως θα συνεχιστεί αν απλά και μόνον έχεις υπομονή;
Με ποια λογική χαρίζεις τα κολλημένα κομμάτια της καρδιάς σου; Σε ποιον, γιατί και με ποιες προϋποθέσεις;

Ξέρει κανείς τις απαντήσεις; Αν ξέρει ας τις πει και σε εμένα που τις ψάχνω...
--
Καληνύχτα.

Κρίσνα

Τυχερός όποιος
πολλά χέρια
έχει

Ευτυχής όταν
τέσσερα
αρκούν

Ικανός αν
με δύο μόνον
τα καταφέρνει

Αλίμονο για αυτόν
που ούτε το ένα ή το άλλο
δεν έμαθε εγκαίρως να κινεί

Μες το πνεύμα

Μέσα στο πνεύμα
των ημερών
είναι να εύχεσαι
και να χαμογελάς
σε όλους όσους ξέρεις

Μέσα στο πνεύμα
των σκέψεών σου
είναι να βρίσεις
να τους πνίξεις
να ουρλιάξουν όσο και εσύ

Μέσα στο πνεύμα
των παραμυθιών
είναι η ευτυχία
η καλή κατάληξη
όσων κάπως κακοπέρασαν

Μέσα στο πνεύμα
της εποχής
είναι η πρόοδος
για αυτούς που δεν έχουν αρχές
αλλά καλούς αγκώνες

Αυτάααα

"Αυτάαααααα" που λέει και η θεία Ε... Η θεία μας, που όταν είμασταν μικρά θαυμάζαμε και ώρες ώρες θα θέλαμε η μαμά να της έμοιαζε. Πόσο θα θέλαμε να είχε τις ευκολίες, την άνεση, τα μαλακά και ακριβά ρούχα της. Να έχει τα άψογα και προσεγμένα χέρια της, τα φρεσκοκομμένα και από κομμωτήριο φτιαγμένα μαλλιά της. Ναι για μας ήταν όλα άψογα στην ζωή της. Το ιδιαίτερο HiFi, το BMW αυτοκίνητο, το ρετιρέ, η οικιακή βοηθός. Εμείς βλέπαμε μόνον αυτά που δεν είχαμε. Μόνον αυτά που θα θέλαμε. Αυτά που μας φαίνονταν ιδιαίτερα γιατί δεν τα είχαμε τόσο πλουσιοπάροχα. Για δες όμως πως είναι τα πράγματα τώρα. Τι απόγινε από όλη αυτή την σαπουνόφουσκα που εμείς θαρρούσαμε πως ήταν η πραγματικότητα. Πόσο ευχαριστημένη είναι η γυναίκα τάχα με την ζωή της... Μετά από όλα αυτά που πέρασε, μετά από αυτά που συνέβησαν. Στην ζωή της, αλλά και στην ζωή όλων μας. Πόσα ήρθαν και έφυγαν, πόσα πολύτιμα και πόσα άλλα σκουπίδια βρέθηκαν στο δρόμο μας, πόσο λίγο έλεγχο είχαμε αλλά και θα έχουμε για τις συγκαιρίες. "Αυτά" Θεία μου, "αυτά"... και νομίζω πως τώρα καταλαβαίνω αυτό που μου διέφευγε τότε. Ένα "αυτά" απαιτεί μερικές φορές η στιγμή για να διαλυθεί η σιγή, ένα "αυτά" χρειάζεται κάποτε για να αποδεχτεί κανείς αυτά που τον απασχολούν και άλυτα μένουν. Ένα "αυτά" κλείνει ένα κεφάλαιο, και ελπίζει για ένα καλύτερο. Ένα "αυτά" βοηθά κατά καιρούς να αντέξεις την για τους άλλους "άψογη και επιτυχημένη" ζωή σου.

No clue, no clue at all

Και λοιπόν; Είναι απαραίτητο για όλα να ξέρουμε το λοιπόν; Δεν μπορεί δηλαδή κάτι να μην έχει λοιπόν; Δε μπορεί κάτι να μην έχει εξήγηση, να μην συμβαίνει ως αποτέλεσμα κάποιου άλλου, να μην έχει ένα συγκεκριμμένο σκοπό, να συμβαίνει απλά και μόνον, έτσι γιατί έτυχε να συμβεί, γιατί δεν προγραμματίζεται η ζωή, γιατί δεν ελέγχεται το μέλλον, γιατί δεν μπορούμε να είμαστε σίγουροι για την αντίδρασή μας, γιατί δεν είμαστε ένας αλλά πολλοί. Ακριβώς όπως το περιβάλλον μας, δεν είναι ένα αλλά πολλά. Ακριβώς όπως τα συναισθήματά μας, δεν είναι μόνον καλά αλλά και άσχημα. Και τίποτε δεν είναι για πάντα, τίποτε δε έρχεται για να μας δοκιμάσει. Απλά συμβαίνει. Είτε στην δικιά μας ζωή, είτε στην ζωή των άλλων. Σύμπτωση για το ποιόν επιρρεάζει, σύμπτωση για το ποιός το λύνει, είτε διαλέγει να το ξεχάσει.

No clue, no clue at all λοιπόν. Μα που που το πάει, που το φέρνει αυτό το λοιπόν, σύνεχεια στην επιφάνεια όλων των σκέψεων θέλει να επιπλέει. Άλλο ένα επιπλέον λοιπόν, ένα επί πλέον λοιπόν, ένα πλέον επί των σκέψεων λοιπόν που πάντα θέλει νόημα σε όλα να δώσει.

Όχι δε θα του περάσει αυτού του λοιπόν, εγώ το αποφάσισα και επιμένω... Δεν υπάρχει λοιπόν, όχι στα επιπλέοντα λοιπόν. Από σήμερα τολμώ να επιβεβαιώσω την αλήθεια... no clue, no clue at all!

Σφουγγάρι

Είμαι ένα σφουγγάρι.
Με αισθήματα γεμάτο,
αναμνήσεις και ελπίδες
Λέξεις, ιστορίες,
χαρές, ομορφιές
αλλά και πληγές
Σκέψεις καλές,
Μικρότητες και λάθη

Είμαι ένα σφουγγάρι.
Όσο είμαι γεμάτο
μην ανησυχείς και μη φοβάσαι
Άμα στραγγίσω όμως
αλήμονο στο βουτηχτή
που απρόσεκτα
στα βάθη τα σκοτεινά
να με κόψει θα΄ρθει
______
Καλησπέρα, καλή εβδομάδα να έχουμε :-)

Ρώμη;

Όλοι οι δρόμοι οδηγούν στην Ρώμη, λένε οι Ιταλόφιλοι.
Όλοι οι δρόμοι οδηγούν στην Πόλη, λένε οι Κωνσταντινοπολίτες.
Όλοι οι δρόμοι οδηγούν σε κάποιο στόχο.
Όλοι; Εεεε μάλλον, γιατί άκομα και οι αδιέξοδοι οδηγούν κάπου. Ακριβώς. Στο αδιέξοδο.
Τι κάνεις λοιπόν όταν πρέπει να πάς από το Α στο Β; Οδηγείς με βάση το ένστικτό σου; Οδηγείς με βάση την πυξίδα; Κοιτάς πριν φύγεις στο χάρτη; Ρωτάς τον/τη φίλη σου;
Όπως και να έχει, ένα πρέπει να ξέρεις. Το σημαντικότερο είναι να βρεθείς στο δρόμο. Από εκεί και έπειτα όλα βρίσκονται. Όλο και κάπου θα είσαι, όλο και κάποιος θα μπορεί να σε βοηθήσει, να σου δείξει την κατεύθυνση. Είτε μέχρι τέλους, είτε μέχρι το σημείο που μπορείς εσύ έπειτα να συνεχίσεις. Όλοι οι δρόμοι οδηγούν στην Ρώμη λένε οι Ιταλόφιλοι. Όλοι οι δρόμοι οδηγούν στο στόχο σου λέω εγώ, αρκεί να τους περπατήσεις...

Καλησπέρα :-)

Ταχύτητες

Πρώτη, δεύτερη,
άγαρμπα παίρνει η μέρα σου 'μπρός
και Ελεύθερο βάζεις,
δεν αντέχεις.
Ξανά πρώτη, δεύτερη,
να προλάβεις τρέχεις
τρίτη, στην τέταρτη αγκομαχείς
αλλά με την πέμπτη καμαρώνεις

Φρέναρε, στρίψε,
στο φανάρι δεξιά
άλλαξε την πορεία
δευτέρα -άντε τρίτη το πολύ-
και το κεφάλι μη ξεχνάς
αριστερά να το γυρίσεις

Ανέβασε μετά ξανά
στα τελευταία μέτρα την ταχύτητα
τον χαμένο χρόνο σάμπως εδώ
που είναι ήδη αργά
αναπληρώσεις

Και η ζωή συνεχίζεται...

Κάποιος αδειάζει το διαμέρισμά του
άλλος ξανά θα το γεμίσει

Ξεκουράστηκες το Σαββατοκύριακο;
Η Δευτέρα με τα καπρίτσια της σε περιμένει

Λιγοστεύει το ποσό του λογαριασμού
το μηνιάτικο σύντομα πάλι θα αναπληρώσει

Σε πόνεσε μια αγάπη που πέρασε άδοξα;
Μια αλλιώτικη κάποτε θα'ρθει και θα σε συνταράξει

Διασυνδέσεις...

Πόσους τρόπους επικοινωνίας χρειάζεται ένας άνθρωπος; Αν κρίνω από τον εαυτό μου... έχουμε και λέμε...
2 προσωπικές ηλεκτρονικές διευθύνσεις,
+2 επαγγελματικές (εξ αυτών μια κειμήλιο από την παλιά εταιρία, μία από την καινούργια)
2 AIM διευθύνσεις
2 προσωπικά blog
+2 blog στα οποία έχω/είχα συμμετέχει
1 προσωπική ιστοσελίδα
1 σελίδα και webspace για podcast
1 συμμετοχή σε φόρουμ δημιουργίας επαγγελματικών σχέσεων
1 συμμετοχή σε user list
1 συμμετοχή σε developer information list
1 διεύθυνση στο flickr.com
1 διεύθυνση χρήστη στο youtube.com
1 συμμετοχή στο facebook
3 νούμερα τηλεφώνου (2 για κινητό, 1 τοπικό, και σε λίγο άλλο ένα νούμερο στο skype)
...

Ε και; Είναι η ποσότητα και ποιότητα της επικοινωνίας ανάλογη του αριθμού των πιθανοτήτων και των μέσων; Πόση επικοινωνία είναι εφικτή και γιατί επιμένουμε τόσο στο να χωριζόμαστε σε χίλια κομμάτια, παρά να συγκεντρώνουμε τις δυνάμεις και την ενεργητικότητά μας σε ένα το πολύ δυο τομείς;

Κερδίζοντας χρόνο

Πόσες ώρες ύπνου χρειάζομαι καθημερινώς; Κάτσε να υπολογίσω... από τις τόσο το βράδυ μέχρι τις τόσο το πρωί... είναι δε θα είναι... 8 με 9 ώρες; Είναι... όμως αρκούν; Δεν ξέρω, μου φαίνεται πως οι πρωινές ώρες ύπνου μεταξύ των 6 και 7 κάτι έχουν και ξεκουράζουν ιδιαίτερα. Πρέπει να το ψάξω για να βρω αποδείξεις. Δε μπορεί, έτσι πρέπει να είναι γιατί αλλιώς δεν εξηγείται το γεγονός πως παρόλες τις 8 με 9 ωρίτσες ξυπνώ τις τελευταίες μέρες λες και είχα πέσει στις 2 το πρωί για ύπνο... Πωπώ, σκληρό το πρωινό ξύπνημα... Τόσο σκληρό που άρχισα να ψάχνω τρόπους να κλέβω χρόνο από το βράδυ για να το έχω τα πρωινά. Πως γίνεται αυτό; Πολύ απλό, πριν πέσει κανείς το βράδυ για ύπνο κάνει το πρωινό μπάνιο, στρώνει το τραπέζι για την επόμενη μέρα και ετοιμάζει την καφετιέρα με καφέ και νερό. Όταν την επόμενη μέρα χτυπήσει το ξυπνητήρι, πέντε βήματα στα τυφλά μέχρι την κουζίνα, ανάβεις την καφετιέρα, βγάζεις γάλα, τυρί, ψωμί και βούτυρο από το ψυγείο, παίρνεις δρόμο συνέχεια προς το μπάνιο, λίγο ζεστό νερό στο πρόσωπο και κρύο στους καρπούς, πίσω στο παιδικό δωμάτιο για το καθημερινό "ξύπνα κούκλε, ώρα για πρωινό" και επιστροφή στην κουζίνα να αφρίσεις έγκαιρα το γάλα για τον καφέ. Πιο καλά θα ήταν φυσικά, ο καφές να άρχιζε να ψήνεται από μόνος του πριν χτυπήσει το ξυπνητήρι, το παιδί να κοιμάται ντυμένο με τα της επόμενης μέρας, και η μητέρα να είχε ήδη φτιάξει το κολατσιό από την προηγούμενη...
Ακόμα καλύτερα θα ήταν όμως... αν μπορούσαν να άρχιζαν την ημέρα τους στις 9.00πμ ;-)

ΥΓ. Όσοι πιστοί προσέλθετε, το δεύτερο podcast της ViSta.

It may be a good time to go to bed(.php)

$max_coffees_per_day=4;
$arglist = array();
$arglist = array_merge($_POST,$_GET);
$what_to_drink_next = 'coffee';

if (array_key_exists('coffee_units', $arglist)){
if ($max_coffees_per_day == $arglist['coffee_units']) {
$what_to_drink_next = 'red bush tee';
}
}
if (drink_a_coffee($what_to_drink_next) != 'up and running' ) {
print "It may be a good time to go to bed\n";
die;

}

function drink_a_coffee ($anyDrink) {
$user_status = '';
make_a_drink($anyDrink) or die ("Could not prepair a cup of $anyDrink, a leathal error occurred");
sip_a_drink ('200ml', $anyDrink) or die ("Chocked to death on $anyDrink, a leathal error occurred");
if ($anyDrink == 'coffee') {
$arglist['coffee_units'] = $arglist['coffee_units'] +1;
}
$user_status = 'up and running';
return ($user_status);

}

function make_a_drink ($anyDrink) {
...
}
function sip_a_drink ($anyChunkOf, $anyDrink) {
...
}

Ελισσόμαστε

Τι κάνει ο [έξυπνος;, πονηρός; λογικός; συνετός;] προγραμματιστής αφού παλέψει ένα πρόβλημα αλλά δε βρει ένα τρόπο πραγματοποίησης στο πλαίσιο το οποίο του ζητήθηκε;
Αλλάζει τα ζητούμενα του πλαισίου και προσπαθεί να "πουλήσει" την ιδέα στο αφεντικό ως καλύτερη.

Με άλλα λόγια
ελισσόμαστε
αλλιώς χανόμαστε :-)

Μικρές επιθυμίες

Υπάρχουν μερικά πράγματα που από καιρό εις καιρό επανέρχονται στην επιφάνεια. Μικρές επιθυμίες, μικρές ανάγκες που θα ήθελαν να ικανοποιηθούν, μικρά έξοδα που ποτέ δεν φαντάζουν άξια να πραγματοποιηθούν γιατί άλλα σημαντικότερα απαιτούν την καθημερινή προσοχή, γιατί άλλες ημερομηνίες στο μέλλον με άλλα καθήκοντα απειλούν να γίνουν κοντινότερες.
Και βλέπεις κατά καιρούς τις προσφορές, λες "ωραία να μπορώ να αντικαταστήσω το παλιό", αυτό που μου χάρισαν γιατί δεν είχα, αυτό που δέχτηκα προκειμένου να μην αναγκαστώ να τα αγοράσω όλα όταν τα χρειάστηκα. Κοιτάς όμως την τιμή, σκέφτεσαι "ε και τι έγινε, τόσο καιρό έζησα χωρίς αυτά, τόσο καιρό δεν έγινε και τίποτε που το σκεύος έχει σπασμένο χερούλι, που δεν είναι αυτό του γούστου μου; Λειτουργεί; Δεν λειτουργεί ακόμα;" ρωτάς. Άρα δε χρειάζεται.
Και όμως χρειάζεται... το ξέρεις. Επιλέγεις όμως να το παραμερίζεις από την καθημερινότητά σου. Και είσαι άσσος στο να παραμερίζεις πράγματα. Παραμερίζεις τα λάθη σου, την έλλειψη συστηματικότητας στο θέμα του να μάθεις στο παιδί τα Ελληνικά, την στιγμή που πρέπει να κάνεις αυτή την καταραμένη φορολογική δήλωση, και όλα τα άλλα τα μικρά και μεγάλα που ξέρεις εσύ ότι σε ενοχλούν αλλά για τα οποία δεν έχεις [ακόμα;] λύσεις.
Παραμερίζεις. Μέχρι πότε όμως; Και γιατί;
Μήπως αν πραγματοποιούσες από καιρό εις καιρό τη μια ή την άλλη σου ανάγκη -μήπως λέω μήπως- ζούσες λίγο καλύτερα; Μήπως το να δεχτείς το δικαίωμά σου να ζεις ομορφότερα ή ότι αξίζεις να πραγματοποιηθούν κάποιες δικές σου επιθυμίες, μήπως αξίζει περισσότερα από αυτά που εξοικονομείς όσο κρατάς τα λεφτά σου για να υπάρχουν όταν άλλοι τα χρειαστούν;
Ε ναι λοιπόν, μάλλον έτσι είναι. Για αυτό και σήμερα δώρισες στον εαυτό σου κάποια πράγματα για την κουζίνα που καιρό τώρα τα λιμπίζεσαι.

Με υγεία λοιπόν, με υγεία και χαρά τα όμορφα καινούργια πράγματα στην όμορφή σου κουζίνα :-)

Περπατώντας ανάποδα

Αν αρκεί μια κακή στιγμή
για να αποσυντονιστείς,
δεν είναι απαραίτητες ώρες ολόκληρες
μέχρι να ηρεμήσεις.

Και αν μέχρι τώρα έτσι πάντα έκανες
δεν είναι αυτό απόδειξη αληθείας
ούτε λόγος συνέχειας
μόνον απλή συνήθεια

Σήμερα

Ζέστανε ο καιρός και ιδρώσαμε.
Μην ανησυχείς θα ξαναδροσίσει.
Δρόσισε ο καιρός και κρύωσες.
Μην ανησυχείς θα ξαναζεστάνει.

Πότε θα δροσίσει;
Σήμερα.
Πότε θα ζεστάνει;
Σήμερα

Πως θα ξέρω αν η δροσιά είναι καλό ή κακό για μένα;
Θα το νιώσεις.
Σήμερα;
Eύχομαι από σήμερα

Θέμα προοπτικής

Όταν κάποιος παίζει 10 χιλιάρικα Ευρώ στο καζίνο και δεν στεναχωριέται άμα τα χάσει...
όταν κάποια οικογένεια για να αγοράσει ένα τεστ εγκυμοσύνης στερείται το φαγητό...
όταν ένα ολόκληρο χωριό στην Αφρική ωφελείται από μια μηνιαία δωρεά 30 Ευρώ...
όταν κάποιος έχει κόψει αποδείξεις για πενταψήφιο αριθμό Ευρώ αλλά δεν του πληρώνεται καμία... όταν ένα μεγάλο κέικ δεν αρκεί για να εορταστούν στο νηπιαγωγείο γενέθλια... όταν δουλεύει κανείς για δυο άτομα και άλλος για κανένα...
τότε το πρόβλημα δεν είναι η αδικία.... παρά θέμα διαφορετικής προοπτικής.

Φτερωτές ιστορίες

Ένας λαγός στον κήπο του Ζαπείου
ρωτούσε ένα πάπιο πτηνοτροφείου
"τι στα γενέθλιά σου επιθυμείς
την ελευθερία σου ή ένα κουλούρι ολικής;

Να σου χάριζα λίπος για το φτέρωμα,
Ένα τραγούδι για να ξεχνάς το στένωμα;
Να κάναμε για τιμή σου ένα πάρτι;
Τα έχεις καλά με το άλλο το σινάφι;"

Και ο πάπιος αντί να απαντήσει
του έμπηξε μια μαχαιριά και είπε στον λαγό πριν ξεψυχήσει
"Ας πρόσεχες με ποιον παρέα πιάνεις
μερικοί είναι άξιοι, μα εγώ είμαι αλάνης."