一、实验内容
问题描述:
设计程序模拟四种动态分区分配算法:首次适应算法、循环首次适应算法、最佳适应算法和最坏适应算法的工作过程。假设内存中空闲分区个数为n,空闲分区大小分别为P1, … ,Pn,在动态分区分配过程中需要分配的进程个数为m(m≤n),它们需要的分区大小分别为S1, … ,Sm,分别利用四种动态分区分配算法将m个进程放入n个空闲分区,给出进程在空闲分区中的分配情况。
程序要求:
1)利用首次适应算法、循环首次适应算法、最佳适应算法和最坏适应算法四种动态分区分配算法模拟分区分配过程。
2)模拟四种算法的分区分配过程,给出每种算法进程在空闲分区中的分配情况。
3)输入:空闲分区个数n,空闲分区大小P1, … ,Pn,进程个数m,进程需要的分区大小S1, … ,Sm,算法选择1-首次适应算法,2-循环首次适应算法,3-最佳适应算法,4-最坏适应算法。
4)输出:最终内存空闲分区的分配情况。
二、程序主要构成部分及其算法说明
1.定义本次实验的基本变量,包括输入的进程和分区、四个算法的存储数组。

2.根据输入数字选择不同的算法。

3.首次适应算法,使用内嵌循环,判断当前进程是否小于等于当前分区大小,满足,则装入数组FirstPartition中,并且将分区归零;不满足,则跳过当前分区,直到满足为止。

4.循环首次适应算法,算法实质和首次适应类似,区别在于,每次分配一个新的分区后,需要记录当前位置,在下一进程进入后,直接从该位置开始。

5.最佳适应算法,空闲分区按容量排序递增,当进入新的进程后,找到第一个能满足要求的空闲分区就进行分配。

5.最坏适应算法,空闲分区按容量排序递减,当进入新的进程后,找到第一个能满足要求的空闲分区就进行分配。

6.计算,并输出各种算法的结果。

三、完整代码
#include <iostream>
#include <stdlib.h>
using namespace std;
const int MaxNumber=100;
int FreePartition[MaxNumber]; //空闲分区
int FirstPartition[MaxNumber]; //首次适应
int CycleFirstPartition[MaxNumber]; // 循环首次适应
int BestPartition[MaxNumber]; //最佳适应
int WorstPartition[MaxNumber]; //最坏适应
int ProcessNeed[MaxNumber]; //进程所需分区大小
int CopyPartition[MaxNumber]; //复制进程
int n, m; //n分区,m进程
void output() {
cout<<"分区\t总大小\t剩余大小\t是否被使用"<<endl;
}
//输出首次适应
void outFirst() {
output();
for(int i = 0; i < n; i++) {
cout<<i<<"\t";
cout<<CopyPartition[i]<<"\t";
cout<<CopyPartition[i]-FirstPartition[i]<<"\t\t";
if(FreePartition[i] != CopyPartition[i]) {
cout<<"true";
} else {
cout<<"false";
}
cout<<endl;
}
}
//首次适应
void first() {
for(int i = 0; i < n; i++) {
FirstPartition[i] = 0;
}
for(int i = 0; i < m; i++) {
for(int j = 0; j < n; j++) {
if(ProcessNeed[i] <= FreePartition[j]) {
FirstPartition[j] += ProcessNeed[i];
FreePartition[j] -= ProcessNeed[i];
cout<<FreePartition[j]<<endl;
break;
}
}
}
outFirst();
}
//输出循环首次适应
void outCircleFirst() {
output();
for(int i = 0; i < n; i++) {
cout<<i<<"\t";
cout<<CopyPartition[i]<<"\t";
cout<<CopyPartition[i]-CycleFirstPartition[i]<<"\t\t";
if(FreePartition[i] != CopyPartition[i]) {
cout<<"true";
} else {
cout<<"false";
}
cout<<endl;
}
}
//循环首次适应
void circleFirst() {
for(int i = 0; i < n; i++) {
CycleFirstPartition[i] = 0;
}
int pointer = 0;
for(int i = 0; i < m; i++) {
for(int j = pointer; j < n; j++) {
if(ProcessNeed[i] <= FreePartition[j]) {
CycleFirstPartition[j] += ProcessNeed[i];
FreePartition[j] -= ProcessNeed[i];
pointer = j;
break;
}
if(j == n - 1) {
pointer = 0;
}
}
}
outCircleFirst();
}
//输出最佳适应
void outBest() {
output();
for(int i = 0; i < n; i++) {
cout<<i<<"\t";
cout<<CopyPartition[i]<<"\t";
cout<<CopyPartition[i]-BestPartition[i]<<"\t\t";
if(FreePartition[i] != CopyPartition[i]) {
cout<<"true";
} else {
cout<<"false";
}
cout<<endl;
}
}
//最佳适应
void best() {
for(int i = 0; i < n; i++) {
BestPartition[i] = 0;
}
for(int i = 0; i < m; i++) {
int min = 100000; //表示无穷大
int flag = -1;
for(int j = 0; j < n; j++) {
if(FreePartition[j] - ProcessNeed[i] < min && ProcessNeed[i] <= FreePartition[j]) {
min = FreePartition[j] - ProcessNeed[i];
flag = j;
}
}
if(flag != -1) {
BestPartition[flag] += ProcessNeed[i];
FreePartition[flag] -= ProcessNeed[i];
}
}
outBest();
}
//输出最坏适应
void outWorse() {
output();
for(int i = 0; i < n; i++) {
cout<<i<<"\t";
cout<<CopyPartition[i]<<"\t";
cout<<CopyPartition[i]-WorstPartition[i]<<"\t\t";
if(FreePartition[i] != CopyPartition[i]) {
cout<<"true";
} else {
cout<<"false";
}
cout<<endl;
}
}
//最坏适应
void worse() {
for(int i = 0; i < n; i++) {
WorstPartition[i] = 0;
}
for(int i = 0; i < m; i++) {
int max = 0; //表示无穷大
int flag = -1;
for(int j = 0; j < n; j++) {
if(FreePartition[j] - ProcessNeed[i] > max && ProcessNeed[i] <= FreePartition[j]) {
max = FreePartition[j] - ProcessNeed[i];
flag = j;
}
}
if(flag != -1) {
WorstPartition[flag] += ProcessNeed[i];
FreePartition[flag] -= ProcessNeed[i];
}
}
outWorse();
}
int main() {
cout<<"\t动态分区分配算法"<<endl;
int choice;
cout<<"请输入空闲分区数"<<endl;
cin>>n;
cout<<"请输入空闲分区各大小"<<endl;
for(int i = 0; i < n; i++) {
cin>>FreePartition[i];
}
for(int i = 0; i < n; i++) {
CopyPartition[i] = FreePartition[i];
}
cout<<"请输入进程数"<<endl;
cin>>m;
cout<<"请输入各进程大小"<<endl;
for(int i = 0; i < m; i++) {
cin>>ProcessNeed[i];
}
cout<<"\t\t选择算法"<<endl<<"1.首次适应算法 2.循环首次适应算法 3.最佳适应算法 4.最坏适应算法"<<endl;
cin>>choice;
switch (choice) {
case 1:
first();
break;
case 2:
circleFirst();
break;
case 3:
best();
break;
case 4:
worse();
break;
default:
break;
}
system("pause");
return 0;
}
四、结果展示
1、首次适应算法

2、循环首次适应算法

3、最佳适应算法

4、最坏适应算法

五、总结
本次实验,我完成了四种动态分区分配算法,所谓动态分区分配,就是指内存在初始时不会划分区域,而是会在进程装入时,根据所要装入的进程大小动态地对内存空间进行划分,以提高内存空间利用率,降低碎片的大小。
首次适应算法每次都要从头查找,每次都需要检索低地址的小分区。但是这种规则也决定了当低地址部分有更小的分区可以满足需求时,会更有可能用到低地址部分的小分区,也会更有可能把高地址部分的大分区保留下来(最佳适应算法的优点)。
循环首次适应算法的规则可能会导致无论低地址、高地址部分的空闲分区都有相同的概率被使用,也就导致了高地址部分的大分区更有可能被使用,划分成为小分区,最后导致无大分区可用(最大适应算法的缺点)。
最佳适应算法,会有更多的大分区被保留下来,更能满足大进程的需求。
最坏适应算法,可以减少难以利用的小碎片。但每次都选最大的分区进行分配,虽然可以让分配后留下的空闲区更大,更可用,但是这种方式会导致较大的连续空闲区被迅速用完。如果之后有“大进程”到达就没有内存分配可用了。
综上,四种算法各有各的优点和弊端,我们可以根据实际业务情景,来选择不同的算法。
文章探讨了四种动态分区分配算法,包括其工作流程、代码实现和结果分析,强调了根据业务场景选择合适算法的重要性。
3846

被折叠的 条评论
为什么被折叠?



