Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν ένας ψύλλος
που πίστευε πως ήταν ο βασιλιάς του κόσμου. Μια μέρα, αποφάσισε να πάει
για κολύμπι στη θάλασσα. Όμως η δυτική ακτή ήταν πολλά χιλιόμετρα
μακριά και μόνος του ο ψύλλος μπορούσε να ταξιδέψει μονάχα μερικά
εκατοστά τη φορά. Αν ήθελε να φτάσει στην ακτή πριν πεθάνει, θα
χρειαζόταν μεταφορικό μέσο.
Κάλεσε, λοιπόν, τον ελέφαντα του. «Έι,
Ελέφαντα, πάμε βόλτα!» Ο ελέφαντας του ψύλλου πήγε κοντά του και
γονάτισε. O ψύλλος πήδησε πάνω του και δείχνοντας προς τη Δύση, είπε:
«Προς τα κει προς την ακτή!»
Όμως ο ελέφαντας δεν πήγε δυτικά.
Προτιμούσε να κάνει μια βόλτα στο δάσος προς την Ανατολή και αυτό
ακριβώς έκανε. Ο ψύλλος, προς μεγάλη του απελπισία, δεν μπορούσε να
κάνει τίποτα παρά να το υπομείνει και να περάσει τη μέρα δεχόμενος
ραπίσματα στο πρόσωπο από φύλλα και κλαδιά.
Την επόμενη μέρα...