Πριν λίγες μέρες, το άλλο μου μισό αγόρασε ένα καινούριο έξυπνο τηλέφωνο (βλέπε smartphone).
Είμαι κι εγώ κάτοχος ενός τέτοιου τηλεφώνου, το οποίο όμως αποδείχτηκε πολύ έξυπνο για τα γούστα μου (και φανταστείτε, είμαι παιδί της τεχνολογίας)! Και το χειρότερο; Το ίδιο το τηλέφωνο φαινόταν να μην αντέχει την εξυπνάδα του εαυτού του!! Όταν το πρωτοπήρα, κολλούσε συνέχεια. Ανελέητα!! Για την ακρίβεια, μου έσπασε τα νεύρα μέχρι να το στρώσω και πολλές φορές σκέφτηκα να πάρω φόρα και να το πετάξω με χίλιους δυο έξυπνους τρόπους στις γραμμές του τρένου που περνούν κοντά από το σπίτι μου.
Παρ' όλο που ο καλός μου ήξερε τα τεκταινόμενα με το δικό μου, μάλλον το είχε άχτι κι έτσι κατέληξε στη συγκεκριμένη αγορά. Όλα ok μέχρι εδώ! (αν και έκανα μια προσευχή να μην πάθει τα ίδια...) Λίγο πριν πάμε στο ταμείο όμως, ρωτήσαμε για θήκες - κι αυτό γιατί οι συνθήκες της δουλειάς του είναι τέτοιες, ώστε χωρίς θήκη το τηλέφωνο δε θα επιβίωνε για πολύ. Σκεφτόμουν για μια θήκη κλειστού τύπου, όπως είναι η δική μου: σαν πορτοφολάκι.
"Α, δεν βγαίνει τέτοια θήκη γι΄αυτό το τηλέφωνο", μας είπαν. "Είναι καινούριο μοντέλο και δεν έχει σχεδιαστεί ακόμα κάτι τέτοιο". (!!!!! Τιιιι; !!!!) Και μας έδωσαν μια απλή, κουμπωτή πλαστική θήκη για το πίσω καπάκι του. Δεν είμαστε καλά! Και η οθόνη; Με τι θα προστατεύαμε την οθόνη;!
Τα ψιλοπήρα ελαφρώς: "Άει στο καλό! Θα σου φτιάξω εγώ μία θήκη!", του είπα. Προφανώς πιστεύει ότι μπορώ να κάνω τα πάντα (εντάξει, εκτός από το να χωρίσω τη θάλασσα στη μέση), διότι δεν απόρησε καθόλου με την πρότασή μου, ούτε αναρωτήθηκε ιδιαίτερα με ποιον τρόπο θα την υλοποιούσα. Μιλάμε για τυφλή εμπιστοσύνη! (♥)
Εφόσον δεν είχα ξανακάνει κάτι τέτοιο άλλη φορά, αρχικά έσπασα το κεφάλι μου για να βγάλω το πατρόν. Όταν φτιάχνεις κάτι μόνος σου, έχεις τη δυνατότητα να το φτιάξεις όπως ακριβώς σε βολεύει! Να έχει προστασία εκεί... να ανοίγει έτσι... να αφήνει κενό στις εισόδους του hands free και του φορτιστή...
Μόλις ολοκλήρωσα το πατρόν, από κει και πέρα τα πράγματα ήταν εύκολα: χρησιμοποίησα μπλε δέρμα (και για το εσωτερικό και για το εξωτερικό της), επένδυσα ενδιάμεσα με λεπτή βάτα στην μπροστινή πλευρά για να προστατέψω την οθόνη από τυχόν πτώσεις, και έβαλα μαγνητικό κούμπωμα για να ανοίγει και να κλείνει εύκολα.
Voila!
Περιττό να σας πω ότι κάποιος εκεί έξω είναι υπερ-ευχαριστημένος με την one of a kind θήκη του... και η γράφουσα, ακόμη περισσότερο!!
Με γειες! ☺
