Dünya Boş ve Anlamsız; Değil!
Her şey boş ve anlamsız! demeyeceğim, aksine her şey o kadar dolu ve anlam yüklü ki biz bunu göremiyoruz, göremediğimiz için, anlayamadığımız için, boş ve anlamsız geliyor. İnsan sadece anlayamadığı şeyin karşısındadır. Bizim ayakkabımız, kıyafetimiz, evimiz, arabamız ve ne kadar ihtiyacımız olan şey varsa hepsini anlamışızdır, neden var olduklarını anlamışızdır. Ağzına kadar suyla dolu olan bardağa uzaktan baktığımızda çoğumuz gibi onun boş olduğu kanaatine varırız. Biz de aynen böyle içi dolu olan şeylere uzaktan bakıyoruz.. Belki içinde kaybolma korkusundan.. Belki de tüm yaşama arzumuzdan, ideallerimizden bizi alıkoyma korkusundan.. Yaklaşmıyoruz..
Film izliyoruz değil mi? Her filmde bir kişi yahut bir takım kişiler diğer karakterlerden farklı rol oynar. Bir gemi batmaya başlar, o geminin içinden üç beş kişi diğerlerine aldırmadan bir çıkış yolu arar, belki zor anlar yaşarlar, on yılda yaşayacaklarını bir günde yaşarlar, kurtulacaklarına inanarak çıkış yolu ararlar ve o batan gemiden sağ kurtulmayı başarırlar; diğerleri ise bir kurtarma ekibinin gelip kendilerini kurtarmasını beklerler yahut kabullenmeyi seçerler, kalan ömürlerini şüphe, korku, heyecan, panik ve muamma bir bekleyiş içerisinde geçirirler. Biz olsaydık hangi tarafta olurduk? Bir çıkış yolu aramayı mı yoksa beklemeyi mi? Peki yaşadığımız hayat böyle birşey değil mi? Batan bir dünyanın içinde değil miyiz? Batan güneş, doğacak güneşe alamettir, öyle ki batan bir dünya yeni bir hayata gebedir.
Bak, güneş batıyor görüyor musun? Sana el uzatıyorum, geliyor musun?
Bunun adına din mi diyorlar, felsefe mi diyorlar, psikoloji mi diyorlar, ideoloji mi diyorlar, her ne diyorlarsa desinler, onlar kabullenmiş sadece müzakere ediyorlar.
Biz bu batan dünyadan kurtulmak için makul yol ne ise, kılavuzumuz ne ise, yol arkadaşlarımız kim ise onlara danışıp birleşerek bu batan dünyadan kurtulmamız gerekiyor.
Her devirde, her nesilde kurtuluş yolunu arayanların bir yeri vardır; aradıkları dünya, hayalin ötesinde ve gerçeğin kalbindedir. Aradıkları dünya mevkib-i ervahın yurdudur.
Bunlara inanmak biraz zor, şahsım dahi bunları bildiği, gördüğü halde inanmakta zorluk çekiyor, lakin biliyor ki gerçektir.
Dünya hiçbir zaman boş ve anlamsız olmadı, sadece bedenlerde boş ve anlamsız yaşandı! Hayatın gayesi nefsin arzu ve isteklerine cevap vermek olsaydı, zannediyorum güneş doğmazdı.
Son Söz
Get Emr-i Sul’h’s stories in your inbox
Join Medium for free to get updates from this writer.
Bilginin her bir basamağı onları hakikate klavuzlar. Hakikat ise ölümün kendisidir.
- Lev Nikolayeviç -Cennet ucuz değil, cehennem de lüzumsuz değil.
- Bediüzaman -
Emr-i Sul’h
28 Ekim 2014
