“Kendinden kaçanların, kalbinden kaçanların Kur-an ’dan anlayacakları hiçbir şey yoktur. Bütün maziyi yıkıp o enkaz üzerinde, batı kafasında ve Nietzsche anlayışında bir abide kurmak isteyenlerin Hz.Muhammed’den anlayacakları hiçbir şey yoktur. Sallallâhu Aleyhi ve Sellem(Allah'ın selamı O’nun üzerine olsun)
İlim her Müslümana farzdır. Her Müslüman ilim edinme mecburiyet ve mükellefiyeti altındadır. Sahih hadisiyle Resulü Ekrem(sav); Bir kimse ilim öğrenebileceği bir yola süluk ettimi cennete giden yol kolaylaştırılmıştır ona, çok rahatlıkla avam ifadesiyle çocukçu edasıyla tıpış tıpış cennete gitme yoluna girmiştir o.”-1-
“(Bilmiyorsanız bilin, anlamıyorsanız anlayın) azamet ve ulûhiyetimle yemin ediyorum ki, Biz insanoğlunu en kerim ve en şerefli bir varlık olarak yarattık.” (İsrâ sûresi, 17/70)
İmam-ı Azam, Ahmed İbni Hanbel, İmam-ı Şafi, Süfyan-ı Sevri ve bu konuda mutabık olan diğer alimler şunu söylemiştir; “Kişinin imanı delili olmasa da sahihtir. Ancak delil aramayı terk ettiği için günahkardır ve asidir.” Bu alimlere göre “İman hakikatlerinin delillerini bilmek vaciptir. Terki ise haramdır.”
Get Emr-i Sul’h’s stories in your inbox
Join Medium for free to get updates from this writer.
Hakikat ilmini elde edemeyen, hastalığında müşkülünü araştırıp bulan ; sağlığında alıp-verdiği nefesi sorgulamayan bir toplum varsa oda biziz. Bakın bir rehber, bir alim, bir düşünür, bir aktivist, bir şair, bir mutasavvıf, bir müfessir şunu bağıra bağıra söylüyor: “Gözümüzü kamaştıran, bütün bir hayatın felsefesini ifade eden şu şeylere çok dikkatinizi istirham ediyorum. Yanılma ve inhirap(sapma) çizgilerinin sahipleridir bunlar, çizgileri çok iyi takip etmemiz lazım, sonra sanayi inkilabının o parlak ve göz kamaştırıcı keyfiyetiyle, marka ve madalyasıyla, bir kısım üstureler halinde (uydurma hikayelerle, efsanelerle) içimize giren her şey bahsi ilm-i hakikatmiş gibi -Rusya’da bir zaman onların adına dedikleri gibi arz edeyim- zavallı entelijansiyanımız(aydın toplum) tarafından, gözü bağlı entelijansiyanımız tarafından, kulağı duymayan zavallı sağırlarımız tarafından, gözü görmeyen zavallı körlerimiz tarafından, epkemlerimiz tarafından, kalpsizlerimiz tarafından, nadide bir meyve, bulunmaz bir malmış gibi baki ve biçare insanımıza takdim edildi…”-1- Hristiyanlık düzeyinde, o adabda, o felsefede bir yaşam biçimi; bizi egolarımızla tutku içinde kendine çeken her ne varsa -yeme-içme, mal-mülk, makam-mansıp, evlilik, çoluk-çocuk- bir çizgiyi ifade ediyor. Bu çizgilerden geçerken yanımızda hep bir sapma, yanılma çizgisi daha taşıyoruz, hatta o çizgilere değmeden geçemiyoruz. O yüzden çizgileri çok iyi takip etmemiz lazım. Kur’an ve Hz.Muhammed(sav) çizgisini çok iyi bilmemiz, çok iyi anlamamız gerekiyor, bunun için çaba göstermeliyiz ki insan olmamızın gereğini yerine getirelim. Eğer hakikati elde edemez ve onu gelecek nesle veremez isek bu vatan ve belki de bu dünya baş aşağı gidecek demektir. İslamiyet’e sadece bir felsefe olarak bakmak avamca olur, beşer onu hayatın kendisi olarak görür, ki öyledir. İslamiyet dünyaya bakış açısını değiştirir, bir ağaça, bir böceğe, bir maddeye, bir yıldıza, güneşe, bir meyveye ve ötesine, özellikle ‘insan’a bakış açısını değiştirir. Sanayi inkilabı ile dünya bir savaş içine girmiş, maddeyi kazanıp beşeri kaybetmiş. Beşeri temsil eden bir dünya devleti Osmanlı bu savaşta her şeyden öte büyük bir kayıp yaşamış, beşeri kaybetmiş. Beşerin yerini alan sanayi inkilabı, tutkumuzu, şehvetimizi, gözümüzü, elimizi, ayağımızı ve kalbimizi cezbetmiş, öte yandan pranga vurmuş. Bir yandan bu devrimin sahipleri sevinç naraları atarken bize de maval okumaya başlamışlar; herkes kendine düşen payı hakkıyla almış..
“Mefkûresi olmayanın ne kat edeceği bir yolu, ne kendisini harekete geçirerek bir enerjisi, ne de ulaşmak istediği bir hedefi vardır. O, iradesinin üstüne yatıp kendisini durgunluğa saldığı andan itibaren adeta cansız varlıklar gibi kımıldayamayacak hale gelmiş, heva ve hevesinin tasallutu altında boynu tasmalı, ayağı prangalı bir mahkûma dönüşüvermiştir. Bu ise kaçınılmaz olarak kokuşma, içten içe çürüme ve kadavralaşmayı netice verir. Esasında son birkaç asırdan beri yaşadığımız ferdi, ailevi, iktisadi ve idari iç içe buhranların temelinde yüksek düşünce ve ulvi gayelerden mahrum böyle bir mefkûresizlik vardır. O halde günümüz nesillerine yapılabilecek en büyük iyilik, insanı potansiyel insanlıktan hakiki insan olma seviyesine çıkaran böyle yüksek bir mefkûre düşüncesiyle onu yeniden buluşturmak olacaktır.”-2-
‘Hareket halindeki cehaletten daha korkunç bir şey yoktur.’ Bernard Shaw
15.12.2014
Emr-i Sul’h
