Hotel
Wybór wędlin. Półmisek serów. Sałatki i pikle. Jajecznica, kiełbaski z cebulą, muffinki jajeczne. Dietetyczne płatki. Herbata, kawa, soki. Desery jogurtowe - dzisiaj z bananem. Klimatyzowana sala. Miękkie wykładziny. Nienaganna obsługa.
Pamiętam pierwsze, hotelowe śniadanie. Wszechogarniające pragnienie, by spróbować wszystkiego. Osiołkowi w żłoby dano. Wybrać to czy to? A może jeszcze to? Talerz zbyt mały na tak bogaty festiwal smaków, kolorów i aromatów, tak różnych od smaków, ku którym prowadzą domowe przyzwyczajenia. Mierzenie się z sobą, bo każdy wybór, zamiast przynosić radość, budzi poczucie straty. Bierzesz w posiadanie jedno, a myślisz o drugim.
Get emy:pisane’s stories in your inbox
Join Medium for free to get updates from this writer.
- Dzień dobry, proszę o numer pokoju.
- 251.
- Dziękuję, życzę smacznego.
- Dziękuję.
Mały, dwuosobowy stolik w kącie sali. Widać, jak z ambony ustawionej na skraju lasu, wszystkich gości. Pani w stroju przypominającym strusia. Grupa mężczyzn zmęczonych nocną biesiadą. Rodzice przepychający wózek ze śpiącym bobasem. Starszy Pan wpatrzony w gazetę. Życie we wszystkich przejawach drogi - od jej początku do kresu.
Żuję parówki jak krowa trawę z łąki. Patrzę i nic nie widzę. Słyszę tylko szum pustych myśli. Uśmiecham się sam do siebie. Pogodny ze mnie gość. Facet, który radość wyraża cierpieniem.
