🍷 ➤ The Comaless Cook ➤ 🥑
Blog #003–29 maart 2025
Frustratie in het lab
Vraag je om een levercheck, krijg je een halve.
Ja hoor, ze hadden m’n ALAT en andere standaardwaarden geprikt, maar geen CDT en geen GGT — precies wat je wél nodig hebt als je cold turkey bent gegaan en dat ook wil kunnen aantonen.
Vandaag dus weer terug naar de huisarts. Bloed erin. Uitslag dinsdag.
De rest van m’n leverwaarden? Keurig. Dat geeft moed.
Maar dit soort miscommunicatie… 🤯 Ach ja. Adem in, adem uit. Geen wodka. Wel geduld.
Afscheid van Hotel Klungel
De laatste werkdag. De hoofdklungel zelf? Afwezig.
Confrontratiefrees? Slappe zak.
Ik had in elk geval mijn moment.
Lekker uitgezwaaid, zonder drama, maar met opgeheven hoofd.
Vanaf nu? Vaarseizoen aan, me is Kappie op de grachten!
En een paar dagen per week vliegende kiep op een groot bungalowpark — waar mensen wél snappen wat het betekent als je weet wat een momentsleutel is.
Opluchting is zacht uitgedrukt.
Once More Into the Bleach ( gepikt van Blondie ;-] )
Vier weken onderweg. Geen terugval, geen craving.
Wél:
✔️ Beter slapen (dank u, Meds!)
✔️ Gladdere kop
✔️ Geen plofhoofd
✔️ Kilootjes eraf
Maar dan… de zoetverslaving.
Niet eerder gehad.
Ik, die altijd ging voor hartig en vet, loop nu kwijlend langs chocolaterieën.
’s Avonds op de bank? Drop, chocola, en vooral: ijs.
Omg. IJs.
Get The Comaless Cook’s stories in your inbox
Join Medium for free to get updates from this writer.
Maar goed — als dit het alternatief is, dan teken ik ervoor.
Mini-test: de jägermeister
Tijdens het koken vond ik achter in de koelkast een klein flesje.
Nog een slokje erin.
Even kijken. Even ruiken.
En hup, de vuilnisbak in.
Zonder gevecht.
En dáár ben ik misschien nog wel het meest trots op.
Ik voel me echt steeds beter — Dikke Prima, zegt mijn vriendinnetje altijd — maar er is ook een grens.
Of een plafond, zo je wilt.
Op m’n leeftijd ga ik de topvorm van m’n dertigste niet meer aantikken.
Maar: ik voel me wakker, in control en op koers.
En dat is goud.
En dan het geplas…
Ook daarover vandaag bij de dokter.
Want ik moet steeds vaker. ( bijwerking ? ) Niet alleen ’s nachts.
Nieuwe pillen mee.
Dokter: “Je moet je blaas trainen.”
Ik vandaag: “Nou, getraind heb ik. Tot aan het druppelpunt.”
Niet fijn. Maar ik vertrouw deze arts meer dan alle witte jassen daarvoor bij elkaar.
Hij gaf me EN de juiste A-meds, EN hij nam m’n ADHD serieus.
Aldus krijgt hij ook m’n vertrouwen bij het plassen.
PS:
A meal tastes better when shared. So does a story. Sharing is Caring. 😉
