Μήνας: Απρίλιος 2026

Δεν ξέρω αν χωράει άλλη συγγνώμη εδώ.

Οι λέξεις στέκονται βαριές,
σαν να ξέρουν πως άργησαν.

Δεν είναι η νύχτα που σε πήρε
είναι οι μέρες πριν,
που περπάτησαν δίπλα σου αθόρυβα
κι έκαναν πως δεν βλέπουν.

Κάτι ήξεραν τα μάτια.
Κάτι ψιθύριζαν οι τοίχοι.
Μα εμείς,
μάθαμε να ζούμε με τους ψιθύρους
σαν να είναι θόρυβος αδιάφορος.

Και τώρα φωνάζουμε.
Τώρα που δεν αλλάζει τίποτα.

Μυρτώ,
δεν είναι πως δεν σε είδαμε.
Είναι πως δεν αντέξαμε να δούμε μέχρι το τέλος.

Γιατί το τέλος ζητάει πράξεις.
Και οι πράξεις έχουν κόστος.

Κι εμείς…
ήμασταν πάντα λίγο πιο πρόθυμοι
να σώσουμε την ησυχία μας
παρά έναν άνθρωπο.

Δεν ξέρω αν υπάρχει συγχώρεση για αυτό.

Μόνο μια σκέψη που επιστρέφει
επίμονη,
σαν κάτι που δεν θα ξεχαστεί:             πως το κακό
δεν έρχεται ποτέ μόνο του.

Το συνοδεύει η σιωπή μας.

Ρόζα Δημητρίου