Ποιος;
Μα ο Πάνθηρας Μαυρόγατος, ένας μικρός μαύρος γάτος γεμάτος όνειρα και φιλοδοξίες!"
Σήμερα κάνω παγκόσμια πρεμιέρα ως κριτικός γατιών! Χμμ...βιβλίων ήθελα να πω!
Το ότι θα περάσω από κόσκινο τον Πάνθηρα ουδεμία σχέση έχει με τα αισθήματα που τρέφω για τις γάτες! Έχει όμως να κάνει λίγο με τα αισθήματα που τρέφουν εκείνες με εμένα!
Αλλά ας σας βάλω λίγο στο κλίμα.
Ο Πάνθηρας ο Μαυρόγατος είναι ο ήρωας του παιδικού, και όχι μόνο, βιβλίου, της κυρίας Βάσιας Ακαρέπη.
Αγαπημένη συγγραφέας και φίλη της "πώς τη λένε" (αυτηνής τέλος πάντων που έχει τούτο εδώ το blog), που είχε κάνει κάποτε και την παρουσίαση του βιβλίου της "Μια νύχτα που κράτησε χρόνια" στο Αγρίνιο .
(Αλήθεια, το διαβάσατε; Αν όχι, (ετοιμαστείτε θα πω μεγάλη σοφία), ποτέ δεν είναι αργά).
Όπως καταλαβαίνετε, ήρθαν κοντά, πολύ κοντά, μια και κάθισαν δίπλα δίπλα, οπότε ήταν φυσικό εν καιρώ να πλησιάσω κι εγώ τον Πάνθηρα.
Τον γνώρισα πρώτα μέσα από τις σελίδες του βιβλίου του!
Νόμιζα ο έρμος πως είναι χάρτινος και ξεθάρρεψα. Τον πλησίασα πολύ! Τόσο πολύ που με έπιασα να διαβάζω τις περιπέτειές του και να μη θέλω να τον αποχωριστώ στο τέλος.
Και δε θα τον αποχωριστώ, αφού σε λίγο θα κυκλοφορήσει άλλο ένα βιβλίο με ήρωα τον Πάνθηρα, που θα μπορούσε κάλλιστα να είναι ο αγαπημένος μου ήρωας, αλλά έχει ένα ελάττωμα. Είναι γάτος και οφείλω να κρατήσω τους τύπους και να σταθώ στο ύψος μου, ως σκύλος, οπότε θα τον θαυμάζω εξ αποστάσεως.
Ο Πάνθηρας πιάνει τη ζωή του από την αρχή και την ξετυλίγει σαν το κουβάρι με το οποίο παίζει στο εξώφυλλο του βιβλίου!
Κινείται με γατίσια μαεστρία από σελίδα σε σελίδα, κι από μάθημα σε πάθημα, ή μήπως από πάθημα σε μάθημα;
Χμμ...ίσως και τα δυο!
Όπως και να έχει μαθαίνει πολλά, και μας τα λέει όλα ο μαρτυριάρης.
Αν θέλετε τη γνώμη μου είναι πολύ περίεργο γατί και χώνει τα μουστάκια του παντού, μα ξεχάστε ό, τι ξέρατε για την περιέργεια και τη γάτα, γιατί σε αυτή την περίπτωση ο περίεργος κερδίζει!
Τι κερδίζει;
Γνώση και συμμόρφωση.
Είναι άλλωστε γνωστό πως ό, τι μας πονάει, ό, τι δε μας αγαπάει κι ό, τι μας χαλάει, το αποφεύγουμε γάτοι και σκύλοι.
Ο Πάνθηρας εξερευνά τα πάντα.
Φτάνει πηδώντας και σκαρφαλώνοντας, ακόμα και στο ψηλότερο σημείο του σπιτιού, πράγμα που δεν μπορώ να κάνω εγώ, (αν και λέω να το δοκιμάσω κάποια στιγμή που δε θα με βλέπουν).
Αφήνει τα χνάρια του όπου μπορεί, και κάνει βαθυστόχαστες φιλοσοφικές συζητήσεις με τον εαυτό του, αλλά και με την Εύα, τη γηραιά και σοφή γάτα του σπιτιού.
Με την Αλίκη και το Στέλιο, τους ανθρώπους του, τους οποίους διάλεξε από την πρώτη στιγμή που τους είδε, (χμμ..κάτι μου θυμίζει αυτό...μα πως τον νιώθω!), τον δένουν όλο και περισσότερα, αν και στην αρχή συμμετείχε άθελά του στη μικρή συνωμοσία τους.
Βλέπετε πέρα από όλα τα άλλα που πρέπει να αντιμετωπίσουν παρέα, πρέπει και να αποδείξουν πως οι μαύρες γάτες δε φέρνουν γρουσουζιά!
Να εγώ, τον πλησίασα πολύ...έχωσα τη μουσούδα μου σε κάθε σελίδα και είμαι ακόμα ένας πανέξυπνος, πανέμορφος και ταλαντούχος σκύλος! Μη σας πω έγινα ακόμα πιο έξυπνος, γιατί ε, κάτι έμαθα κι εγώ από τα παθήματα του Πάνθηρα!
Αν θέλετε κι εσείς να γίνεται εξυπνότεροι, ομορφότεροι και ταλαντούχοι σαν εμένα, δεν έχετε παρά να διαβάσετε μια γάτα. Ένα μαύρο γάτο δηλαδή, που τον λένε Πάνθηρα και είναι σούπερ!!!
Αχ, αν δεν ήταν γάτος, οι καλύτεροι φίλοι θα ήμασταν!
Α, να! Μόλις ξύπνησε! Ευκαιρία να τον γνωρίσουμε όλοι μαζί.
- Πάνθηρα, πριν αρχίσουμε, πρέπει να σου πω πως εγώ και οι γάτες έχουμε κατά βάση, μια σχέση λάθους και πάθους, ό, τι κι αν σημαίνει αυτό!
Γάτος είσαι, καταλαβαίνεις...εσύ πως αντιμετωπίζεις τα γλυκά σκυλάκια σαν και του λόγου μου (γουφ);
- Κοίτα να δεις… Τα σκυλάκια είναι πολύ καλά ζωάκια, δε λέω, και τα συμπαθώ ιδιαίτερα …. Ειδικά όταν βρίσκονται μακριά μου. Κι όταν λέω μακριά μου, εννοώ εντελώς μακριά μου. Σε άλλη πόλη ας πούμε! Ε, τότε είναι που …τα λατρεύω κιόλας μην σου πω! Από την άλλη πλευρά, οι άνθρωποί μου -ο Στέλιος και η Αλίκη- τα συμπαθούν και «από κοντά»! Όπου τα συναντούν τα χαϊδεύουν, κι ύστερα επιστρέφουν στο σπίτι μας σαν να μην έχει συμβεί τίποτα, νομίζοντας πως εγώ δεν θα αναγνωρίσω την μυρωδιά σκύλου στα χέρια τους και ότι δεν θα καταλάβω την «προδοσία» τους. Όμως εγώ είμαι γάτος –γατόνι όπως ξέρεις, κι αμέσως το παίρνω μυρωδιά… Κάνω τότε ένα κχχχχχχ πολύ δυνατό για να καταλάβουν ότι τους κατάλαβα! Μα, να χαϊδεύουν τον εχθρό μου; Που ακούστηκε!… Άσε και το άλλο. Μην σου πω για την φάρσα που μου σκάρωσαν την πρωταπριλιά γιατί….. Ωχ, ωχ…. εεε, συγγνώμη ξέχασα ότι μιλάω σε σκυλάκι…. Εεεεεε….. Εσένα σε συμπαθώ πολύ … Πάρα πολύ! Αυτά που είπα πριν, τα έλεγα για τους άλλους σκύλους, όχι για σένα…. Αλίμονο!
- Είσαι ο πιο διάσημος γάτος που γνωρίζω. Πώς αισθάνεσαι που σουλατσάρεις ελεύθερα μέσα στις σελίδες ενός βιβλίου;
-Αισθάνομαι … ΥΠΕΡΟΧΑ! Αυτό ήταν και το όνειρό μου εξάλλου… Να γίνω ένας ξεχωριστός γάτος, ένας διάσημος γάτος… Ένας γάτος, φευγάτος και βιβλιογάτος! Πάντα μου άρεσαν τα βιβλία, οπότε γιατί να μην γραφτεί ένα και για εμένα; Τα καλύτερα σουλάτσα μου πάντως, δεν είναι αυτά που κάνω μέσα στο βιβλίο αλλά αυτά που κάνω μέσα στις καρδιές των αγαπημένων φίλων μου… Εκεί μου αρέσει περισσότερο να βρίσκομαι!
- Δε σουλατσάρεις όμως μόνο μέσα στο βιβλίο και στις καρδιές.
Αφήνεις γατίσιες πατημασιές και σε ένα σπίτι, μαθαίνοντας διαρκώς! Ποιο είναι το σπουδαιότερο πράγμα που έχεις μάθει;
- Αχχχχ! Δεν είναι ένα, δεν είναι δύο… Είναι πολλά!! Από πού να αρχίσω και πού να τελειώσω ο καημένος ο γάτος; Τα περισσότερα πράγματα τα έμαθα… παθαίνοντας! Τι να κάνουμε; Αυτά έχει η ζωή! Όμως υπάρχουν και μερικά πράγματα μέσα στο σπίτι που είναι πολύ διασκεδαστικά… Να, όπως τα κουμπάκια για παράδειγμα. Ο κόσμος των ανθρώπων είναι γεμάτος κουμπάκια… Και το κάθε κουμπάκι κάνει και διαφορετική δουλειά! Φοβερό! … Μα το πιο φοβερό από όλα είναι ότι υπάρχει ένα μηχάνημα που έχει πολλά πολλά κουμπάκια μαζεμένα και το λένε υπολογιστή. Ε, αυτός είναι η αδυναμία μου! Ωστόσο, οφείλω να αναφέρω ότι δεν θα είχα μάθει τίποτα από όλα αυτά που ξέρω αν δεν υπήρχε στο σπίτι η γιαγιά Εύα, η άλλη γάτα του σπιτιού. Εκείνη, είναι πάντα(;) πρόθυμη(;) να απαντήσει στις απορίες μου…. Κι έχω ποοοολλέεεεεες απορίες ο άτιμος! Νομίζω λοιπόν ότι το σπουδαιότερο πράγμα που έμαθα μέσα στο σπίτι είναι η αξίες της οικογένειας και της φιλίας…
- Κάποιοι σε θεωρούν, και μη χειρότερα, γρουσούζη.
Έχεις να κάνεις κάποια δήλωση, ή απαξιείς;
- Τι; Ποιος; Που; Γιατί; … Αααα …Λες λόγω του μαύρου χρώματός μου! Ε, ναι. Κάποιοι άνθρωποι θεωρούν τις μαύρες γάτες γρουσούζες. Αν είναι ποτέ δυνατόν! Έχεις ακούσει πιο κουτή ιδέα; Μα, γιατί να φέρνει γρουσουζιά μια μαύρη γάτα ; Ένα χρώμα σαν όλα τα άλλα είναι και το μαύρο! Μην σου πω ότι είναι και πιο γυαλιστερό από όλα τα άλλα χρώματα γούνας γάτας που υπάρχουν… Μην στο πω , γιατί θα με πεις ‘ψώνιο’ ! Πάντως στο δικό μου σπίτι, οι άνθρωποί μου με θεωρούν το γούρι τους! Αυτοί ,κάτι παραπάνω θα ξέρουν ….
- Αλήθεια, πότε ξαναβγαίνεις στα κεραμίδια, εεε στην κυκλοφορία; Θέλω να τσεκάρω στο ημερολόγιο την ημερομηνία, για να σε διαβάσω αμέσως!
- Τον Μάιο, έρχομαι ανανεωμένος και δριμύτερος… Α! ΚΑΙ μεγαλύτερος και ωριμότερος… Καλά, όχι και πολύ ωριμότερος… Τις αταξίες μου τις κάνω ακόμη! ...
- Το νέο σου βιβλίο , θα είσαι τόσο διασκεδαστικό όσο ήταν το πρώτο;
- Ουουου και περισσότερο! Βλέπεις, δεν μου έφτανε μόνο το σπίτι και άρχισα να βγαίνω και στην αυλή… Κι από εκεί…. Ποιος ξέρει; … Δεν θέλω να σου αποκαλύψω και πολλά για να μην σου χαλάσω το σασπένς, αλλά θα σου πω μόνο αυτό: Ο κόσμος εκεί έξω είναι πολύ παράξενος…. Έχει καλούς και κακούς ανθρώπους, έχει παγίδες, κινδύνους, κακούς γάτους αλλά και πολλές… Πολλές ομορφιές! Βασικά, όχι πολλές… Μία και …γαλανομάτα! (Χρρρρρρρ Ααααχχχ)
- Μια τελευταία ερώτηση, γιατί πείνασα και σίγουρα θα πείνασες κι εσύ!
Σε ποιες ηλικίες απευθύνεσαι;
-Σε όλες τις «παιδικές» ηλικίες από 7 ετών έως 177 ετών !
Και ναι… Τώρα που το είπες, όντως πείνασα (όπως πάντα)!
Σε χαιρετώ φίλε μου! Χάρηκα πολύ που τα είπαμε. Τελικά, ίσως και να με κάνεις να αλλάξω γνώμη για τους σκύλους… Αν είναι όλοι σαν κι εσένα, φίλε Μπρίκι…. Τότε μάλλον είναι αξιαγάπητοι!
Αν θέλεις να με βρίσκεις μέσα στο διαδίκτυο και να κουβεντιάζουμε μπορείς να με ακολουθήσεις στα:
Το βιβλίο "Πάνθηρας Μαυρόγατος" της Βάσιας Ακαρέπη,κυκλοφορεί από τις εκδόσεις "Μίνωας"και την καταπληκτική εικονογράφηση, έχει κάνει ο Λαυρέντης Χωραΐτης!
Ένα βιβλίο για όλα τα παιδιά, μικρά και μεγάλα, αλλά και για μικρά, έξυπνα κι αξιαγάπητα σαν κι εμένα (κατά τον Πάνθηρα) σκυλιά!
Και το Μάιο ετοιμαστείτε, όχι για την εξοχή, αλλά για το καινούριο του βιβλίο...γιατί...
Αγαπητέ Πάνθηρα (παραλίγο κολλητέ μου) και κυρία Ακαρέπη, σας ευχαριστώ πολύ που με εμπιστευτήκατε αν και είμαι σκύλος!
Μπρίκι
