Natthaya Thaidecha·Sep 25, 2020ก่อนที่เราจะแตกสลาย เขาโอบกอดฉันด้วยปริมาณที่วัดไม่ได้ของหยดน้ำตาฟ้าฝนครึ้มเป็นใจให้เราพูดคุยกันในเวลาเที่ยงคืนสุดท้าย “เราจะเป็นอย่างไรต่อไป” เขาถาม ฉันเงียบ
Natthaya Thaidecha·Aug 27, 2020ลูกหลานแห่งความเหงา จากดวงดาวแห่งความโกรธกังวาลเครื่องยนต์รถรุ่นเก่า สนิมเขรอะเกาะกลุ่มเป็นหย่อม เครื่องทำความเย็นไม่ได้ทำหน้าที่ของมันได้ดีเท่าที่ควร เคลื่อนตัวด้วยความรวดเร็ว…
Natthaya Thaidecha·Jul 23, 2020ถึงวันหนึ่งฉันคงได้เป็นอิสระจากทุกพันธนาการฉันเกลียดเสียงหัวเราะร่าของเด็กบ้านฝั่งตรงข้าม
Natthaya Thaidecha·Jun 1, 2020จางหายไปพร้อมการบอกลาของแสงอาทิตย์ก็ตั้งแต่ที่แม่เสียนั่นแหละ ถึงได้เข้าใจว่ามันน่าเศร้าอย่างที่แกว่า