Πατρικαὶ Νουθεσίαι Γέροντος Ἐφραίμ, προηγουμένου Ἰ.Μ. Φιλοθέου - Κέφ.Δ' «Β΄ Κόσμος, Οἰκεῖοι.» Ἐπιστολὲς 1η -2η

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Δ΄

Β΄ Κόσμος, Οἰκείοι.

1) Ἐπιστολή 

Ἄγγελος Θεοῦ, παιδί μου, νὰ σὲ παρακολουθῇ καὶ νὰ σοῦ δείχνη τὸν δρόμον τοῦ Θεοῦ καὶ τῆς σωτηρίας σου. Ἀμήν, γένοιτο.
Εὔχομαι ὁ Θεὸς νὰ σοῦ δίδη τὴν ὑγεία τῆς ψυχῆς σου, διότι αὕτη εἶναι χάρισμα υἱοθεσίας, ποὺ τὸ λαμβάνουν ἐκεῖναι αἱ ψυχαί, ὅπου ὁλοκληρωτικῶς ἔχουν δοθῇ εἰς τὴν λατρείαν καὶ ἀγάπην τοῦ Θεοῦ.

Περὶ Ἀμελείας, Φόβου, Δειλίας, Προδοσίας καὶ Λιποταξίας. Γέροντος Ἐφραὶμ Φιλοθεΐτη

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Η΄

Περί Αμελείας, Φόβου, Δειλίας, Προδοσίας και Λιποταξίας

Πατῆστε γιὰ τὶς ὑπόλοιπες ἐπιστολές ἀπό τὸ βιβλίο ΠΑΤΡΙΚΑΙ ΝΟΥΘΕΣΙΑΙ τοῦ Γέροντος Ἐφραίμ

12η. Ἐπιστολή

Παιδί μου, σὲ ἐπεσκέφθη ὁ πειρασμός, διὰ νὰ σοῦ δοκιμάση τὴν προαίρεσιν, μὲ βάσιν τὰς προλήψεις.
Ἀγωνίζου τὴν καλὴν μαρτυρίαν, μὴ φοβηθῇς τὸν ἀπαίσιον ἐχθρὸν τῶν ψυχῶν μας.
Ὁ Χριστός, καλό μου παιδί, παρακολουθεῖ τὸν ἀγῶνα σου.
Ἐπιτρέπει εἰς τὸν πειράζοντα νὰ σὲ ἐνοχλῇ διὰ νὰ τοῦ δείξη τὸ θαῦμα Του, ποὺ ἔκανε εἰς σὲ ἀποσπῶντας σὲ ἀπὸ τὸν κόσμον μὲ τὴν γλυκεῖαν Τοῦ χάριν.
Μάχου, παιδί μου, κατὰ τοῦ ἐχθροῦ τῆς ψυχῆς σου καὶ μὴ τοῦ ἐπιτρέπης τίποτε νὰ κερδίση ἀπ’ ὅτι «τζάμπα» σοῦ ἐκέρδισεν εἰς τὸν κόσμον.

«Πᾶσα πνοή αἰνεσάτω τόν Κύριον». Γέροντος Ἐφραίμ Φιλοθεΐτου

  Εὐλογημένα μου παιδιά,

Ὅταν εἴμεθα μέ τόν Γέροντά μου στήν Νέα Σκήτη, ἡ παραίνεσίς του, ἡ προτροπή, ἡ τακτική καί ὁ σκοπός του ἦταν νά μᾶς συμβουλεύη συνέχεια, ἐπισταμένως, μέ ἄγρυπνη παρακολούθησι νά λέμε τήν προσευχή τοῦ Χριστοῦ μας καί νά ἀγρυπνοῦμε γενναῖα. Μᾶς εἶχε ἐμφυτεύσει πολύ βαθειά τήν ἔννοια τῆς προσευχῆς καί τῆς νήψεως διά τῆς ἀγρυπνίας. Μᾶς ἔλεγε ὅτι μοναχόν πού ἀγρυπνεῖ καί προσεύχεται μετά νήψεως, μή τόν ἰδῆτε ὡς γήϊνον ἄνθρωπον, ἀλλά ὡς ἄγγελον Θεοῦ. Ὅπως οἱ ἄγγελοι εἰς τόν οὐρανόν ὑμνολογοῦν ἀκατάπαυστα, ἀενάως τόν Τρισάγιον Θεόν μέ ἀπέραντη εὐφροσύνη καί ἀγαλλίασι καί θεωρία Θεοῦ, οὕτω πως καί οἱ μοναχοί πρέπει νά ἀγρυπνοῦν, νά ὑμνολογοῦν, νά νήφουν, νά πενθοῦν καί νά κλαῖνε τίς νύκτες καί τίς ἡμέρες.
Βέβαια ἡ νύκτα εἶναι πιό ἀποδοτική διά τό ἥσυχον τῆς φύσεως, καί ἰδιαίτερα κατά τίς ὧρες πού ξεκουράζεται ὁ ἄνθρωπος ἀπό τήν μέριμνα τῆς ἡμέρας. Ξεκουράζεται ὁ νοῦς ἀπό τήν ἀδολεσχία καί τόν κόπο τῆς ἡμέρας, ὁπότε ἀγρυπνώντας ξεκούραστος καί νηφάλιος ἔχει ἀπόδοσιν περισσοτέραν.

Το μυστήριο της Μετανοίας. Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεΐτης

Ο Θεός με το στόμα του Προφήτου Ησαΐα μάς παραγγέλλει λέγων: «Λούσασθε και καθαροί γίνεσθε, αφέλετε τας πονηρίας από των ψυχών υμών απέναντι των οφθαλμών μου, παύσασθε από των πονηριών υμών. Μάθετε καλόν ποιείν» (Ησ. α’ 16).
Η μετάνοια προϋποθέτει αμαρτία. Όποιος δεν έχει αμαρτία, αυτός δεν έχει ανάγκη μετανοίας. Όλοι, και πρώτος εγώ, αισθανόμεθα αμαρτωλοί.
Η αμαρτία είναι τραύμα στην ψυχή, πληγή στην συνείδησι που μας πονάει, τραύμα στο σώμα του Χριστού, στην Εκκλησία, της οποίας είμαστε μέλη. Η αμαρτία είναι κάρφωμα και ξανακάρφωμα στο Χριστό. Ποιος δεν έχει τραυματισθεί από την αμαρτία; ποιος δεν έχει αμαρτήσει με τα λόγια, με τις πράξεις του, με τους λογισμούς; ποιος δεν κτυπήθηκε κατάστηθα από τις τύψεις της συνειδήσεως; Όποιος θα πη πως δεν έχει αμαρτήσει, αυτός θα έχει πει το μεγαλύτερο ψέμα….
Αλλ’ εάν η αμαρτία είναι το τραύμα, η μετάνοια είναι το φάρμακο· είναι το ευλογημένο δώρο του Θεού στον άνθρωπο….

Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεΐτης: Κάποιοι έπαιξαν με τον χαρακτήρα του Έλληνα

* Ποιά ηθική υπάρχει πλέον; Το κακό έχει χτυπήσει την οικογένεια, την Παιδεία. Έχει χτυπήσει σε κάθε υγιές κύτταρο της κοινωνίας και σήμερα ζούμε τα αποτελέσματα αυτού του πολέμου. Τρέχουν οι άνθρωποι χωρίς να νοιάζονται για τον διπλανό τους. Η κοινωνία που ξέραμε δεν υπάρχει πια. Σήμερα κυριαρχεί ο ατομικισμός...
* Γιατί; Επειδή κάποιοι έπαιξαν με τον χαρακτήρα του Έλληνα και διάβρωσαν όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά που θα μπορούσαν να τον βοηθήσουν. Είναι αδιανόητο! Ο ατομικισμός ζει και βασιλεύει, ενώ η απάτη έγινε "χάρισμα". Μεγάλωσαν γενιές που διδάχτηκαν πως να αρπάξουν. Και αυτό σε ένα καθεστώς πλήρους ατιμωρησίας... Μάλιστα, όσα πιο πολλά "αρπάζεις" τόσο περισσότερο απομακρύνεσαι από την τιμωρία. Αυτό το βλέπει ο Θεός. Σήμερα επιτρέπει να δεχτούμε μερικές σφαλιάρες, ελπίζοντας πως θα συνέλθουμε, όπως συμβαίνει και στους μεθυσμένους...

«Γέροντα, πές τώρα νά ἔχω προσευχή... Ἄντε, θά ᾿χῃς πλημμύρα προσευχῆς»

Τό 1929, πέρασε ἀπό τήν Θεσσαλονίκη, ὅπως ἀνεφέρθῃ προηγουμένως, ὁ Γέροντας Ἰωσήφ, γνώρισε κάποιες ἐνάρετες χῆρες, Μικρασιάτισσες, πού εἶχαν μεγάλο πόθο καί δίψα Θεοῦ. Ἀπό τότε ἀλληλογραφοῦσε μαζί τους καί προσπαθοῦσε νά τίς καθοδηγήσῃ στήν τελειότητα τῆς προσευχῆς, στήν πλήρη ἀφοσίωσι καί στή λατρεία τοῦ Θεοῦ. Κι᾿ ἐκεῖνες, γευόμενες τούς γλυκεῖς καρπούς τῆς προσευχῆς, ἄρχισαν νά ἐπιζητοῦν τό ἅγιο καί ἀγγελικό Σχῆμα.

«Ἡ Σιωπή». Γέροντος Ἐφραίμ Φιλοθεΐτου

 “ Ἀδιαλείπτως καί προσεχῶς δεῖ τῷ Θεῷ προσεύχεσθαι”
Ἁγίου Μακαρίου τοῦ Αἰγυπτίου

 Πολύ βασική ἀρετή, γιά νά προκόψῃ κανείς στήν Νοερά προσευχή, εἶναι ἡ σιωπή. Ὄχι μόνο στό στόμα τοῦ σώματος, ἀλλά κυρίως στό στόμα τῆς ψυχῆς, στόν νοῦ δηλαδή, γιατί ὁ σκορπισμός τοῦ νοῦ εἶναι σοβαρώτατο ἐμπόδιο γιά τήν νοερά ἐργασία.
Ὁ Γέροντας μᾶς θύμιζε διαρκῶς τόν λόγο: ὅτι ἡ φύλαξις τοῦ στόματος, ἐάν κανείς σιωπᾶ μέ ἐπίγνωσι, ξυπνᾶ τήν συνείδησι πρός τόν Θεό. Καί μᾶς ἔλεγε πώς ὅσο ἐμεῖς σιωποῦμε καί ἀγωνιζόμαστε στόν ἀπαρρησίαστο τρόπο συμπεριφορᾶς, τόσο θά μᾶς ἐπισκέπτονται τά δάκρυα.

Η Κοίμηση της Θεοτόκου. Μετάβαση προς την Ζωή. Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεΐτης

Η Κοίμηση της Θεοτόκου

Κάθε φορά που εορτάζουμε την Κοίμηση της Θεοτόκου είναι σαν να έχουμε Πάσχα· το Πάσχα του καλοκαιριού. Πάσχα μάς ετοιμάζει η Κυρία Θεοτόκος. Διάβαση ένδοξη «εκ του θανάτου εις την ζωήν». Δεύτερο Πάσχα, άγιο, άμωμο, ζωοποιό για το ανθρώπινο γένος, γιατί πράγματι σήμερα «νενίκηνται της φύσεως οι όροι».

«Πώς η πηγή της ζωής πηγαίνει προς την ζωή περνώντας από τον θάνατο!», αναφωνεί ο άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός.

Πατρικαί Νουθεσίαι Γέροντος Εφραίμ, προηγουμένου Ι.Μ. Φιλοθέου - Κεφ.Δ' «Β΄ Κόσμος, Οικείοι.» Επιστολές 3η -4η

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Δ΄(οκ 2)

Β΄ Κόσμος, Οικείοι.

3η Ἐπιστολή  

Θὰ μεταχειρισθῇ ὁ σατανᾶς ποικίλας παγίδας, ὅπως σᾶς παραλύση, διὰ νὰ ἐξασθενήσετε καὶ νὰ χάσετε τὸ ἠθικόν σας, πλὴν ὅμως καὶ ἐσεῖς ἐννοήσατε τὴν πονηρὰν τέχνην καὶ λάβετε μέτρα ἀντιστάσεως. Τὸ ὅτι δοκιμάζεσθε, τοῦτο εἶναι ἀπὸ τὸν Θεόν, διότι σᾶς προγυμνάζει διὰ τὴν μάχην, σᾶς ψήνει, σᾶς παιδαγωγεῖ.
Ὅπως οἱ στρατιῶται ποὺ γυμνάζονται εἰς τοὺς κόπους τῆς ἀσκήσεως εἰς τὰ γυμνάσια,

Πατρικαί Νουθεσίαι Γέροντος Εφραίμ, προηγουμένου Ι.Μ. Φιλοθέου - Κεφ.Δ' «Β΄ Κόσμος, Οικείοι.» Επιστολές 1η -2η

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Δ΄

Β΄ Κόσμος, Οικείοι

1. Επιστολή

Ἄγγελος Θεοῦ, παιδί μου, νὰ σὲ παρακολουθῇ καὶ νὰ σοῦ δείχνη τὸν δρόμον τοῦ Θεοῦ καὶ τῆς σωτηρίας σου. Ἀμήν, γένοιτο.
Εὔχομαι ὁ Θεὸς νὰ σοῦ δίδη τὴν ὑγεία τῆς ψυχῆς σου, διότι αὕτη εἶναι χάρισμα υἱοθεσίας, ποὺ τὸ λαμβάνουν ἐκεῖναι αἱ ψυχαί, ὅπου ὁλοκληρωτικῶς ἔχουν δοθῇ εἰς τὴν λατρείαν καὶ ἀγάπην τοῦ Θεοῦ.
Ὁ κόσμος τὴν νεότητα τὴν ἕλκει μαγνητοειδώς.

Πατρικαί Νουθεσίαι Γέροντος Εφραίμ, προηγουμένου Ι.Μ. Φιλοθέου - Κεφ.Δ'« Περί Μοναχισμού, Παρθενίας και Αγνότητος» Επιστολές 18η -19η

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Δ΄  
Περί Μοναχισμού, Παρθενίας και Αγνότητος
 

18)Επιστολή

ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ, Οκτώβριος 1957.
Αγαπητέ αδελφέ εν Κυρίω,… ο Θεός να σε ευλογήση, και να σε φωτίση εις την απλανή οδόν της σωτηρίας. Μου έγραφες εις την επιστολήν σου, εάν σου έχη δοθή η κλήσις και σε έχη καλέσει ο Κύριος, δια να μη πράξης κάτι χωρίς να σε καλέση Εκείνος εις τον μοναχισμόν και έτσι εγκαταλείψης τας υποχρεώσεις κ.λ.π. Αδελφέ μου, « ο χωρών χωρείτω, ου πάντες χωρούσι τον λόγον τούτον».
Χαρακτηριστικά της κλήσεως είναι, όταν βλέπη ο άνθρωπος μέσα του να έχη ζωηράν επιθυμίαν, ζήλον, πόθον, τρόπον τινά έρωτα προς τον μοναχισμόν. Αυτά όταν βλέπη κανείς εις τον εαυτόν του, πιστώνεται ότι του επιβάλλεται εκ του Θεού να γίνη μοναχός. Αφίεται τελείως ελεύθερος, να εκλέξη μόνος ή το ένα ή το άλλο, με την πληροφορίαν ότι του εδόθη το προσόν και η κλήσις, και εάν θέλη αυτοπροαιρέτως, χωρίς βίαν, να ασπασθή τον μοναχισμόν, ο οποίος λέγεται και παρθενικός βίος.

Πατρικαί Νουθεσίαι Γέροντος Εφραίμ, προηγουμένου Ι.Μ. Φιλοθέου - Κεφ.Δ'« Περί Μοναχισμού, Παρθενίας και Αγνότητος» Επιστολές 20η -21η

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Δ΄  
Περί Μοναχισμού, Παρθενίας και Αγνότητος

20 ) Επιστολή

H εγκράτεια, η νηστεία, η αγρυπνία, η απάρνησις των εγκοσμίων, κ.λ.π. είναι τα μέσα, παιδί μου, δια να φθάσωμεν εις την καθαρότητα της καρδίας, και εκ των ιδιωμάτων που χαρακτηρίζουν την καθαρότητα της καρδίας, είναι κυρίως η αγάπη. Ο σκοπός μας λοιπόν, είναι η καθαρότης της καρδίας, άνευ καθαρότητος ο Θεός ουκ οπτάνεται, ου φανερούται. Λοιπόν, πως ημπορούμε να ιδούμεν, εάν εφθάσαμεν εις τον σκοπόν μας, εάν προσεγγίσαμεν εις τον σκοπόν μας, εάν δεν έχωμεν καθαράν καρδίαν; Λέγει ο Απόστολος Παύλος ( Κορινθ. 13,4 ) :

Πατρικαί Νουθεσίαι Γέροντος Εφραίμ, προηγουμένου Ι.Μ. Φιλοθέου - Κεφ.Δ'« Περί Μοναχισμού, Παρθενίας και Αγνότητος» Επιστολές 15η -17η

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Δ΄
Περί Μοναχισμού, Παρθενίας και Αγνότητος

15)Επιστολή

Παιδί μου, πρέπει να επιμελούμεθα την αγνότητα, διότι έτσι φλογίζεται η μοναχική ψυχή. Η αγνότης είναι εκείνη που δίδει τον καλύτερον χαρακτηρισμόν, πως η μοναχική πολιτεία είναι αγγελική. Εις την αγνότητα επιβλέπει το Πνεύμα το Άγιον και επιφοιτά και ο μοναχός νοιώθει παραδεισένια. Την αγνότητα προσβάλλει ο διάβολος, ώστε να εμποδίση την επίσκεψιν του Αγίου Πνεύματος.
Δια τούτο, παιδί μου, ενοχλούμεθα από λογισμούς κακούς, δια να μη γίνωμεν σκεύη εύχρηστα του Αγίου Πνεύματος και να μη νοιώσωμεν ότι η μοναχική ζωή είναι αγγελική. Λοιπόν, ας αγωνισθώμεν να αποκτήσωμεν με την χάριν του Θεού την αγνότητα της ψυχής και του σώματος.

Πατρικαί Νουθεσίαι Γέροντος Εφραίμ, προηγουμένου Ι.Μ. Φιλοθέου - Κεφ.Δ'« Περί Μοναχισμού, Παρθενίας και Αγνότητος» Επιστολές 11η -14η

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Δ΄

Περί Μοναχισμού, Παρθενίας και Αγνότητος

11) Επιστολή

Προς ετέραν πνευματικήν κόρην.

Προσεύχομαι, να σε κατευοδώση ο Θεός εν πάσι. Όταν φεύγη κανείς δια να μονάση, φέρει μαζί του τας αρετάς και τα πάθη. Και καλείται εις τον μοναχισμόν, τας μεν αρετάς να αυξήση, τα δε πάθη να εκριζώση. Εις την εκρίζωσιν των παθών συναντά δυσκολίαν αναλόγως με την τραχύτητα ή με την πληθύν των παθών και χρειάζεται και ανάλογος αυταπάρνησις προς επίτευξιν του σκοπού, που είναι η ελευθερία εκ των ατίμων παθών της αμαρτίας.

Πατρικαί Νουθεσίαι Γέροντος Εφραίμ, προηγουμένου Ι.Μ. Φιλοθέου - Κεφ.Δ'« Περί Μοναχισμού, Παρθενίας και Αγνότητος» Επιστολές 8η -10η

Περί Μοναχισμού, Παρθενίας και Αγνότητος

8) Επιστολή

Προς ετέραν πνευματικήν κόρην.

Καλό μου παιδάκι…., σε χαιρετώ πατρικά από το περιβόλι της Παναγίας μας, το Άγιον Όρος. Σου στέλνω δε και μία ανθοδέσμη με όμορφες ευχούλες για στήριγμά σου στον δρόμο της παρθενίας.
Κάθε άνθρωπος τελείως μόνος θα αντιμετωπίση την φοβεράν ώραν του θανάτου και τα έργα της ταπεινώσεως είναι η πραγματική βοήθειά του.
Τι ταπεινότερον του ράσου της απόκοσμης μοναχής; Η μοναχή κάθεται μακρυά από τις χαρές του κόσμου και κλαίει τις αμαρτίες της, για να βρή την πραγματική χαρά της ψυχής, που γίνεται από την ειρηνική συνείδησι.

Πατρικαί Νουθεσίαι Γέροντος Εφραίμ, προηγουμένου Ι.Μ. Φιλοθέου - Κεφ.Δ'« Περί Μοναχισμού, Παρθενίας και Αγνότητος» Επιστολές 5η -7η

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Δ΄

Περί Μοναχισμού, Παρθενίας και Αγνότητος

5) Επιστολή

Αγαπήσατε τον Νυμφίον σας Χριστόν περισσότερον από την μητέρα σας, δια να μακαρισθήτε εις τους ουρανούς. Μηδέν γήινον μεριμνάτε, ει μη το πώς να αρέσητε τω ωραιοτάτω Νυμφίω Χριστώ, όπου ο γάμος ο πνευματικός θα διαρκέση αιωνίως, ενώ εδώ εις τους κοσμικούς διαρκεί ολίγον καιρόν, και κατόπιν αρχίζουν τα βάσανα της ζωής, ο μόχθος και ο κόπος.
Εις την μοναχικήν ζωήν, ό,τι και αν κοπιάση κανείς, όλα θα ανταμειφθούν πλουσίως και αιωνίως, ακόμη και εδώ εις την γην εκατονταπλασίονα θα λάβωμεν αφήνοντας γονείς, αδελφούς κ.λ.π. Μας δίδει ο Χριστός μας την εν Χριστώ αδελφότητα όπου η αγάπη είναι πνευματική σκοπόν έχουσα να συντελέση εις την πνευματικήν μας προκοπήν, ενώ η σαρκική μόνον τα σωματικά και τα μάταια αγαπά.
Εις την κοσμικήν ζωήν ο κόπος και τα βάσανα είναι μάταια, ενώ εις την μοναχικήν ζωήν συντελούν εις το να κερδίσωμεν τον Θεόν.

Πατρικαί Νουθεσίαι Γέροντος Εφραίμ, προηγουμένου Ι.Μ. Φιλοθέου - Κεφ.Δ'« Περί Μοναχισμού, Παρθενίας και Αγνότητος» Επιστολές 2α -4η

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Δ΄

Περί Μοναχισμού, Παρθενίας και Αγνότητος

2) Επιστολή

Τα άνω φρονείτε, τα άνω ζητείτε, το γαρ πολίτευμα ημών, κατά τον Απόστολον Παύλον, εν ουρανοίς υπάρχει. Ω, τι ευτυχία κρύβει ο μοναχισμός! Ω, πολυτέλεια του ουρανού, πως θέλγεις τον μονάζοντα και βιώνοντα την ησυχίαν και φεύγοντα τον μάταιον κόσμον! Πόσον ο νους εις τον ήσυχον τόπον έλκεται προς τα άνω και διαβαίνει από γνώσεως εις γνώσιν, από θεωρίας εις θεωρίαν, αναβάσεις θέμενος εν τη καρδία αυτού, τον Θεόν μόνον κατοπτριζόμενος με θείον έρωτα! Ω, βάθος πλούτου και γνώσεως Θεού! Όντως οι την έρημον περιπολεύοντες άσημοι μοναχοί φιλόσοφοι κατά Θεόν υπήρχον, εις την γην περιεπάτουν, αλλά εις τον ουρανόν διέτριβον δια θεωρίας και έρωτος. Ω μοναχισμέ, οποίος εν τη δόξη σου!

Πατρικαί Νουθεσίαι Γέροντος Εφραίμ, προηγουμένου Ι.Μ. Φιλοθέου - Γ'« Β΄ Περί Εξομολογήσεως και Πνευματικού Ταμείου» Επιστολές 5η -7η

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Γ΄

Β΄ Περί Εξομολογήσεως και Πνευματικού Ταμείου.

5 ) Επιστολή.

Σου έχω γράψει περί της συνειδήσεως, ότι πρέπει να προσέχωμεν, να μη πράττωμεν κάτι, που θα γίνη αιτία, να μας ελέγξη και να μας καταδικάση.
Έχε κατά νουν, ότι ο Θεός βλέπει τα πάντα και ουδέν κρυπτόν από των οφθαλμών Του. Και πως θα είπω ψέμματα ενώπιον του Θεού; Ουκ οίδας ότι το ψέμμα είναι εκ του διαβόλου και μη προσέχοντας γίνεται συνήθεια, κατόπιν έξις και πάθος, και ότι ψεύσται «Βασιλείαν Θεού ου κληρονομούσι»;
Φοβού τον Θεόν, δεν αναπαύεται ο Θεός δια μέσου υλικών προσφορών, όταν εγκαταλείπωμεν την έσωθεν επιμέλειαν της καρδίας, αλλά είναι ανάγκη και τούτο ποιήσαι κακείνο μη αφιέναι.
Επιμελού το συνειδός, διότι ουκ οίδομεν την ώραν του θανάτου. Και εάν δεν αποδώσωμεν εις τον χρεωφειλέτην, όσα του οφείλομεν, θα μας κατηγορήση σφοδρώς, χωρίς ανοχήν, και τότε, όπερ και αλλοίμονον, φραγήσεται το στόμα ημών, μη έχον τι απολογήσασθαι.

Πατρικαί Νουθεσίαι Γέροντος Εφραίμ, προηγουμένου Ι.Μ. Φιλοθέου - Γ'« Β΄ Περί Εξομολογήσεως και Πνευματικού Ταμείου» Επιστολές 1η -4η

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Γ΄

Β΄ Περί Εξομολογήσεως και Πνευματικού Ταμείου.

1) Επιστολή.

Αύτη η εξομολόγησις μου έδωσε χαράν εις την ψυχήν, διότι εχάρη ο Θεός και οι άγγελοι, που την περίμεναν από στιγμήν εις στιγμήν. Κατώρθωσες να καταισχύνης τον διάβολον, που χαίρει τόσον πολύ, όταν κρύβη τους λογισμούς του κανείς από τον πνευματικόν του πατέρα.
Το φίδι, όταν βγη από την φωλιά του, τρέχει δια να κρυφθή, διότι αισθάνεται ότι θα το κτυπήσουν. Έτσι και ο διαβολικός λογισμός, που είναι ωσάν φαρμακερό φίδι. Όταν βγη από το στόμα του ανθρώπου, διαλύεται και εξαφανίζεται, διότι η εξομολόγησις είναι ταπείνωσις, οπότε ο σατανάς ούτε να μυρισθή δεν δύναται την ταπείνωσιν, και πως είναι δυνατόν να σταθή μετά την ταπεινήν και ειλικρινή εξομολόγησιν; Αλλά, παιδί μου, εύχομαι καλήν αρχήν και προσοχήν. Να μην εντρέπεσαι καθόλου εμένα, μη με εκλαμβάνης ως άνθρωπον, αλλά ως αντιπρόσωπον του Θεού.

Πατρικαί Νουθεσίαι Γέροντος Εφραίμ, προηγουμένου Ι.Μ. Φιλοθέου - Γ'« Περί Εξομολογήσεως και Πνευματικού Ταμείου» Επιστολές 1η- 4η

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Γ΄
Β΄ Περί Εξομολογήσεως και Πνευματικού Ταμείου.

1) Επιστολή.

Αύτη η εξομολόγησις μου έδωσε χαράν εις την ψυχήν, διότι εχάρη ο Θεός και οι άγγελοι, που την περίμεναν από στιγμήν εις στιγμήν. Κατώρθωσες να καταισχύνης τον διάβολον, που χαίρει τόσον πολύ, όταν κρύβη τους λογισμούς του κανείς από τον πνευματικόν του πατέρα.
Το φίδι, όταν βγη από την φωλιά του, τρέχει δια να κρυφθή, διότι αισθάνεται ότι θα το κτυπήσουν. Έτσι και ο διαβολικός λογισμός, που είναι ωσάν φαρμακερό φίδι. Όταν βγη από το στόμα του ανθρώπου, διαλύεται και εξαφανίζεται, διότι η εξομολόγησις είναι ταπείνωσις, οπότε ο σατανάς ούτε να μυρισθή δεν δύναται την ταπείνωσιν, και πως είναι δυνατόν να σταθή μετά την ταπεινήν και ειλικρινή εξομολόγησιν; Αλλά, παιδί μου, εύχομαι καλήν αρχήν και προσοχήν.