Περὶ Ἀργολογίας. Εὐχὴ ἁγίου Ἐφραίμ τοῦ Σύρου. Ἀρχιμ. Ἀθανασίου Μυτιληναίου

Περὶ Ἀργολογίας
Εὐχὴ ἁγίου Ἐφραίμ τοῦ Σύρου

Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία μακαριστοῦ γέροντος Ἀθανασίου Μυτιληναίου
Ἐκφωνήθηκε στὴν Ἱερὰ Μονὴ Κομνηνείου Λαρίσης στὶς 24-4-1983

Εἶχε δίκιο, ἀγαπητοί μου, ὁ ἅγιος Ἐφραὶμ ὁ Σῦρος, νὰ παρακαλεῖ τὸν Θεὸν νὰ μὴν τοῦ παραχωρήσει μερικὲς κακίες, ποὺ μαστίζουν τοὺς ἀνθρώπους, ὅπως εἶναι ἡ ἀργολογία, γι' αὐτό καὶ ἔλεγε στὴν προσευχή του: «Κύριε, καὶ Δέσποτα τῆς ζωῆς μου, πνεῦμα ἀργίας, περιεργείας, φιλαρχίας, καὶ ἀργολογίας μὴ μοὶ δῷς».
Λέγει: «Μὴ μοῦ δώσεις». Ἀλλὰ γιατί λέγει: «Μὴ μοῦ δώσεις»; Δίδει ὁ Θεὸς κακίες; Ὁ Θεὸς ὅταν βλέπει μία ψυχή, ἡ ὁποία εἶναι ἀμελὴς καὶ

Περὶ Περιεργείας. Εὐχὴ ἁγίου Ἐφραίμ τοῦ Σύρου. Ἀρχιμ. Ἀθανασίου Μυτιληναίου

Περὶ Περιεργείας
Εὐχὴ ἁγίου Ἐφραίμ τοῦ Σύρου

Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία μακαριστοῦ γέροντος Ἀθανασίου Μυτιληναίου
Ἐκφωνήθηκε στὴν Ἱερὰ Μονὴ Κομνηνείου Λαρίσης στὶς 15-4-1983

Ἠσθάνετο, ἀγαπητοί μου, ἀνάγκη τῆς ψυχῆς του ὁ ἅγιος Ἐφραὶμ ὁ Σῦρος ὅταν ἀπηύθυνε πρὸς τὸν Θεὸν τὴν προσευχή του «Κύριε καὶ Δέσποτα τῆς ζωῆς μου, πνεῦμα ἀργίας, περιεργίας, φιλαρχίας, καὶ ἀργολογίας μὴ μοὶ δῷς». Κι ὅπως ἐλέγαμε μιὰ περασμένη φορά, ἀναλύοντες αὐτὲς τὶς τέσσερις κακίες, τὴν ἀργία, τὴν περιέργεια, τὴν φιλαρχία καὶ τὴν ἀργολογία, ὅτι μὲ τὴν ἀργία, ἄμεσα καὶ ὀργανικά, συνδέεται ἡ περιέργεια.
Λέγει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος εἰς τὴν Β΄ πρὸς Θεσσαλονικεῖς ἐπιστολή του στὸ 3ο κεφάλαιο, 11ο χωρίον: «Ἀκούομεν γὰρ τινας περιπατοῦντας ἐν ὑμῖν ἀτάκτως, μηδὲν ἐργαζομένους, ἀλλὰ περιεργαζομένους».

Περὶ Ἀργίας. Εὐχὴ ἁγίου Ἐφραίμ τοῦ Σύρου. Ἀρχιμ. Ἀθανασίου Μυτιληναίου

Περὶ Ἀργίας
Εὐχὴ ἁγίου Ἐφραίμ τοῦ Σύρου

Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία μακαριστοῦ γέροντος Ἀθανασίου Μυτιληναίου
Ἐκφωνήθηκε στὴν Ἱερὰ Μονὴ Κομνηνείου Λαρίσης στὶς 1-4-1983

Ἡ εὐλάβεια, ἀγαπητοί μου, καὶ ἡ κατανυκτικότης τῶν ἡμερῶν αὐτῶν πολὺ συχνὰ χρησιμοποιεῖ τὴν εὐχὴ τοῦ ἁγίου Ἐφραίμ του Σύρου:
«Κύριε καὶ Δέσποτα τῆς ζωῆς μου, πνεῦμα ἀργίας, περιεργίας, φιλαρχίας καὶ ἀργολογίας, μὴ μοὶ δῷς. Πνεῦμα δὲ σωφροσύνης, ταπεινοφροσύνης, ὑπομονῆς καὶ ἀγάπης, χάρισαί μοὶ τῷ σῷ δούλῳ. Ναί, Κύριε Βασιλεῦ, δώρησαί μοὶ τοῦ ὁρᾶν τὰ ἐμὰ πταίσματα καὶ μὴ κατακρίνειν τὸν ἀδελφόν μου, ὅτι εὐλογητὸς εἶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν».
Ἡ μικρὴ αὐτὴ εὐχή, περιέχει, ὅπως ἤδη λέγαμε τὴν περασμένη Παρασκευή, τέσσερις κακίες καὶ τέσσερις ἀρετές. Στὴν ἀγάπη σας, θὰ κάνουμε προσπάθεια νὰ ἀναλύσομε σήμερα τὴν πρώτην

Περὶ Αὐτογνωσίας. Εὐχὴ ἁγίου Ἐφραίμ τοῦ Σύρου. Ἀρχιμ. Ἀθανασίου Μυτιληναίου

Περὶ Αὐτογνωσίας
Εὐχὴ ἁγίου Ἐφραίμ τοῦ Σύρου

Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία μακαριστοῦ γέροντος Ἀθανασίου Μυτιληναίου
Ἐκφωνήθηκε στὴν Ἱερὰ Μονὴ Κομνηνείου Λαρίσης στὶς 25-3-1983

Τώρα τὴν Μεγάλη Τεσσαρακοστή, ἀγαπητοί μου, πολὺ συχνὰ ἀκούεται ἡ μικρά, ἐκείνη, κατανυκτικὴ προσευχὴ τοῦ ἁγίου Ἐφραίμ, ἡ ὁποία συνοδεύεται καὶ μὲ γονυκλισία: «Κύριε καὶ Δέσποτα τῆς ζωῆς μου, πνεῦμα ἀργίας, περιεργίας, φιλαρχίας καὶ ἀργολογίας, μὴ μοὶ δῷς.
Πνεῦμα δὲ σωφροσύνης, ταπεινοφροσύνης, ὑπομονῆς καὶ ἀγάπης, χάρισαί μοὶ τῷ σῷ δούλῳ. Ναί, Κύριε Βασιλεῦ, δώρησαί μοὶ τοῦ ὁρᾶν τὰ ἐμὰ πταίσματα καὶ μὴ κατακρίνειν τὸν ἀδελφόν μου».

Ὁ ὅσιος πατὴρ αἰσθάνεται ὅτι ὅταν αὐτὲς οἱ πρῶτες τέσσερις κακίες, ποὺ εἶναι τὸ πνεῦμα τῆς ἀργίας, τῆς περιεργείας, τῆς φιλαρχίας καὶ τῆς ἀργολογίας καὶ ἐν

Λόγος Ἁγίου Ἐφραίμ του Σύρου στὴ Δευτέρα Παρουσία.

Κυριακή της Ἀπόκρεω (Ματθ. 25,31-46)

Ἁγίου Ἐφραίμ του Σύρου γιὰ τὴν Δευτέρα Παρουσία τοῦ Κυρίου

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, ἀκοῦστε γιὰ τὴ δεύτερη καὶ φοβερὴ παρουσία τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ.
Ἔφερα στὸ νοῦ μου τὴν ὥρα ἐκείνη καί, καθὼς ἀναλογίστηκα ὅσα πρόκειται τότε νὰ συμβοῦν, κατατρόμαξα. Ποιός μπορεῖ νὰ τὰ διηγηθεῖ; Ποιά γλῶσσα μπορεῖ νὰ τὰ περιγράψει; Ποιά αὐτιὰ μποροῦν νὰ τὰ ἀκούσουν;
Τότε ὁ Βασιλιᾶς τῆς οἰκουμένης θὰ σηκωθεῖ ἀπὸ τὸν θρόνο τῆς δόξας Του καὶ θὰ ἔρθει γιὰ νὰ κρίνει ὅλους τοὺς κατοίκους τῆς γῆς, ἀμείβοντας μὲ αἰώνια μακαριότητα τοὺς ἄξιους καὶ τιμωρῶντας μὲ αἰώνια κόλαση τοὺς ἁμαρτωλούς!

Ἑφραὶμ ὁ Σῦρος. Λόγος εἰς τὴν παρουσίαν τοῦ Κυρίου, καὶ περὶ συντελείας τοῦ κόσμου, καὶ εἰς τὴν παρουσίαν τοῦ Ἀντιχρίστου

Sermo in adventum domini, et de consummatione saeculi, et in adventum

Ὅσιος Ἐφραὶμ ὁ Σῦρος: ὁ Ἅγιος τῆς μετανοίας καὶ τῶν δακρύων. Λάμπρου Σκόντζου

Ὅσιος Ἐφραὶμ ὁ Σῦρος: ὁ Ἅγιος τῆς μετανοίας καὶ τῶν δακρύων

Λάμπρου Κ. Σκόντζου, Θεολόγου – Καθηγητοῦ

Ἡ Συρία ὑπῆρξε ἡ ἀρχέγονη κοιτίδα τοῦ Χριστιανισμοῦ. Ἄλλωστε ἐκεῖ καθιερώθηκε καὶ ἡ ὀνομασία τῶν Χριστιανῶν, ἀπὸ τὸ ὄνομα τοῦ Χριστοῦ (Πραξ.11,25).
Μυριάδες ἄνδρες καὶ γυναῖκες ἅγιοι Σύριοι λαμπρύνουν τὴν ἁγία μας Ἐκκλησία. Ἕνας ἀπὸ αὐτοὺς εἶναι καὶ ὁ Ὅσιος Ἐφραὶμ ὁ Σῦρος, ὁ ὁποῖος διακρίθηκε γιὰ τὴν ἀσκητική του βιωτὴ καὶ τοὺς ἀγῶνες του γιὰ τὴν Ὀρθοδοξία. Συγκαταλέγεται δὲ στοὺς μεγάλους Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας.
Καταγόταν ἀπὸ τὰ μέρη τῆς Συρίας,

Ἄγνωστη εἶναι στούς ἀνθρώπους ἡ ὥρα τοῦ θανάτου τους…Καιρός γιά μετάνοια. Ὁσίου Ἐφραίμ τοῦ Σύρου

 Ἄγνωστη εἶναι στούς ἀνθρώπους ἡ ὥρα τοῦ θανάτου τους…Καιρός γιά μετάνοια

Ἀδελφέ, νὰ περιμένεις κάθε μέρα τὸ θάνατό σου καὶ νὰ ἑτοιμάζεσαι κατάλληλα γιὰ τὴν πορεία ἐκείνη. Γιατί τὸ φοβερὸ πρόσταγμα θὰ ἔρθει ὅταν δὲν θὰ τὸ περιμένεις. Καὶ ἀλίμονο σ’ ἐκεῖνον ποὺ θὰ βρεθεῖ ἀνέτοιμος.
Ἂν εἶσαι ἀκόμα νέος, ὁ ἐχθρός σου σπέρνει συχνὰ λογισμοὺς σὰν κι αὐτούς: «Νέος εἶσαι ἀκόμη. Ἀπόλαυσε τὶς ἡδονές σου, καὶ στὰ γεράματά σου μετανοεῖς.  Πόσους τάχα δὲν ξέρεις, ποὺ καὶ τὶς ἐπίγειες ἡδονὲς ἀπόλαυσαν καὶ τὰ οὐράνια ἀγαθὰ κέρδισαν ὕστερα μὲ τὴ μετάνοια; Τί θέλεις καὶ λιώνεις τὸ σῶμα σου ἀπὸ τόσο μικρὴ ἡλικία, μὲ κίνδυνο ν’ ἀρρωστήσεις;»

«Πρέπει νά θυμόμαστε ἀδιάκοπα τόν θάνατο καί τή μέλλουσα κρίση· γιατί ὅσοι δέν τά περιμένουν καί δέν τά συλλογίζονται αὐτά συνεχῶς, εὐκολά κυριεύονται ἀπό τά πάθη»

Ἅγιος Ἐφραὶμ  ὁ Σύρος

 Ἀδελφέ, κάθε μέρα νά περιμένεις τόν θάνατό σου καί νά ἑτοιμάζεσαι γιά ἐκείνη τήν πορεία. Γιατί τό φοβερό πρόσταγμα θά ἔρθει τήν ὥρα πού δέν τό περιμένεις, καί ἀλοίμονο σέ ὅποιον βρεθεῖ ἀπροετοίμαστος. Ἄν μάλιστα εἶσαι νέος, πολλές φορές ὁ ἐχθρός σοῦ ψιθυρίζει:
«Νέος εἶσαι ἀκόμη· ἀπόλαυσε τίς ἡδονές σου, καί στά γεράματα μετανοεῖς. Γνωρίζεις βέβαια πολλούς πού καί ἐδῶ ἀπόλαυσαν τίς ἡδονές καί ἔπειτα μετανόησαν καί κέρδισαν τά οὐράνια ἀγαθά. Τί θέλεις λοιπόν ἀπό αὐτή τήν ἡλικία νά ταλαιπωρεῖς τό σῶμα σου; Δέν σκέφτεσαι μήπως ἀρρωστήσεις;»
Ἐσύ ὅμως νά ἀντισταθεῖς στόν ἐχθρό καί νά πεῖς:

«Διώκτη καί ἐχθρέ τῶν ψυχῶν! Πάψε νά μοῦ ψιθυρίζεις τέτοια πράγματα.

«Πρέπει νά κάνουμε τό καλό στήν ὥρα του καί νά μήν τό ἀναβάλλουμε γιά τό μέλλον. Μετά τό θάνατο δέν ὑπάρχει διόρθωση». Τοῦ ἁγίου Ἐφραίμ

 Ἀδελφοί αὐτή ἡ ζωή εἶναι καιρός γιά μετάνοια. Εἶναι λοιπόν μακάριος ὅποιος καθόλου δέν ἔπεσε στά δίχτυα τοῦ ἐχθροῦ. Ἄν πάλι κάποιος ἔτυχε νά πέσει στά δίχτυα του, ἀλλά τά ἔσχισε καί πετάχτηκε καί ἔφυγε ἀπό αὐτὀν, στή διάρκεια τῆς παρούσας ζωῆς, καί τοῦτος εἶναι γιά μένα μακάριος, γιατί ζώντας ἀκόμη μέ σῶμα κατάφερε νά ξεφύγει ἀπό τόν πόλεμο, σάν τό ψάρι πού γλυτώνει ἀπό τό δίχτυ.
Τό ψάρι πού ζεῖ μέσα στό νερό, ἄν πιαστεῖ στό δίχτυ, ἀλλά τό σχίσει καί φύγει γρήγορα στόν βυθό, σώζεται· ὅταν ὅμως τό ἀνεβάσουν στή στεριά, δέν μπορεῖ νά βοηθήσει τόν ἑαυτό του. Ἔτσι καί ἐμεῖς.

Άγιος Ἐφραὶμ Σύρος - Περὶ ἀπογνώσεως. Περὶ καταστάσεως πνευματικῆς

Ἡ ἀπόγνωσις στὸν Ὅσιο Ἐφραὶμ τὸν Σύρο (ἀποσπάσματα )

Σφόδρα γὰρ τέρπεται ὁ Ἐχθρός μου, ὅταν βλέπῃ ὅτι ἑαυτοῦ ἀπογινώσκω· ἐν τούτῳ γὰρ μόνῳ ἀγάλλεται, ἵνα διὰ τῆς ἀπογνώσεως ἴδῃ με αἰχμάλωτον.
Ἐχθρὸς ἔν τινι, διαναστῶμεν ταχέως, ἵνα μὴ καθελκύσας ἡμᾶς καὶ ἐπὶ λοιπὰ κακά, κατ᾿ ὀλίγον κυλίων καὶ φέρων ἡμᾶς πτῶμα ἐπὶ πτώματι, ἔσχατον καὶ πρὸς αὐτὸν τὸν βυθὸν τῆς ἀπωλείας καὶ ἀπογνώσεως καταστρέψει.
...ὑποβάλλει ὁ Πονηρὸς τῷ ἀδελφῷ, βουλόμενος αὐτὸν χαλάσαι εἰς τὸν βόθυνον τῆς ἀπογνώσεως.
Σατανᾶς γὰρ ἐν δόλῳ πολλοὺς σπεύδει λυπῆσαι τοῦ δεξιώσασθαι καὶ ἐν γεέννῃ βαλεῖν δι᾿ ἀπογνώσεως.
Ἐσκοτίσθη ὁ ἀνομήσας. Οὐ θεωρεῖ τὴν ἀγαθότητα. Πῶς; Ἐπειδὴ ἀπογνώσεως αὐτὴν ὁ Ἐχθρὸς ἐμπίμπλησιν· ἡ δὲ μετάνοια ὡς καλὸς ἰατρὸς τοὺς κόπους καὶ τὸ νέφος τῆς ψυχῆς περιαιροῦσα, τὸ φῶς τῆς τοῦ Θεοῦ χρηστότητος αὐτῇ δείκνυσι.
...ὑπὸ τῶν πονηρῶν μου πράξεων καταισχυνόμενος, καὶ πρὸ θανάτου νεκρὸς ὑπάρχων, καὶ πρὸ τῆς κρίσεως αὐτοκατάκριτος ὤν, καὶ πρὸ τῆς ἀτελευτήτου κολάσεως αὐτοτιμώρητος ὑπὸ τῆς ἀπογνώσεως τυγχάνων.
Ἡ ἀπιστία τίκτει διψυχίαν, ἡ δὲ διψυχία τὴν ἀμέλειαν· ἡ δὲ ἀμέλεια τὴν λήθην· λήθη δὲ τὴν ἀπόγνωσιν· ἀπόγνωσις δὲ τὸν θάνατον. Πόθεν κατάρχουσιν ἐν ἡμῖν τὰ πάθη; Οὐχὶ διὰ τῆς ἀμελείας ἡμῶν;

Ἡ προσευχή τῆς μετανοίας. «Κύριε καί Δέσποτα τῆς ζωῆς μου». Γέροντος ἱερομ. Πετρωνίου Τανάσε

Ἡ προσευχή τῆς μετανοίας  

«Κύριε καί Δέσποτα τῆς ζωῆς μου»

Γέροντος ἱερομ. Πετρωνίου Τανάσε 
Δικαίου Ρουμανικῆς Σκήτης Τιμίου Προδρόμου Ἁγίου Ὄρους

Ἡ προσευχή αὐτή τοῦ ἁγίου Ἐφραίμ τοῦ Σύρου, πού λέγεται συνήθως στήν περίοδο τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς, εἶναι μία ἁπλή, σύντομη, ἀλλά γεμάτη ἀπό δύναμι καί πλοῦτο πνευματικό προσευχή, τήν ὁποία ἠμποροῦσε νά γράψη μόνο ὁ μεγάλος πατήρ Ἐφραίμ ὁ Σῦρος, "ἡ κιθάρα τοῦ Πνεύματος".

Τό τυπικό προβλέπει νά ἀπαγγέλεται μέ τά μάτια τοῦ σώματος καί τά χέρια κατεβασμένα πρός τήν γῆ, ἐνῶ τά νοερά μάτια ἀνεβασμένα στόν οὐρανό. Νά συνοδεύεται μέ ταπείνωσι, δάκρυα, φόβο Θεοῦ, μετάνοιες προσκυνητές καί έδαφιαίες. Ὅταν προφέρεται μέ μία τέτοια αἴσθησι καί νοερά συμμετοχή, μεταποιεῖ καί ἀνακαινίζει ὁλόκληρη τήν πνευματική ζωή τῆς ψυχῆς. Ἐάν ἐπιμείνουμε λίγο ἐπάνω στό περιεχόμενό της, θά ἀποκαλύψουμε ἕνα θαυμαστό πλοῦτο μετανοίας, ὥστε νά δικαιώνουμε τήν ὀνομασία της ὡς προσευχῆς τῆς μετανοίας.