«Ζῇ Κύριος ὁ Θεός» (†) Ἀρχιμ. Χαράλαμπος Βασιλόπουλος

ΟΡΘΟΔΟΞΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ
«ΖΗ ΚΥΡΙΟΣ Ο ΘΕΟΣ»

Ἀρχιμ. Χαράλαμπος Βασιλόπουλος

Τί κακό, Χριστιανοί μου, εἶναι αὐτὸ ποὺ μᾶς βρῆκε σὲ τοῦτον τὸν αἰῶνα! Φύγανε οἱ ἄνθρωποι ἀπὸ τὸν Θεὸ καὶ ἔγινε ὁ αἰώνας μας αὐτός, αἰὼν τῆς ἀποστασίας.
Ὁ ταλαίπωρος ἄνθρωπος ἀνεκάλυψε σήμερα, μερικὰ πράγματα ἀπὸ ἐκεῖνα, φυσικά, ποὺ εἶχε βάλει ὁ Θεὸς μέσα στὴ φύσι ἀπὸ καταβολῆς κόσμου, ὅπως λ.χ. τὴν πυρηνικὴ ἐνέργεια, καὶ πῆρε ὁ νοῦς του ἀέρα.
Ἔκαμε μερικὲς προόδους στὶς τεχνικὲς ἐπιστῆμες, ἀνέβηκε καὶ στὴ σελήνη κι ἔπεσε δυστυχῶς στὴν

Ὁ Ἅγιος Χαράλαμπος. Ἀρχιμ. Χαραλάμπους Βασιλόπουλου

Ὁ Ἅγιος Χαράλαμπος

(†) Ἀρχιμ. Χαραλάμπους Δ. Βασιλόπουλου

Ὁ ἱερεύς της Μαγνησίας

Ὁ Ἅγιος Χαράλαμπος ὁ Ἱερομάρτυς καὶ θαυματουργός, γεννήθηκε στήν Μαγνησία τὸ 90 μ.Χ. περίπου καὶ μαρτύρησε στὰ χρόνια τῶν μεγάλων διωγμῶν τῆς Χριστιανοσύνης. Ἡ Μαγνησία αὐτὴ κατὰ πᾶσαν πιθανότητα ἤτανε στή Θεσσαλία.
Τὰ ἐρείπιά της σώζονται ἀκόμη κοντὰ στὸ χωριὸ ποὺ λέγεται «Μηλιές». Εἶχε τὸ εὐτύχημα νὰ γεννηθῇ ἀπὸ γονεῖς εὐσεβεῖς χριστιανοὺς ποὺ κρατούσανε τὴν πίστι τους στὸ Χριστὸ μὲ κίνδυνο τῆς ζωῆς τους στοὺς δύσκολους, ἀλλά ἡρωικοὺς ἐκείνους χρόνους τῶν διωγμῶν.

Οἱ 52 δαίμονες τῆς χαρτοπαιξίας. Αρχιμανδρίτου π. Χαράλαμπου Βασιλόπουλου

Οἱ 52 δαίμονες τῆς χαρτοπαιξίας. 

Ἀρχιμανδρίτου π. Χαράλαμπου Βασιλόπουλου

Πρόλογος

Σύ, ἀναγνῶστα, ποὺ θὰ διάβασης αὐτὸ τὸ βιβλίο γιὰ τὴ χαρτοπαιξία, ἀσφαλῶς θὰ πῇς μέσα σου:
Αὐτὸς ποὺ τὰ γράφει, γιὰ νὰ τὰ κατέχη τόσο πολύ, πρέπει νὰ εἶναι μεγάλο χαρτόμουτρο. Σᾶς ἐξομολογοῦμαι ὅμως, ὅτι στὰ χαρτιὰ ἔβαλα μόνον μιὰ φορὰ στὴ ζωή μου πρὸ (58) πενῆντα ὀκτὼ ἐτῶν, ὅταν ἤμουνα μαθητής.

«Ὥρα ἠμᾶς ἤδη ἐξ ὕπνου ἐγερθῆναι, ἡ νῦξ προέκοψεν, ἡ δέ ἡμέρα ἤγγικεν». Κυριακή τῆς Τυροφάγου. Ἀρχιμ. Χαραλάμπους Βασιλοπούλου

«Ὥρα ἠμᾶς ἤδη ἐξ ὕπνου ἐγερθῆναι, ἡ νῦξ προέκοψεν, ἡ δέ ἡμέρα ἤγγικεν»

Κυριακή τῆς Τυροφάγου (Ρωμ. ιγ´ 11 — ιγ´ 4)

Ἀρχιμ. π. Χαραλάμπους Βασιλοπούλου

Τὰ λόγια αὐτὰ εἶναι ἕνα ἐγερτήριον σάλπισμα, τὸ ὁποῖον ἀπευθύνει ὁ Παῦλος πρὸς ὅλους μας, διὰ τοῦ σημερινοῦ ἀποστολικοῦ ἀναγνώσματος. Γνωρίζει καλὰ ὅτι ἡ παροῦσα ζωή ὁμοιάζει, σὰν νύχτα μπροστὰ εἰς τὴν λαμπρὰν καὶ εὐτυχισμένη μέλλουσαν ζωήν. Διὰ νὰ κερδίσωμε ὅμως ἐκείνην, εἶναι ἀνάγκη νὰ ξυπνήσωμεν καὶ νὰ ἑτοιμασθοῦμε ἀπ᾿ ἐδῶ. Καὶ ὅπως ἕνας θέλῃ νὰ ξυπνήση ἄλλους, ποὺ κοιμοῦνται καὶ πρέπει ἐντὸς τῆς νυκτὸς νὰ κάμουν σπουδαῖον ἔργον, τοὺς φωνάζει λέγοντας· Ξυπνῆστε, Εἶναι ὥρα. ῾Η νύκτα πέρασε. Πλησιάζει νὰ ξημερώσῃ. Μὴ κοιμᾶσθε. ῎Ετσι