Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αρχιεπίσκοπος Ιλαρίων Τρόϊτσκι. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αρχιεπίσκοπος Ιλαρίων Τρόϊτσκι. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 13 Αυγούστου 2013

Ο φαρισαίος ηγούμενος. Αρχιεπίσκοπος Άγιος Ιλαρίων Τρόϊτσκι


Ο φαρισαίος ηγούμενος.
  Αρχιεπίσκοπος  Άγιος Ιλαρίων Τρόϊτσκι

Το 1929 κοιμήθηκε ο Ρώσος Ομολογητής Αρχιεπίσκοπος  Άγιος Ιλαρίων Τρόϊτσκι.
Στον βίο του διαβάζουμε ότι ήταν «ορκισμένος εχθρός της υποκρισίας και κάθε είδους ευσεβισμού».
Κατά την διάρκεια της εξορίας του σε στρατόπεδο συγκέντρωσης ήταν σε ομάδα εργασίας μαζί με άλλους εξόριστους κληρικούς.
Οι αληθινά άγιοι αγωνίζονται να κρατούν πάντοτε το γνήσιο ταπεινό φρόνημα του τελώνη. Ποτέ δεν πίστευαν στην «αγιότητά τους και στα χαρίσματά τους». Και φυσικά, έστω κι αν ήταν φανερά κάποια χαρίσματα του Θεού στην ζωή τους, ποτέ δεν το διαφήμιζαν. Αντίθετα το έκρυβαν και πολλές φορές ζητούσαν από τον Θεό να τους αφαιρέσει από τον φόβο του πάθους της κενοδοξίας.
Όλοι είχαν καταλάβει ότι ο άγιος Ιλαρίων δεν επικροτούσε κάποιες συμπεριφορές, όπως «το να αποκαλείς τον εαυτό σου αμαρτωλό, το να κάνεις μακρές «ευσεβείς» συζητήσεις ή το να επιδεικνύεις την αυστηρότητα της ζωής σου…. Ακόμα περισσότερο το «να σκεφτείς για τον εαυτό σου κάτι περισσότερο από ό,τι είσαι στην πραγματικότητα».
Έφεραν κάποτε στην ομάδα τους έναν καινούργιο εξόριστο, που ήταν ηγούμενος.
Τον ρώτησε ο Αρχιεπίσκοπος Ιλαρίων.

Τετάρτη 31 Οκτωβρίου 2012

Παρουσίαση νέου βιβλίου του Πρωτοπρ. Ιωάννου Φωτόπουλου από τις Εκδόσεις Άθως: «Αρχιεπίσκοπος Ιλαρίων Τρόϊτσκι»


Στην Εκκλησία ζει το Πνεύμα του Θεού. Αυτό δεν είναι στεγνή και κενή δογματική θέση, που φυλάσσεται μόνο από σεβασμό σε κάθε τι παλαιό. Όχι. Αυτό είναι η αλήθεια που γνωρίζεται εμπειρικά από τον καθένα που εμφορείται από εκκλησιαστική συνείδηση και διαποτίζεται από την εκκλησιαστική ζωή.
Επίσης, η ευλογημένη ζωή της Εκκλησίας δεν μπορεί να είναι αντικείμενο ξερής, επιστημονικής μελέτης. Η ζωή αυτή προσεγγίζεται μόνο με την εμπειρική σπουδή. Περί της ζωής της Χάριτος, καθαρώς εμπειρικής, η ανθρώπινη γλώσσα μπορεί να εκφρασθεί μόνο θαμπά και συνεσκιασμένα. Περί της εκκλησιαστικής ζωής γνωρίζει μόνο εκείνος ο οποίος την έχει. Γι’ αυτόν αυτή δεν χρειάζεται αποδείξεις και για εκείνον πού δεν την έχει είναι σχεδόν αναπόδεικτη.

Γι’ αυτό πρέπει για κάθε μέλος της Εκκλησίας να είναι σκοπός όλης της ζωής του όλο και περισσότερο να ενώνεται με τη ζωή της Εκκλησίας και ταυτόχρονα να μιλάει αδιάκοπα προς τους άλλους για την Εκκλησία συγκεκριμένα, χωρίς να υποκαθιστά τη ζωή με την ξερή και αφηρημένη διδασκαλία. Εδώ δεν πρέπει να κάνουμε καμία υποχώρηση. Δεν υπάρχει Χριστιανισμός, ούτε Χριστός, ούτε Χάρις, ούτε αλήθεια, ούτε ζωή, ούτε σωτηρία, τίποτε δεν υπάρχει χωρίς την Εκκλησία. Όλα αυτά υπάρχουν μόνο στη Μία Εκκλησία.

Συνολικές προβολές σελίδας

Αρχειοθήκη ιστολογίου