Ἐνεργειακοί τόποι
Μία ἀκόμη νεοεποχίτικη δοξασία
Μία ἀκόμη νεοεποχίτικη δοξασία
Πρωτ. π. Βασιλείου Ἀ. Γεωργοπούλου Λέκτωρος Θεολογικῆς Σχολῆς Α.Π.Θ
Μέ ἀφορμή τά ἀνορθολογικοῦ χαρακτήρα, νεοεποχίτικης καί ἀποκρυφιστικῆς προέλευσης σενάρια γιά τό τέλος τοῦ κόσμου τό Δεκέμβριο τοῦ 2012, ἀπό τά διάφορα ΜΜΕ προβλήθηκαν ἔντονα κάποιοι τόποι, πού παρουσιάζονταν ὡς χῶροι προστασίας, γιατί, σύμφωνα μέ τούς ἰσχυρισμούς αὐτῶν, πού κατέφευγαν σ᾽ αὐτούς, εἶναι «ἐνερ γειακοί τόποι ἤ σημεῖα».
Ἡ χρήση αὐτῆς τῆς ὁρολογίας, μᾶς ὑπενθυμίζει τό γεγονός ὅτι ἀποτελεῖ βασική πρακτική τῶν ἐκπροσώπων τῆς Νέας Ἐποχῆς νά χρησιμοποιοῦν ἀδιακρίτως, μαζί μέ τούς θρησκευτικούς καί τούς ἀποκρυφιστικούς ὅρους καί ἐπιστημονική ὁρολογία, μέ μία ὅμως διαφορετικοῦ εἴδους νοηματοδότηση τῶν διαφόρων ἐπιστημονικῶν ὅρων (Βλ. H. Hemminger, New Age und
Naturwissenschaft, στό Κ. Bannach K. Rommel (Hrsg), Religiöse Strömungen unserer Zeit, 4η ἔκδ, 1992, σ.32).


