Απομαγνητοφωνημένα κηρύγματα του Πρωτοπρεσβυτέρου π. Στεφάνου Αναγνωστοπούλου
Κυρ. Μετά Υψ, 2005

Σταυρέ του Χριστού, σώσον ημάς τη δυνάμει σου.
Θα ξεκινήσουμε αδελφοί μου με μια αληθινή ιστορία.
Είμεθα γύρω στο 300 μ.Χ. και οι διωγμοί εναντίον των χριστιανών δεν
έχουν σταματήσει. Σποραδικοί μεν στην αχανή Ρωμαϊκή αυτοκρατορία, αλλά
με ανελέητες κακοποιήσεις κατά των χριστιανών. Τα βασανιστήρια
διαδέχονταν το ένα μετά το άλλο με την ίδια πάντοτε αγριότητα.
Εκείνα τα χρόνια στη Ρώμη, και στα περίχωρά της περιόδευε ένας
θεατρικός θίασος, με έναν θαυμάσιο πρωταγωνιστή, τον Αρδαλίωνα. Έναν
ηθοποιό με άριστες ικανότητες, έναν στάρ πρώτου μεγέθους όπως θα
ελέγαμε σήμερα. Ήταν όμως ειδωλολάτρης και μάλιστα φανατικός. Έτσι με
τον θίασό του διακωμωδούσε συνεχώς τον Χριστό και τους χριστιανούς. Οι
παραστάσεις του τότε μέσα στις θεατρικές αίθουσες, και τις θερινές και
τις χειμωνιάτικες, γέμιζαν από πλήθος θεατών ειδωλολατρών.
Τη χρονιά του 305, πήρε την απόφαση για σενάριο, όπως το λέμε, να έχει
για θέμα του έναν χριστιανό
που κάνει ομολογία πίστεως, μπροστά στους
ειδωλολάτρες δικαστές και καταδικάζεται σε σταυρικό θάνατο. Στήνεται ο
σταυρός, ψευτοκαρφώνεται αυτός επάνω, τον ψευτοβασανίζουν εκεί με
διάφορους τρόπους, και τον κοκκινίζουν με μπογιές και σάλτσες για να
φαίνονται σαν αίματα, και στο τέλος του δράματος, ο Αρδαλίων που
υπεδύετο το θύμα, πολύ θαυμάσια και πολύ υποκριτικά αρχίζει με όχι