Πατριάρχης Αλεξανδρείας προς τον νέο Κόπτη Πατριάρχη: Ορθόδοξη Μήτρα και ..«Άξιος»! Απλή ευγένεια ή πνευματική προδοσία; Κωσταντίνος Μαυρομουστακάκης

Πατριάρχης Αλεξανδρείας προς τον νέο Κόπτη Πατριάρχη: Ορθόδοξη Μήτρα και ..«Άξιος»! Απλή ευγένεια ή πνευματική προδοσία; 

Κωσταντίνος Μαυρομουστακάκης  Θεολόγος

Εάν το μήνυμα του οικουμενικού μας  Πατριάρχη Βαρθολομαίου στον νέο Κόπτη Πατριάρχη Θεόδωρο Β΄,  μπορεί να μας προβληματίζει ως προς την πιθανή αποδοχή των Μονοφυσιτών ως Εκκλησία με Αποστολική διαδοχή, τι θα λέγαμε για την υπερβολική πρωτοβουλία του Πατριάρχη Αλεξανδρείας Θεοδώρου Β΄, όταν ευρισκόμενος στην τελετή ενθρονίσεως του Μονοφυσίτη Πατριάρχη, κρατώντας μια Ορθόδοξη Μήτρα στα χέρια, φώναξε «Άξιος» τρεις φορές; 

Παλαιότερα ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας  κ.κ. Παρθένιος Γ΄ είχε πει στον Μονοφυσίτη Πατριάρχη κ.κ. Σενούτα Γ΄ τη φράση «είσαι ο πνευματικός μου»  και αντίστοιχα στους Κόπτες ότι «είμαστε μειονότητα και μας φιλοξενείτε» ξεχνώντας την μεγαλοπρεπή ιστορία του θρόνου της Αλεξάνδρειας.

Ο Κόπτης Πατριάρχης  κ.κ.  Σενούτα αρνήθηκε την θέωση, την ευχαριστία και άλλα πολλά ορθόδοξα δόγματα, που δεν είναι του παρόντος  να τα αναλύσουμε λεπτομερώς, όπως φαίνεται από τα γραπτά του.

Το θεολογικό περιεχόμενο της Δ΄ Οικουμενικής Συνόδου. (Μέρος Γ΄ τελευταίο). Κωνσταντίνος Μαυρομουστακάκης θεολόγος

Το θεολογικό περιεχόμενο της Δ΄ Οικουμενικής Συνόδου (Μέρος Γ΄ τελευταίο)

Ο όρος της Χαλκηδόνας Το ιστορικό και θεολογικό πλαίσιο της γενέσεως του Όρου

Το κείμενο σε ελληνικά, και μεταφρασμένο σε αραβικά από τον Πρωτ. π. Αθανάσιο Χενείν

Κωνσταντίνος Μαυρομουστακάκης θεολόγος

    Με αφορμή την πρόταση του Αττικού Νικοπόλεως οι αυτοκρατορικοί αντιπρόσωποι φρόνησαν να συσταθεί μια επιτροπή υπό τον Ανατόλιο Κων/πόλεως, με σκοπό να αναλάβει από τη μια μεριά να πείσει τους αμφιβάλλοντες για την ορθοδοξία του Τόμου και από την άλλη να συσκεφθεί «κοινή περί της πίστεως» και να διατυπώσει σε ένα επίσημο δογματικό κείμενο «τα τω θεώ δοκούντα και τοις αγίοις πατράσιν».
          Πράγματι, μετά την αποτελεσματική αντιμετώπιση του ζητήματος των αμφιβολιών σχετικά με την ορθοδοξία του Τόμου, η υπό τον Ανατόλιο επιτροπή προχώρησε στην εκπλήρωση και του δεύτερου στόχου της συντάσσοντας Όρο πίστεως που διαβάστηκε επίσημα κατά την ε' συνεδρία, στις 22 Οκτωβρίου, από το διάκονο της Κων/πόλεως Ασκληπιάδη.
          Μετά την επίσημη ανάγνωση του κατά την ε' συνεδρία παρουσιάστηκαν από μέρους των παπικών αντιπροσώπων και ορισμένων Αντειοχειανών σθεναρές αντιδράσεις. Οι αντιδράσεις αυτές οφείλονταν κυρίως στο γεγονός ότι ο Όρος περιείχε τη φράση «εκ δύο φύσεων» την οποία οι παπικοί αντιπρόσωποι και οι Αντειοχειανοί θεωρούσαν μονοφυσιτίζουσα και ύποπτη⁸.
          Τα πράγματα ήταν αρκετά σοβαρά όχι μόνο γιατί ανάμεσα τους κατατάσσονταν και οι παπικοί αντιπρόσωποι, αλλά και γιατί κανένας από την μεγάλη πλειοψηφία των πατέρων δεν ήταν διατεθειμένος να υποχωρήσει στις απαιτήσεις των αντιδρώντων για τροποποίηση του Όρου. Είναι μάλιστα αξιοσημείωτο, ότι από πολλούς πατέρες χαρακτηρίστηκαν οι αντιδρώντες ως Νεστοριανοί.

Το θεολογικό περιεχόμενο της Δ΄ Οικουμενικής Συνόδου. (Μέρος Β΄). Κωνσταντίνος Μαυρομουστακάκης θεολόγος

Το θεολογικό περιεχόμενο της Δ΄ Οικουμενικής Συνόδου (Μέρος Β΄)

Το κείμενο σε ελληνικά, και μεταφρασμένο σε αραβικά από τον Πρωτ. π. Αθανάσιο Χενείν

Κωνσταντίνος Μαυρομουστακάκης θεολόγος

   Στην αντιμετώπιση του προβλήματος από την πρώτη κιόλας συνεδρία της Συνόδου οι αυτοκρατορικοί αντιπρόσωποι ακολούθησαν ένα πολύ καλοστρωμένο σχέδιο για την πραγματοποίηση του κύριου σκοπού της Συνόδου, που σύμφωνα με την εκκλησιαστική πολιτική της αυλής δεν ήταν άλλος από τη σύνταξη Όρου πίστε­ως. Προσπάθησαν να δημιουργήσουν αμέσως τις αναγκαίες ευνοϊκές προϋποθέσεις, για να πραγματοποιηθεί, αν είναι δυνατόν χωρίς αντιδράσεις η σύνταξη Όρου πίστε­ως από τη Σύνοδο.

   Μια από τις πρώτες ενέργειες που αποσκοπούσε στη δημιουργία των ευ­νοϊκών αυτών προϋποθέσεων, ήταν η απόφαση τους να κηρυχθούν αθώοι ο Φλαβιανός Κων/πόλεως και ο Ευσέβιος Δορυλαίου και να τιμωρηθούν οι έξι πρωταίτιοι της 'ληστρικής' Συνόδου. Μετά την καταδίκη των κύριων υπευθύνων της εκκλη­σιαστικής αυτής πολιτικής θα διανοιγόταν πλέον ο δρόμος για την ευκολότερη συγκατάθεση των λοιπών πατέρων της Συνόδου στην αυτοκρατορική βούληση σχετικά με τη σύνταξη Όρου πίστεως.

 Οι αυτοκρατορικοί αντιπρόσωποι κατά το τέλος της πρώτης συνεδρίας κάλεσαν τους πατέρες της συνόδου για να εκθέσουν την πίστη τους «εγγράφως» με ευσυνειδησία και χωρίς οποιονδήποτε φόβο.

    Για να προλάβουν προφανώς ενδεχόμενες αντιδράσεις στην πρόταση τους, οι αυτοκρατορικοί αντιπρόσωποι προέβαλαν το παράδειγμα του αρχιεπισκό­που της «πρεσβυτέρας Ρώμης» Λέοντος, ο οποίος αντιμετωπίζοντας την κατά­σταση που προέκυψε από την αίρεση του Ευτυχούς συνέταξε τη δογματική επιστο­λή του, τη γνωστή ως Τόμο, που έστειλε στον Κων/πόλεως Φλαβιανό.

Το θεολογικό περιεχόμενο της Δ΄ Οικουμενικής Συνόδου. (Μέρος Α΄). Κωνσταντίνος Μαυρομουστακάκης θεολόγος

Το θεολογικό περιεχόμενο της Δ΄ Οικουμενικής Συνόδου (Μέρος Α΄)

Το κείμενο σε ελληνικά, και μεταφρασμένο σε αραβικά από τον Πρωτ. π. Αθανάσιο Χενείν

Κωνσταντίνος Μαυρομουστακάκης θεολόγος

        «Η σπουδαιότητα και αναγκαιότητα της Δ΄ Οικουμενικής Συνόδου ενυπάρχει στα εξής σημεία :

πρώτον, επισήμως απεκήρυξε την Σύνοδο του Διοσκούρου στην Έφεσο και απέκοψε αυτήν από τον σύνδεσμο των Οικουμενικών Συνόδων, αφού ανέδειξε αυτές ανεπίληπτες,

δεύτερον, διελεύκανε και καθόρισε τη σχέση των δύο φύσεων του Χριστού, αφού χειρίστηκε το πηδάλιο του σκάφους της Ορθοδοξίας  με σοφία ανάμεσα στους σκοπέλους του Νεστοριανισμού και του Ευτυχιανισμού,

τρίτον, δίκασε και καταδίκασε τον Διόσκουρον και τον Ευτυχή και κατέκρινε την αίρεση αυτών,

τέταρτον, κατέκρινε τον Νεστόριο και επικύρωσε τις αποφάσεις των προηγούμενων Ιερών Συνόδων,

πέμπτον, συνέταξε Όρο πίστεως μέσω του οποίου τέθηκε τέλος στις συζητήσεις .

και έκτον, δικαίωσε τους Επισκόπους που είχαν αδικηθεί στη Σύνοδο της Εφέσου.

          Η Δ΄ Οικουμενική Σύνοδος συμπλήρωσε το έργο της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου. Εξαιτίας του στενού μεταξύ τους συνδέσμου των ζητημάτων που συζητήθηκαν στις τέσσερις Οικουμενικές Συνόδους, οι Σύνοδοι αυτοί μπορούν να θεωρηθούν ως τέσσερις συνεδριάσεις της μίας και μοναδικής Συνόδου. που στην καθεμία από αυτές συζητήθηκε, διαλευκάνθηκε και καθορίστηκε με τη συνεργεία του Αγίου Πνεύματος ένα από τα ζητήματα που αναφέρονται στα τρία πρόσωπα της Μίας Υποστατικής και Οικονομικής Αγίας Τριάδος.

Τό πολυτιμότερο « δῶρο » τοῦ Θεοῦ πρός τόν ἄνθρωπο.

 Κωνσταντίνου Μαυρομουστακάκη Θεολόγου

 

Ὁ Κτίστης καί Δημιουργός τῶν πάντων, ὁ Πανάγιος Τριαδικός Θεός, μᾶς ἔκανε τό πιό πολύτιμο δῶρο, τήν ἐνανθρώπηση τοῦ Μονογενοῦς Υἱοῦ Του. Δέν μᾶς ἔστειλε κάποιον ἐκπρόσωπό Του ἤ κάτι ἄλλο ἐκτός τοῦ ἑαυτοῦ Του. Κατά τήν προφητεία τοῦ Ἡσαΐου «Οὔ πρέσβυς οὐδέ ἄγγελος, ἀλλ’ αὐτός ὁ Κύριος ἔσωσεν αὐτούς διά τό ἀγαπᾶν αὐτούς ». ( Ἡσαΐας 63,9).
    Αὐτό τό μοναδικό δῶρο τό ἔδωσε σέ ἐμᾶς, πού τόν πικράναμε καί τόν πικραίνουμε, πού ἀθετήσαμε καί περιφρονήσαμε τόν σκοπό γιά τόν ὁποῖο μᾶς ἔπλασε, καί παραβήκαμε καί παραβαίνουμε τίς ἅγιες καί σωτήριες ἐντολές Του.
       Ἡ ἀνθρώπινη μωρία τῆς ὑπερηφανείας καί τοῦ ἐγωϊσμοῦ ὁδήγησε τούς πολλούς, ἀκόμη καί τόν ὑπερούσιο λαό Του, τούς Ἰουδαίους, ὄχι μόνο νά μή δεχτοῦν τό δῶρο Του, τόν ἴδιο τόν ὁμοούσιο Υἱό Του, ἀλλά νά τόν ἀποκρούσουν καί νά τόν ἐκβάλουν ἔξω ἀπό τόν ἀμπελώνα καί νά τόν φονεύσουν. «Ἠγάπησαν οἱ ἄνθρωποι μᾶλλον τό σκότος ἤ τό φῶς» (Ἰωάν. γ΄ 19).
Ὁ Ἅγιος Θεός καί ὅταν ἐμεῖς ἐγίναμε ἀπό υἱοί, ἐχθροί Του δέν μᾶς ἀποστράφηκε, δέν ἔγινε κι’ Αὐτός  ἐχθρός μας ἀλλά ἔμεινε καί φέρθηκε ὡς εὔσπλαχνος πατέρας.

  Γιά μᾶς τά ἁμαρτωλά παιδιά Του ἔφερε τά ἄνω κάτω, ὥστε νά ἀναβιβάσει τά κάτω ἄνω.
Καί ὅπως θεολογεῖ στό λόγο του ὁ Ἅγιος Ἀθανάσιος: «Αὐτός γάρ ἐνηνθρώπησε, ἵνα ἡμεῖς θεοποιηθῶ-μεν» (Περί τῆς Ἐνανθρωπήσεως τοῦ Λόγου, κεφ. 54). Αὐτό εἶναι τό μέγα τῆς εὐσεβείας μυστήριον: «Θεός ἐφανερώθη ἐν σαρκί» (Α΄ Τιμ. γ΄ 16).