«Έγώ εδώ μένω, μου αρέσει πολύ έδω...». π.Νεκταρίου Αντωνοπούλου «Ταχύς εις βοήθειαν»

«Ἐγὼ ἐδῶ μένω, μοῦ ἀρέσει πολὺ ἐδῶ...»

«Ταχὺς εἰς βοήθειαν»

π.Νεκταρίου Ἀντωνοπούλου

Μετὰ τὴν γεννήση τοῦ δευτέρου παιδίου μας  τὸ 2003 παρουσίασα κάποιες ἀλλοιώσεις στὴ μήτρα, οἱ ὁποίες ἀνησύχησαν τὸ γιατρό μου.

Χρειάστηκε τότε νὰ γίνει μιὰ μικρὴ ἐπεμβάση, ὥστε νὰ ἀφαιρεθοῦν αὐτὲς οἱ ἀλλοιώσεις. "Ἔτσι κι ἔγινε. Μετὰ τὴν ἐπεμβάση χρειάστηκε νὰ γίνει βιοψία, τὰ ἀποτελέσματα τῆς ὁποίας θὰ ἔπαιρναν κάποιες μέρες γιὰ νὰ βγοῦν. Οἱ γονεῖς μας κι ἐμεῖς εἴχαμε φοβηθεῖ πολύ.

Στὸ σπίτι μας εἴχαμε ἕνα ρίνισμα ἀπὸ τὴν καρδία τοῦ ἁγίου Λουκᾶ. Τὴν ἡμέρα ποῦ ἔγινε ἡ ἐπεμβάση, ἦλθε στὸ σπίτι ἡ πεθερά μου, ἡ ὁποία δὲν ἤξερε ὅτι εἴχαμε αὐτὴ τὴν εὐλογία τοῦ ἁγίου Λουκᾶ.  Μᾶς εἶπε τότε ὅτι εἶδε ἕνα παράξενο ὄνειρο, ποῦ δὲν μποροῦσε νὰ ἐξηγήσει.  Μᾶς εἶπε ὅτι εἶχε ἔλθει στὸ σπίτι μας καὶ εἶδε νὰ βγαίνει ἀπὸ τὸ δωμάτιο μας ἕνας ψηλὸς ξανθωπὸς γιατρός,  ποῦ ἔμοιαζε σὰν ξένος. Τοῦ εἶπε νὰ καθίσει καὶ τὸν ρώτησε μὲ ἀγωνία:

-Γιατρέ μου, τί συμβαίνει μὲ τὴν Κ.; Τί ἔχει; Ἐκεῖνος ἀπάντησε:

Δέν ἄφησε τόν δαίμονα νά κάψει τήν Ἐκκλησία. π. Νεκταρίου Ἀντωνοπούλου «Ταχύς εἰς βοήθειαν…»

Δέν ἄφησε τόν δαίμονα νά κάψει τήν Ἐκκλησία 

 π. Νεκταρίου Ἀντωνοπούλου «Ταχύς εἰς βοήθειαν…» 

π. Νεκταρίου Ἀντωνοπούλου

«Το παρεκκλήσι του Αγίου Λουκά βρίσκεται στή νότια πλευρά του Ναού κι επικοινωνεί με μία πόρτα.
Τήν ώρα τής θείας Λειτουργίας κά­ποιος ενορίτης προσκύνησε τά ιερά λείψανα του Αγίου Λουκά που βρί­σκονται στό παρεκκλήσι, έκανε μία υπόκλιση καί κοίταξε μέσα από τό κουρτινάκι στό Ιερό Βήμα.

Βλέπει τότε έκπληκτος μπροστά στην αγία Τράπεζα έ'ναν Αρχιερέα ντυμένο την αρχιερατική του στολή, σκυφτό, μέ τά χέρια του λίγο υψωμένα σέ στάση δέησης. Του έκανε εντύπωση πώς δέν κοιτούσε μπροστά, άλλα κάπως λοξά στραμμένος προς τόν κυρίως ναό. Δέν είδε τή φυσιογνωμία του, αλλά σκέφτηκε «τί νά ζητά εδώ αυτός ό Αρχιερέας;», τήν ώρα που οι υπόλοιποι κληρικοί λειτουργούσαν στον κυρίως Ναό. Στον Ιερό Ναό των Αγίων Αποστόλων Πέτρου καί Παύλου  στα Γαννιτσά τήν Κυριακή της Όρθοδοξίας 2008 συνέβη καί τό εξής περιστατικό :

Ὁ Ἅγιος Λουκᾶς ὁ ἰατρός καί τό κάπνισμα π. Νεκταρίου Ἀντωνοπούλου «Ταχύς εἰς βοήθειαν»

Ὁ Ἅγιος Λουκᾶς ὁ ἰατρός καί τό κάπνισμα

π. Νεκταρίου Ἀντωνοπούλου «Ταχύς εἰς βοήθειαν»

π. Νεκταρίου Ἀντωνοπούλου

Στις 11 Ιουνίου του 2004, ημέρα της μνήμης του Αγίου Λουκά του Ιατρού και ημέρα των εγκαινίων του Ιερού Παρεκκλησίου στα Γιαννιτσά, η κυρία αυτή προσευχήθηκε θερμά και παρακάλεσε τον Άγιο Λουκά να την βοηθήσει και να της συμπαρασταθεί στον αγώνα της. Και ο Άγιος έκανε το θαύμα του.

Τρείς μήνες αργότερα η κυρία έφερε μια χρηματική δωρεά στην Εκκλησία, στον Άγιο Λουκά.
Ήταν το «ευχαριστώ» στον Άγιο, ήταν τα χρήματα που θα ξόδευε στο χρονικό αυτό διάστημα για το πάθος του καπνίσματος, ήταν η συμφωνία της με τον Άγιο Λουκά.
Κάποια κυρία, η οποία ταλαιπωρούνταν για χρόνια από το πάθος του καπνίσματος, ίσως εξαιτίας των προβλημάτων της ζωής της, αν και είχε κάνει πολλές προσπάθειες στο παρελθόν να το κόψει, δεν τα είχε καταφέρει.

«Ηρέμησε, μή φοβάσαι» Από το βιβλίο «Ταχύς εις βοήθειαν» του π.Νεκταρίου Αντωνοπούλου

«Ηρέμησε, μή φοβάσαι» 

Από το βιβλίο «Ταχύς εις βοήθειαν» 

 π.Νεκταρίου Αντωνοπούλου
 

Στα τέλη του 2010 διαγνώστηκε ότι είχα καρκίνο καί προγραμμα­τίστηκε εγχείρηση.
Στίς 10 Δεκεμβρίου του 2010 στον Ί. Ναό Μεταμορ­φώσεως Σωτήρος στον Βύρωνα είχαν εκτεθεί προς προσκύνηση τά Ιερά Λείψανα του Αγίου Λουκά του ιατρού. Αρχιεπισκόπου Συμφερουπόλεως καί Κριμαίας. Πήγα κι εγώ νά προσκυνήσω καί νά προσευχηθώ στον Άγιο νά με βοηθήσει.

Μετά άπό λίγες μέρες, καί συγκεκριμένα στίς 20 Δεκεμβρίου 2010. Υποβλήθηκα σέ εγχείρηση (γενικός καθαρισμός λεμφαδένων τραχήλου ,λόγω καρκίνου) στό Ευγενίδειο Θεραπευτήριο. Κατά τη διάρκεια της  χειρουργικής επέμβασης καί ενόσω ήμουν βέβαια εν υπνώσει, είδα έναν  ύψηλόσωμο άνδρα μέ μακριά γενειάδα, φέροντα στολή ιατρού καί γυαλιά νά στέκεται όρθιος στην αριστερή πλευρά τού κρεβατιού, πολύ σοβαρός, καί να μού λέει:

«Μαμά, τή νύχτα ήρθε εκείνος ό παππούλης», Από το βιβλίο του π.Νεκταρίου Αντωνοπούλου «Ταχύς εις βοήθειαν»

«Μαμά, τή νύχτα ήρθε εκείνος  ό παππούλης»

 Από το βιβλίο του π.Νεκταρίου Αντωνοπούλου «Ταχύς εις βοήθειαν»

π.Νεκταρίου Αντωνοπούλου

Το έτος 2004 ήλθα γιά προσκύνημα στην Ί. Μονή Σαγματά με τίς κόρες μου καί ό Γέροντας, π.Νεκτάριος, μας έδωσε ευλογία μιά είκονίτσα του αγίου Λουκά του Ιατρού μ' ένα κομματάκι άπ' τό φέρετρο του Αγίου.

Είμαστε άπό τή Θεσσαλονίκη. Τό βαπτιστήρι μας, ή Χριστίνα, τριών χρονών, παρουσίασε ένα πρόβλημα. Στην κάτω γνάθο, αριστερά, είχε ένα έξογκωματάκι κι έδειχνε μελανό. Οι γονείς τό πήγαν στον παιδίατρο, ό όποιος τους συνέστησε υπέρηχο, γιά νά δουν τί είναι. Ό υπέρηχος έδει­ξε ένα ογκίδιο καί ό γιατρός είπε πώς πρέπει νά αφαιρεθεί. Στό σπίτι έπεσε πανικός. Άρχισαν νά τό τρέχουν σέ διάφορους γιατρούς.
Γυρίζοντας άπό τό προσκύνημα, τους έδωσα τήν μία εικονίτσα καί ή μητέρα τήν έβαλε τό βράδυ στό μαξιλαράκι του παιδιού. Τό πρωί, όταν ξύπνησε τό παιδί, είπε στή μητέρα του:
- Μαμά, τή νύχτα ήλθε εκείνος ό παππούλης. Δέν μέ πείραξε, ούτε φοβήθηκα. Μέ κοίταξε, χαμογέλασε κι έφυγε!
Είχαν πάει μέχρι τότε σέ 14 γιατρούς καί όλοι τους σύστησαν εγχεί­ρηση γιά νά βγει τό ογκίδιο. Τελευταία σκέφθηκαν νά πάνε καί σ' ένα χειρουργό στό 424 στρατιωτικό νοσοκομείο Θεσσαλονίκης.

Γιατί..«.Den eklepsa». Από το βιβλίο «Ταχύς εἰς βοήθειαν…» του π.Νεκταρίου Αντωνοπούλου

Γιατί ..«.Den eklepsa»

Από το βιβλίο «Ταχύς εἰς βοήθειαν…» 

π.Νεκταρίου Αντωνοπούλου

Ο Α.Μ. πού κατάγεται από τήν Θήβα καί εργάζεται στην Αθήνα, μας διηγήθηκε ενα μάλλον χαριτωμένο περιστατικό πού του συνέβη καί είχε σχέση μέ τόν άγιο Λουκά.
«Πρίν από καιρό είχα πάρει καινούργιο αυτοκίνητο καί τό είχα παρ­κάρει έξω από τό σπίτι μου. Πηγαίνοντας ένα πρωινό νά πάρω τό αυτο­κίνητο, είδα πώς τό είχαν διαρρήξει. Είχαν ανοίξει τήν πόρτα καί μέσα όλα ήταν άνω κάτω. Σκέφθηκα αμέσως πώς ό διαρρήκτης θά είχε κλέψει τό ραδιοκασετόφωνο καί ό,τι άλλο μπορούσε.

Παρηγορήθηκα όμως, μέ τή σκέψη ότι δέν έκλεψε όλο τό αυτοκίνητο. Μπήκα μέσα καί άρχισα νά ψάχνω. Κατάπληκτος διαπίστωσα ότι ό διαρρήκτης είχε κάνει μεν άνω κάτω τήν καμπίνα του αυτοκινήτου, άλλα δέν είχε κλέψει απολύτως τί­ποτα. "Εμεινα μέ τήν απορία. Τί συνέβη καί ό διαρρήκτης έφυγε άπρα­κτος;

Ό διάφανος τοίχος. Από το βιβλίο «Ταχύς εις βοήθειαν…» του Καθηγουμένου π.Νεκταρίου Αντωνοπούλου

Ό διάφανος τοίχος

Από το βιβλίο «Ταχύς εις βοήθειαν…»  του Καθηγουμένου π.Νεκταρίου Αντωνοπούλου

Μιά νέα κοπέλα πήγε νά χειρουργηθεί σέ νοσοκομείο τής Συμφερούπολης. Ή κατάσταση της ήταν πολύ σοβαρή καί ή εγχείρηση δύσκο­λη κι επικίνδυνη. Ή γιατρός πού θά τη χειρουργούσε κάλεσε τή μητέρα τής ασθενούς καί τής είπε:

  -  Ή εγχείρηση είναι πολύ δύσκολη κι επικίνδυνη. Δέν μπορώ νά σάς εγγυηθώ τίποτα. Δέν ξέρω άν ή κόρη σας βγεί ζωντανή.

Δέν υπήρχε άλλη επιλογή. Ή νέα οδηγήθηκε στό χειρουργείο.
Σ' όλη τή διάρκεια τής εγχείρησης ή μητέρα καθόταν στην αυλή του νοσοκο­μείου καί μέ δάκρυα στά μάτια προσευχόταν στον άγιο Λουκά τον Ιατρό καί στον άγιο Παντελεήμονα νά βοηθήσουν.
Σέ κάποια στιγμή μπροστά στά μάτια τής μητέρας εκτυλίχθηκε ένα καταπληκτικό γεγονός:
Ο τοίχος του νο­σοκομείου έγινε διάφανος, σάν τζάμι. Φάνηκε ή αίθουσα του χειρουργείου. Στό χειρουργικό κρεβάτι ήταν ή κόρη της καί γύρω ή γιατρός που τή χειρουργούσε μέ τους συναδέλφους της. Δίπλα της στεκόταν ή νοσοκόμα-έργαλειοδότρια πού κρατούσε τά χειρουργικά εργαλεία.