Οι αριστεροί αντιεθνικιστές μας βλέπουν μόνο τον ελληνικό εθνικισμό

Του Ευτύχη Μπιτσάκη

Ένας ιδιότυπος αριστερός αντιεθνικισμός ευδοκιμεί τα τελευταία χρόνια σε ορισμένους χώρους της ελληνικής Αριστεράς. Αλλά οι αριστεροί είναι εξ ορισμού αντιεθνικιστές. Ακόμα περισσότερο: είναι διεθνιστές. Πού βρίσκεται λοιπόν το πρόβλημα; 

Το πρόβλημα δεν είναι σημερινό και ο ελληνικός εθνικισμός δεν είναι τωρινό φαινόμενο. Εθνικισμός σε βάρος των Σλαβομακεδόνων, των Μουσουλμάνων και των Πομάκων της Θράκης. Οξύνθηκε όμως τελευταία με την επιμονή των Σλαβομακεδόνων της FYROM να ονομάζουν τους εαυτούς τους Μακεδόνες και το κράτος τους Μακεδονία. Λοιπόν;

Νίκη Τράμπ: «ανατροπή» του συστήματος, με τους δικούς του όρους

Παναγιώτης Μαυροειδής

Άραγε η «πολιτική διέξοδος»  στο όνομα της οποίας  μιλάει ο ακροδεξιός Τράμπ, χαρακτηρίζεται από ένα  περιστασιακό και πρωτοφανές περιεχόμενο;   

Αποτελεί ένα ακραίο «ατύχημα», ή αντιστοιχεί σε κάποια βαθύτερη τάση μετασχηματισμού της κοινωνικής πολιτικής συμπεριφοράς στη σύγχρονη καπιταλιστική κοινωνία και ειδικά στην Αμερικάνικη, με αντικειμενικό υπόβαθρο; 

Όπως προειδοποιούσε ο Michael Moore σε άρθρο του από το περασμένο καλοκαίρι (όπου προέβλεπε τη νίκη του Τράμπ), η πικρή αλήθεια είναι πως «δεν αντέχουμε τα άσχημα νέα». Μα πως γίνεται αποδεκτή η αηδιαστική, ρατσιστική, μισο-φασιστική, αντι-μεταναστευτική, ξενοφοβική, μισογύνικη φιγούρα του Τράμπ;

Αν το ερώτημα τεθεί με αυτούς τους όρους, δύσκολα θα γίνει αντιληπτή και ερμηνεύσιμη η ριζοσπαστική τομή, αντιδραστικού χαρακτήρα, ιστορικής σημασίας στο σύγχρονο καπιταλιστικό κόσμο, τις αξίες του και την επανασυγκρότηση του πολιτικού συστήματος κυριαρχίας του, που αντιπροσωπεύει η νίκη Τράμπ.

Γιαλαντζί κίνημα, ντεμέκ έκδοση

Του ΣΑΡΑΝΤΟΥ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ*

Όλοι όσοι αγαπούν τη δημοκρατία καταδικάζουν απερίφραστα την απόπειρα στρατιωτικού πραξικοπήματος στην Τουρκία. Ο Λαός της Τουρκίας διαθέτει πικρή πείρα από τέτοιες εκτροπές και δεν έχει τίποτα καλό να περιμένει από τους κεμαλιστές στρατογραφειοκράτες. Αλλά και ο Λαός της Ελλάδας πρέπει να είναι προετοιμασμένος, γιατί οι κρίσεις στην Τουρκία επιλύονται συνήθως με επιθέσεις ενάντια στην Ελλάδα.

Τυχόν έκδοση των 8 στρατιωτικών στην Τουρκία αποτελεί παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου

Του ΘΕΜΗ ΤΖΗΜΑ

Η βασική αρχή του κράτους δικαίου τόσο στο εθνικό όσο και στο διεθνές πλαίσιο είναι ότι αφορά τους πάντες και εφαρμόζεται επί όλων, ασχέτως πολιτικών ή άλλων σκοπιμοτήτων. Τυχόν απομάκρυνση από την αρχή αυτή συνιστά βαρύτατο έως ανεπανόρθωτο πλήγμα στη δημοκρατία και στο δίκαιο.  

Το ζήτημα της αίτησης απόδοσης πολιτικού ασύλου των 8 στρατιωτικών από τη χώρα μας οφείλει να αντιμετωπιστεί από την ελληνική κυβέρνηση και αρχές μόνο στο πλαίσιο του δικαίου, διότι σε άλλη περίπτωση αφενός θα πλήξει βαρύτατα το κράτος δικαίου και την αξιοπρέπεια της χώρας, αφετέρου θα ταπεινώσει διεθνώς τη χώρα μας.

Το εξπρές του φόβου στην Τουρκία του Ερντογάν

Του Γιώργου Παυλόπουλου

Με τη θριαμβευτι­κή επικράτηση του Ταγίπ Ερντο­γάν και του Κόμ­ματος Δικαιοσύ­νης και Ανάπτυξης φαινόταν να λή­γει οριστικά η απόπειρα στρατιωτι­κού πραξικοπήματος που εκδηλώθηκε το βράδυ της Παρασκευής και εί­χε ως αποτέλεσμα να σκοτωθούν πά­νω από 250 άνθρωποι και να μετα­τραπούν οι δύο μεγαλύτερες πόλεις της Τουρκίας σε πεδία μαχών μέχρι το πρωί του Σαββάτου, όταν παραδό­θηκε ο βασικός όγκος των πραξικοπη­ματιών. Ο πολυδαίδαλος μηχανισμός του κυβερνώντος ισλαμικού κόμμα­τος, ο οποίος κατάφερε μέσα σε λίγες ώρες να κινητοποιήσει δεκάδες χιλιά­δες κόσμου σε Κωνσταντινούπολη και Άγκυρα, καθώς και μη απώλεια του ελέγχου σε καίριες δομές του κρατι­κού μηχανισμού, όπως η αστυνομία, οι μυστικές υπηρεσίες και η ηγεσία του στρατού ξηράς αποτέλεσαν, σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, τα δύο στοιχεία-κλειδιά για την έκβαση της επιχείρη­σης ανατροπής του Ερντογάν. 

ΟΧΙ, ΟΧΙ ΝΑΙ

Γράφει ο 2310net  στο atexnos

Σαν ιδέα είναι τόσο απλή: Δημοκρατία έχουμε (λέμε τώρα) ρωτάμε τους πολίτες τι θέλουν και κάνουμε ό,τι πει η πλειοψηφία.

Η πρακτική της άμεσης δημοκρατίας μας είναι τόσο οικεία που την εφαρμόζουμε στο παιχνίδι μας όταν είμαστε μικρά παιδιά, στις διακοπές μας ακόμα και στην παρέα όταν καλούμαστε να λύσουμε το αιώνιο δίλημμα: θαλασσινά ή κρεατικά.

Παρακαλώ, σεβαστείτε την τσατσά και τους νταβατζήδες…

Ο κ. Βαγγέλης Βενιζέλος (ΠΑΣΟΚ) , με αφορμή τις διαρροές από τα WikiLeaks δήλωσε  ότι:

 «εκτίθεται η χώρα σε μία διεθνή συζήτηση «περί του εάν είμαστε ασφαλής χώρα, με σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα ή μια χώρα στην οποία ο καθένας μπορεί να κάνει υποκλοπές τηλεφωνικές και να τα δημοσιεύουν μετά αυτά τα WikiLeaks». Κάλεσε, δε, την κυβέρνηση να αναλογιστεί τι θα γίνει σε περίπτωση που η Κριστίν Λαγκάρντ δώσει εντολή για προσφυγή στη Δικαιοσύνη.

Η ίδια η επικεφαλής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, Κριστίν Λαγκάρντ, τοποθετήθηκε με γραπτή της δήλωση:

«είναι κρίσιμης σημασίας οι αρχές σας να διασφαλίσουν ένα περιβάλλον που σέβεται την ιδιωτικότητα των εσωτερικών συνομιλιών και λαμβάνει όλα τα αναγκαία μέτρα για την εγγύηση της προσωπικής τους ασφάλειας». 

ΝΙΚΟΣ ΜΠΕΛΟΓΙΑΝΝΗΣ

Νίκος Μπογιόπουλος 

      Στις 30 Μάρτη 1952, σαν σήμερα πριν από 64 χρόνια, «έφυγε» ο Νίκος Μπελογιάννης. Ήταν μόλις 37 ετών. Εκτελέστηκε.

    Ο Μπελογιάννης είχε πολλά «κουσούρια» που δεν θα μπορούσαν να περάσουν απαρατήρητα από τους δολοφόνους του.

    Εκτός από μαχητής με το όπλο στο χέρι ενάντια στους κατακτητές και στους εκμεταλλευτές ήταν και μαχητής με «όπλο» την πένα. Ήταν ένας διανοούμενος στην υπηρεσία του λαού.

    Απόδειξη τόσο το βιβλίο του «Η Ιστορία της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας», όσο και το βιβλίο του «Το ξένο κεφάλαιο στην Ελλάδα»που εκδόθηκε το 1998 από τις εκδόσεις «Σύγχρονη Εποχή» στην επέτειο των 80 χρόνων του ΚΚΕ. Ένα έργο γραμμένο σε συνθήκες εγκλεισμού του στην Ακροναυπλία από την μεταξική δικτατορία και στη συνέχεια μέχρι την απόδρασή του από τις ναζιστικές δυνάμεις κατοχής.

Είναι ο πόλεμος ανόητε! Αιτία, η ιμπεριαλιστική επέμβαση στη Συρία

 Του Κώστα Μάρκου 

Η τριπλή βομβιστική επίθεση στις Βρυξέλλες αποτελεί ένα ακόμη, συγκλονιστικό επεισόδιο της κλιμάκωσης και γενίκευσης των πολεμικών αναμετρήσεων και τωνστρατιωτικών επιθέσεων που εξαπολύουν οι νεο-ιμπεριαλιστές στην εποχή της δομικής καπιταλιστικής κρίσης, όπως εκφράζονται ειδικά στη ζώνη της Μέσης Ανατολής και των πετρελαίων.

Οι δεκάδες αθώοι νεκροί και οι εκατοντάδες τραυματίες των Βρυξελλών αποτελούν  θύματα πολέμου μεταξύ του άμαχου πληθυσμού -«παράπλευρες απώλειες», όπως κυνικά χαρακτηρίσθηκαν στη Γιουγκοσλαβία. Όπως θύματα ενός διεθνούς «ασύμμετρου πολέμου» μεταξύ του άμαχου πληθυσμού αποτελούν οι εκατοντάδες χιλιάδες αθώοι νεκροί από τις ιμπεριαλιστικές βόμβες στη Συρία, το Ιράκ, το Αφγανιστάν, το Μάλι και αλλού, όπως οι νεκροί του ρωσικού αεροπλάνου πάνω από το Σινά ή στο Παρίσι. Η βομβιστική επίθεση στη βελγική πρωτεύουσα δεν είναι μια ακόμη «πράξη τρομοκρατίας κατά της εσωτερικής ασφάλειας», όπως υποστηρίζουν οι ιμπεριαλιστές και οι απολογητές του κεφαλαίου στην Ευρώπη και σε όλο τον κόσμο.

Η ταξική πάλη είναι ο μοχλός που κινεί την Ιστορία μπροστά

Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ για την 25η Μαρτίου

Η ταξική πάλη είναι ο μοχλός που κινεί την Ιστορία μπροστά

"...Τότε, φορέας - ηγέτης της κοινωνικής προόδου ήταν η αστική τάξη ενάντια στο φεουδαρχικό - οθωμανικό ζυγό και τους ντόπιους συμμάχους του.

Εδώ και έναν αιώνα, φορέας - ηγέτης της προόδου, σε όφελος της πλειοψηφίας του πληθυσμού, είναι η εργατική τάξη.
Η ταξική πάλη συνεχίζεται..."

Το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ εξέδωσε την ακόλουθη ανακοίνωση για την 25η Μαρτίου:

Οι πόλεμοι είναι δικοί τους, δικά μας είναι μόνο τα θύματα

Του Νίκου Μπογιόπουλου 

«Έχουμε πόλεμο». Έτσι ακριβώς το είπε ο πρωθυπουργός της Γαλλίας, ο Μ.Βαλς: «Έχουμε πόλεμο».

Υπενθυμίζουμε:

α) Είναι η Γαλλία του κ.Βαλς, είναι η Γαλλία του «σοσιαλιστή» Ολάντ, που παρέδωσε επιθετικά όπλα στη λεγόμενη «συριακή αντιπολίτευση» και μέσω αυτής στους ισλαμοφασίστες το 2012, και τούτο παρά το εμπάργκο όπλων που είχε επιβληθεί από το 2011.

Η ομολογία είναι του ίδιου του Ολάντ και όπως γράφεται περιέχεται στο βιβλίο του δημοσιογράφου Ξαβιέ Πανόν, με τίτλο «Στα παρασκήνια της γαλλικής διπλωματίας» (εκδόσεις L’ Archipel) που κυκλοφόρησε φέτος. Εκεί σε συνέντευξή του προς τον συγγραφέα, ο Ολάντ ερωτηθείς για τις παραδόσεις γαλλικών όπλων, απαντά: «Αρχίσαμε όταν ήμασταν βέβαιοι πως θα πήγαιναν σε σίγουρα χέρια. Για τα φονικά όπλα, ήταν οι υπηρεσίες μας που προχώρησαν στις παραδόσεις»…

“Κι ήθελε ακόμη πολύ φως να ξημερώσει”…

Του Νίκου Μπογιόπουλου

«Δεν είμαι επαγγελματίας ποιητής», έλεγε. «Αισθάνομαι την ποίηση σαν τρόπο έκφρασης επειδή δεν μπορούσα να εκφραστώ διαφορετικά. Δηλαδή ήταν η εποχή τόσο πιεσμένη, τόσο δύσκολη, που μόνο εκφράζοντας τον πόνο του μπορούσε κανείς να την αντέξει».

Υπήρξε βαθύς γνώστης της σημασίας του λόγου. Υπήρξε βαθύς γνώστης της σημασίας της σιωπής.

Πριν «φύγει» (τον Ιούνιο του 2005), σε μια από τις σπάνιες συνεντεύξεις του και μετά από μια σχεδόν δεκαπεντάχρονη ποιητική «σιωπή», εξηγούσε:«Στο αλλοιωμένο τοπίο της εποχής μας δε θα ξαναγράψω. Το έργο μου το ολοκλήρωσα. Επιλέγω τη σιωπή».

Σήμερα συμπληρώνονται 91 χρόνια από την γέννησή του, στις 10 Μάρτη 1910.

Ανθρωπισμός εκ Βρυξελλών και δυο αυγά Τουρκίας…

Του Νίκου Μπογιόπουλου 

Το διαβεβαίωσε ο πρωθυπουργός. Όπως ακριβώς το διαβεβαίωναν και όλοι οι προκάτοχοί του. Το επικύρωσε και η πλειοψηφία των εγχώριων ΜΜΕ με προεξάρχουσα την ακηδεμόνευτη από κυβερνητικές παρεμβάσεις ΕΡΤ: Η Ελλάδα - σε μια ακόμα σύνοδο της ΕΕ - κατήγαγε νίκη. 

Έτσι πορευόμαστε δεκαετίες τώρα. Από την εποχή του Μάαστριχτ και των «απάνεμων λιμανιών» του ευρώ μέχρι και τις «17 ώρες διαπραγμάτευσης» του Τσίπρα, έχουμε βαρεθεί να… νικάμε. Πάμε από νίκη σε νίκη. Από επιτυχία σε επιτυχία. Από θρίαμβο σε θρίαμβο. Κατά τα λοιπά ο γνωστός… πανωλεθρίαμβος της Ελλάδας στα 35 χρόνια ένταξής της στην «Αγία Οικογένεια» των Βρυξελλών, συνεχίζεται.

Η πιο δύσκολη νύχτα του Παρισιού

ΑΝΤΑΡΣΥΑ Γαλλίας:
Οι πόλεμοί τους, οι νεκροί μας

Σε μια πρωτοφανή επίθεση στα Ευρωπαϊκά χρονικά, τρομοκράτες με αναφορά στο Ισλαμικό κράτος (σύμφωνα με τις έως τώρα πληροφορίες) αιματοκύλησαν το κέντρο του Παρισιού και την περιοχή γύρω από το Stade de France στο προάστιο του Saint-Denis. Ο απολογισμός πέρα από κάθε εφιάλτη: πάνω από 128 επιβεβαιωμένοι νεκροί, σχεδόν 200 τραυματίες πολλοί από αυτούς σοβαρά. Οι μαρτυρίες ειδικά από τον συναυλιακό χώρο Bataclan, στο 11ο διαμέρισμα ανατριχιαστικές. Οι τρομοκράτες έριχναν στο πλήθος και εκτελούσαν εν ψυχρώ τους παρευρισκόμενους έναν-έναν, ενώ παράλληλα ήταν ζωσμένοι με εκρηκτικά για να αποτελειώσουν το έργο τους όταν θα έφτανε η αστυνομία.

Κυβέρνηση… στα τέσσερα

«Πιεζόμαστε λίγο διότι, όπως γνωρίζετε, η ανακεφαλαιοποίηση πηγαίνει πιο γρήγορα από όσο πιστεύαμε και υπό αυτή την έννοια είμαστε θύματα της ίδιας μας της επιτυχίας, διότι οι τράπεζες δείχνουν να ανακεφαλαιοποιούνται λίγο νωρίτερα, οπότε ορισμένα από τα θέματα που θα μπορούσαμε να διευθετήσουμε αργότερα καλούμαστε να τα διευθετήσουμε νωρίτερα. Εχουμε τώρα μια εβδομάδα για να τελειώσουμε κάποια από τα πράγματα που έχουν απομείνει από την πρώτη δέσμη των προαπαιτούμενων».

Δεν είναι τα άθλια ελληνικά του που οδήγησαν τον Τσακαλώτο να κάνει αυτή την προκλητική δήλωση, μετά το τέλος του Eurogroup της περασμένης Δευτέρας. Ηξερε πολύ καλά τι έλεγε. Είναι η αλαζονεία εκείνου που έχει «πηδήξει το χαντάκι» και είναι αποφασισμένος να εφαρμόσει με συνέπεια όσα προβλέπει το τρίτο Μνημόνιο.

Το σκιάχτρο του Grexit και η επιλογή της ρήξης

Του Γιάννη Ελαφρού

Απαραίτητη η Αριστερά της ανατροπής και της εξόδου από ευρώ – ΕΕ 

Μας έλεγαν: πρέπει να ψηφιστεί το 3ο μνημόνιο για να μπούμε στην κανονικότητα, εάν βέβαια είναι κανονικότητα η φοροληστεία του ΕΝΦΙΑ και του φόρου εισοδήματος, που πληρώνουν ξανά οι λαϊκές οικογένειες, ίδια και περισσότερα από πέρυσι. Αλλά δεν ισχύει ούτε κι αυτό… Ο λετονός αντιπρόεδρος της Κομισιόν Βάλντις Ντομπρόβσκις ήρθε στην Ελλάδα την Δευτέρα, με το ύφος και την πολιτική του νταή εκβιαστή. Εάν δεν περάσετε τα προαπαιτούμενα μέχρι τις 15 Νοεμβρίου, τότε ξεχάστε την δόση των 2 δισεκατομμυρίων. Κι ακόμα πιο χοντρά: εάν δεν περάσουν όλα τα συμφωνημένα μέτρα και δεν γίνει η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών εντός του 2015, τότε πάμε για κούρεμα καταθέσεων από 1/1 του 2016! Έτσι είναι οι εκβιαστές και τοκογλύφοι. Εάν πιάσουν το θύμα δεν το αφήνουν με τίποτα.

Πόσοι και ποιοί χωρούν σε ένα κόσμο γεμάτο φράχτες και φόβο;

Παναγιώτης Μαυροειδής

Η πρώτη είδηση ήταν στις 19 Οκτώβρη: 

«Στα τραύματά του υπέκυψε ένας πρόσφυγας στο Ισραήλ από την Ερυθραία που θεωρήθηκε, λανθασμένα Παλαιστίνιος καμικάζι: Τον πρόσφυγα, που είχε υποβάλει αίτηση για άσυλο, πυροβόλησε φύλακας και στη συνέχεια περαστικοί τον κλώτσησαν και τον λίντσαραν ενώ βρισκόταν στο έδαφος». 

Ακόμη όμως μεγαλύτερη εντύπωση έκανε η επόμενη είδηση, τρείς μόλις μέρες αργότερα: 

«Θανάσιμα πυροβόλησε στρατιώτης στην Ιερουσαλήμ έναν Ισραηλινό που θεώρησε ‘’παλαιστίνιο τρομοκράτη’’, σε ένα περιστατικό που προστίθενται σε όσα δείχνουν με τον δραματικότερο τρόπο την κατάσταση που επικρατεί στη χώρα».

Από τον περήφανο λαό στον «υποταγμένο»;

Του Μιχάλη Παπαμακάριου

Μία ημέρα μετά τις εκλογές, το στέλεχος της ΛΑΕ Δημήτρης Στρατούλης δήλωνε στην εκπομπή Ενικός τα εξής: «Φαίνεται ότι ο ίδιος ο λαός με τα δικά του χέρια έβαλε τη θηλιά στο λαιμό του για να την σφίξει ακόμη πιο πολύ. Η συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού είπε ότι δεν υπάρχει σήμερα εναλλακτική επιλογή κόντρα στα μνημόνια». Στην ανακοίνωση της ΚΕ του ΚΚΕ διαβάζουμε: «Το γενικό εκλογικό αποτέλεσμα εκφράζει σταθεροποίηση της αναδίπλωσης, της παθητικής αναμονής και συντηρητικοποίησης ενός μεγάλου τμήματος του λαού …αποτυπώνει συμβιβασμό απέναντι στην επίθεση του κεφαλαίου σε συνθήκες οικονομικής κρίσης». 

Αναζητείται όραμα.Όβερ!

Από τον Χρήστο Επαμ. Κυργιάκη

Οι εκλογές της 20ης Σεπτέμβρη του 2015 ολοκληρώθηκαν με το 45% του ελληνικού λαού να τους γυρνάει την πλάτη.

Θα προχωρήσω αμέσως σε κάποια ερωτήματα που ούτως ή άλλως αιωρούνται εδώ και πάρα πολλά χρόνια και επιβάλλεται να απαντηθούν με ειλικρίνεια τόσο σε ατομικό όσο και σε μαζικό επίπεδο.

Λεβεντιές…

Γράφει η Κατερίνα Ακριβοπούλου

Με τις γνωριμίες που έχει στην Ευρώπη μπορεί λέει να βγάλει την Ελλάδα από τα μνημόνια σε δύο μήνες… 

Εν τω μεταξύ το νέο colpo grosso του συστήματος να ευτελίσει περαιτέρω την πολιτική, την οποία απεχθνάνεται ως γνωστόν η λογική των corporations, έβγαλε ήδη στην πίστα τους χρήσιμους ηλίθιους… 

Βασίλης Λεβέντης απο τα παλιά λοιπόν, το νέο φρούτο στην ελληνικη παρωδία… 

Προωθείται απο τους δημοσκόπους, επιβάλλεται από το πουθενά στην πολιτική σκηνή και υποβάλλει το εκλογικό σώμα σε μια νέα δοκιμασία νοημοσύνης και αντοχών, προσβάλλοντας τη δημόσια ζωή στο συνολό της …