Η Έφη Αχτσιόγλου και ο παρκαδόρος Πολιτικός Μηχανικός

Παναγιώτης Μαυροειδής

Τη νέα Υπουργός Εργασίας Έφη Αχτσιόγλου, δεν τη γνωρίζω. Από μια άποψη χαίρομαι: Δεν ανήκει στην κατηγορία αυτών που γνώριζα, γνωρίζω, αλλά ντρέπομαι να το πω.

Υπουργός Εργασίας λοιπόν, στα 31 της χρόνια. Από μια άποψη, το θέμα πουλάει: «Ο Τσίπρας έβαλε στην κυβέρνηση ένα νέο άνθρωπο και μάλιστα γυναίκα, σπάζοντας τις επετηρίδες».

Διαβάζουμε στο βιογραφικό της ότι τέλειωσε λέει τη Νομική, μετά πήρε μεταπτυχιακό και  διδακτορικό δίπλωμα. Ας τα μετρήσουμε όπως ο Τσάκωνας στην αθάνατη ταινία «Μάθε παιδί μου γράμματα»:

20ή Φλεβάρη 2015: Η Βάρκιζα του ΣΥΡΙΖΑ

Του Γιώργου Παυλόπουλου

Η Άνγκελα Μέρκελ θα συμφωνήσει και θα είναι μέρα-μεσημέρι», διαβεβαίωνε πριν τις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2015 σε τηλεοπτική του συνέντευξη ο Αλέξης Τσίπρας. 

Κάποιοι, τότε, υπέθεσαν πως είτε είχε κάποιο κρυφό χαρτί στο χέρι του είτε είχε πάρει συγκεκριμένες διαβεβαιώσεις από την καγκελάριο της Γερμανίας. Το Βερολίνο και οι σύμμαχοί του, όμως, δεν είχαν καμία διάθεση για παιχνίδια με την πρώτη «αριστερή κυβέρνηση» στην Ευρώπη. Αντιθέτως, είχαν κάθε λόγο να επιδιώξουν να την ταπεινώσουν και μάλιστα το γρηγορότερο δυνατό, ώστε να στείλουν ένα σαφές μήνυμα προς κάθε κατεύθυνση και ειδικά προς τους επίδοξους μιμητές της. Έτσι κι έγινε. 

Κυβέρνηση… στα τέσσερα

«Πιεζόμαστε λίγο διότι, όπως γνωρίζετε, η ανακεφαλαιοποίηση πηγαίνει πιο γρήγορα από όσο πιστεύαμε και υπό αυτή την έννοια είμαστε θύματα της ίδιας μας της επιτυχίας, διότι οι τράπεζες δείχνουν να ανακεφαλαιοποιούνται λίγο νωρίτερα, οπότε ορισμένα από τα θέματα που θα μπορούσαμε να διευθετήσουμε αργότερα καλούμαστε να τα διευθετήσουμε νωρίτερα. Εχουμε τώρα μια εβδομάδα για να τελειώσουμε κάποια από τα πράγματα που έχουν απομείνει από την πρώτη δέσμη των προαπαιτούμενων».

Δεν είναι τα άθλια ελληνικά του που οδήγησαν τον Τσακαλώτο να κάνει αυτή την προκλητική δήλωση, μετά το τέλος του Eurogroup της περασμένης Δευτέρας. Ηξερε πολύ καλά τι έλεγε. Είναι η αλαζονεία εκείνου που έχει «πηδήξει το χαντάκι» και είναι αποφασισμένος να εφαρμόσει με συνέπεια όσα προβλέπει το τρίτο Μνημόνιο.

Είκοσι κολασμένους μήνες μας υπόσχεται η «αριστερή» κυβέρνηση για να υλοποιήσει το 3ο μνημόνιο

Γράφει ο Στωικός

Οι ρόλοι του καλού και του καλού μπάτσου είναι γνωστοί στην ελληνική κοινωνία. Ο ένας –ο κακός– είναι ο σκληρός, αυτός που εξασκεί ψυχολογική –και ενίοτε και σωματική– βία, προκειμένου να αποσπάσει την ομολογία του κατηγορούμενου.

Ο άλλος –ο «καλός» μπάτσος– είναι το αντίθετο του πρώτου. Μειλίχιος, ευγενικός, με το χαμόγελο στα χείλη, προσπαθεί να κερδίσει την εμπιστοσύνη του κατηγορούμενου, να τον κάνει να αισθανθεί άνετα, να χαλαρώσει από την πίεση και τελικά να ομολογήσει…

Το θέμα της ομολογίας είναι αυτό που ενώνει τον «καλό» με τον «κακό» μπάτσο. Επιδιώκουν τον ίδιο στόχο. Μόνο που ο καθένας και κατόπιν συνεννόησης, ακολουθεί διαφορετική τακτική.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ μειοψηφία στο λαό

Του Δημήτρη Γρηγορόπουλου

Στον ολοκληρωτικό καπιταλισμό οι γιγάντιες πολυεθνικές επιχειρήσεις περιορίζουν δυναμικά τον πολιτικό πλουραλισμό (ακόμη και τον αστικό) και τη σχετική αυτοτέλεια του αστικού κράτους. Παρά το αίτημα του παλιού και νέου φιλελευθερισμού για το διαχωρισμό κράτους και οικονομίας οι πολυεθνικές δεν επηρεάζουν απλώς το κράτος, αλλά διαπλέκονται μ’ αυτό, προωθούν ανώτερα στελέχη τους ως συμβούλους των κυβερνήσεων, ακόμη και ως πρωθυπουργούς, υπαγορεύουν νόμους, αγοράζουν ΜΜΕ, χρηματοδοτούν κόμματα (με ακραία μορφή στις ΗΠΑ – αλλά και με τη Ζήμενς στη χώρα μας), εξαγοράζουν την ηγεσία συστημικών συνδικάτων, απορρυθμίζουν τις εργασιακές σχέσεις. Η αστική δημοκρατία, χωρίς να καταργείται τυπικά μετατρέπεται σε κενό κέλυφος (κοινοβουλευτικός ολοκληρωτισμός – μεταδημοκρατία). 

Τσίπρας εναντίον Τσίπρα! Ένα παλιό βίντεο που μοιάζει με φάρσα (ή τραγωδία;)

Γράφει: Ιάκωβος Μαύρος 

Ολοκληρώθηκαν τα προαπαιτούμενα. 

Δείτε πως θα μπορούσε να κάνει κριτική ο ίδιος ο Τσίπρας...

Μήπως τον απαγάγανε και βάλανε στη θέση του έναν σωσία; Μήπως του κάνανε πλύση εγκεφάλου, εκείνη την Κυριακή που ο Guardian έλεγε ότι τον υποβάλλανε στο βασανιστήριο του «εικονικού πνιγμού»; Του εμφυτεύσανε τσιπάκι και τον ελέγχουν από μία αίθουσα με άπειρους υπολογιστές κάπου στις Βρυξέλλες;

Τα βαθύτερα αίτια της ήττας του ΣΥΡΙΖΑ

Του Δημήτρη Γρηγορόπουλου

«Πώς φτάσαμε ως εδώ;»
Οδυνηρή κατάπληξη προκάλεσε η ολέθρια για το λαό επονείδιστη συμφωνία της κυβέρνησης Τσίπρα με τους δανειστές. Η απογοήτευση και η απορία έγινε εντονότερη γιατί ακολούθησε τον ενθουσιασμό της περήφανης λαϊκής νίκης στο δημοψήφισμα. Το «Τις πταίει;» (γνωστό άρθρο του Χ. Τρικούπη το 1874) πλανάται στην κοινωνία μας όχι μόνο στην ψυχολογική αλλά και στη λογική (γνωστική) του διάσταση. Οι ερμηνείες είναι διαφορετικές ανάλογα με την προέλευσή τους. 

Ποιος κάνει τον ΣΥΡΙΖΑ «Αριστερή Παρένθεση»; Ο ΣΥΡΙΖΑ!

Γράφει ο Βασίλης Μηνακάκης

«Ο Σόιμπλε κι οι αντιδραστικές δυνάμεις στην Ελλάδα και την Ευρώπη κάνουν τα πάντα για να ρίξουν την κυβέρνηση. Θέλουν να μετατρέψουν την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ σε ‘’αριστερή παρένθεση’’. Άρα όποιος την αντιμάχεται παίζει το παιχνίδι του Σόιμπλε, της αντίδρασης. Καθήκον του λαού και των βουλευτών είναι να τη στηρίξουν». 

Αυτό είναι ένα από τα βασικά επιχειρήματα που η ΣΥΡΙΖΑ για να κατευνάσει την αγανάκτηση των εργαζομένων και των νέων –αλλά και αρκετών βουλευτών του- απέναντι στο άγριο μνημόνιο που προωθεί, την άτακτη αποδοχή όλων των όρων της ΕΕ και του ΔΝΤ και την περιφρόνηση του ΟΧΙ στο δημοψήφισμα.
Ποιος, όμως, μετατρέπει τον ΣΥΡΙΖΑ σε «αριστερή παρένθεση»; Η απάντηση είναι: ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ!

Μετέτρεψε το λαϊκό «Όχι» σε ταπεινωτικό «Ναι»

Tου Δημήτρη Γρηγορόπουλου

Πριν αλέκτορα φωνήσαι, το βροντερό «Όχι» μεταλλάχτηκε από την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ σε ένα ταπεινωτικό «Ναι». Ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ διασάλπιζε το «ανυπότακτο Όχι», η διαπραγματευτική ομάδα συνέχιζε τις διαπραγματεύσεις με τους δανειστές προσεγγίζοντας, κατά δήλωση Χουλιαράκη, την ταύτιση απόψεων. Ταυτόχρονα, χωρίς αιδώ, ο Τσίπρας, δύο μέρες πριν κεραυνοβολήσει τους δανειστές στο Σύνταγμα, επαιτούσε τη βοήθειά τους, ζητώντας νέο δάνειο 30 δισ., που συνοδευόταν από τρίτο μνημόνιο, στο οποίο αποδεχόταν την πρόταση Γιουνκέρ με διαφοροποίηση στη χρονική μετάθεση επαχθών, στόχων. Για του λόγου το ασφαλές, με την πρόταση αυτή επί τα χείρω με τις ευλογίες των μνημονιακών, προσέρχεται ο Τσίπρας στις Βρυξέλλες, για να «διαπραγματευθεί».

Μόνο η ρήξη με την ΕΕ και το σύστημα αποτελεί λύση για τους εργαζόμενους

Του Δημήτρη Γρηγορόπουλου

Το τελευταίο διάστημα γίνεται πολύς λόγος για ρήξη, χωρίς βεβαίως να εννοούν όλοι τα ίδια πράγματα, να δίνουν το ίδιο περιεχόμενο και να την εντάσσουν στο ίδιο πρόγραμμα. Η ρήξη σαν έννοια είναι ασύμβατη με την οποιαδήποτε διαχείριση, η οποία κινείται για την αναπαραγωγή του συστήματος, σε αντιδιαστολή με τη ρήξη που επιφέροντας ρήγματα – πλήγματα στο σύστημα προωθεί την ανατροπή του.

Ο Χότζας, ο Τσίπρας και το αριστερό Μνημόνιο

Του Γιάννη Ελαφρού

Ζητούν από το λαό να στηρίξει την πρόταση υποταγής ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ!

Καθώς πλησιάζουμε σε μια κορύφωση του δράματος, θέλει πολύ μεγάλη προσοχή για να διακρίνει κανείς την ουσία του έργου, πίσω από τις υποκριτικές δυνατότητες των πρωταγωνιστών. Γιατί, εάν στο θέατρο ο ηθοποιός πασχίζει να αναδείξει το βαθύτερο νόημα του έργου, στην κατεστημένη πολιτική (στην οποία τόσο γρήγορα εντάχθηκαν οι σημερινοί κυβερνήτες) ο πολιτικός προσπαθεί να θολώσει τα νερά. Στην Ελλάδα δεν έχουμε κάπιταλ κοντρόλ (όπως έσπευσε να προβλέψει η ανεκδιήγητη Ντόρα Μπακογιάννη, που δεν έχει το χάρισμα του πατέρα της στις κατάρες), αλλά ασκείται ένα καθολικό μάιντ κοντρόλ, μια προσπάθεια ελέγχου της σκέψης.

Συγκρίνοντας τα δύο σχέδια συμφωνίας: Μεταξύ εκτέλεσης και αυτοκτονίας

Του Παναγιώτη Μαυροειδή

Δόθηκαν στη δημοσιότητα-φυσικά μέσω διαρροών- τα σχέδια συμφωνίας που προτάθηκαν από την ελληνική κυβέρνηση αφενός και τη θεσμοτρόικα αφετέρου.

Ας πούμε κατ΄ ευθείαν τα πράγματα με τα όνομά τους: Πρόκειται για δύο σχέδια άγριων μνημονίων εργατικής και κοινωνικής δολοφονίας.

Δηλαδή είναι τα ίδια;

Όχι δεν πρόκειται για ταυτόσημα κείμενα, παρά τα πολλά κοινά σημεία τους, ακόμη και τις ίδιες εκφράσεις, που αντανακλούν τις συζητήσεις στα λεγόμενα τεχνικά κλιμάκια.

Η’ με την Ευρωένωση ή με τον λαό

Του Νίκου Μπογιόπουλου

«Το απάνεμο λιμάνι»… «Το κοινό ευρωπαϊκό μας σπίτι»… «Η Ευρώπη των λαών»… «Η Ευρώπη (που) αλλάζει»… «Η Ένωση της ισοτιμίας και της δημοκρατίας»… «Οι εταίροι»… «Οι φίλοι»… «Οι θεσμοί»…

Μετά και τις τελευταίες εξελίξεις, το να συνεχίζει κανείς αυτή τη μπουρδολογία τρία τινά σημαίνει: Είτε ότι πρόκειται για κάποιον εντελώς ηλίθιο πολιτικά, είτε ότι πρόκειται για κάποιο εντελώς εξωνημένο βαποράκι της προπαγάνδας των ισχυρών, ή ότι πρόκειται για τον κύριο Μπάμπη Παπαδημητρίου…

Κι αυτό “πρώτη φορά αριστερό”;…

Του Νίκου Μπογιόπουλου

Πρώτο: Ενώ η κυβέρνηση διαπραγματεύεται στις Βρυξέλλες έναν «έντιμο συμβιβασμό» που για τα ασθενέστερα κοινωνικά στρώματα προεξοφλείται ήδη – από τους ίδιους τους υπουργούς της - ως «επώδυνη συμφωνία», ενώ οι πληροφορίες μιλούν για νέα φορολογικά βάρη στα λαϊκά στρώματα και για επιβολή ακόμα δυσμενέστερων ρυθμίσεων σε ασφαλιστικά και εργασιακά δικαιώματα, στην Αθήνα υπογράφονται τέτοιες αποφάσεις:

Όπως εντόπισε ο κ.Σωτήρης Κούκιος, στο Φύλλο Εφημερίδας της Κυβέρνησης (ΦΕΚ Β 977) της 28/5/2015 έχουμε ένα τυπικό δείγμα «συνέχειας του κράτους» όσον αφορά την φορολόγηση των πλοιοκτητριών εταιρειών.

Λιτότητα, φόροι για το λαό – Προνόμια για το κεφάλαιο

Του Δημήτρη Γρηγορόπουλου

Σκίτσο του Πάνου Ζάχαρη

Ο ορισμός του ΣΥΡΙΖΑ ως κόμματος μικροαστικού με αστική ηγεμονία έχει γενική ισχύ, αλλά και δυναμική, εξελίσσεται. 

Ιδιαίτερα μετά την ανάρρηχησή του στην κυβερνητική εξουσία, ο ΣΥΡΙΖΑ αναδεικνύεται σε δύναμη αστικής πολιτικής με μίγμα νεοφιλελεύθερης διαχείρισης.  

Τα προοδευτικά στοιχεία του περιθωριοποιούνται και συρρικνώνονται. 

Ο Τσίπρας θέλει να υπογράψει

Του Γιώργου Δελαστίκ

Αντε πάλι τα ίδια ο πρωθυπουργός: «Εγώ θέλω να πω μόνο ότι έχουμε κάνει πάρα πολλά βήματα και ότι είμαστε στην τελική ευθεία, είμαστε κοντά σε μια συμφωνία» δήλωσε για μια ακόμη φορά την Τετάρτη, μετά το τέλος της σύσκεψης της ομάδας διαπραγμάτευσης χωρίς τον… επικεφαλής (!) της, τον Ευκλείδη Τσακαλώτο, που βρισκόταν στις Βρυξέλλες. «Χρειάζεται όμως να κλείσουμε όλοι τα αφτιά στις Κασσάνδρες, στους κινδυνολόγους» πρόσθεσε ο Αλέξης Τσίπρας, κάνοντας έξαλλους τους Γερμαναράδες. «Δεν είμαστε Κασσάνδρες. Είμαστε ρεαλιστές» δήλωσε οργισμένος ο εκπρόσωπος του γερμανικού υπουργείου Οικονομικών Μ. Γέγκερ.

Παζαρεύουν το «κοστούμι» των νέων μνημονιακών μέτρων

Από:ΚΟΝΤΡΑ

Εμείς τώρα ποιον να πιστέψουμε; Τον Παππά που διαρρέει ότι η συμφωνία έχει αρχίσει να γράφεται ή τον αντιπρόεδρο της Κομισιόν Ντομπρόφσκι που δηλώνει ότι «δεν είμαστε ακόμα σε αυτό το σημείο»; Τον Γιούνκερ που δηλώνει ότι πρέπει να αντληθούν από τον ΦΠΑ επιπλέον έσοδα ύψους 1,8 δισ. ευρώ (1% του ΑΕΠ) ή τον Μπαρουφάκη που διαβεβαιώνει ότι αυτό είναι παραμύθι;

Θα μπορούσαμε να θέσουμε και άλλα τέτοιου τύπου ερωτήματα, καθώς κάθε μέρα έχουμε διαφορετικές δηλώσεις για την πορεία της διαπραγμάτευσης, είτε από την Αθήνα είτε από τις Βρυξέλλες και το Βερολίνο. 

Δεν υπάρχουν αδιέξοδα! Αλλαγή πορείας με τους δρόμους γεμάτους

Του Παναγιώτη Μαυροειδή

Δεδομένη η κυβερνητική κατεύθυνση σε αντιλαϊκή συμφωνία

Από «πρόοδο» σε «αδιέξοδο» και από «ρήξη» σε «φιλικό κλίμα» και αγκαλιές με το Γιουνκέρ, δημιουργείται ίσως η αίσθηση ότι η ελληνική «διαπραγμάτευση» θα έχει μια άγνωστη κατάληξη γέννημα μιας βουβής. «στασιμότητας».

Δεν είναι καθόλου έτσι. Δεν υπάρχει νεκρός και αδρανής πολιτικός χρόνος. Κατά τα λεγόμενα του πρωθυπουργού η Ελλάδα με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έχει ήδη καταβάλλει 8 δις σε δανειακές δόσεις, 40 φορές πάνω από το πακέτο για την «ανθρωπιστική κρίση», στέλνοντας παράλληλα στα τάρταρα τις βασικές προεκλογικές εξαγγελίες λαϊκής ανακούφισης.

Η κυβέρνηση αποφάσισε να δώσει ολόκληρη την πίτα στο σκύλο

Από τον Χρήστο Επαμ. Κυργιάκη

Πιο πολύ κι από την ίδια τη μιζέρια, πειράζει το ότι τη συνηθίζουμε.

Περισσότερο κι από την ίδια την ανέχεια, ενοχλεί το ότι τη θεωρούμε αυτονόητη, σταλμένη από το Θεό, πεπρωμένο που δεν αλλάζει. 

Πιο πολύ κι από το ίδιο το νέο μνημόνιο που ετοιμάζουν, ενοχλεί το ότι θα υπογραφεί από μια κυβέρνηση που ισχυρίζεται ακόμη ότι είναι Αριστερή.

Ρήξη τώρα με δανειστές – Ε.Ε. – κεφάλαιο

Αντώνης Δραγανίγος*

Οι πολιτικές εξελίξεις επιταχύνονται, με καταλύτη την επερχόμενη συμφωνία (κλείσιμο της 5ης αξιολόγησης) της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝ.ΕΛΛ. με τους δανειστές.

Πρόκειται για μια αντιλαϊκή συμφωνία.

Με τα όσα ξέρουμε μέχρι τώρα, στη συμφωνία προβλέπεται συνέχιση και κλιμάκωση της φορολεηλασίας για τα λαϊκά στρώματα, την εργατική τάξη και τα φτωχά μικρομεσαία στρώματα της πόλης και του χωριού: