Οι πολυεθνικές ξαναγράφουν το Σύνταγμα

Δημήτρης Γρηγορόπουλος

«Σοσιαλιστική τάση» θεωρείται απ’ το κεφάλαιο η στοιχειώδης συνταγματική κάλυψη κοινωνικών δικαιωμάτων

Η JP Morgan, η μεγαλύτερη τράπεζα των ΗΠΑ, κατέθεσε μια 16σέλιδη έκθεση στην οποία υποστηρίζει ότι οι χώρες της ευρωπαϊκής περιφέρειας και κυρίως αυτές του Νότου, δεν θα ξεφύγουν απ’ την κρίση χρέους, αν δεν αναθεωρήσουν τα Συντάγματά τους:

«Τα πολιτικά συστήματα της περιφέρειας οικοδομήθηκαν μετά την πτώση δικτατορικών καθεστώτων και καθορίστηκαν από αυτήν την αλλαγή. Τα Συντάγματα παρουσιάζουν ισχυρές σοσιαλιστικές τάσεις! (ΔΓ) που αντικατοπτρίζουν την πολιτική ισχύ που κέρδισαν τα κόμματα της Αριστεράς μετά τη νίκη απέναντι στο φασισμό»(Εφ. Συν., 2-3/4/16).

Η αποβιομηχανοποίηση στα χρόνια της ΕΟΚ-ΕΕ-ΟΝΕ

Του Μιχάλη Γιαννόπουλου

Το νέο «εθνικό μοντέλο ανάπτυξης» ΣΕΒ και τραπεζών (με παραγωγή γενόσιμων φαρμάκων, ιχθυοκαλλιέργειες, διαμετακομιστικούς κόμβους, διαχείριση αποβλήτων, κ.ά.) έχει ακρογωνιαίους λίθους τη φιλική πολιτική προς την επιχειρηματικότητα, τη μερική απασχόληση, την ευέλικτη εργασία, την κινητικότητα στην αγορά εργασίας, κ.λπ. Διαιώνιση, με άλλα λόγια, των εργασιακών Νταχάου…

 

Συμβολή σε εξαγωγές και παραγωγικότητα

  

Σύμφωνα με την αστική στατιστική, στο ακαθάριστο εγχώριο προϊόν (ΑΕΠ) της χώρας περιλαμβάνονται τα προϊόντα και οι υπηρεσίες που παράγονται από τον πρωτογενή (αγροτική παραγωγή), τον δευτερογενή και τον τριτογενή (υπηρεσίες) τομέα. Ο δευτερογενής τομέας περιλαμβάνει τους κλάδους της μεταποίησης, των ορυχείων, της ενέργειας και των κατασκευών (αλλά δεν περιλαμβάνει βιομηχανικούς κλάδους όπως π.χ. μεταφορές, τηλεπικοινωνίες κ.ά.). Απ’ αυτούς τους κλάδους η μεταποίηση (κάθε είδους βιομηχανία) αποτελεί τη ραχοκοκαλιά της οικονομίας κάθε χώρας. Στο παρόν κείμενο ασχολούμαστε με αυτήν.

Το ευρώ δεν κάνει την Ευρώπη

Του Περικλή Κοροβέση

Αν κάποιος βρει δουλειά σαν μηχανοδηγός στο μετρό, θα πρέπει να ακολουθήσει επακριβώς τις οδηγίες και οι πιθανότητες για αυτοσχεδιασμούς είναι μηδενικές. Οποιες και αν είναι οι πολιτικές ή φιλοσοφικές του αντιλήψεις, δεν μπορούν να επηρεάσουν τη δουλειά του. Είτε είναι αναρχικός είτε φασίστας θα οδηγήσει το τρένο με τον ίδιο τρόπο, αν δεν θέλει να χάσει τη δουλειά του.

Τα δρομολόγια είναι προκαθορισμένα και η μόνη ελευθερία που έχει είναι να ακολουθεί με ευλαβική πίστη τις οδηγίες. Αλλιώτικα απολύεται. Τηρουμένων των αναλογιών, κάπως έτσι είναι και οι «κανονικές» κυβερνήσεις που έχουν αποδεχτεί το μοντέλο του νεοφιλελευθερισμού, όπως αυτό καθιερώθηκε από τη «Συναίνεση της Ουάσινγκτον».

Ζήτω η κρίση!

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Ακόμη κι αν δεν υπήρχε έπρεπε να δημιουργηθεί! 

Η οικονομική κρίση που ξέσπασε το 2008 πλήττοντας άλλες χώρες λιγότερο (ΗΠΑ) κι άλλες περισσότερο (Ευρωπαϊκές) αποδείχθηκε η πιο αποτελεσματική μηχανή αύξησης των εισοδηματικών ανισοτήτων κάνοντας τους πλούσιους πλουσιότερους και τους φτωχούς φτωχότερους.

Τα στοιχεία που έδωσε και φέτος στην δημοσιότητα η τράπεζα Credit Suisse (εδώ η σχετική έκθεση) είναι εντυπωσιακά. Ο παγκόσμιος πλούτος μέσα σε μόλις έναν χρόνο, από τα μέσα του 2013 ως τα μέσα του 2014, αυξήθηκε κατά 8,3%, όταν η αύξηση του ΑΕΠ το 2013 ήταν 3% και για φέτος προβλέπεται να αυξηθεί κατά 3,7%, σύμφωνα με το ΔΝΤ.

Ο Καπιταλισμός έχει “επέτειο”…

Του Νίκου Μπογιόπουλου 

Πάμε πίσω πριν από 85 χρόνια. Η μεγαλύτερη καπιταλιστική κρίση του 20ου αιώνα εκδηλώνεται. Ήταν ακριβώς σαν σήμερα:

«Πέµπτη 24 Οκτώβρη 1929. Αρχίζει η καταστροφική πορεία από το χρηµατιστήριο της Νέας Υόρκης: 12.894.650 µετοχές προσφέρθηκαν για πώληση. Έγινε πανικός. Τρίτη 29 του Οκτώβρη οι προσφερόµενες µετοχές έφτασαν τα 30 εκατοµµύρια. Ήταν η αρχή της καταστροφής. Οι 30 µεγαλύτερες βιοµηχανικές µετοχές έπεσαν από 364 σε 62 δολάρια κατά µέσο όρο. Εκατοµµύρια µικροαποταµιευτές καταστράφηκαν. 5.094 τράπεζες (στις 24.000 που υπήρχαν τότε στις Ηνωµένες Πολιτείες) κήρυξαν πτώχευση (...). Οι άνεργοι µέσα σε λίγους µήνες, από 429.000 που ήταν, έγιναν 4.600.000. Το 1930 ανέβηκαν στα 7.800.000. Τον Οκτώβρη του 1932 ήταν 11.600.000 και το 1933 έφτασαν τα 14 εκατοµµύρια, δηλαδή περισσότερο από το 27% του ενεργού πληθυσµού (...).

Μια χώρα, δυο έθνη

Του Νίκου Μπογιόπουλου

Στοιχείο πρώτο: Σύμφωνα με την έρευνα της εταιρείας «Wealth-Χ» και της ελβετικής τράπεζας UBS, στην Ελλάδα το 2014 καταγράφηκαν 11 υπερδισεκατομμυριούχοι από 9 που είχαν καταμετρηθεί το 2013. Η περιουσία τους αυξήθηκε από τα 16 δισ. δολάρια στα 18 δισ. δολάρια (14,2 δισ. ευρώ). Με άλλα λόγια 11 ολιγάρχες που αντιστοιχούν στο 0,00011% του πληθυσμού της χώρας κατέχουν πλούτο που αντιστοιχεί σχεδόν στο 10% του συνολικού ΑΕΠ της χώρας. 

Πέντε καίρια μαθήματα για την αριστερά από το νέο βιβλίο της Ναόμι Κλάιν

Γράφουν ο Ethan Corey και η Jessica Corbett

Στα προηγούμενα βιβλία της «Το Δόγμα του Σοκ: Η άνοδος του καπιταλισμού της καταστροφής (2007)» και το «ΧΩΡΙΣ ΣΥΜΒΟΛΑ: Χωρίς Χώρο, Χωρίς Επιλογή, Χωρίς Δουλειές (2000)», η Καναδή συγγραφέας και ακτιβίστρια Ναόμι Κλάιν καταπιάστηκε με θέματα όπως η νεοφιλελεύθερη «θεραπεία-σοκ», ο καταναλωτισμός, η παγκοσμιοποίηση και ο «καπιταλισμός της καταστροφής», τεκμηριώνοντας εκτενώς τις δυνάμεις που βρίσκονται πίσω από τη δραματική αύξηση της οικονομικής ανισότητας και της υποβάθμισης του περιβάλλοντος κατά τη διάρκεια των τελευταίων 50 ετών.

Κοινωνικά φαινόμενα: Βία και αντιβία

Του Δημήτρη Γρηγορόπουλου

"...Η βία διεισδύει σε όλα τα επίπεδα της κοινωνίας αποδεικνύοντας ότι ο ολοκληρωτικός καπιταλισμός είναι μέχρι το μεδούλι βίαιος και αυταρχικός. Η βία των κυριαρχούμενων είναι αμυντική κι ετεροπροσδιορίζεται απ' τη βία των κυρίαρχων ως απάντηση σ' αυτήν..."

Βία κυρίαρχων και κυριαρχούμενων

■ ΤΑΞΙΚΟΣ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ

Η βία κατακλύζει τον κόσμο μας. Προϊόν της όξυνσης των αντιθέσεων. Εκδηλώνεται με άπειρες μορφές απ’ τον πόλεμο ως την ψυχολογική και γλωσσική βία, απ' την εθνική, ταξική, ομαδική ως την ατομική. Με κριτήριο το συλλογικό υποκείμενο της βίας, μπορούμε να διαχωρίσουμε τη βία σε εθνική, ταξική, ομαδική.

Σαθρή, αναιμική και αντιδραστική καπιταλιστική ανάκαμψη

Σε όλες τις ισχυρές καπιταλιστικές οικονομίες της Ευρωζώνης (Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία κλπ.) οι ρυθμοί ανάπτυξης κινούνται από 0,5 έως 1,5%. 

------

Οι τελευταίες προβλέψεις του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ), σύμφωνα με το Reuters, για την ανάπτυξη των ΗΠΑ το 2014 αναθεωρούνται προς τα κάτω σε σχέση με ένα μήνα πριν. To ΔΝΤ διαβλέπει πως ο ρυθμός ανάπτυξης στις ΗΠΑ το 2014 θα διαμορφωθεί στο 1,7% έναντι του 2% που προέβλεπε τον Ιούνη.

Ξεπερνιέται η κρίση;

Του Λεωνίδα Βατικιώτη 

Πληθαίνουν οι αναφορές πολιτικών και οι οικονομικές ενδείξεις ότι η καπιταλιστική κρίση οδεύει προς το τέλος της. Τι αφήνει πίσω και τι ακριβώς σημαίνει ξεπέρασμά της; 

Αφήνοντας εκτός συζήτησης στοιχεία που αποτελούν προϊόντα λαθροχειριών (π.χ. πρωτογενές πλεόνασμα του κρατικού προϋπολογισμού ή η ...ανακοπή του ρυθμού αύξησης της ανεργίας) μεταξύ άλλων ξεχωρίζουμε: Πρώτο, τις προβλέψεις για επίτευξη το 2014 θετικών ρυθμών μεγέθυνσης του ΑΕΠ (0,1% κατά την Τράπεζα Ελλάδας και 0,6% για την Κομισιόν) έπειτα από μια 6ετία μείωσης. Δεύτερο, την άνοδο της καταναλωτικής ζήτησης τον Απρίλιο του 2014, για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια συνεχούς μείωσης, όπως απεικονίζεται στην αύξηση του δείκτη όγκου στο λιανικό εμπόριο τον Απρίλιο κατά 7,3% σε ετήσια βάση.

“Αυτοί δεν θα ήσαν λύκοι, αν εμείς δεν ήμασταν αρνιά”

Του Νίκου Μπογιόπουλου 

Με αφορμή την επίσκεψη των Κινέζων αξιωματούχων στην Ελλάδα πήραμε μια ισχυρή δόση προπαγάνδας περί «ανάπτυξης» και μια ακόμα ισχυρότερη περί «επενδύσεων». 

Η κυβέρνηση με πρώτο τον πρωθυπουργό, οι κυβερνητικοί αξιωματούχοι και φυσικά οι «παπαγάλοι» τους, έχουν αποφανθεί: Το παράδειγμα της «Cosco», λένε, είναι το υπόδειγμα επένδυσης στο πλαίσιο του κυβερνητικού «succes story» και η εγγύηση για την αίσια έκβαση της επιχείρησης «σωτηρία της χώρας».

Δύο πιθανές αντιδράσεις με αφορμή τη κρίση του συστήματος

Της Μαρίας Γραμμένου

Οι φετινές ευρωεκλογές παρότι συντελέστηκαν μόλις δύο χρόνια μετά τις εθνικές εκλογές, απέκτησαν σε μεγάλο βαθμό, ή με μία πιο προσεγμένη διατύπωση, δόθηκε η προσπάθεια να αποκτήσουν, χαρακτήρα εθνικών εκλογών, ώστε να κλονίσουν την δεδηλωμένη της κυβέρνησης. Κάτι τέτοιο δεν συνέβη.

Η κυβέρνηση βρίσκεται ακόμη στη θέση της, ο ΣΥΡΙΖΑ παρά το γεγονός ότι έχει αναδειχτεί πλέον στο κυρίαρχο κόμμα που κινεί τα νήματα της πολιτικής σκηνής, δεν κατάφερε να συσπειρώσει το επιδιωκόμενο μέρος του εκλογικού σώματος και το ίδιο (ή σε χειρότερο βαθμό) συνέβη και με ριζοσπαστικότερα μέρη της αριστεράς. Παρόλα αυτά δεν πραγματοποιούμε αυτήν την ανάγνωση των εκλογικών αποτελεσμάτων για να εκφράσουμε μία ακραία πεσιμιστική θέση.

Η λιτότητα πέθανε. Ζήτω η λιτότητα

Tου Στωικού

Στις 18 Μάη το εκλογικό σώμα ψηφίζει για την ανάδειξη των αιρετών στην Τοπική Αυτοδιοίκηση και στις περιφέρειες της χώρας και στις 25 για την ανάδειξη των εκπροσώπων που θα εκπροσωπήσουν την Ελλάδα στο Ευρωκοινοβούλιο.

Το χαρακτηριστικό και αυτών των διπλών εκλογών, είναι, ότι πραγματοποιούνται σε συνθήκες οικονομικής κρίσης, οι καταστρεπτικές συνέπειες της οποίας έχουν αφήσει βαθιά σημάδια στο σώμα του ελληνικού λαού.

Η αδύνατη επιστροφή στον κεϋνσιανισμό

Των: Γιάννη Κυριακάκη, Παναγιώτη Μαυροειδή*

"...Μετά την καταστροφή του δεύτερου παγκόσμιου πολέμου, υπήρχε έδαφος για μαζική εκτατική και κερδοφόρα ανάπτυξη. Ο καπιταλισμός μπορούσε να δώσει. Ταυτόχρονα ήταν υποχρεωμένος να δώσει. Με μια νικηφόρα κομμουνιστική επανάστασης στην Ρωσία, με τον κόκκινο στρατό μέσα στην καρδιά της Ευρώπης, με το εργατικό κίνημα σε άνοδο, ο καπιταλισμός ήταν υπό απειλή. Σήμερα, λείπουν και οι δύο αυτοί παράγοντες..."

“Τα διδάγματα της κρίσης”

Του Νίκου Μπογιόπουλου 

«Αν ο Μαρξ και ο Λένιν ήταν σήµερα ζωντανοί, θα ήταν βασικοί διεκδικητές του βραβείου Νόµπελ για την οικονοµία. Ο Μαρξ προέβλεψε την προϊούσα εξαθλίωση των εργαζοµένων και ο Λένιν προείδε την υποταγή της υλικής παραγωγής στη συσσώρευση κερδών του χρηµατοπιστωτικού κεφαλαίου. Οι προβλέψεις τους είναι κατά πολύ ανώτερες από τα “οικονοµικά µοντέλα” που σήµερα βραβεύονται µε Νόµπελ και από τις προβλέψεις των κεντρικών τραπεζιτών, των υπουργών Οικονοµικών και των νοµπελιστών οικονοµολόγων...» (1).

Πέντε οικογένειες πλουσιότερς από... 12.000.000 Βρετανούς!

Του Γιώργου Δελαστίκ*

Δραματικές διαστάσεις προσλαμβάνουν χρόνο με τον χρόνο οι κοινωνικές αντιθέσεις ακόμα και στις ισχυρότερες χώρες της Ευρώπης, όπως για παράδειγμα στη Βρετανία. 

Την περασμένη εβδομάδα οι θρησκευτικοί ηγέτες περίπου 600 εκκλησιών και οι επικεφαλής 20 ανθρωπιστικών οργανώσεων απευθύνθηκαν με κοινή επιστολή τους προς τον Βρετανό πρωθυπουργό Ντέιβιντ Κάμερον και του ζήτησαν να παρέμβει για να σταματήσει το φαινόμενο της πείνας στο κάποτε κραταιό Ηνωμένο Βασίλειο. "Η άποψή μας είναι ότι η Βρετανία καταπατά τους διεθνείς νόμους περί του δικαιώματος του ανθρώπου στην τροφή. Ζητούμε από την κυβέρνηση να εγγυηθεί ότι κανένας άνθρωπος δεν θα στερείται αυτού του θεμελιώδους δικαιώματος σε επαρκές φαγητό" τονίζουν στην επιστολή τους. Δεν έχουν άδικο.

Τι εννοούν όταν μιλάνε για ανάπτυξη και επάνοδο στις αγορές;

Γράφει ο Στωικός

Χρηματιστικό κεφάλαιο, είναι η σύμφυση του βιομηχανικού με το τραπεζικό κεφάλαιο, όπου τον πρώτο ρόλο τον έχει ο χρηματιστής, επισήμανε ο Λένιν στον «Ιμπεριαλισμό».

Ίσως αυτόν τον ορισμό του χρηματιστικού κεφαλαίου και της χρηματιστικής ολιγαρχίας, θα έπρεπε να τον προσέξουμε καλύτερα την περίοδο της διεθνούς καπιταλιστικής κρίσης, για να είμαστε σε θέση να ερμηνεύσουμε τα μεγάλα και σύνθετα προβλήματα που την ακολουθούν.

Ουκρανία: Νοσταλγοί των «SS», Ολιγάρχες και λιτότητα αλά…ελληνικά.

Του ΜΩΥΣΗ ΛΙΤΣΗ

Ο Κέρι συνομιλεί με Ουκρανούς ακροδεξιούς 

Στον πλήρη εξανδραποδισμό οδηγείται η Ουκρανία με το ΔΝΤ-ΕΕ να ετοιμάζουν πακέτο λιτότητας αλά… ελληνικά. 

Την ίδια στιγμή Ολιγάρχες, πρώην κεντρικοί τραπεζίτες όπως ο μεταβατικός πρωθυπουργός Αρτσένι Γιατσένουκ και νοσταλγοί των «Ες-Ες» καθορίζουν τη μοίρα μιας χώρας που καλείται ή να γίνει εφαλτήριο της ΕΕ προς την κεντρική Ασία ή της αναδυόμενης νέας ρωσικής ηγεμονίας υπό τον Βλαντιμίρ Πούτιν.

Το τι σημαίνει «πακέτο βοήθειας» από την ΕΕ-ΔΝΤ το γνωρίζουμε πολύ καλά στην Ελλάδα. Μόνο που η Ουκρανία έχοντας ήδη καταβάλλει υψηλό τίμημα για τις μεταρρυθμίσεις που ακολούθησαν μετά την κατάρρευση του «υπαρκτού σοσιαλισμού», θα κληθεί να δώσει νέο φόρο αίματος με το λαό της χώρας να ελπίζει ότι η σύνδεση με την ΕΕ θα είναι διαβατήριο ευημερίας…

ΚΚΕ και αποδέσμευση από ΕΕ

Του Παναγιώτη Μαυροειδή

Στη συνείδηση των αριστερών και κομμουνιστών, αλλά και ευρύτερα του κόσμου, το ΚΚΕ έχει συνδεθεί με την άρνηση του δήθεν "ευρωμονόδρομου" και με την προβολή του αιτήματος της εξόδου από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Το παράξενο είναι ότι το ΚΚΕ σήμερα θολώνει αυτή του την ιστορική τοποθέτηση, με τουλάχιστον αμφίσημες διακηρύξεις, Και αυτό, ακριβώς τη στιγμή της δικαίωσής του, αλλά και στον καιρό της επείγουσας ανάγκης για απαγκίστρωση από την λυκοσυμμαχία του κεφαλαίου.

Έχει περάσει κάποιο διάστημα από τότε που ένας κόσμος άκουγε κατάπληκτος την τότε γενική γραμματέα του ΚΚΕ Αλέκα Παπαρήγα, να δηλώνει για πρώτη φορά πως "η έξοδος από το ευρώ θα είναι καταστροφή", ακριβώς τη στιγμή που οι συγκυβερνήσεις των μνημονίων, της άγριας λιτότητας και των ιδιωτικοποιήσεων ήταν στριμωγμένες να απολογούνται για τον καθοριστικό ρόλο της ευρωζώνης και της ΕΕ στον εξανδραποδισμό του λαού. Όποιος θεώρησε ότι ήταν μια φραστική αστοχία, ήρθαν οι κατοπινές τοποθετήσεις να τον διαψεύσουν.

«Ανάπτυξη ανισσόροπη και άνιση…»

Του Παναγιώτη Μαυροειδή

"...Κριστίν Λαγκάρντ: "η ανισσόροπη και άνιση ανάπτυξη που έχουμε μπροστά μας, εγκυμονεί κινδύνους για την πολιτική σταθερότητα".Η παγκόσμια καπιταλιστική οικονομία, σέρνεται αργά, ταλαντούμενη γύρω από μια χαμηλή πλέον θέση, ενώ την ίδια στιγμή η κοινωνική πόλωση γιγαντώνεται. H κρίση αποδεικνύεται κατάσταση, μετατρέπεται σε καθεστώς..."

Η εκτίμηση ανήκει στην επικεφαλής του ΔΝΤ Κριστίν Λαγκάρντ και συμπυκνώνεται στο συμπέρασμα ότι "η ανισσόροπη και άνιση ανάπτυξη που έχουμε μπροστά μας, εγκυμονεί κινδύνους για την πολιτική σταθερότητα".