Μονομερής καταγγελία του χρέους και επιστροφή σε εθνικό νόμισμα

Μπορεί να μην αποτελεί την λύση, αλλά είναι η μόνη δυνατή αφετηρία προς τον σωστό δρόμο.

Αν δεν καταγγελθεί μονομερώς το χρέος και δεν εισαχθεί νέο εθνικό νόμισμα στη θέση του ευρώ δεν υπάρχει καμιά ελπίδα!

Οι Σαμαροβενιζέλοι μας διαβεβαιώνουν ότι το 2014 θα είναι έτος σταθμός. Έχουν δίκιο, αλλά για τελείως διαφορετικούς λόγους απ’ αυτούς που επικαλούνται. Άλλωστε κανένας σοβαρός οικονομολόγος δεν μπορεί να συζητά για ανάκαμψη της Ελλάδας. Πρόκειται για την χειρότερη φάρσα εναντίον του ελληνικού λαού.

Πώς ακριβώς θα υπάρξει ανάπτυξη; Ακόμη και με τις προσωρινές εκτιμήσεις της η ύφεση τρέχει φέτος το 2013 για την ελληνική οικονομία με 6% σε τρέχουσες τιμές. Η αλήθεια είναι ότι τελικά θα βρεθεί να πέφτει με ρυθμό κοντά στο 7% ετήσια σε τρέχουσες τιμές. Η κυβέρνηση μιλά μόνο με αποπληθωρισμένα στοιχεία για να δίνει την εντύπωση της μείωσης των ρυθμών, όταν ξέρει πολύ καλά ότι η ύφεση έχει μετατραπεί σε μια πρωτοφανή δίνη αποπληθωρισμού. Σε ποιες συνθήκες λοιπόν θα υπάρξει ανάκαμψη;

Έχει πάτο το βαρέλι των θυσιών του ελληνικού λαού;

Τι σόι κοινωνία είμαστε; Παρακολουθούμε απαθείς ένα ημερήσιο σήριαλ κυβερνητικών συσκέψεων για το από πού θα βρεθούν τα 11,5 δις ευρώ που απαιτεί η τρόικα. Ίσως να μας αρέσει η πρόζα των πολιτικών αρχηγών που δήθεν διαφωνούν αναμεταξύ τους για να τα βρουν κατόπιν σε βάρος της χώρας. Αλλά σε τέτοιο βαθμό; Τι περιμένουμε να γίνει; Αμφιβάλει κανείς ότι οι περικοπές και οι μειώσεις θα αφορούν για μια φορά ακόμη το επίπεδο αμοιβών και συντάξεων; Αμφιβάλλει κανείς ότι οι φόροι για μια φορά ακόμη θα εκτοξευτούν; Ιδίως αν εφαρμοστεί η πρόταση Μίχαλου (βλέπε Σαμαράς και τρόικα) να κατέβει ο συντελεστής φορολογίας των επιχειρήσεων στο 15%. Ποιων επιχειρήσεων; Μα αυτών που είναι στο χρηματιστήριο. Άραγε, ποιος θα πληρώσει την υστέρηση των εσόδων που θα προκύψει από μια τέτοια μείωση;