Το κεντρικό πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας από τη σκοπιά των εργαζομένων δεν αφορά στο τρίπτυχο χαμηλές αμοιβές, μεγάλη ακρίβεια, ξέφρενη ανεργία. Το επίπεδο των αμοιβών, η κατάσταση στην αγορά, οι εργασιακές σχέσεις και η ανεργία δεν είναι τίποτε περισσότερο παρά συμπτώματα ενός συνολικότερου προβλήματος αναπτυξιακής προοπτικής της ελληνικής οικονομίας. Κι αυτό είναι κάτι που κατανοεί σήμερα ακόμη και ο τελευταίος εργαζόμενος. Κανείς εργάτης δεν είναι σήμερα τόσο αδαής ώστε να μην αντιλαμβάνεται ότι το βιοτικό επίπεδό του, το μεροκάματο, η θέση και η σχέση εργασίας του, εξαρτώνται άμεσα και καθαρά από τη συνολική πορεία της ελληνικής οικονομίας, από το συγκεκριμένο προσανατολισμό της και από τον τρόπο καθορισμού των προοπτικών της. Γι’ αυτό και το να απαντήσει κανείς πειστικά στα πιο άμεσα προβλήματα των εργαζομένων, πρέπει αναγκαστικά να απαντήσει σ’ αυτό το κεντρικό αναπτυξιακό πρόβλημα της χώρας, στο πρόβλημα της προοπτικής της. Διαφορετικά όλες οι προτάσεις για αυξήσεις μισθών, για περιορισμό της ανεργίας, για χτύπημα της ακρίβειας, κοκ, ακόμη κι όταν υποδηλώνουν αγαθές προθέσεις, δεν είναι παρά απλοϊκή δημαγωγία, δεν είναι παρά μια ακόμη προσπάθεια εξαπάτησης των εργαζομένων όσο κι αν θέλει να την στολίζει κανείς με αριστερά, υπεραριστερά και ταξικά επίθετα.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα εφημερίδα «Αριστερά». Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα εφημερίδα «Αριστερά». Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Πέμπτη 24 Φεβρουαρίου 2011
Ερωτήσεις κι απαντήσεις για την εφημερίδα «Αριστερά»
Ερώτηση: Ποιο είναι κατά τη γνώμη σας το κεντρικό στίγμα των Θέσεων για το 16ο Συνέδριο;
Απάντηση: Όποιος έχει μελετήσει την ιστορία του ΚΚΕ απ’ την ίδρυσή του έως σήμερα, γνωρίζει πολύ καλά ότι ποτέ πριν – ακόμη και σ’ εποχές ιδιαίτερης ιδεολογικής σύγχυσης και ταξικού αποπροσανατολισμού – δεν υπήρξαν τόσο προχειρογραμμένες, τέτοιου χαμηλού επιπέδου και τόσο «αδιάφορες» Θέσεις. Δυό είναι οι βασικές καινοτομίες των Θέσεων της ΚΕ για το 16ο Συνέδριο:
Απαντήσεις στην εφημερίδα «Αριστερά»
Ερώτηση: Ο αστικός πολιτικός και οικονομικός κόσμος προβάλλει το χρηματιστήριο σαν δυναμικό εργαλείο ανάπτυξης της οικονομίας της χώρας. Πιστεύετε ότι το ΧΑΑ μπορεί να παίξει προωθητικό ρόλο στην ελληνική οικονομία ή παραμένει ένας μηχανισμός που εξυπηρετεί τη κερδοσκοπία του μεγάλου κεφαλαίου και συντελεί στην ενίσχυση της αστάθειας και της ρευστότητας στην οικονομική πραγματικότητα της χώρας;
Απάντηση: Στις αρχές του 19ου αιώνα ο Άγγλος τραπεζίτης Τζαίημς Τζίλμπαρτ διαπίστωνε μια μεγάλη αλήθεια: «Καθετί που διευκολύνει τις συναλλαγές, διευκολύνει και την κερδοσκοπία. Η συναλλαγή και η κερδοσκοπία είναι σε πολλές περιπτώσεις τόσο στενά συνδεδεμένες μεταξύ τους, που είναι δύσκολο να ειπωθεί, που σταματά η συναλλαγή και που αρχίζει η κερδοσκοπία». Κάτι που ισχύει ιδιαίτερα για το χρηματιστήριο, το οποίο απ’ την εποχή της γέννησής του είναι ταυτισμένο με την κερδοσκοπία κάθε είδους, μ’ ένα «ολόκληρο σύστημα – όπως έλεγε ο Μάρξ – αγυρτείας κι απάτης σχετικά με τις ιδρύσεις, την έκδοση μετοχών και το εμπόριο μετοχών».
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)