Βήματα

...από τον Oppressed

Έχω δυο κατακόκκινες,σχεδόν ματωμένες πατούσες που με το πέρασμα των χρόνων έχουν νοτίσει την αδιαφορία,τον πόνο,την χαρά και την προσμονή.

Είσαι διαφορετικός;

....από τον Oppressed

2013...Tόσο μακρυά από το μεσαίωνα,στην πραγματικότητα όμως τόσο κοντά.Η κοινωνία βράζει οργή και αγανάκτηση και η φτώχεια έχει οπλίσει το μίσος που τρέφουν ορισμένοι για τον "διαφορετικό" συνάνθρωπό τους.Στο βωμό του ανταγωνισμού θυσιάζεται ο φυλετικός διαχωρισμός και ο κοινωνικός ρατσισμός.

Σκοτάδι

....από τον Oppressed

Ξημέρωσε. Πάλι ξημέρωσε.
Κοιτάζοντας έξω από το παράθυρο του άχρωμου δωματίου μου,αντίκρισα σκοτάδι,ένα βαθύ, μονότονο, μελαγχολικό σκοτάδι. Κι όμως, είχε ξημερώσει.
Στο δωμάτιο βέβαια υπήρχε λίγο φως, ίσα-ίσα να μου θυμίζει αυτά που με πονάνε. Λίγα δευτερόλεπτα ήταν αρκετά να φέρω τη μορφή σου στο μυαλό μου.

Xειμώνας

....του Opressed

Αχ αυτές οι μυρωδιές! Ζεστά ρούχα,σκουφάκια και εκείνες οι υπέροχες πλεχτές μπλούζες που η καλή μου η γιαγιά έφτιαχνε με τόσο μεράκι για να με θωρακίσει απ' το κρύο.Ήρθε ο καιρός να τα φορέσω πάλι,να ντυθώ ζεστά και να χαθώ στο παραμύθι αυτής της εποχής.

Ένα παγωμένο καλοκαίρι...

....του Oppressed

Πάνε χρόνια τώρα που συγκατοικώ με την αβεβαιότητα και την ανασφάλεια,έχοντας για μόνη συντροφιά τέσσερις τοίχους,τέσσερις καλοβαμμένους άσπρους τοίχους που μέσα τους βλέπω τα άδεια χρόνια της ζωής μου που περνούν και δεν αφήνουν τίποτα παρά μόνο σημάδια,σημάδια ανεξίτηλα στο κορμί μου από το πέρασμά τους.