Γ. Φαρσακίδης: «Ο συγκρατούμενός μας, σύντροφος, φίλος Νίκος Νικηφορίδης. Το παλικάρι της Μακρονήσου!»

Γιώργος Φαρσακίδης - Νίκος Νικηφορίδης
Πίσω, το Σύρμα της Μακρονήσου…

Στις 5 του Μάρτη 1951, το μισαλλόδοξο μετεμφυλιακό κράτος (κυβέρνηση Σοφοκλή Βενιζέλου - Γεωργίου Παπανδρέου) εκτελεί στη Θεσσαλονίκη, πίσω από τις φυλακές του Γεντί Κουλέ, κατ' απαίτηση των αμερικανών, έξι ανταρτόπουλα μαχητές του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας που πιάστηκαν λαβωμένα. Ήταν οι Νίκος Νικηφορίδης, Θόδωρος Ορφανίδης, Μόσχος Στογιάννης, Κώστας Σπρίντζος, Μήτσος Κωνσταντίνου, Μπάμπης Παπαδόπουλος και Ρήγας Παραθυράς.

Νίκος Νικηφορίδης, ο 23χρονος ΕΠΟΝίτης πρωτομάρτυρας του Ελληνικού Κινήματος Ειρήνης ― ΕΔΥΕΘ: Kαλύτερη τιμή η συνέχιση του αγώνα του. Εκδήλωση μνήμης και αγώνα το Σάββατο 4 Μάρτη

Πριν από 66 χρόνια, στις 5 του Μάρτη του 1951, το μισαλλόδοξο μετεμφυλιακό κράτος εκτέλεσε στη Θεσσαλονίκη, στο συνήθη τόπο εκτέλεσης των λαϊκών αγωνιστών πίσω από το Επταπύργιο, τον πρωτομάρτυρα του Ελληνικού Κινήματος Ειρήνης Νίκο Νικηφορίδη. Εκτελέστηκε μαζί με άλλους 6 αγωνιστές για την εθνική και κοινωνική απελευθέρωση, μαχητές του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας.

«Πεθαίνω για την ειρήνη»

Ο τυφεκισμός στις 5 Μαρτίου 1951, εδώ, στη Θεσσαλονίκη, του 23χρονου Νίκου Νικηφορίδη είχε συνταράξει την παγκόσμιο κοινή γνώμη. Η κατηγορία; Οτι είχε διαπράξει ένα... ιδιαζόντως ειδεχθές έγκλημα, «την συλλογήν υπογραφών διά την ειρήνην», όπως έλεγε η απόφαση του έκτακτου στρατοδικείου Θεσσαλονίκης, με βάση την οποία στήθηκε στον τοίχο ο νεαρός αγωνιστής της Ειρήνης και της Δημοκρατίας. Στην περίεργη όσο και πρωτοφανή στα χρονικά υπόθεση είχε ανακατευτεί και η τότε βασίλισσα Φρειδερίκη, η οποία, ενώ έδινε υποσχέσεις στη μάνα του παλικαριού ότι δε θα εκτελεστεί ο γιος της, σε ένα ρεσιτάλ κυνισμού, περίμενε να γίνει η εκτέλεση του Νικηφορίδη και δύο μήνες μετά υπέγραφε την απονομή χάριτος!

ΝΙΚΟΣ ΝΙΚΗΦΟΡΙΔΗΣ - Μάρτυρας της ειρήνης και της πανανθρώπινης λευτεριάς

Τα σημαντικά γεγονότα των τελευταίων ημερών μας εμπόδισαν να σημειώσουμε έγκαιρα την επέτειο των 62 χρόνων  από την εκτέλεση, στις 5 Μάρτη 1951, του 23χρονου μάρτυρα της ειρήνης, Νίκου Νικηφορίδη. Στη μνήμη του το κείμενο που ακολουθεί.

Τα στερνά του λόγια "Ζήτω η ειρήνη! Ζήτω η πανανθρώπινη λευτεριά!", λίγο πριν αφήσει την τελευταία του πνοή στο χώρο εκτελέσεων του δάσους του Σέιχ Σου, στη Θεσσαλονίκη, ηχούν και σήμερα, σαν κάλεσμα στις συνειδήσεις μας στον αγώνα για την ειρήνη. Οι ριπές των όπλων του αποσπάσματος δε στάθηκαν ικανές να εκτελέσουν το όραμα για ειρήνη και πανανθρώπινη λευτεριά. Ο Νίκος Νικηφορίδης συνελήφθη στη Θεσσαλονίκη, καταδικάστηκε από έκτακτο Στρατοδικείο "τρις εις θάνατον" και οδηγήθηκε στο εκτελεστικό απόσπασμα γιατί μάζευε υπογραφές κάτω από την "Εκκληση της Στοκχόλμης", ένα κείμενο που διακινούνταν σε όλο τον κόσμο και με το οποίο απευθυνόταν έκκληση για κατάργηση των ατομικών όπλων. Οργωνε τις γειτονιές και χτυπούσε τις πόρτες των σπιτιών της Θεσσαλονίκης...