Ας τελειώσουμε επιτέλους με το Μακεδονικό

Πριν από 16 χρόνια, μας δόθηκε η ευκαιρία με το πακέτο Πινέιρο να κλείσουμε την υπόθεση προς όφελός μας. Αν είχαμε αποδεχτεί τότε το ‘Nova Macedonia’, το θέμα του ονόματος θα είχε ήδη ξεχαστεί κι η χώρα μας θα ήταν ο ισχυρός παράγοντας της περιοχής με ολόκληρη τη διεθνή κοινότητα στο πλευρό της. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη όμως δείλιασε. Φοβούμενη την εσωκομματική αντιπολίτευση της δεξιάς της πτέρυγας, καθώς και τις αντιδράσεις του ΠΑΣΟΚ, η κυβέρνηση της ΝΔ δεν κατάφερε να δώσει τη λύση.

Οι συναισθηματισμοί, οι ακρότητες και οι φανφάρες των συλλαλητηρίων της εποχής εγκλώβισαν όλες τις κυβερνήσεις που ακολούθησαν. Το αποτέλεσμα ήταν η άσκοπη ανάλωση διπλωματικού κεφαλαίου σε μια αδιέξοδη υπόθεση – οι περισσότερες χώρες του ΟΗΕ έχουν πλέον αναγνωρίσει τη γειτονική χώρα ως ‘Δημοκρατία της Μακεδονίας’, κι η αντιστροφή αυτής της κατάστασης είναι μάλλον απίθανη. Κι όσο κι αν επιμένουμε να μιλάμε για την ‘αδιαλλαξία’ των γειτόνων μας, ας μην ξεχνάμε ότι εμείς είμαστε οι πρώτοι που αρνηθήκαμε το συμβιβασμό.

Σήμερα μας δίνεται ακόμη μια ευκαιρία να γυρίσουμε σελίδα. Αν φοβηθούμε ξανά να δώσουμε λύση, θα αναζητούμε - γι' ακόμη μια φορά - μετά από 16 χρόνια τις ευθύνες σε συνωμοσίες, φανταστικούς εχθρούς και γεωπολιτικά σενάρια επιστημονικής φαντασίας για να δικαιολογήσουμε τον επαρχιωτισμό και τις υπερβολές του ερασιτεχνισμού μας.

Οφείλουμε να ακολουθούμε απαρέγκλιτα...

Απόσπασμα από το χαιρετισμό του πρωθυπουργού στα εγκαίνια του μουσείου Δημοκρατίας στον Αϊ Στράτη (30-11-2007):

Η ποιότητα της δημοκρατίας που απολαμβάνουμε σήμερα, η εθνική συμφιλίωση, η ενότητα και η ομοψυχία των Ελλήνων μπροστά στα μεγάλα και τα σημαντικά, δεν είναι και δεν πρέπει να θεωρείται αυτονόητη. Για να φτάσουμε εδώ, χρειάστηκε να ξεπεράσουμε όλοι μισαλλοδοξίες και προκαταλήψεις. Χρειάστηκε να επουλώσουμε πληγές δεκαετιών. Χρειάστηκε υπεύθυνοι και οραματιστές ηγέτες, απ’ όλες τις πλευρές, να κάνουν θαρραλέα βήματα μπροστά.
Αυτόν τον δρόμο, που έδειξαν προσωπικότητες όπως ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, ο Ανδρέας Παπανδρέου, ο Χαρίλαος Φλωράκης, ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος, ο Ηλίας Ηλιού, ο Λεωνίδας Κύρκος, ο Μίκης Θεοδωράκης, οφείλουμε να ακολουθούμε απαρέγκλιτα.

Αν ο πρωθυπουργός (ή οι συγγραφείς των λόγων του) επέλεγε μια φράση του τύπου ‘να έχουμε ως παράδειγμα τις στιγμές τους εκείνες που οδηγούσαν στην ενότητα, την επούλωση των πληγών και την βελτίωση της ποιότητας της δημοκρατίας μας, και να αφήσουμε στην ιστορία τις εντάσεις και τις μισαλλοδοξίες του παρελθόντος’, κανείς νομίζω δε θα είχε αντίρρηση. Να ακολουθήσω όμως «απαρέγκλιτα» το δρόμο που έδειξε ο Χαρίλαος Φλωράκης, ο Μίκης Θεοδωράκης κι ο Ανδρέας Παπανδρέου – ο Ανδρέας Παναδρέου!! -, οφείλω να το αρνηθώ.

Ο "εθνικιστής" Tony Blair

Aπόσπασμα από την πρόσφατη ομιλία του Tony Blair όπου ανακοίνωσε την αποχώρηση του:

"Actually I've been lucky and very blessed. And this country is a blessed nation. "
"The British are special - the world knows it, in our innermost thoughts we know it. This is the greatest nation on earth."

Η παραπάνω δήλωση (η οποία δεν είναι out of context), δεν είδα να προκάλεσε καμία αρνητική αντίδραση εδώ στο Λονδίνο. Και πολύ σωστά. Όλοι καταλαβαίνουν ότι η προκατάληψη υπέρ του έθνους σου είναι απόλυτα φυσιολογική και ώς έναν βαθμό χρήσιμη.

Φανταστείτε τώρα κάποιος Έλληνας πολιτικός ή διανοούμενος να έκανε παρόμοια δήλωση για τους Έλληνες, τι κράξιμο θα έτρωγε από τους εγχώριους "κοσμοπολίτες", αριστερούς ή παλαιοφιλελεύθερους (Δήμου κλπ.)


Για να πάμε βαθύτερα, στους FT του προηγούμενου Σαββάτου, ο Caldwell σχολιάζοντας τον επιθετικό πατριωτισμό του Σαρκοζί μιλάει για τις commonsensical virtues που εγκατέλειψε η αριστερά:

The convoluted value system of the hard left was a windfall for Mr Sarkozy in the election. It surrendered to him the entire field of commonsensical virtues - hard work, loving your country etc.

Ελπίζω η ΦΣ να μην κάνει παρόμοιο στρατηγικό λάθος.