Τυπολατρική ευσέβεια

Τούτο το είδος της τυπολατρικής ευσέβειας έχει την τάση να αυξάνεται και να μεταδίδεται. Αυτή η ανάπτυξη μπορεί εύκολα να εξηγηθεί αν λάβουμε υπόψη μας όλη τη δυστυχία, την εγκατάλειψη, την παραμέληση και την εξά­ντληση της ανθρώπινης ψυχής. Αυτή η ψυχή δεν ψάχνει για μια πρόκληση: φοβάται πως οποιαδήποτε πρόκληση είναι ένα βάρος πάνω απ' τις δυνάμεις της. Δεν μπορεί πλέ­ον ούτε να αναζητήσει κάτι ούτε να αντέξει την πιθανότητα να απομυθοποιηθεί. Ο αυστηρός και απόκρυφος αέρας της θυσιαστικής αγάπης είναι πέρα από τις δυνάμεις της.

Εάν η ζωή έχει περάσει χωρίς εξωτερική ευμάρεια, χωρίς εξωτερική σταθερότητα, τότε στρέφεται με ιδιαίτερο ζήλο προς μια εσωτερική ευμάρεια, προς τον απώτερο προσδιορισμό και τη γνησιότητα του εσωτερικού της κόσμου. Ρίχνει πάνω από το χάος ένα χοντρό κάλυμμα από σταθερές, από του τι είναι επιτρεπτό και τι όχι, και το χάος παύει να τη βασανί­ζει. Γνωρίζει την αποτελεσματικότητα των μαγικών επωδών, που συχνά εκφράζονται με ακατανόητες συλλαβές. Σαν τους δερβίσηδες, γνωρίζει τη δύναμη μιας κίνησης ή μιας στάσης. Αισθάνεται προστατευμένη και ήρεμη. Όλες αυτές οι ιδιαι­τερότητες της αυστηρά τυπολατρικής οδού καθορίζουν την ανάπτυξή της στην εποχή μας.

 

Πρέπει να σημειωθεί εδώ ότι μια περαιτέρω ανάπτυξη της αυστηρής τυπολατρείας στην εποχή μας μπορεί να προ­έλθει και από μια άλλη πλευρά. Μπορούμε σήμερα να δούμε μια σχεδόν παγκόσμια δίψα για σαφείς και συγκεκριμένες κατευθυντήριες εντολές κάποιου είδους: πώς να πιστεύουν, για τι να αγωνιστούν, πώς να συμπεριφέρονται, πώς να μιλά­νε, πώς να σκέφτονται. Βλέπουμε ότι ο κόσμος έχει μια δίψα για ηγέτες-αυθεντίες οι οποίοι να είναι ικανοί να σέρνουν από πίσω τους μια τυφλή και πιστή μάζα.

 

Αγία Μαρία των Παρισίων

Γι' αυτή την παγκόσμια Λειτουργία...

Πρέπει να προσφέρουμε την αναίμακτη θυσία, τη θυσία της αυτοθυσιαστικής αγάπης, όχι μόνο σ' ένα συγκεκριμένο μέρος, πάνω στο θυσιαστήριο ενός συγκεκριμένου ναού· ολόκληρος ο κόσμος γίνεται το μοναδικό θυσιαστήριο του μοναδικού ναού, και γι' αυτή την παγκόσμια Λειτουργία πρέπει να προσφέρουμε τις καρδιές μας, σαν ψωμί και κρασί, για να μεταμορφωθούν μέσα από την αγάπη του Χριστού, ώστε Εκείνος να γεννηθεί μέσα τους, κι οι καρδιές να γίνουν "θεανθρώπινες", και να δοθούν έτσι από το Χριστό σαν τροφή για τον κόσμο, ώστε να φέρει όλο τον κόσμο σε κοινωνία με τις καρδιές μας αυτές που τις έχουμε προσφέρει για να γίνουμε ένα μαζί Του, όχι για να ξαναζήσουμε αλλά για να ζήσει ο Χριστός μέσα μας, για να ενσαρκωθεί με τη σάρκα μας, να προσφέρει τη σάρκα μας πάνω στο σταυρό του Γολγοθά, ανασταίνοντάς την, προσφέροντάς την σαν θυσία αγάπης για τις αμαρτίες του κόσμου, λαμβάνοντάς την από μας σαν μια θυσία αγάπης σε Εκείνον. Τότε αληθινά με όλους τους τρόπους ο Χριστός θα είναι εν πάσι.

Αγία Μαρία Σκομπτσόβα

Ο φανατικός...

Η δεισιδαιμονία είναι παράλογος φόβος του Θεού. Είναι το άκρο, ενώ η ευσέβεια είναι η μέση οδός. Ο δεισιδαίμονας έχει συνείδηση τρομοκρατημένη, επειδή δεν την έχει αναπτύξει πνευματικά. Κι έτσι, φοβάται το θείο, αλλά ο φόβος του αυτός δεν έχει καμία σχέση με τον σεβασμό. Ο δεισιδαίμονας έχει δημιουργήσει στρεβλή εικόνα για τα χαρακτηριστικά του Θεού και πιστεύει για τον θεό ανεπίτρεπτα πράγματα… Έχει νου σκοτισμένο και σκέψη συγκεχυμένη… Ο δεισιδαίμονας φοβάται εκεί που δεν υπάρχει φόβος, και ταράζεται εκεί που θα’ πρεπε να βρίσκει τη γαλήνη. Ο δεισιδαίμονας βλέπει παντού τη δύναμη των σκοτεινών δυνάμεων και τους αποδίδει μεγαλύτερη δύναμη απ’ ό,τι στο Θεό. Ο δεισιδαίμονας είναι ηθικώς ανελεύθερος και διανοητικά πάμπτωχος. Πάσχει από σύνδρομο θρησκευτικής καταδίωξης και είναι ψυχικά άρρωστος. Ο δεισιδαίμονας είναι άνθρωπος δυστυχισμένος και ζει ζωή άθλια.

Με τι μοιάζει ο φανατικός;… Μοιάζει με άνθρωπο ο οποίος σπρώχνει σε κατήφορο έναν τεράστιο ογκόλιθο, ο οποίος ογκόλιθος φτάνει στο τέρμα καταστρέφοντας τα πάντα στο πέρασμά του. Ο φανατικός διατυπώνει τις απόψεις του πάντοτε με εξαλλότητα, με βία και θρασύτητα. Κι επειδή δεν μπορεί, βεβαίως (όπως θα ‘θελε) να κατεβάσει από τον ουρανό φωτιά που θα κάψει όλους μαζί τους αντιπάλους του, ανάβει ο ίδιος, με τη μεγαλύτερη ευχαρίστηση, τη φωτιά του διωγμού εναντίον τους. Κι αν τύχει να εμποδιστεί, είτε από την θεία πρόνοια είτε από κάτι άλλο, τότε πρόθυμα ξεσηκώνει έχθρα και κηρύσσει τον πόλεμο κατά της ειρήνης και της ευτυχίας όσων δεν ανέχονται να φορούν τις αλυσίδες του.

Άγιος Νεκτάριος

Νὰ τοὺς συγχωρήση ὁ Θεὸς...

"Πολὺ βοηθάει τὸ νὰ εἶναι κανεὶς ἁπλὸς στὶς σχέσεις του μὲ τοὺς ἄλλους, νὰ ἔχη γι᾿ αὐτοὺς πάντοτε καλὸ λογισμὸ καὶ νὰ μὴν παίρνη ὅλους τοὺς ἀνθρώπους στὰ σοβαρά. Νὰ ἀποφεύγη τὶς συζητήσεις ποὺ γίνονται δῆθεν γιὰ πνευματικὴ ὠφέλεια καὶ φέρνουν μᾶλλον πονοκέφαλο. Νὰ μὴν περιμένη πνευματικὴ κατανόηση ἀπὸ ἀνθρώπους ποὺ δὲν πιστεύουν στὸν Θεό. Καλύτερα νὰ εὔχεται γι᾿ αὐτοὺς νὰ τοὺς συγχωρήση ὁ Θεὸς καὶ νὰ τοὺς φωτίση. Νὰ μιλάη στὸν καθέναν μὲ τὴν δική του γλῶσσα καὶ νὰ μὴ φανερώνη τὶς μεγάλες ἀλήθειες ποὺ πιστεύει καὶ ζῆ, γιατὶ δὲν θὰ τὸν καταλάβουν, ἐπειδὴ μιλάει σὲ ἄλλη συχνότητα καὶ σὲ διαφορετικὸ μῆκος κύματος."

Ἅγιος Παΐσιος Ἁγιορείτης

Ένα εργοστάσιο καλών λογισμών...

«Η καλύτερη επιχείρηση είναι να φτιάξει ο άνθρωπος ένα εργοστάσιο καλών λογισμών».

«Από την ποιότητα των λογισμών ενός ανθρώπου φαίνεται η πνευματική του κατάσταση. Οι άνθρωποι κρίνουν τα πράγματα ανάλογα με το περιεχόμενο που έχουν μέσα τους. Αν δεν έχουν πνευματικό περιεχόμενο, βγάζουν λάθος συμπέρασμα, αδικούν τον άλλον».

~ Άγιος Παΐσιος

Γι' αυτό ο Χριστός θέλει ξεσαμάρωτα τα δικά του παιδιά...

O Χριστός δεν θέλει ούτε δούλους, ούτε ευγενείς, ούτε ένδοξους, ούτε προ πάντων "αγίους". Δηλαδή δεν θέλει τα παιδιά του σαμαρωμένα απ΄το ντουνιά και τους ανθρώπους, καθ' ότι η καλή γνώμη του άλλου καταντάει ένα σαμάρι που σου φοράει και σε καβαλάει όλος αυτός ο ντουνιάς. Διότι γίνεσαι όπως σε θέλουν, για να χεις την καλή τους γνώμη. Αφού το ξέρεις, ότι αν φερθείς ελεύθερα δεν θα σε θέλουν -δεν κάνεις γι' "άγιος".

Γι' αυτό ο Χριστός θέλει ξεσαμάρωτα τα δικά του παιδιά, ελεύθερα, άνετα, όμορφα και κυρίως, να περιπαίζουν και να ειρωνεύονται τον ντουνιά και τους εν αυτώ. Γι αυτό κι όσοι έχουν εμπειρία Θεού, αντιμετωπίζουν με ειρωνεία τη ζωή και τον κόσμο. Το μόνο που τους δεσμεύει, τους φρενάρει και τους σοβαρεύει είναι ο πόνος των άλλων ανθρώπων. Διότι ο Χριστός τους κάνει πριγκιπόπουλα κι αναλαμβάνει να διευθετεί ο ίδιος την κάθε λεπτομέρεια της ζωής τους υπό έναν όρο: 'Ότι θα οικειοποιούνται πλέον οι ίδιοι τον πόνο των άλλων ταλαίπωρων και ταλαιπωρημένων της ζωής, που κάποιο κύμα του βίου αναποδογύρισε την βαρκούλα τους και τους έφερε από κάτω.

~ Άγιος Παΐσιος

Το θέλημα του Θεού...

«Δεν μπορούμε να καταλάβουμε το θέλημα του Θεού γιατί δεν μας αφήνει το θέλημά μας, και γιατί βλέπουμε τα λάθη των άλλων, και όχι τα δικά μας».

 

Άγιος Ευμένιος Σαριδάκης

 

Λειτουργούσε κάποτε...

Λειτουργούσε κάποτε ο πατήρ Τύχων ο Ρώσος, τον οποίο διακονούσε ο Άγιος Παϊσιος και στη μεγάλη είσοδο, μετά την είσοδο των Τιμίων Δώρων, εισήλθε ο πατήρ Τύχων στο Άγιο Βήμα και βλέπει τους αρχαγγέλους Μιχαήλ και Γαβριήλ και τους λέει με τα σπαστά Ελληνικά του: – Μιχαήλο ντεξιά και Γαβριήλο αριστερά! Τους υπέδειξε με το χέρι, που ακριβώς να πάρουν θέσουν για να κυκλώσουν την Αγία Τράπεζα. Και άγγελε φύλακα μου, ντίπλα μου και εννούσε τον άγγελο φύλακά του! Και να τα ακούει όλα αυτά, ο Άγιος Παϊσιος και βρύσες δακρύων τα μάτια του! Τι μυσταγωγία ήταν εκείνη!

Τι Θεία Λειτουργία ήτανε εκείνη, που ένωσε τα ουράνια με τα επίγεια!

 

Γέροντας Εφραίμ Σκήτης Αγίου Ανδρέα

 

Έλκεται η Θεία Χάρις...

Ο Θεός παιδί μου δεν κρύβεται πίσω από τους θάμνους.

Ούτε χρειάζεται να σκαρφαλώσεις στα βουνά για να Τον συναντήσεις.

Έρχεται Αυτός και σε βρίσκει κάθε φορά που συγχωρείς κάποιον που σ' έβλαψε, κάθε φορά που βοηθάς κάποιον που βρίσκεται σε ανάγκη.

Έλκεται η Θεία Χάρις παιδί μου, δεν εκβιάζεται...

 

Όσιος Σωφρόνιος Σαχάρωφ

 

Κατά την ουσία της...

 

Η Αγιοκατάταξη της Γερόντισσας Γαβριηλίας...

Η Αγιοκατάταξη της Γερόντισσας Γαβριηλίας από το Οικουμενικό Πατριαρχείο προκάλεσε την αντίδραση ορισμένων. Δεν μπορούν να δικαιολογήσουν την αγιοκατάταξη. Αναφέρουν παλαιά επιχειρήματα για την παρουσία της στην Ινδία, για φερόμενες αιρετικές απόψεις, κ.α.

Την Γερόντισσα δεν την γνώρισα από κοντά. Εμπιστεύομαι όμως την κρίση και τις αποφάσεις της Εκκλησίας. Όταν ένας Επίσκοπος υποβάλλει φάκελο για την αγιοκατάταξη ενός προσώπου δεν το κάνει με ελαφριά καρδιά. Ο φάκελος περιέχει όλες τις μαρτυρίες που αποδεικνύουν ότι το συγκεκριμένο πρόσωπο τιμήθηκε εξόχως με την αγιαστική χάρη του Παναγίου Πνεύματος. Σημαντικές είναι οι μαρτυρίες από την περιοχή που έζησε ο νέος άγιος. Όπως επίσης πρέπει να κατανοήσουμε ότι οι Άγιοι δεν είναι «οι τέλειοι σε όλα». Η Αγιότητα παραμένει χάρισμα αλλά και σκάνδαλο. Σκεφτείτε ότι ορισμένοι αρνήθηκαν με πείσμα την αγιοκατάταξη του Αγίου Νεκταρίου παρά τα χιλιάδες θαύματά του. Για να μην μιλήσω για τον ίδιο τον Χριστό, για τον οποίο αρκετοί σύγχρονοί του έλεγαν ότι είναι υπηρέτης του Βεελζεβούλ.

Θα αναφέρω και το εξής. Ο Θεός δεν έχει τα ίδια κριτήρια με εμάς. Εμείς αρκετές φορές λειτουργούμε ως δικαστές, χωρίς να γνωρίζουμε τι συμβαίνει στην καρδιά και στην πνευματική ζωή ενός προσώπου. Ο Θεός κοιτά πρώτα την καρδιά του ανθρώπου και την ειλικρίνεια της μετάνοιας. Άνθρωποι που δεν μας γεμίζουν το μάτι, χαριτώνονται από τον Θεό.

Παλαιότερα είχα γράψει το παρακάτω κείμενο και αναφερόμουν σε αυτή την πνευματική πραγματικότητα.

«Οι άγιοι στον κόσμο ζουν εν ετέρα μορφή, όπως ο Κύριος εμφανιζόταν μετά την Ανάστασή Του σε αρκετούς εν ετέρα μορφή...

Οι πολλοί αδιαφορούν. Προσπερνούν. Άλλοι, αυτόκλητοι μαθητές των αγίων, τους χρησιμοποιούν σαν μάνατζερς καρριέρας, σαν μελλοντολόγους, σαν ψυχολόγους...

Οι ταπεινοί στην καρδιά μπορούν να κατανοήσουν την βιωτή ενός Αγίου. Αυτό το εν ετέρα μορφή. Ο κόσμος βλέπει έναν συνηθισμένο άνθρωπο. Ο Θεός βλέπει μία καρδιά που φλέγεται από αγάπη.

Ευλογημένοι αυτοί που γνωρίζουν πως οι Άγιοι αποτελούν για όλους εμάς νυμφαγωγούς προς τον Χριστό. Με το παράδειγμα ζωής τους μας οδηγούν στον Χριστό.

Αυτούς να προσεύχεσθε να σας αποκαλύπτει η χάρις του Θεού. Μην ακολουθείτε τους αυτόκλητους «αγίους», αυτούς που καυχώνται για τα χαρίσματα και τα έργα τους...

Ακολουθείτε αυτούς που πορεύονται εν ετέρα μορφή...

Η παρουσία τους σε αυτόν εδώ τον κόσμο είναι χαρά και παραμυθία ψυχής. Η παρουσία τους στον ουρανό είναι χαρά αναστάσιμη και καύχημα της Εκκλησίας.»

Χαρείτε λοιπόν. Οσία Γαβριηλία πρέσβευε υπέρ ημών των αμαρτωλών.

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος (Τσίλης)

Είναι πια Αγία...

Ένας πολύ ιδιαίτερος άνθρωπος που μας εμπνέει. Ξέραμε ότι πολλοί δεν ήθελαν την αγιοποίησής της. Τι δουλειά είχε στις Ινδίες έλεγαν και διάφορα ανάλογα ατράνταχτα επιχειρήματα. Η γερόντισσα Γαβριλία είναι πια Αγία της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Οι καιροί φαίνεται αλλάζουν, τουλάχιστον στο Πατριαρχείο.

Μπάμπης Πυλαρινός

Να προσεύχεσαι για τον κόσμο ολόκληρο...

«Αγαπήσεις τον πλησίον σου ως σεαυτόν»

Μου δόθηκε να κατανοήσω την εντολή αυτή

με τη μορφή ενός δένδρου κοσμικών διαστάσεων,

γιγάντιου, του οποίου η ρίζα είναι ο Αδάμ.

Εγώ δεν είμαι παρά ένα μικρό φύλλο

σε κάποιο κλαδί αυτού του δένδρου.

Αλλά το δένδρο αυτό δε μου είναι ξένο.

Είναι η ρίζα μου. Του ανήκω.

Να προσεύχεσαι για τον κόσμο ολόκληρο

είναι να προσεύχεσαι

για το δένδρο αυτό στο σύνολό του,

με τις μυριάδες των φύλλων του.

Εν Χριστώ η συνείδησή μας πλαταίνει,

η ζωή μας δε γνωρίζει όρια.

Στην εντολή «αγαπήσεις τον πλησίον σου ως σεαυτόν»,

πρέπει να εννοήσουμε το «ως σεαυτόν» με τον εξής τρόπο:

Κάθε άνθρωπος, ο «Αδάμ όλος», είναι το είναι μου.

Άγιος Σωφρόνιος του Έσσεξ