Γιώργος Δελαστίκ: Κυβέρνηση κλεφτών, ληστών και απατεώνων

Το εφιαλτικό έτος 2011. Γιώργος Δελαστίκ

Να πάει και να μην έρθει ποτέ ξανά χρονιά τόσο απαίσια όσο αυτή που τελειώνει! Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι για τους Ελληνες το 2011 ήταν σίγουρα η χειρότερη χρονιά μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου και του Εμφυλίου Πολέμου. Ολος ο λαός μας όχι μόνο υπέστη τη βιαιότερη πτώση του βιοτικού του επιπέδου τα τελευταία εξήντα χρόνια, αλλά και μπήκε επιπλέον σε τροχιά οικονομικής και κοινωνικής εξαθλίωσης που για την ώρα δείχνει να τον οδηγεί στα Τάρταρα χωρίς ελπίδα διαφυγής. Η διακυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου απεδείχθη ολέθρια.
Σε βαθμό μάλιστα τέτοιο που οι επίδοξοι διάδοχοί του στην ηγεσία του ΠΑΣΟΚ θεωρούν απολύτως αναγκαίο να την αποκηρύξουν -υποκριτικά και καιροσκοπικά εννοείται- προκειμένου να έχουν ελπίδες εκλογής τους στη θέση του προέδρου του μέχρι πρότινος κραταιού κόμματος του Ανδρέα Παπανδρέου.

Χριστούγεννα και Σταύρωση συνέπεσαν φέτος για τους Ελληνες πολίτες, καθώς ολόκληρη η χρονιά ήταν ένας ατελείωτος Γολγοθάς. Οικονομική κατακρήμνιση της τάξης του 20% για τους τυχερούς, του 30% και του 40% για τους πολλούς, της απόλυσης για τους πιο άτυχους. Μια χώρα που βυθίζεται σε πέλαγος μιζέριας και απόγνωσης.

Σύγκρουση σε όλα τα μέτωπα

Φωτιά έχει πάρει ήδη από την 1η Σεπτέμβρη η ελληνική κοινωνία, ακριβώς όπως αναμενόταν. Κοινωνικά στρώματα και επαγγελματικοί κλάδοι αρχίζουν ο ένας μετά τον άλλον να συγκρούονται με την πολιτική της κυβέρνησης του Γιώργου Παπανδρέου, ο οποίος πάντως μόλις προχθές διακήρυξε εκ νέου ότι δεν έχει καμιά απολύτως πρόθεση να προκηρύξει πρόωρες εκλογές.
Σαν πυρκαγιά με ανέμους 9 και 10 μποφόρ επεκτείνεται η αναταραχή στην ανώτατη εκπαίδευση. Οποιο τμήμα ΑΕΙ ή ΤΕΙ συνεδριάζει, αποφασίζει κατάληψη, με αποτέλεσμα πάνω από 100 να τελούν ήδη υπό κατάληψη, καθώς έχει σφυρηλατηθεί αφενός ένα μέτωπο φοιτητών και καθηγητών μέσα στα ΑΕΙ και αφετέρου μια πρωτοφανής συμπαράταξη κατά του νόμου Διαμαντοπούλου όλων των φοιτητικών παρατάξεων της Αριστεράς, του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, που σαρώνει τα πάντα στο πέρασμά της.

Κύπριοι νεκροί για χάρη των ΗΠΑ!

Γιώργος Δελαστίκ

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι αυτήν τη στιγμή η πρωτεύουσα πτυχή της θανατηφόρας έκρηξης στην κυπριακή ναυτική βάση της Λεμεσού είναι η ανθρωπιστική τραγωδία. Δώδεκα -μέχρι τη στιγμή που γράφονταν αυτές οι γραμμές- Ελληνοκύπριοι έχασαν τη ζωή τους από την έκρηξη, με τους διοικητές του Ναυτικού και της βάσης να συμπεριλαμβάνονται μεταξύ των θυμάτων, καθώς και έξι πυροσβέστες, δύο υπαξιωματικοί και δύο ναύτες.

Η Κύπρος θρηνεί τους νεκρούς της και όλοι οι Ελληνες τής συμπαραστέκονται σε αυτό. Η ζημιά για τη Μεγαλόνησο στον οικονομικό τομέα είναι εξαιρετικά σημαντική επίσης. Η καταστροφή μονάδας ηλεκτροπαραγωγής από την έκρηξη καθιστά αδύνατη την επαρκή ηλεκτροδότηση της Κύπρου επί εβδομάδες ή μήνες χωρίς εξωτερική βοήθεια, με οδυνηρές επιπτώσεις στον τουρισμό του νησιού κατά την κορύφωση της τουριστικής περιόδου. Δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι η Κυπριακή Δημοκρατία θα συνέλθει εύκολα από αυτό των τεραστίων διαστάσεων οικονομικό πλήγμα.

Παπανδρέου : «Εγώ θα συνεχίσω στον ίδιο δρόμο»

Γιώργος Δελαστίκ

Σουρεαλιστική φαρσοκωμωδία έζησε χθες η Ελλάδα από το μεσημέρι μέχρι λίγο πριν τις δέκα το βράδυ. Μέχρι να εκφωνήσει ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου το λακωνικό διάγγελμά του, όλοι οι Ελληνες και όλα τα τηλεοπτικά κανάλια συζητούσαν ποιος θα είναι από σήμερα ο... πρωθυπουργός της χώρας και δη οικουμενικής αποδοχής που θα αντικαθιστούσε τον Γ. Παπανδρέου - μια συζήτηση που πυροδοτήθηκε από τη στάση του... ίδιου του Γ. Παπανδρέου! Τελικά, αποδείχθηκαν φρούδες οι ελπίδες όσων πίστεψαν ότι ο πρωθυπουργός θα εγκατέλειπε οικειοθελώς το αξίωμά του.

"Εγώ θα συνεχίσω τον ίδιο δρόμο" δήλωσε απερίφραστα ο Γ. Παπανδρέου στο διάγγελμά του. Σήμερα θα σχηματίσει νέα κυβέρνηση και αύριο θα ζητήσει από τη Βουλή ψήφο εμπιστοσύνης, ανακοίνωσε. Ωδινεν όρος και έτεκε μυν - πολύς θόρυβος για το τίποτα δηλαδή. Ενας ασήμαντος ανασχηματισμός που δεν συμπεριλαμβάνει κανενός είδους αλλαγή πολιτικής. Από πλευράς επικοινωνιακής, σίγουρα ο χειρισμός ήταν εντυπωσιακός. Από πλευράς ουσίας πολιτικής, το απόλυτο μηδέν.
Ο πρωθυπουργός προσπάθησε να ρίξει την ευθύνη της δήθεν αποτυχίας σχηματισμού "οικουμενικής" στήριξης κυβέρνησης στη ΝΔ. Κατανοητή η ανάγκη του Γ. Παπανδρέου να βρει κάποιο πρόσχημα, αλλά φυσικά φαιδρή.

Μόνη της η κυβέρνηση. Γιώργος Δελαστίκ

Δεν υπήρχε πιθανότητα επιτυχίας του πραγματικού στόχου της προχθεσινής σύσκεψης των πολιτικών αρχηγών υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Κάθε ψύχραιμος και σοβαρός αναλυτής το εκτιμούσε αυτό εκ των προτέρων και φυσικά το αποτέλεσμα της σύσκεψης τον δικαίωσε. Οι υπόλοιποι πολιτικοί αρχηγοί ήταν περιττοί.

Το επιδιωκόμενο εκ μέρους του πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου ήταν να πιεστεί ακόμη περισσότερο ο πρόεδρος της ΝΔ Αντώνης Σαμαράς, μήπως και φοβηθεί και συναινέσει τελικά στην πολιτική του Μνημονίου της κυβέρνησης με την ΕΕ και το ΔΝΤ όπως αυτή υλοποιείται σήμερα, συμπεριλαμβανομένου βεβαίως και του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος.

Απέτυχε παταγωδώς αυτή η προσπάθεια του πρωθυπουργού, παρά την εκστρατεία καλλιέργειας κλίματος φόβου που εξαπέλυσε η κυβέρνηση.
Ο Α. Σαμαράς αρνήθηκε να συναινέσει στην "αποδεδειγμένα λανθασμένη κυβερνητική συνταγή", όπως τη χαρακτήρισε. "Δεν συναινώ στο λάθος" επανέλαβε. Πρόβαλε ως διέξοδο την επαναδιαπραγμάτευση και κατήγγειλε τον πρωθυπουργό ότι "δεν έχει διάθεση για συναίνεση σε επαναδιαπραγμάτευση των όρων του Μνημονίου", την οποία προτείνει ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Πού μας οδηγούν τώρα;

Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

Φόβος και ανησυχία για το μέλλον επικρατούν παντού. Οχι μόνο στην Ελλάδα, όπου ολόκληρος ο πληθυσμός είναι βυθισμένος σε ένα τέτοιο κλίμα κατάθλιψης. Σε όλη την Ευρώπη το ίδιο συμβαίνει. Ανησυχούν όχι μόνο οι πολίτες που συμπεριλαμβάνονται στα οικονομικά ασθενέστερα κοινωνικά στρώματα, αλλά και εκείνοι που δεν αντιμετωπίζουν προσωπικό πρόβλημα επιβίωσης ή άνετης ζωής. Κορυφαίοι εκπρόσωποι της διανόησης, της οικονομικής σκέψης, ακόμη και του κατεστημένου δεν διστάζουν να εκφράσουν δημοσίως τους φόβους τους για το πού βαδίζει η Ευρώπη και οι υπόλοιπος κόσμος με την πολιτική που ακολουθούν οι κυβερνήσεις των ηγετικών χωρών του πλανήτη.Βίαιες αλλαγές κυοφορούνται. Στο εσωτερικό των ευρωπαϊκών χωρών είναι εξόφθαλμο ότι αλλάζει ο χαρακτήρας του κράτους, καθώς ανατρέπει τις σχέσεις που είχε επί δεκαετίες πολλές σφυρηλατήσει με τους πολίτες.
Το κράτος γίνεται πολύ πιο ξένο απέναντι στους πολίτες, καθώς κόβει μονομερώς ολοένα και περισσότερες από τις παροχές του προς αυτούς σε όλους τους τομείς - υγεία, συντάξεις, παιδεία, κοινωνική αλληλεγγύη, υπηρεσίες κοινής ωφέλειας.
Ενα πιο επιθετικό κράτος κάνει την ίδια στιγμή την εμφάνισή του. Την ώρα που μέσω της λιτότητας

Χρεοκοπεί η Ελλάδα ή η... ΕΕ;

Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

Στην πολιτική επίθεση εναντίον της χώρας μας που έχει εξαπολύσει η Γερμανία και άλλες δυνάμεις της ΕΕ και στην κερδοσκοπική επίθεση που τη συνοδεύει, χρησιμοποιούνται ένα σωρό προπαγανδιστικοί μύθοι και ανακρίβειες, προκειμένου να τρομοκρατήσουν τους Ελληνες εργαζόμενους και να παραλύσουν εκ των προτέρων τις όποιες αντιδράσεις τους στα μέτρα στραγγαλιστικής λιτότητας που υποχρέωσαν τον πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου να εξαγγείλει. Επικεντρώνοντας όλη τη συζήτηση στο ύψος του ελλείμματος και του δημόσιου χρέους, επιχειρείται η παραπλάνηση της ανενημέρωτης κοινής γνώμης.

 Χρεοκοπεί άραγε μια χώρα όταν επί σειρά ετών έχει ελλείμματα; Ναι, είναι η απάντηση που προσπαθούν να υποβάλουν. Οχι, είναι η σωστή απάντηση. Σε καμιά περίπτωση δεν αρκούν τα ελλείμματα για να οδηγηθεί μια χώρα σε χρεοκοπία. Για του λόγου το αληθές, ας δούμε τι γίνεται στις οικονομικές υπερδυνάμεις του πλανήτη - την ευρωζώνη, τις ΗΠΑ, την Ιαπωνία.