Δικαίωμα

Αν ήσουν σωστός καλλιτέχνης θα όφειλες—πρώτα από όλα στον εαυτό σου—να μην κάνεις το φτηνό δημοσιογράφο. Αν ήσουν καλλιτέχνης θα 'πρεπε να μιλάς με ποιήματα, όχι εξισώσεις. Αν ήσουν καλλιτέχνης κ είχες κάτι να πεις θα 'πρεπε να 'ταν ανάγκη, όχι χαβαλές, Κ για να βρεις πώς θα το πεις θα 'πρεπε πρώτα να κοπιάσεις. Κ για να το ξεστομίσεις θα 'πρεπε να πονέσεις.

Αλλά εσύ είσαι φτηνός, δεν ξέρεις τι σημαίνει κόπος ούτε πόνος. Δεν έχεις ανάγκες αφού όλα τα 'χεις λυμένα—άλλοι τα λύσαν για σένα. Η μόνη σου ανάγκη είναι να είσαι στην επιφάνεια κ γι αυτό εκφράζεσαι μόνο επιφανειακά. Πώς αλλιώς; Αφού δεν έχεις μάθει να εμβαθύνεις, πρώτος εσύ είσαι πιο ρηχός από όλους.

Σε λυπάμαι· γιατί θα προλάβεις να ζήσεις το πέρασμά σου στη λήθη. Τότε ίσως πονέσεις, αλλά τότε θα είναι αργά. Καλή σου νύχτα, καλλιτέχνη της κακιάς ώρας.

The End is Closer than You Think

The start of this poem

is the line you've just read.
But to hear the ending,
you must wait till the end...

The first part was boring,
the second is too,
third is the best one
but I won't tell you!

I'll just skip to the last part
but before I do,
I must say I'm sorry
for I've lied to you.

I've asked you to wait
for the end to arrive
but that was not needed
and here is why:

To get your attention
I had to pretend, but...
The start of this poem

(was also)
THE END

Βραδιά ποίησης: Franz Kafka

Η Μεταμόρφωση (με ολίγη Δίκη…)

Απ’ όνειρο εφιαλτικό
μια μέρα ξύπνησα, και είδα
πως είχα μεταμορφωθεί
σε μια γιγάντια κατσαρίδα

Τα μάτια μου έκλεισα με μιας
μία βαθιά πήρα ανάσα
και στου Μορφέα την αγκαλιά
ευχήθηκα να ήμουν μέσα

Το παντελόνι μου κοιτώ
μα όσες φορές κι αν τα μετρώ
τα έξι πόδια είναι πολλά
για δυο μπατζάκια μοναχά

Σα να μη ’φτάναν όλα αυτά
πρέπει να πάω και στη δουλειά
να αργήσω πάλι δε μπορώ
στα σίγουρα θ’ απολυθώ

Ω! θεοί που είστε εκεί ψηλά
ρίξτε και κάτω μια ματιά
το θεωρείτε πια σωστό
τέτοιο μαρτύριο να τραβώ;

(Μα αντί οι θεοί να καταλάβουν
άντρες έστειλαν να με συλλάβουν!
Για το έγκλημα δε, ούτε μια νύξη
Κι έτσι, με τρώει της ενοχής η τύψη)

Κι αφού δε βρίσκω τρόπο
το πρόβλημα να λύσω
το μόνο που μου μένει
είναι να αυτοκτονήσω

Μα όπλο να πιάσω δε μπορώ
γι’ αυτό, όσο κι αν νιώσω πόνο
εκλιπαρώ θεοί, ψεκάστε με
με κατσαριδοκτόνο…

Βασισμένο στα ομώνυμα κείμενα του Franz Kafka