Για τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο στην Ουκρανία Β'

 

Για να γίνει κατανοητό πως φτάσαμε στην εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία είναι απαραίτητο να δούμε τις εξελίξεις που έλαβαν χώρα τα τελευταία χρόνια. Το 2013 η Ουκρανία αντιμετώπιζε οικονομικά προβλήματα και ήταν ένα βήμα πριν το ΔΝΤ. Δεν ήταν η πρώτη φορά. Από το 1995 έως το 2010 είχε πάρει 6 δάνεια από το ΔΝΤ. Τελικά ο τότε πρόεδρος Γιαννουκόβιτς στράφηκε στην Ρωσία για δανεισμό. Έλαβε ένα διμερές δάνειο 15 δις με καλύτερους όρους. Εδώ να ξεκαθαρίσουμε κάτι. Κανένας δεν δίνει δάνεια για φιλανθρωπικούς λόγους. Πρώτον αποφέρουν κέρδη στον δανειοδότη και δεύτερον όταν πρόκειται για δανεισμό κρατών πάνε πακέτο με άλλες εμπορικές συμφωνίες. Φυσικά αυτή η στάση του Γιαννουκόβιτς να κρατάει ανοιχτούς δίαυλους με την Ρωσία και να συνάπτει σημαντικές συμφωνίες μαζί της τον έβαλε στο στόχαστρο της Δύσης. 

Ένα χαρακτηριστικό δείγμα ιμπεριαλιστικής προπαγάνδας

 

Πριν μερικές μέρες σε ενημέρωση του υπουργείου εξωτερικών των ΗΠΑ για την κρίση στην Ουκρανία διαδραματίστηκαν σκηνές απείρου κάλλους. Ένας δημοσιογράφος αποφάσισε να μην καταπιεί αμάσητα τα όσα ανέφερε ο εκπρόσωπος του υπουργείου και ζήτησε αποδείξεις για τους ισχυρισμούς. Η μοναδική απάντηση που κατάφερε να βρει ο αμήχανος εκπρόσωπος ήταν ότι έχουμε πληροφορίες από τις μυστικές υπηρεσίες και εφόσον το ισχυρίζεται η κυβέρνηση των ΗΠΑ είναι γεγονός. Το βίντεο με το επίμαχο απόσπασμα εδώ. Παρακάτω παραθέτουμε μεταφρασμένο ένα μεγάλο μέρος και θα το σχολιάσουμε. 

Εκπρόσωπος State Department: Τώρα μπορούμε να πούμε ότι οι ΗΠΑ έχουν πληροφορίες ότι η Ρωσία προσπαθεί να στήσει κατασκευασμένες επιθέσεις από Ουκρανούς στρατιωτικούς ή υπηρεσίες ασφαλείας ως πρόσχημα για περαιτέρω εισβολή στην Ουκρανία. Μια πιθανή επιλογή που σκέφτονται οι Ρώσοι και εμείς την δημοσιοποιούμε σήμερα, περιλαμβάνει την παραγωγή ενός προπαγανδιστικού βίντεο. Ενός βίντεο με ψεύτικες εκρήξεις, υποτιθέμενα πτώματα και ηθοποιούς με εικόνες από μία αγορά που δέχεται επίθεση εντελώς κατασκευασμένες από ρωσικές μυστικές υπηρεσίες. Για να ξεκαθαρίσουμε, η παραγωγή αυτού του προπαγανδιστικού βίντεο είναι μία από τις πιθανές επιλογές που έχει στα σκαριά η ρωσική κυβέρνηση ως ένα ψεύτικο πρόσχημα για να προκαλέσει και εν δυνάμει να δικαιολογήσει στρατιωτική δράση εναντίον της Ουκρανίας.

Ο ιμπεριαλισμός ενάντια στις φυλετικές διακρίσεις

 

Πηγή : δρόμος της αριστεράς

του Μανώλη Μούστου 

Ένας χρόνος έκλεισε από τη δολοφονία του Τζορτζ Φλόιντ και η αμερικάνικη πρεσβεία βρήκε έναν πολύ ιδιαίτερο τρόπο να «τιμήσει» τη μνήμη του. Ένα τεράστιο μπάνερ με το σύνθημα «Black Lives Matter» αναρτήθηκε στην πρόσοψη της πρεσβείας την περασμένη Τετάρτη ενώ στο tweeter η αμερικάνικη διπλωματική αποστολή στην Ελλάδα σημείωσε τα εξής: «Αναρτούμε αυτό το μπάνερ προς τιμήν του Τζορτζ Φλόιντ, που δολοφονήθηκε πριν από έναν χρόνο, σε ένδειξη αλληλεγγύης με ανθρώπους σε όλο τον πλανήτη που ζητούν έναν κόσμο χωρίς φυλετικές διακρίσεις κι ένα μέλλον με ίσες ευκαιρίες για όλους. […] Τιμούμε τον Φλόιντ και στεκόμαστε με αλληλεγγύη μαζί με άλλα έθνη για την προώθηση της φυλετικής δικαιοσύνης, που αποτελεί προτεραιότητα της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής.»

Ο πόλεμος στην Συρία και η στάση των αριστερών οργανώσεων

Επανάσταση στη Συρία με τις ευλογίες των ΗΠΑ

Ο Κλαούζεβιτς έλεγε ''ότι ο πόλεμος είναι η συνέχιση της πολιτικής με άλλα μέσα'' και ο Λένιν συμφωνούσε και ασπαζόταν πλήρως αυτή τη ρήση. Για αυτό θεωρούσε καθοριστικής σημασίας τη στάση πάνω στον πόλεμο. Η στάση απέναντι στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο ήταν το βασικό κριτήριο για τον Λένιν ώστε να ξεχωρίσουν οι πραγματικοί επαναστάτες από τους οπορτουνιστές και τους σοσιαλοσοβινιστές. Φυσικά δεν είναι όλοι οι πόλεμοι ίδιοι για αυτό υπάρχει η ανάγκη να αναλύουμε κάθε πόλεμο ξεχωριστά.

Ο πόλεμος στην Συρία αποτελεί τον τελευταίο κρίκο στην αλυσίδα των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων ΝΑΤΟ-ΗΠΑ. Έχει πολλές ομοιότητες με τις προηγούμενες επεμβάσεις (Ιράκ, Γιουγκοσλαβία, Αφγανιστάν) αλλά και διαφορές.

Όπως και στις προηγούμενες τον χορό ξεκίνησαν τα ΜΜΕ με μια εκστρατείας λάσπης, κατασυκοφάντησης και δαιμονοποίησης της κυβέρνησης που είχε μπει στο στόχαστρο. Δεν πρόκειται να χρησιμοποιήσουμε τον όρο καθεστώς γιατί μόλις μία κυβέρνηση μπει στο στόχαστρο αμέσως βαπτίζεται καθεστώς από τους καλοθελητές.


Το κατηγορητήριο των ΜΜΕ μπορεί να έχει μία μικρή δόση αλήθειας ή ακόμα και να είναι εντελώς φανταστικό. Μπορούμε να θυμηθούμε ως το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα συκοφάντησης και αβάσιμων κατηγοριών την περίφημη παρουσίαση στο συμβούλιο ασφαλείας του ΟΗΕ των χημικών και βιολογικών όπλων που υποτίθεται διέθετε ο Σαντάμ από τον Κόλιν Πάουελ.

Ακόμα και ο ίδιος ο Πάουελ αργότερα παραδέχθηκε ότι ''παραπλανήθηκε'' από τις ψευδείς πληροφορίες που του έδωσαν οι μυστικές υπηρεσίες. Στην ίδια λογική και με ανάλογους τρόπους και μέσα ο Μιλόσεβιτς παραβίαζε τα ανθρώπινα δικαιώματα, το Αφγανιστάν ευθυνόταν για την 11 Σεπτεμβρίου, ο Καντάφι και ο Άσαντ αιμοσταγείς δικτάτορες.

Συνήθως το μελύτερο μέρος του κατηγορητήριου των ηθικολόγων φαρισαίων της Δύσης δεν έχει καμιά σχέση με την πραγματικότητα και αν οι κυβερνήσεις που βάζουν στο στόχαστρο είναι μία φορά αντιδραστικές τα ανδρείκελα με τα οποία θα τις αντικαταστήσουν θα είναι τρεις φορές πιό αντιδραστικά.