Ο ιμπεριαλισμός ενάντια στις φυλετικές διακρίσεις

 

Πηγή : δρόμος της αριστεράς

του Μανώλη Μούστου 

Ένας χρόνος έκλεισε από τη δολοφονία του Τζορτζ Φλόιντ και η αμερικάνικη πρεσβεία βρήκε έναν πολύ ιδιαίτερο τρόπο να «τιμήσει» τη μνήμη του. Ένα τεράστιο μπάνερ με το σύνθημα «Black Lives Matter» αναρτήθηκε στην πρόσοψη της πρεσβείας την περασμένη Τετάρτη ενώ στο tweeter η αμερικάνικη διπλωματική αποστολή στην Ελλάδα σημείωσε τα εξής: «Αναρτούμε αυτό το μπάνερ προς τιμήν του Τζορτζ Φλόιντ, που δολοφονήθηκε πριν από έναν χρόνο, σε ένδειξη αλληλεγγύης με ανθρώπους σε όλο τον πλανήτη που ζητούν έναν κόσμο χωρίς φυλετικές διακρίσεις κι ένα μέλλον με ίσες ευκαιρίες για όλους. […] Τιμούμε τον Φλόιντ και στεκόμαστε με αλληλεγγύη μαζί με άλλα έθνη για την προώθηση της φυλετικής δικαιοσύνης, που αποτελεί προτεραιότητα της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής.»

Πανδημία COVID-19 και Ιδιοκτησιακά Πνευματικά Δικαιώματα (πατέντες) φαρμάκων, εμβολίων και διαγνωστικών τεστ για την αντιμετώπισή της

Σημείωση δική μας: Επιμένουμε στο ζήτημα της άρσης των πνευματικών δικαιωμάτων για τα εμβόλια του κορονοϊού γιατί είναι ένα ζήτημα κυριολεκτικά ζωής ή θανάτου. Αναδημοσιεύουμε μία μελέτη από εξειδικευμένους επιστήμονες που γνωρίζουν πολύ καλύτερα το θέμα και το αναλύουν πολύ πιο διεξοδικά. Καταλήγουν και αυτοί στα ίδια ακριβώς συμπεράσματα με μάς. Δηλαδή στην απόλυτα επιτακτική ανάγκη όχι μόνο της κατάργησης της πατέντας στα εμβόλια αλλά σε πολύ συνολικότερες αναθεωρήσεις της συνολικής πολιτικής στον χώρο της υγείας και όσον αφορά τα πνευματικά δικαιώματα αλλά και όσον αφορά την εμπορευματοποίηση της υγείας. Δείχνουν επίσης ότι υπάρχει ήδη το νομικό καθεστώς κατάργησης των πνευματικών δικαιωμάτων σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης απειλής της δημόσιας υγείας. Η πανδημία αποτελεί τον ορισμό της έκτακτης ανάγκης. Οι νεοφιλελεύθερες επιλογές και εμμονές ήδη έχουν κοστίσει χιλιάδες ανθρώπινες ζωές και κάθε μέρα που περνάει ο τραγικός απολογισμός αυξάνεται. Εδώ και τώρα άρση των πνευματικών δικαιωμάτων για να αυξηθεί στο μέγιστο δυνατό η παραγωγή εμβολίων για να σωθούν ανθρώπινες ζωές και για να μην έχουμε απρόβλεπτες καταστάσεις με τις μεταλλάξεις. 

ΠΗΓΗ: ΚΕΠΥ
 

© ΚΕΠΥ | Κέντρο Έρευνας και Εκπαίδευσης στη Δημόσια Υγεία, την Πολιτικής Υγείας και την Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας Θεσσαλονίκη, Φεβρουάριος 2021

Μέχρι πότε;

 

ΠΗΓΗ : Δρόμος ανοιχτός

Του Γιάννη Αθανασιάδη

Όταν αναφερόμαστε στις σχέσεις της ΕΕ με την Ελλάδα και λέμε "είμαστε μόνοι μας", πρέπει να διευκρινίζουμε ότι εννοούμε τον ελληνικό λαό και όχι τις κυβερνήσεις.

Οι κυβερνήσεις τουλάχιστον από το 2009 και μετά οδηγούν συνειδητά την χώρα και τον λαό από την μια ήττα στην άλλη.

Δηλαδή διαπράττουν την μια εθνική προδοσία μετά την άλλη.

Κύριο χαρακτηριστικό όλων αυτών είναι ο διαρκής εξευτελισμός της Ελλάδας διεθνώς και η συνεπακόλουθη καταπάτηση της αξιοπρέπειας του λαού.

Προσωπικά θεωρώ ότι αυτό γίνεται σκόπιμα ώστε να αδυνατεί ο λαός να αντιδράσει διακατεχόμενος από ένα βαθύ συναίσθημα απογοήτευσης και ηττοπάθειας.

Τι να πρωτοθυμηθούμε;

Καταρρέουν οι κατηγορίες για χρήση χημικών από τον Άσαντ στην Ντούμα

 

Σημείωση δική μας: Οι εξελίξεις για άλλα μία φορά  δικαιώνουν τη στάση μας πάνω στο ζήτημα. Άλλους δεν δικαιώνουν οι οποίοι μιλούσαν για επαναστάσεις και ζητούσαν να διωχθεί η πρέσβης της Συρίας από την Ελλάδα ευθυγραμμιζόμενοι πλήρως με την κυβέρνηση των μνημονίων και τον Αβραμόπουλο που την απέλασαν. 

ΠΗΓΗ : THEGRAYZONE

5 πρώην αξιωματούχοι του OPCW ενώνουν τις φωνές τους με άλλες γνωστές φωνές για να αποκαλύψουν την συγκάλυψη για την Συρία

AARON MATE

Πασίγνωστες προσωπικότητες και πέντε πρώην αξιωματούχοι του OPCW καλώντας το χημικό παρατηρητήριο να φέρουν στο φως την συγκάλυψη της δικής του έρευνας για χημικά όπλα στην Ντούμα και να ακουστούν οι φωνές των επιστημόνων που διαφώνησαν και που τα ευρήματά τους λογοκρίθηκαν.

“Ληστεία του αιώνα” σε βάρος μετόχων-Δημοσίου η ΑΜΚ της Τρ. Πειραιώς -Καταποντίζεται η μετοχή

 

Πηγή: ΣοφοκλέουςIn

Σημείωση δική μας: Άλλη μία χαρακτηριστική περίπτωση κοινωνικοποίησης των ζημιών και ιδιωτικοποίησης των κερδών.

Ενα ακόμη καταστροφικό dilution – το τρίτο μέσα σε λίγα χρόνια – θα υποστούν το Δημόσιο και οι μικρομέτοχοι της Τρ. Πειραιώς, που θα δουν να εκμηδενίζεται η αξία των τοποθετήσεων τους σε μετοχές της τράπεζας, προκειμένου να διευκολυνθεί η επανιδιωτικοποίηση της μέσω ΑΜΚ και να ενισχυθεί κεφαλαιακά.

Οι όροι της αύξησης μετοχικού κεφαλαίου που θα πραγματοποιηθεί τον επόμενο μήνα, συνιστούν ένα πραγματικό “πλιάτσικο” σε βάρος των (μικρο)μετόχων και του Δημοσίου, καθώς οδηγούν σε πλήρη απαξίωση των μετοχών τους, ενώ δίνουν τη δυνατότητα σε μεγαλοεπενδυτές και funds να αποκτήσουν μεγάλα ποσοστά συμμετοχής – και τελικά τον έλεγχο της τράπεζας, καταβάλλοντας συγκριτικά πολύ χαμηλό τίμημα.

Είναι επιθυμητή η «απλοποίηση» της γραφής;

του Δημήτρη Μπελαντή

Πηγή:δρόμος της αριστεράς

Μια ισχυρή τάση στην γραπτή γλώσσα κατά τα τελευταία χρόνια είναι η διαδικασία «απλοποίησης» της ορθογραφίας. Δεν αφορά μόνο την ελληνική γλώσσα ,αλλά είναι παγκόσμιο φαινόμενο. Βασική της τάση είναι ο περιορισμός της πολυμορφίας στην απόδοση ορισμένων φθόγγων. Φθόγγοι, δηλαδή, που ως τώρα αποδίδονταν για λόγους ιστορικής διαμόρφωσης και εξέλιξης της γλώσσας με διαφορετική ή πιο πολύμορφη ορθογραφική απόδοση τώρα τείνουν να αποδίδονται με έναν ενιαίο και πιο «απλό» τρόπο. Έτσι, για παράδειγμα στην γερμανική γλώσσα υπήρχε το «αρχαιοπρεπές» γράμμα «ß» (szet) που σε αρκετές περιπτώσεις απέδιδε το διπλό «ss». Εδώ και δύο δεκαετίες περίπου, η χρήση του «ß» έχει περιοριστεί σε μεγάλο βαθμό και σε πολλές περιπτώσεις έχει αντικατασταθεί από το διπλό «ss». Κάποιαν στιγμή, θα καταργηθεί τελείως.

ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ, το φαινόμενο αυτό δεν έχει ακόμη υπερεπεκταθεί. Διατηρούνται ακόμη οι δίφθογγοι, και οι διαφορετικές γραμματικές αποδόσεις φθόγγων όπως το «ο», το «ι» ή το «ε». Υπάρχει, όμως, και εδώ ένα πεδίο όπου η «απλοποίηση» της ορθογραφίας προχωρά πολύ γρήγορα. Είναι το πεδίο απόδοσης στα ελληνικά των ξένων ονομάτων, κυρίων και επιθέτων. Μπορούν να προταθούν πολλά παραδείγματα:

Από το #Έρχεται_πoύτσα στο #ΝΔ_παιδεραστές: Μιλήστε μας λίγο εκεί στη Βουλή για την ποιότητα του πολιτικού διαλόγου

Πηγή: antapocrisis

Πάσχος Λαζαρίδης

Ο νυν πρωθυπουργός και αρχηγός του κόμματος που ήρθε στην εξουσία έχοντας ως ένα από τα βασικά hashtags των εκλογών του 2019 το #Έρχεται_πoύτσα (απευθυνόμενο προς τον απερχόμενο ΣΥΡΙΖΑ), διαμαρτύρεται σήμερα για την ποιότητα του διαλόγου στα Κοινωνικά Δίκτυα.

Τον έπιασε ο πόνος τον Κ. Μητσοτάκη για τη χαμηλή ποιότητα που ξάφνου χαρακτηρίζει τα ελληνικά social media και κυρίως το Twitter που εδώ και χρόνια είναι ο απόπατος της πολιτικής διαπάλης του ελληνικού κοινοβουλευτισμού. Εκατοντάδες μισθωμένοι (κυρίως), αλλά και άμισθοι χουλιγκάνοι τουιτάρουν με τη μεγαλύτερη ευκολία τις μεγαλύτερες χυδαιότητες και νομίζουν ότι αυτό είναι πολιτική.

Λιμπεραλκούλτ: Η δυτική «Πολιτική Ορθότητα» κατά της Δύσης

 

του Δημήτρη Μπελαντή

ΠΗΓΗ : δρόμος της αριστεράς

Η εποχή μας, εδώ και τρεις δεκαετίες περίπου, είναι η εποχή των πολιτιστικών πολέμων («cultural wars»). H διεθνοποίηση ή παγκοσμιοποίηση της κουλτούρας, η άνοδος των ταυτοτικών κινημάτων ή κινημάτων ταυτοτικής πολιτικής («identity politics») και του μετα-φιλελεύθερου δικαιωματισμού, η ομογενοποίηση της πλανητικής διανόησης και η ριζική αμφισβήτηση των ως τώρα κοινωνικών προτύπων συμπεριφοράς, έχουν θέσει εκ των πραγμάτων το ζήτημα μιας πολύ έντονης και σοβαρής σύγκρουσης για το περιεχόμενο της εκπαίδευσης, των ανθρώπινων σχέσεων και του πολιτισμού στις δυτικές κοινωνίες. Ένα σημαντικό τμήμα της μορφωμένης και της εκπαιδευτικής κοινής γνώμης και διανόησης στη Δύση αμφισβητεί ριζικά τη Δύση. Όχι κυρίως από τη σκοπιά του καπιταλιστικού τρόπου οργάνωσης αλλά από τη σκοπιά της καταπολέμησης του «ένοχου και ρατσιστικού παρελθόντος» του δυτικού πολιτισμού. Ο δυτικός πολιτισμός οφείλει να αποχωρήσει από το προσκήνιο της Ιστορίας και να προσχωρήσει στην αποδόμησή του («deconstruction»). Ιδίως θεωρητικά ρεύματα όπως ο γαλλικός μεταδομισμός, τα ακαδημαϊκά αγγλοσαξωνικά critical studies ή τα postcolonial studies ή τα gender studies βρίσκονται στην πρωτοπορία αυτής της κριτικής.

12 Φεβρουαρίου Αποφράδα ημέρα

 

Γιάννης Αθανασιάδης ανάρτηση στο Facebook

12 Φεβρουαρίου 2012

Μια επέτειος που σηματοδοτεί την κορύφωση του λαϊκού αγώνα κατά των μνημονίων, αλλά και την απαρχή της αποσύνθεσης της ενότητας και της παλλαϊκής διεκδίκησης της εθνικής ανεξαρτησίας.

Κοντά στο ένα εκατομμύριο λαού.

Άνδρες, γυναίκες, νεολαίοι και παιδιά!

Όλοι μαζί απέναντι σε μία βουλή που θα ψήφιζε το 2ο και καθοριστικό μνημόνιο της υποδούλωσης της Ελλάδας στη συμμορία των τοκογλύφων της ΕΕ.

Με ένα τραπεζίτη αντιδημοκρατικά διορισμένο ως πρωθυπουργό!

Ποιον ωφελούν τα «ανοιχτά σύνορα»;

Μια αναλογία από το Μεσοπόλεμο 

του Δημήτρη Μπελαντή

Στη δημόσια συζήτηση των τελευταίων δεκαετιών, έχει εμφιλοχωρήσει ως κάτι το πολύ ριζοσπαστικό η ιδέα της παράκαμψης ή της πλήρους άρσης και κατάργησης των κρατικών συνόρων – τα ανοιχτά σύνορα. Ιδίως, η θεματική της ελεύθερης μετανάστευσης ή το προσφυγικό ζήτημα αποτελούν βασική αφορμή και βασικό πεδίο για την ανάπτυξη αυτής της «κοσμοπολίτικης» προβληματικής κατά των συνόρων. 

Συχνά μάλιστα, αυτή η ρητορική προσλαμβάνει και ένα έντονα συγκινησιακό και αξιακό φορτίο, αυθόρμητο κάποιες φορές αλλά, συχνά, και κατασκευασμένο: Ποιος είναι τόσο ανάλγητος απέναντι στους φτωχούς και δυστυχισμένους συνανθρώπους μας που αναζητούν την επιβίωση για λόγους πολιτικών διώξεων, πολέμων ή απλά της οικονομικής δυστυχίας, της πείνας και του λιμού, ώστε να ζητά συνοριακούς ελέγχους, διοικητικά και νομιμοποιητικά έγγραφα και μηχανισμούς αποκλεισμού πρόσβασης στη χώρα όπου οι μετακινούμενοι επιθυμούν να πάνε; Ποιος είναι τόσο ανάλγητος και απάνθρωπος ώστε να ζητά συνοριοφύλακες, μπάτσους, τείχη, ηλεκτροφόρα σύρματα, νάρκες ή πολυβολεία σε βάρος των δυστυχισμένων ανθρώπων; 

Εταιρείες ως κυρίαρχα ιδιωτικά κράτη: η περίπτωση της Total

ΠΗΓΗ ROAR

Μετάφραση: antapocrisis όπου και το είδαμε.

Του Alain Deneault

H Total θεωρείται μια «γαλλική εταιρεία πετρελαίου» αλλά στην πραγματικότητα – όπως πολλές άλλες πολυεθνικές εταιρείες – πρόκειται για μια κυρίαρχη δύναμη ιδιωτικών συμφερόντων.

Έχοντας μελετήσει, γράψει (γι’ αυτές) και συμμετάσχει στο δημόσιο διάλογο για τις πολυεθνικές εταιρείες, έχω φτάσει στο συμπέρασμα ότι δεν είμαστε συλλογικά καταρτισμένοι να σκεφτούμε τη δύναμη που αντιπροσωπεύουν, τις σιωπηρές μεθόδους με τις οποίες ασκούν την ιδιαίτερη μορφή κυριαρχίας τους καθώς και τους πολυάριθμους μηχανισμούς που τους επιτρέπουν να παρακάμπτουν το νόμο οπουδήποτε έχουν συμφέροντα.

Για να μορφοποιήσω το συμπέρασμα αυτό, θα εστιάσω σε μια μόνο εταιρεία – την Total – σαν τυπική περίπτωση και θα δείξω για τι είναι πράγματι ικανή σε διεθνές επίπεδο και δε θα συνθέσω μεμονωμένα παραδείγματα που θα μπορούσαν να κατηγορηθούν για σκοπιμότητες προκειμένου να ικανοποιηθούν οι ερευνητικές μας ανάγκες.

Contre-Temps no 1: Περί ιών και άλλων δαιμον-ίων ή γιατί η επιδημία από Covid-19 δεν είναι γρίπη

Το είδαμε : Eδώ

A. Μερικές βασικές γνώσεις για να μπορεί να γίνει συζήτηση

1. Γενικά για τους ιούς. Οι ιοί είναι οργανισμοί εξαιρετικά μικροί, με συγκεκριμένη δομή: στο κέντρο τους έχουν το γενετικό τους υλικό και περιβάλλονται από ένα περίβλημα πρωτεϊνών.

Οι ιοί δεν είναι κύτταρα! Τα κύτταρα έχουν συγκεκριμένη δομή και λειτουργία και κυρίως μπορούν να επιβιώσουν μόνα τους στο περιβάλλον, υπό τις κατάλληλες συνθήκες. Το γεγονός ότι οι ιοί δεν διαθέτουν δομή και λειτουργία κυττάρου, τη στοιχειώδη δηλαδή δομή ζωής, προκαλούσε αντιπαραθέσεις μέσα στην επιστημονική κοινότητα, αν είναι ή όχι μορφές ζωής. Η διαφορά ωστόσο μεταξύ μικροβίων (οργανισμοί που διαθέτουν κυτταρική δομή και πολλά από αυτούς προκαλούν ασθένειες) και ιών είναι -ανάμεσα στα άλλα-ότι οι ιοί δεν σκοτώνονται από τα αντιβιοτικά, επειδή τα αντιβιοτικά επιτίθενται σε συγκεκριμένα τμήματα της κυτταρικής δομής των μικροβίων.

Αλήθειες που έρχονται στην επιφάνεια

Τελικά όσοι δουλεύουν στα μανάβικα και τα σουπερμάρκετ, όσοι οδηγούν φορτηγά, όσοι καλλιεργούν φρούτα και λαχανικά, όσοι συλλέγουν απορρίμματα, όσοι δουλεύουν στα νοσοκομεία, όλοι αυτοί, συγκρατούν με νύχια και με δόντια το σύστημα και όλους εμάς από την κατάρρευση.

Την ίδια στιγμή που οι μεγαλοτραπεζίτες, οι CEO, οι ΕΣΠΑτζήδες,οι ''co-founders'', οι μαρκετίστες, όλοι αυτοί, μπορούν απλά να κάτσουν σπίτια τους και να αναρωτιούνται αν το σύστημα που χτίστηκε από αυτούς, για αυτούς, τελικά θα καταρρεύσει. Κανείς δεν θα ψάξει να τους βρει, απ' ότι φαίνεται δεν τους χρειαζόμαστε.
Αλήθειες καπιταλισμού.

Το είδαμε στο Facebook στην σελίδα Πολυεθνικάριος.

Angela Nagle Η Αριστερά ενάντια στα ανοιχτά σύνορα B' μέρος

Πηγή: ResPublica.gr

Μετάφραση: Γιώργος Κουτσαντώνης και Μιχάλης Θεοδοσιάδης

Το άρθρο αρχικά δημοσιεύτηκε στο American Affairs Volume, Τόμος 2, Αριθμός 4 (2018): 17-30. (Βλ.The Left Case against Open Borders).

Το ανθρώπινο κόστος της παγκοσμιοποίησης 

Οι υποστηρικτές των ανοιχτών συνόρων συχνά παραβλέπουν το κόστος της μαζικής μετανάστευσης για τις αναπτυσσόμενες χώρες. Πράγματι, η παγκοσμιοποίηση συχνά δημιουργεί ένα φαύλο κύκλο: οι απελευθερωμένες πολιτικές στο εμπόριο καταστρέφουν την οικονομία μιας περιφέρειας, η οποία με την σειρά της οδηγεί σε μαζική μετανάστευση από αυτήν την περιοχή, εξαλείφοντας περαιτέρω τις δυνατότητες της χώρας προέλευσης, συμπιέζοντας προς τα κάτω τους μισθούς των πιο αδύνατων μισθωτών στην χώρα προορισμού. Μία από τις κυριότερες αιτίες της μετανάστευσης εργατικού δυναμικού από το Μεξικό προς τις ΗΠΑ ήταν η οικονομική και κοινωνική καταστροφή που προκλήθηκε από την Συμφωνία Ελεύθερου Εμπορίου Βόρειας Αμερικής(NAFTA). Η NAFTA ανάγκασε τους μεξικανούς αγρότες να ανταγωνιστούν την γεωργία των ΗΠΑ, με καταστροφικές συνέπειες για το Μεξικό. Οι εισαγωγές από το Μεξικό διπλασιάστηκαν και το Μεξικό έχασε χιλιάδες χοιροτροφικές μονάδες και καλλιεργητές καλαμποκιού στον ανταγωνισμό με τις ΗΠΑ.

Angela Nagle Η αριστερά ενάντια στα ανοικτά σύνορα Α' μέρος

Πηγή: ResPublica.gr

Μετάφραση :Γιώργος Κουτσαντώνης και Μιχάλης Θεοδοσιάδης

Το άρθρο αρχικά δημοσιεύθηκε στο American Affairs Volume, Τόμος 2, Αριθμός 4 (2018): 17-30.(Βλ.The Left Case against Open Borders).

Πριν το ''Να χτιστεί τείχος!'' υπήρχε το ''Να γκρεμιστεί το τείχος!'', ο Ρόναλντ Ρήγκαν στην περίφημη ομιλία του το 1987, ζήτησε να αφαιρεθεί η ''πληγή'' του Τείχους του Βερολίνου, επιμένοντας ότι ο προσβλητικός αυτός περιορισμός της μετακίνησης ήταν, στην πραγματικότητα, μία ''πληγή στην ελευθερία όλων των ανθρώπων του πλανήτη''. Σε κάποια φάση μάλιστα δήλωσε τα εξής: όσοι ''αρνούνται να ενταχθούν στην κοινότητα της ελευθερίας'' θα ''καταστούν παρωχημένοι'' εξαιτίας της ακαταμάχητης ισχύος της παγκόσμιας αγοράς. Και όντως έτσι έγινε! Για τον εορτασμό, ο Leonard Bernstein σκηνοθέτησε το ''Ωδή στη χαρά'' και ο Roger Waters έπαιξε το ''The Wall''. Τα σύνορα στην εργασία και στο κεφάλαιο έπεσαν, σε όλο τον κόσμο ανακηρύχθηκε το τέλος της ιστορίας. Ακολούθησαν οι δεκαετίες της παγκοσμιοποίησης υπό την ηγεμονία των ΗΠΑ.

Στα 29 χρόνια της ύπαρξης του Τείχους του Βερολίνου περίπου 140 άνθρωποι έχασαν την ζωή τους προσπαθώντας να το διασχίσουν. Στον πολλά υποσχόμενο κόσμο της παγκόσμιας οικονομικής ελευθερίας και ευημερίας, 412 άτομα έχασαν την ζωή τους στα σύνορα μεταξύ ΗΠΑ και Μεξικού, μόνο πέρσι, και περισσότεροι από 3000 άνθρωποι έχασαν την ζωή τους τον προηγούμενο χρόνο στην Μεσόγειο. Βέβαια, εδώ δεν θα ακούσουμε πουθενά ποπ τραγούδια για την ελευθερία, μήτε ταινίες του Χόλυγουντ. Τι πραγματικά πήγε στραβά;

Δεν υπάρχει πάτος για την οικόσιτη αριστερά της αυτοκρατορίας

Η ''Ρώσικη πορεία'' στην οποία συμμετείχε ο Ναβάλνι

Πηγή: Avant garde

Αυτό είναι το μοναδικό συμπέρασμα που μπορεί να βγάλει κανείς εάν κατορθώσει να διαβάσει ένα πρόσφατο άρθρο που δημοσίευσε (και το ευχαριστούμε για το διαφωτιστικό ρόλο που έχει αναλάβει) το elaliberta για τις περιβόητες διαδηλώσεις "ενάντια στην διαφθορά'' που έλαβαν χώρα στην Ρωσία στις 12 Ιούνη με ηγέτη κάποιον Αλαξέι Ναβάλνι. Κατά την γνωστή ακολουθία, το άρθρο πρωτοδημοσιεύτηκε στα αγγλικά στο lefteast/criticatac (θα αναφερθούμε παρακάτω στο ποιόν του ιστότοπου αυτού), από εκεί το πήρε και το δημοσίευσε το internationalviewpoint, σάιτ της Ενιαίας Γραμματείας της Τετάρτης Διεθνούς, ενώ τη μετάφραση του πονήματος στα ελληνικά ανέλαβε το elaliberta.

Πλήρης αποθράσυνση εργοδοτών-δικαστηρίων

Αντιμέτωποι με κατάσχεση εργαζόμενοι επειδή διεκδίκησαν δεδουλευμένα. 

Μεγάλο κύμα αγανάκτησης και αποστροφής έχει προκαλέσει η απόφαση του τριμελούς εφετείου Θεσ/νίκης, που αναγνωρίζει ότι ο εργοδότης των φροντιστηρίων «Μπαχαράκη» έχει υποστεί ηθική βλάβη από τις διαμαρτυρίες συμπαράστασης του Σωματείου Μισθωτών Εκπαιδευτικών Θεσσαλονίκης (ΣΜΕΘ) μετά την παράνομη απόλυση του καθηγητή Γ. Παπαγιάννη από τα φροντιστήρια του ομίλου και επιβάλλει στον απολυμένο εργαζόμενο και δυο μέλη της διοίκησης του Σωματείου να καταβάλουν στον εργοδότη αποζημίωση ύψους 12.000 ευρώ (αναλυτικότερα εδώ).

Το δικαστήριο κατέληξε στην απόφαση αυτή παραβλέποντας ότι ο εργοδότης των φροντιστηρίων:

α) διώκεται ποινικά από την Εισαγγελία πρωτοδικών για παράνομη απόλυση,

β) ότι διώκεται από το ΙΚΑ για ανασφάλιστη εργασία και εισφοροδιαφυγή,

Το ελληνικό μοντέλο για τους πρόσφυγες

Σημείωση δική μας : Το παρακάτω κείμενο παρότι δεν συμφωνούμε σε όλα περιέχει ιδιαίτερα γόνιμους προβληματισμούς πάνω στο μεταναστευτικό. Αποδομεί το ιδεολόγημα του ανθρωπισμού δείχνοντας ότι πίσω από αυτό κρύβεται η στρατηγική προσέλκυσης φθηνού εργατικού δυναμικού του μεγάλου κεφαλαίου. Αντιλαμβάνεται ότι η μετανάστευση δεν έχει διόλου τις θετικές συνέπειες που τις αποδίδουν οι ''αριστεροί'' οπαδοί των ανοικτών συνόρων ενώ έχει τις ευλογίες όλων των κορυφαίων εκπρόσωπων του γερμανικού κεφαλαίου. Ο συγγραφέας έχει σπάσει πολλά στεγανά της κατεστημένης σκέψης και έχει διανύσει σημαντική απόσταση, εκεί που ακόμα υπολείπεται είναι στο ποιά θέση πρέπει να πάρει το εργατικό κίνημα απέναντι στο ζήτημα. Οι υπογραμμίσεις στο κείμενο δικές μας.

Η φυγή μεταναστών από την Ανατολή προς τη Δύση ,και συγκεκριμένα προς τη δυτική Ευρώπη, προκάλεσε την έναυση ενός κύκλου συζητήσεων σχετικά με το ρόλο που καλούνται να παίξουν τα έθνη/ κράτη της Ευρώπης μπροστά σε ένα τέτοιο πρόβλημα.

ΝΑ ΑΠΟΜΟΝΩΣΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΑΘΛΙΟΥΣ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΤΙΚΗΣ «ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ» ΠΟΥ ΥΠΟΣΚΑΠΤΟΥΝ ΕΜΦΥΛΙΟ ΣΤΑ ΛΑΪΚΑ ΣΤΡΩΜΑΤΑ

Όσοι πίστεψαν ότι ο Ελληνικός Λαός θα παραμείνει αμέτοχος θεατής της σφαγής του από το ντόπιο κατεστημένο και τους υπερεθνικούς εντολείς του, σήμερα μένουν μάλλον αμήχανοι μπροστά στην κοινωνική δυναμική που αναπτύσσεται απ’ άκρη σ’ άκρη σε όλη την επικράτεια της χώρας.

Με πρωτοπόρους τους αγρότες, που είναι και τα κυριότερα θύματα της ένταξης μας στην ΕΕ, αποτελώντας την αιχμή του δόρατος του λαϊκού κινήματος, τα λαϊκά στρώματα και η νεολαία της Πατρίδας μας, με κρατημένη την ανάσα παρακολουθούν τις εξελίξεις, δίνοντας παράλληλα και όπου είναι δυνατόν την μάχη σε κάθε μικρή και μεγάλη πόλη της Ελλάδας.

Έτσι ένα άτυπο Λαϊκό Μέτωπο δημιουργείται σε κάθε πόλη και χωριό, που τείνει να πάρει χαρακτήρα συνολικής αντιπαράθεσης των φτωχών αλλά και των υπό φτωχοποίηση κοινωνικών και λαϊκών στρωμάτων, προς το παρόν με τη δωσίλογη «αριστερή» Κυβέρνηση, αλλά και στο μέλλον, με οποιονδήποτε άλλον προσπαθήσει να επιβάλλει παρόμοια μέτρα. Έμμεσα το μέτωπο αυτό στρέφεται κατά των ντόπιων ελίτ καθώς και των αφεντικών τους στην Υπερεθνική Ελίτ που διαφεντεύει τη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση, εναντίον της οποίας, γενικά, και της ΕΕ ειδικότερα ξεσηκώνονται σήμερα οι Ευρωπαϊκοί λαοί, από τους Βρετανούς, τους Γάλλους και τους Ιταλούς μέχρι τους Ούγγρους και τους Πολωνούς.

Όταν το δουλεμπόριο ανθεί ως φιλανθρωπική επιχείρηση

Θέλεις να γίνεις δουλέμπορος; Θέλεις να κάνεις καριέρα στο εμπόριο ανθρώπινων ψυχών, αλλά και οργάνων; Ε, δεν έχεις παρά να στήσεις μια Μη Κυβερνητική Οργάνωση και να βγεις στο σαφάρι για πρόσφυγες, ή λαθραίους μετανάστες. Μη φοβάσαι δεν πρόκειται να υπάρξει κανένας έλεγχος. Θυμίσου ότι ο ίδιος ο Καμμένος εκ μέρους της κυβέρνησης ζήτησε τη συνδρομή σου στη διαχείρηση του προβλήματος. Υπάρχει καλύτερη ευκαιρία για έναν δουλέμπορο;

Κι έτσι δεν έχεις παρά να έρθεις ως "εθελοντής" σε ένα από τα ελληνικά νησιά και να στήσεις τη δική οσυ επιχείρηση διάσωσης από την θάλασσα. Με το πρώτο, αρχίζεις τη φασαρία. Βγαίνεις στο διαδίκτιο και καταγγέλεις τις ελληνικές αρχές, το λιμενικό, τις συνθήκες. Έτσι κι αλλιώς το ελληνικό κράτος είναι ανύπαρκτο. Κανένας έλεγχος, κανένας συντονισμός, καμιά λογοδοσία, κανένα σχέδιο. Τα πάντα χύμα στο κύμα. Αληθινό σαφάρι.

Με την φασαρία πετυχαίνεις, πρώτο, να γίνεις υπολογίσιμη ΜΚΟ και υποψήφια χρηματοδότησης. Δεύτερο, να μαζέψεις χρήμα μέσω crowd funding και εισφορών από αφελείς. Τρίτο, να βρεις αρκετούς ανύποπτους εθελοντές για να λειτουργήσουν ως βιτρίνα. Άλλωστε η ανοησία περισσεύει, η ιδεοληψία το ίδιο, όπως και η φιλανθρωπία, που για τους πλείστους είναι ταυτόσιμη με τη ζωοφιλία.