Που είναι το Parking;

Ένα μικρό quiz: Μπορείτε να μου πείτε που είναι το parking ή να το πω αλλιώς πως χωράνε τα αυτοκίνητα στους χώρους που δείχνουν ότι είναι parking. Προσπαθώ να βρω το σκεπτικό της πολεδομίας και έδωσε τις άδειες για parking (αυτό είναι αστείο).






Τα 4 parking βρίσκονται σε μία ακτίνα 100 μέτρων.

- Το πρώτο σπίτι είναι πρακτικά ακατοίκητο.

- Στο δεύτερο το parking χρησιμεύει για να βάζει ο ιδιοκτήτης την μηχανή του στον κήπο.

- Στο τρίτο για να μη χαλάει τη "μούρη" του μαγαζιού. Φυσικά όταν το αφεντικό δε βρίσκει θέση στα 50 μέτρα (στα 50 μέτρα άντε στα 100 έχει πάντα θέση) αφήνει τη κούρσα μπροστά στο "parking".

- Στο τέταρτο νομίζω πως είναι αυτονόητο: μην περπατήσει ο "άρχοντας" 10 μέτρα.

Ίσως η κυβέρνηση να ιδιωτικοποίησε δρόμους και να μην το γνωρίζω. Αν είναι έτσι να αγοράσω τον δρόμο μπροστά από το σπίτι μου και να τον κάνω ένα estate ρεζερβέ για την αφεντιά μου.

Υ.Γ. Τα νέα μέτρα για να πρασινίσουν οι πόλεις μας:

Δεν ξέρω όμως αν η πρωτοβουλία ανήκει στην κυβέρνηση ή στην τοπική αυτοδιοίκηση...

Το κουμπάκι για τους πεζούς

Την Τρίτη βρέθηκα στο κέντρο και θέλησα να διασχίσω τη λεωφόρο Βασ. Σοφίας στο ύψος της Αμερικάνικης πρεσβείας, μην άγχωνεστε δεν πρόκειται να γράψω για πολιτική ξανά... Σαν "πιστός και φιλότιμος πεζός" περίμενα υπομονετικά να γίνει πράσινος ο σηματοδότης για τους πεζούς, άλλωστε ποτέ δεν υπήρξα fan των extreme sports, οπότε δεν μου πέρασε από το μυαλό να διασχίσω με κόκκινο.

Περίμενα μερικά λεπτά, το σημειώνω επειδή η υπομονή είναι μία από τις πολλές αρετές που δεν διαθέτω, μαζί με άλλους πεζούς. Σε κάποια φάση μου ήρθε μία μικρή (παροδική δυστυχώς) κρίση διάνοιας και λέω μήπως υπάρχει το μαγικό κουμπάκι που το πατάς και κοκκινίζει το φανάρι για τα αυτοκίνητα.

Πράγματι το μαγικό κουμπάκι υπάρχει:





Ε τσαντίστικα και το έριξα στα extreme sports.

Η υπόθεση μου θύμησε μία άλλη διάβαση με μαγικό κουμπάκι, στην Κηφισιά. Την συγκεκριμένη διασταύρωση την χρησιμοποιώ σχεδόν καθημερινά.



Τις πρώτες φορές που χρειάστηκε να την διασχίσω πατούσα και εγώ το κουμπί, γεμάτος χαρά και ικανοποίηση που η χώρα μας αποδεικνύει έμπρακτα την πραγματική σύγκληση με τις πιο ανεπτυγμένες χώρες στο θέμα προστασίας των πεζών βάζοντας κουμπάκια στα φανάρια.

Και που το πατούσα τι καταλάβαινα; Το φανάρι συνέχιζε να είναι κόκκινο. Το πατούσα ποιο δυνατά και περισσότερη ώρα αλλά το θαύμα δεν γινόταν. Που και που παρατηρούσα άλλους πεζούς που με κοιτούσαν με ύφος: "καλά τι κάνει αυτός ο εξωγήινος;" ή με ένα χαμόγελο συγκατάβασης. Μου πήρε κάποιο χρόνο να καταλάβω πως και αυτοί κάποτε πατούσαν το κουμπάκι περιμένοντας το θαύμα.

Πλέον έχω "παλιώσει", δεν πατάω το κουμπάκι και όταν βλέπω κάποιον καημένο να το κάνει τον κοιτάω με ύφος "καλά τι κάνει αυτός ο εξωγήινος;" ή με ένα χαμόγελο συγκατάβασης.

Η πλαστική σακούλα, το κιτ βελτίωσης και ο ...

«Ναι και που λες βρήκα ένα κιτ βελτίωσης για το αυτοκίνητο και κοστίζει μόνο 2.5 χιλιάρικα».

Ο πωλητής στο mini-market του σταθμού ΟΣΕ Θεσσαλονίκης είχε μία πολύ σοβαρή συζήτηση με ένα θαμώνα. Δεν ήθελα να τον διακόψω αλλά μιας και διψούσα και είχα ταξίδι μπροστά μου το έκανα έστω και αν είχα τύψεις από τη ντροπή.

«Καλησπέρα, ένα μεγάλο μπουκάλι νερό».

«Και θα βγάζει 217 άλογα;» ρωτάει ο θαμώνας.

«Ναι» απαντάει ο πωλητής καθώς πηγαίνει προς το ψυγείο.

«90 λεπτά», μου λέει, χωρίς να με έχει κοιτάξει ακόμα, καθώς βάζει το μπουκάλι σε μία πλαστική σακούλα.

«Συγνώμη αλλά δεν θέλω πλαστική σακούλα» του λέω.

Μου δίνει το μπουκάλι με την σακούλα και του ξαναλέω «δεν χρειάζομαι πλαστική σακούλα».

Σε αυτό το σημείο με κοιτάει (σαν να είδε εξωγήινο) γυρνάει στον θαμώνα κάνει μία ειρωνική γκριμάτσα και συνεχίζουν την κουβέντα.

«Μα καλά δεν θα είναι μεγάλες οι ζάντες για την κούρσα σου;» ρωτάει ο θαμώνας.

«Όχι όσο είναι η μαλ.. σας» λέω από μέσα μου καθώς φεύγω...

Φτιαγμένες μπέμπες: "γίναμε Ευρώπη".

Λίγα πράγματα απεχθάνομαι όσο τις φτιαγμένες κούρσες και δυστυχώς είναι πολύ διαδεδομένες στην χώρα μας. Δεν καταλαβαίνω τι προσφέρουν στην προσωπικότητα κάποιου τα φιμέ τζάμια, τα λαμπάκια νέον, η χαμηλωμένη ανάρτηση και το μπουρί (που συνήθως το μέγεθος του είναι αντιστρόφως ανάλογο με το IQ του «πιλότου»). Εκτός αν η ρύπανση (αισθητική, ηχητική κλπ) είναι αναπόσπαστο κομμάτι της προσωπικότητας ενός άνδρα και δεν το έχω καταλάβει.

Φτιαγμένες κούρσες υπάρχουν σε όλες τις χώρες του κόσμου. Στην δυτική Ευρώπη (και στην Αμερική) είναι συνηθισμένες στα ghetto και τα αυτοκίνητα προτίμησης είναι μπέμπα σειρά 3 (εφεξής θα την αποκαλώ χασαπερί) και VW Golf. Συνήθως στο αυτοκίνητο είναι 3-4 νεαροί με πολύ «κακία» και από το αυτοκίνητο, εκτός από την εξάτμιση, ακούγεται μουσική τέκνο στη διαπασών. Ανάλογα με την πόλη θα συναντήσεις και την ανάλογη «φυλή», στις Βρυξέλλες στις χασαπερί υπάρχουν Μαροκινοί (ή και Έλληνες) στην Γαλλία Αλγερινοί, στην Μ.Β. Πακιστανοί και λοιπά.

Μέχρι πρόσφατα οι φτιαγμένες κούρσες στην Ελλάδα ήταν είτε 106, είτε Punto, είτε Ibiza. Τον τελευταίο χρόνο συναντάω όλη την ώρα φτιαγμένες χασαπερί δεκαπενταετίας. Πάλι δεν μπορώ να καταλάβω τι μόστρα κάνουν αυτοί που αγοράζουν χασαπερί δεκαπενταετίας και την φτιάχνουν. Πόσο κάνει μία χασαπερί δεκαπενταετίας; 2-3 χιλιάδες ευρώ; Τι μόστρα κάνει κάποιος με ένα τόσο φθηνό αυτοκίνητο ειδικά όταν είναι και τόσο συνηθισμένο;

Μία διαφορά με την δυτική Ευρώπη είναι ότι τις χασαπερί δεν τις οδηγάνε μόνο νεαροί αλλά και άνδρες που έχουν περάσει τα «αντά» εδώ και αρκετά χρονάκια καθώς και ότι τους συναντάς σε όλη την πόλη και όχι μόνο στα ghetto (ευτυχώς στην Ελλάδα δεν έχουμε ghetto). Σήμερα το βράδυ (Παρασκευή) περπατήστε από το εμπορικό κέντρο της Κηφισιάς έως την πλατεία Κεφαλαρίου, θα δείτε 3-4 παρκαρισμένες χασαπερί και άλλες τόσες κολλημένες στην κίνηση, τα χαϊλίκια της Κηφισιας...

Φτιαγμένες χασαπερί, όχι πια ταπεινά 106! Γίναμε Ευρώπη... Επιτέλους ήρθε αυτή η περίφημη σύγκλιση (από την ανάποδη)!

Parking

Τις προάλλες ήμουνα με κάτι φίλους και συζητούσαμε για το παράνομο parking. Καταλήξαμε να ανταλλάσουμε εμπειρίες από αυτά που βλέπουμε στα γραφεία μας. Αυτή είναι η δικιά μου:

Στην εταιρία που δουλεύω απαγορεύεται το κάπνισμα στους κλειστούς χώρους, ευτυχώς, και μπορούμε να καπνίζουμε είτε στο μπαλκόνι είτε στα σκαλιά. Προτιμάω το μπαλκόνι ακόμα και αν χιονίζει, αν εξαιρέσουμε ότι ώρες-ώρες με πιάνει το "κατινίστικο" μου και παρακολουθώ την γειτονιά, έχει και καλή θέα. Φαίνεται αρκετά καλά η Πάρνηθα και βλέπω τον ουρανό κάτι που επιζητώ, ειδικά αυτή την περίοδο που υπάρχει το παιχνίδι των χρωμάτων του ήλιου με τα σύννεφα. Το ωραίο θέαμα είναι αρκετό για να ξεχάσω το κρύο.

Απέναντι ακριβώς υπάρχει μία άλλη εταιρία, σχετικά μεγάλη, και έχουν 2 parking στο κτίριο τους. Ένα υπόγειο, υποθέτω για τα αφεντικά, και ένα υπαίθριο, μάλλον για τους επισκέπτες. Στην γειτονιά δεν υπάρχουν υπηρεσίες αλλά λίγα μαγαζιά και ένα μικρό εμπορικό κέντρο, οπότε η κίνηση δεν είναι σημαντική. Γενικά η περιοχή έχει αρκετές θέσεις για parking, το ποιο μακριά που έχω παρκάρει είναι δεν είναι πέντε λεπτά με τα πόδια.

Κάθε φορά που έβγαινα για τσιγάρο το υπαίθριο parking είχε αποκλειστεί. Πολύ συχνά κάποιος ήθελε να φύγει ή να μπει και δεν μπορούσε. Το αποτέλεσμα είναι το αναμενόμενο, ακολουθούσε το 16η requiem κορναρίσματος από την συμφωνική ορχήστρα των συμπολιτών μας. Πολλές φορές έβγαινε η κοπέλα της reception, και έλεγε στους οδηγούς ότι δεν μπορούν να παρκάρουν εκεί, άλλωστε υπάρχει και το σηματάκι. Μερικές φορές την ακούγανε και φεύγανε άλλες όχι.

Α σημειώνω πως μέχρι πριν από λίγους μήνες στο απέναντι πεζοδρόμιο στεγάζονταν ένα αστυνομικό τμήμα, άλλη ιστορία αυτή.

Πριν από λίγο καιρό η εταιρία αναγκάστηκε και προσέλαβε ένα "μπράβο" με μόνο σκοπό να διώχνει όσους κλείνουν το parking. Ο όρος "μπράβος" είναι υπερβολικός, δεν εμφανίζεται με σιδερολοστούς ή περίστροφα, και από απέναντι φαίνεται συμπαθητικός σαν άνθρωπος, το σημειώνω για να μην υποτιμάω κάποιον που δεν γνωρίζω.

Ε το σενάριο δεν έχει αλλάξει και πολύ.

Κάθε φορά που θα πάω για τσιγάρο κάποιος θα παρκάρει και θα κλείσει το parking. Μόνο που πλέον υπάρχει το ειδικευμένο προσωπικό που βγαίνει και λέει στον οδηγό "ξέρετε εδώ είναι parking". Πολλές φορές αρχίζει συζήτηση, "2 λεπτά θα κάνω, θέλω να πεταχτώ στο κομμωτήριο να κλείσω randez-vous με την Σούλα", "αααχχχ δεν γίνεται να το αφήσω 5 λεπτάκια; Να έχω βάλει και alarm" κλπ. Άλλες ο οδηγός φεύγει αμέσως, υπάρχουν και μερικοί που ζητάνε συγνώμη. Δυο-τρεις φορές ανέβηκαν οι τόνοι αλλά η κατάσταση δεν έχει παρεκτραπεί ποτέ πέρα από μία σύντομη λογομαχία.

Ώρες ώρες απελπίζομαι, ούτε με μπράβους και την αστυνομία απέναντι δεν μπορείς να κάνεις μερικά αυτονόητα πράγματα. Τουλάχιστον περνάει ευχάριστα το διάλλειμα για τσιγάρο.

Καλό Πάσχα!

Ο δήμος Νέου Ψυχικού μας εύχεται καλό Πάσχα από τον Σεπτέμβριο.


Είμαι περίεργος: τα χριστούγεννα θα ανάψουν τα γιορταστικά λαμπιόνια;

Ο Sakis δήμαρχος.

Το ποιο πρόσφατο κουσούρι που απέκτησα τον τελευταίο χρόνο που πηγαίνω με την κούρσα στην δουλειά είναι να χαζεύω τις (παράνομες, ρυπαρές και αντιαισθητικές) αφίσες που είναι κρεμασμένες στις κολόνες κατά μήκος της Κηφισίας.

Από τα μέσα του καλοκαιριού η τελευταία μόδα στις αφίσες είναι αυτές των υποψηφίων δημάρχων Αμαρουσίου. Σε κάθε (ε μα σε κάθε!) κολόνα από τα Ανάβρυτα μέχρι τα σίδερα Χαλανδρίου, υπάρχουν οι φάτσες των μελλοντικών σωτήρων του Ολυμπιακού δήμου της χώρας μας. Τις περισσότερες φορές μία κολόνα έχει την τιμή και την τύχη να φιλοξενεί 2 και 3 και 4 δημαρχο-φατσό-αφίσες!. Εδώ κάνω μία παρένθεση για να στιγματίσω τους ξεδιάντροπους που κατηγορούν τους πολιτικούς μας ότι δεν δουλεύουν οργανωμένα και ότι δεν διαθέτουν μακροχρόνια σχέδια. Ανεβάζουν αφίσες κάθε μέρα από τον Ιούλιο!


Τις προάλλες μετά από μία (μικρή) κραιπάλη και με το κεφάλι που φαντάζεστε ότι είχα, κατέβαινα την Κηφισίας. Περνάω δίπλα από μία κολόνα και διακρίνω φευγαλέα μία νέα δημαρχο-φατσό-αφίσα. "Οπς αυτός άργησε να μπει στο κόλπο, για να δω ποιος είναι" λέω στον εαυτό μου (το κουσούρι της συζήτησης με τον εαυτό μου το έχω χρόνια και δεν σχετίζεται με τις δημαρχο-φατσό-αφίσες). Άρχισα με αγωνία να ψάχνω για κολόνες που είχαν στολιστεί με την νέα δημαρχο-φατσό-αφίσα. Κόλλησα στην κίνηση και ευτυχώς σχετικά κοντά μου υπήρχε μία κολόνα με την νέα δημαρχο-φατσό-αφίσα. Από μακριά η φάτσα του μου φαινόταν γνωστή και όπως το φόντο ήταν ένα απαλό ροζάκι (αντί για το συνηθισμένο ξεβαμμένο μπλε) η αγωνία μου κορυφώθηκε. Μετά από λίγο ο δρόμος ξεμπλόκαρε, ξεκίνησα και επιτέλους περνάω μπροστά της! Και βλέπω την φάτσα του Sakis Kouvas με το σλόγκαν: Sakis on the Waves.

Εεεε;

Ο Sakis πολιτεύεται; Πότε έγινε (και) αυτό; Waves στο Μαρούσι;


Όχι ο Sakis δεν πολιτεύεται απλώς στολίζει την επικράτεια με τις αφίσες για το νέο του show. Πάντως εδώ που έχουμε φτάσει ο Sakis ίσως να είναι ποιο αποτελεσματικός από τους πραγματικούς υποψήφιους, οπότε: Sakis on the Waves for mayor!

Ερωτήσεις:
- Η "ανακύκλωση" των αφισών γίνεται με τον παραδοσιακό τρόπο: τις αφήνουμε στις κολόνες και με τον καιρό θα τις διαλύσουν τα στοιχεία της φύσης; Άλλωστε όπως λένε και οι οικολόγοι: Nature knows best.
- Υπάρχει "κώδικας τιμής" στους αφισοκολλητές; Αν κάποιος θέλει να κρεμάσει αφίσες αλλά του έχουν πάρει την καβάτζα, κατεβάζει τις προηγούμενες ή πηγαίνει σαν gentleman στην επόμενη κολόνα;

Πότισμα Νησίδας...

Ένα από τα "Ολυμπιακά έργα" του δήμου μου...

Οκ ποτίζεται και η άσφαλτος σε πολύ καλό σημείο, στροφή και γλυστερός δρόμος...

Πλαστικές σακούλες

Μιας και ήρθαν οι διακοπές (υποχρεωτικές Αυγουστιάτικα $^*%$^%$) είδα ξανά ένα από τα αγαπημένα μου υπερθεάματα: Άπειρες πλαστικές σακούλες στην παραλία, ειδικά σε αυτές που είναι βιότοποι! Εξαίσιο θέαμα!



Πρέπει να παραδεχτώ πως είμαι ξεροκέφαλος και μαζοχιστής. Ακόμα να βαρεθώ τις εκφράσεις απορίας ή την αντίδραση του περιπτερά (λες και είδε εξωγήινο)* κάθε φορά που του λέω «Δεν θέλω σακούλα». Δεν νομίζω πως είναι πολύ μπελάς να κουβαλάω στα χέρια μου ένα πακέτο καπνό, μία εφημερίδα και ένα νερό, αν αγοράσω περισσότερα πράγματα έχω σχεδόν πάντα μαζί μου την τσάντα του Sport-Billy η οποία ας είναι καλά χωράει πολλά πράγματα.

Κοιτάω γύρω, στους δρόμους αλλά ειδικά στις παραλίες και βλέπω παρατημένες σακούλες και μου γεννιέται η απορία: αυτοί που τις πετάνε δεν ενοχλούνται όταν πάνε σε ένα μέρος και είναι (ήδη) γεμάτο από πλαστικά που η φύση αδυνατεί να απορροφήσει, ή τους αρέσει να ακουμπάνε τα πράγματα τους σε βρώμικες σακούλες;

Όταν έφτασε η πλαστική σακούλα στην χώρα μας είχε αποκαλεστεί μία μεγάλη εφεύρεση, μία καινοτομία που έρχεται από την δύση, ένα βοήθημα που θα κάνει την ζωή μας (και την κάνει βραχυπρόθεσμα) ποιο εύκολη, μήπως ήρθε η ώρα να απαλλαγούμε από αυτή την κακιά συνήθεια; Σε μερικές χώρες τις έχουν απαγορεύσει (Ιρλανδία) σε άλλες τις φορολογούνε (Σκανδιναβία) μήπως ήρθε η ώρα να ακολουθήσουμε το παράδειγμα τους;

Δυστυχώς χρησιμοποιώ και εγώ (δάσκαλε που δίδασκες…) αυτά τα εργαλεία του Διαβόλου, όταν αγοράζω πολλά πράγματα στο super market ή για να πετάξω τα σκουπίδια μου, δεν έχω καταφέρει να απαλαγώ από αυτή την μάστιγα.





* Δοκιμάστε το έτσι για χαβαλέ.