Η έμμονη ιδέα των εμπρησμών

Σήμερα η Καθημερινή έχει ένα πολύ καλό άρθρο του Guardian σχετικά με τις φωτιές και το οποίο έκανα c(l)opy & paste.

Μου άρεσε πολύ επειδή λέει το αυτονόητο: η προστασία του περιβάλλοντος είναι υπόθεση που αφορά όλους και όλοι το καταστρέφουμε χωρίς να είμαστε απαραίτητα εμπρηστές.

"μπορεί να ελπίζει κανείς, είναι το γεγονός ότι τρομερές πυρκαγιές αυτού του είδους θα ενισχύσουν την πεποίθηση του πληθυσμού ότι πρέπει να ληφθούν μέτρα κατά της υπερθέρμανσης του πλανήτη."
Να ελπίζουμε ότι ο πληθυσμός θα ζητήσει να ληφθούν μέτρα; Είμαι απαισιόδοξος.


Η έμμονη ιδέα των εμπρησμών

The Guardian

Η περιοχή της Μεσογείου δεν είναι μόνο εύκολο να πιάσει φωτιά, αλλά και εξαρτάται από αυτήν. Χρειάζεται τις πυρκαγιές για πολλούς λόγους, περιλαμβανομένης και της ανάγκης να αποσοβηθούν μεγαλύτερες φωτιές.

Πάντως, τα στοιχεία της περασμένης δεκαετίας καταδεικνύουν ότι η σωστή διαχείριση των πυρκαγιών γίνεται όλο και δυσκολότερη. Καύσωνες εμφανίζονται όλο και συχνότερα ακριβώς την περίοδο κατά την οποία μεγάλες ομάδες πληθυσμού μετακινούνται και συνεπώς αυξάνεται και ο κίνδυνος να ξεσπάσουν πυρκαγιές. Οι καύσωνες προλειαίνουν το έδαφος και οι άνθρωποι βάζουν τη σπίθα. Στην περίπτωση των πυρκαγιών στην Ελλάδα οι ένοχοι δεν είναι αναγκαστικά εμπρηστές. Ενα σπασμένο κομμάτι γυαλί μπορεί εύκολα να βάλει φωτιά που θα κατακάψει μεγάλη έκταση. Η άλλη σημαντική αιτία είναι ότι οι άνθρωποι σε αυτές τις περιοχές αντιλαμβάνονται την πυρκαγιά ως κάτι αφύσικο. Συνεπώς θέλουν να αποφεύγουν τις φωτιές και οι πολιτικοί αντιδρούν ανάλογα. Μικρές πυρκαγιές περιορίζονται ή σβήνουν, αλλά το αποτέλεσμα είναι ότι συσσωρεύονται εύφλεκτα υλικά, αυξάνοντας τις πιθανότητες να ξεσπάσουν πυρκαγιές σαν αυτές που καίνε την Ελλάδα.

Ολα αυτά δεν είναι καινούργια για τους επιστήμονες και τους πυροσβέστες των χωρών που αντιμετωπίζουν προβλήματα από τις πυρκαγιές και θα ήταν λάθος να υποστηρίξει κανείς ότι δεν έχουν ληφθεί μέτρα για να αποσοβηθούν ή να ελεγχθούν τέτοιες μεγάλες πυρκαγιές όταν προκύπτουν. Για παράδειγμα, μια χωρίς προηγούμενο συνεργασία ευρωπαϊκών κρατών κατά των πυρκαγιών έχει στόχο την Ελλάδα. Πυροσβέστες από 16 χώρες, περιλαμβανομένων και τεσσάρων που έχουν στείλει και πυροσβεστικά αεροπλάνα, μάχονται κατά των πυρκαγιών στην Ελλάδα. Οσον αφορά τους εμπρησμούς, η ελληνική κυβέρνηση υποσχέθηκε να αλλάξει τους σχετικούς νόμους, ώστε κανείς να μην μπορεί να χτίσει στο μέλλον στις καμένες περιοχές. Ακόμη σημαντικότερο, μπορεί να ελπίζει κανείς, είναι το γεγονός ότι τρομερές πυρκαγιές αυτού του είδους θα ενισχύσουν την πεποίθηση του πληθυσμού ότι πρέπει να ληφθούν μέτρα κατά της υπερθέρμανσης του πλανήτη.

Ομως, όπως ακριβώς και με τις πλημμύρες στις βόρειες χώρες, το κλειδί για την άμεση αντιμετώπιση της κατάστασης είναι ολόκληρη η κοινωνία να σταματήσει να προσποιείται ότι μπορεί να αγνοεί τη Φύση. Στην Ελλάδα, η έμμονη ιδέα με την πιθανότητα του εμπρησμού και η ευκολία με την οποία κατηγορούνται οι πολιτικοί, υποδηλώνει ότι οι άνθρωποι εξακολουθούν να μη θέλουν να αντιμετωπίσουν το γεγονός ότι ο τρόπος με τον οποίο ζουν συλλογικά, αυτά που θέλουν να αγοράζουν, τα κτίρια που χτίζουν και ο τρόπος που μεταχειρίζονται το φυσικό περιβάλλον έχουν μεγάλη σχέση με το πρόβλημα των πυρκαγιών.

Εκλογές και αφίσες.

Αν βασιστώ στην εκλογολογία που κυριαρχεί στα ΜΜΕ, τον επόμενο μήνα θα έχουμε βουλευτικές εκλογές. Στις εφημερίδες διαβάζω πως τα κόμματα δηλώνουν έτοιμα για τον «αγώνα», άλλωστε την ετοιμότητα (τουλάχιστον ενός από αυτά) την βλέπω συνέχεια μπροστά μου όπου και αν κυκλοφορώ στην Αττική.

Ανήκω σε αυτούς, προφανώς τους ελάχιστους, Έλληνες που ενοχλούνται σφοδρά με τις (παράνομες, αντι-περιβαλλοντολογικές και πολλά άλλα) αφίσες και στις περυσινές δημοτικές εκλογές είχα γράψει μερικά posts για αυτό το θέμα. Σε εκείνες τις εκλογές έκανα και το καθήκον μου σαν πολίτης: πήγα και παραπονέθηκα (αρκετά έντονα) σε ένα υποψήφιο δήμαρχο επειδή είχε μετατρέψει το δήμο σε χωματερή (αφίσες του συναντάς ακόμα και ας έχει περάσει σχεδόν ένας χρόνος): Το θράσος του κυρίου Μπόζου (υποψήφιος δήμαρχος Κηφισιάς), Προεκλογικές αφίσες: η συζήτηση με τον κύριο Μπόζο.

Τις τελευταίες μέρες η Αττική έχει γεμίσει με αφίσες του ΚΚΕ και ακόμα δεν έχει ανακοινωθεί η διάλυση της βουλής και η προκύρηξη εκλογών. Η μόλυνση είναι ήδη αισθητή και τα υπόλοιπα κόμματα δεν έχουν μπει ακόμα στο «χωρό». Πολύ φοβάμαι πως αυτές οι εκλογές σε αυτό το θέμα θα μοιάζουν με τις εκλογές της δεκαετίας του ογδόντα: υπερβολική χρήση αφισών (φυσικά με κατάχρηση δημόσιων χώρων), ρύπανση, σκουπιδαριό κλπ.


Η κυρία Παπαρήγα επαίρεται πως το κόμμα της είναι το μόνο που δεν χρησιμοποιεί εταιρείες και ιδιωτικά συνεργεία. Δεν το ξέρω και δεν με νοιάζει και δεν καταλαβαίνω τι προσφέρει αυτή η δήλωση στην πολιτική συζήτηση. Αυτό που με νοιάζει είναι να υπάρχουν κόμματα που δεν χρησιμοποιούν παράνομες αφίσες, μία τέτοια πρωτοβουλία σίγουρα θα προσφέρει πολλά στην πολιτική συζήτηση στη χώρα μας.


Το ξέρω ότι για άλλη μία φορά οι απαιτήσεις μου είναι υπερβολικές.

Όχι κλιματισμό στον ηλεκτρικό

Την Παρασκευή διάβασα ότι ο υπουργός Μεταφορών εγκαινίασε συρμούς του ηλεκτρικού οι οποίοι είναι εφοδιασμένοι με κλιματισμό. Είχα καιρό να ακούσω κάτι σχετικό, για την ακρίβεια τελευταία φορά που το είχα ακούσει ήταν λίγο πριν τους Ολυμπιακούς Αγώνες και μάλιστα είχε εγκαινιαστεί ξανά ένας συρμός με κλιματισμό ο οποίος και λειτούργησε για ένα διάστημα.

Είχα την ατυχία να χρησιμοποιήσω μερικές φορές τον συγκεκριμένο συρμό.



Τότε, όπως και τώρα, ήμουν ενάντια στον κλιματισμό στον ηλεκτρικό.

Σήμερα πήγα στο κέντρο με τον ηλεκτρικό. Από τα ανοιχτά παράθυρα έμπαινε το ανοιξιάτικο αεράκι και η ατμόσφαιρα ήταν πολύ ευχάριστη. Αν το βαγόνι είχε κλιματισμό θα είχαμε μία τεχνητή και άσχημη ατμόσφαιρά. Υποθέτω πως μερικοί από τους επιβάτες θα ήθελαν να νιώσουν την Άνοιξη και θα άνοιγαν τα παράθυρα. Άλλοι θα αντιδρούσαν και θα είχαμε καυγάδες, άλλωστε καυγάδες για τα παράθυρα στον ηλεκτρικό είναι συνηθισμένοι. Η ατμόσφαιρα θα ήταν άσχημη, αλλά παραδόξως δε θα ήταν ανυπόφορη για τον απλούστατο λόγο πως το βαγόνι δε θα ήταν γεμάτο.

Δεν είμαι γιατρός αλλά νομίζω πως δεν είναι πολύ υγιές να αλλάζεις απότομα θερμοκρασία. Από το ”φούρνο” των σταθμών, που οι περισσότεροι είναι 100% τσιμεντένιοι, οι επιβάτες θα μπαίνουμε σε ένα ψυχρό περιβάλλον 15 με 20 βαθμούς ψυχρότερο. Ειδικά οι “τυχεροί” που θα κάθονται δίπλα στους αγωγούς κατά πάσα πιθανότητα θα κερδίζουν μία ωραιότατη ψύξη.

Το σημαντικότερο. Ζούμε σε μία εποχή όπου οι δηλώσεις για την προστασία του περιβάλλοντος μοιάζουν με πληστηριασμό. Όλοι, από τον πρωθυπουργό έως τον τελευταίο πολίτη, δηλώνουμε παθιασμένα ότι η προστασία του περιβάλλοντος είναι από τις κύριες προτεραιότητες μας. Πόση περισσότερη ενέργεια θα καταναλώνει ο ΗΣΑΠ για να παρέχει κλιματισμό; Μπορώ να εικάσω πως ένας μεταλλικός σωλήνας που τον χτυπάει ο ήλιος της Αθήνας άμεσα, όπως είναι τα βαγόνια του ηλεκτρικού, χρειάζεται τεράστιες ποσότητες ενέργεις για να ψυχραθεί. Μήπως είναι υπερβολή; Μεταξύ σοβαρού και αστείου, το δίκτυο της ΔΕΗ μπορεί να υποστηρίξει τόση επιπλέον ενέργεια;

Δεν ζούμε στα seventies όπου ο κλιματισμός ήταν το απόγειο της τεχνολογίας. Μήπως είναι καιρός να εκμεταλλευτούμε την καινούργια τεχνολογία και να φτιάξουμε βαγόνια με πιο αποτελεσματικό αερισμό; Φυσικά, φυσικό αερισμό από τα παράθυρα.

Είμαι υπερβολικός;

Και όμως είναι το κέντρο της Αθήνας...

Η πλαστική σακούλα, το κιτ βελτίωσης και ο ...

«Ναι και που λες βρήκα ένα κιτ βελτίωσης για το αυτοκίνητο και κοστίζει μόνο 2.5 χιλιάρικα».

Ο πωλητής στο mini-market του σταθμού ΟΣΕ Θεσσαλονίκης είχε μία πολύ σοβαρή συζήτηση με ένα θαμώνα. Δεν ήθελα να τον διακόψω αλλά μιας και διψούσα και είχα ταξίδι μπροστά μου το έκανα έστω και αν είχα τύψεις από τη ντροπή.

«Καλησπέρα, ένα μεγάλο μπουκάλι νερό».

«Και θα βγάζει 217 άλογα;» ρωτάει ο θαμώνας.

«Ναι» απαντάει ο πωλητής καθώς πηγαίνει προς το ψυγείο.

«90 λεπτά», μου λέει, χωρίς να με έχει κοιτάξει ακόμα, καθώς βάζει το μπουκάλι σε μία πλαστική σακούλα.

«Συγνώμη αλλά δεν θέλω πλαστική σακούλα» του λέω.

Μου δίνει το μπουκάλι με την σακούλα και του ξαναλέω «δεν χρειάζομαι πλαστική σακούλα».

Σε αυτό το σημείο με κοιτάει (σαν να είδε εξωγήινο) γυρνάει στον θαμώνα κάνει μία ειρωνική γκριμάτσα και συνεχίζουν την κουβέντα.

«Μα καλά δεν θα είναι μεγάλες οι ζάντες για την κούρσα σου;» ρωτάει ο θαμώνας.

«Όχι όσο είναι η μαλ.. σας» λέω από μέσα μου καθώς φεύγω...

Μπράβο στον κ. Δήμα

Δεν είχα άποψη για τον Σταύρο Δήμα (επίτροπος στην Γενική Διεύθυνση περιβάλλοντος της Ε.Ε.), ή για να το θέσω πιο σωστά ήταν δύσκολο να έχω άποψη μιας δεν είχε ακουστεί καθόλου για περίπου μία δεκαετία μέχρι που η ΝΔ τον επέλεξε να είναι ο Έλληνας Επίτροπος στην τωρινή επιτροπή. Όταν έμαθα ότι θα γίνει Επίτροπος η πρώτη μου σκέψη ήταν πως θα συνεχιστεί η παράδοση που θέλει τους Έλληνες Επίτροπους να ψηφίζονται από τους χειρότερους.

Ίσως έκανα λάθος και να τον αδίκησα.

Χθες δίαβασα αυτό το άρθρο στο BBC: Commissioner risks row over car

Ο κ. Δήμας διάλεξε για επίσημο αυτοκίνητο το Toyota Prius αντί να διαλέξει μία «λιμουζίνα». Μπορεί η επιλογή του να είναι ένα απλό επικοινωνιακό τρικ αλλά το γεγονός ότι θα κυκλοφορεί με ένα αυτοκίνητο που κοστίζει 20.000 ευρώ αντί με μία «μαούνα» που κοστίζει 200.000, το γεγονός ότι το συγκεκριμένο αυτοκίνητο είναι από τα λιγότερα ρυπογόνα καθώς και ότι είναι διαθετημένος να πάει κόντρα στο lobby των Ευρωπαϊκών αυτοκινητοβιομηχανιών μου αφήνει μία πολύ θετική εντύπωση.

Τους τελευταίους μήνες έγινε της μόδας η καταστροφολογία για το φαινόμενο του θερμοκηπίου και τις κλιματολογικές αλλαγές από τις ανθρώπινες δραστηριότητες. Στην συγκεκριμένη περίπτωση νομίζω πως ο κ. Δήμας δίνει ένα πολύ καλό παράδειγμα:

- Στην Ευρωπαϊκή βιομηχανία, λέγοντας τους ότι καιρός είναι να αρχίσουν να φτιάχνουν και αυτές αυτοκίνητα που ρυπαίνουν λιγότερο

- Αλλά και σε εμάς τους καταναλωτές, δίνοντας μας ένα καλό παράδειγμα περιβαλλοντολογικής ευθύνης.

Φορολόγηση ξυραφιών μιας χρήσης, ένα ημί-ανέκδοτο.

Δίαβασα στην Καθημερινή της Κυριακής αυτή την επιφυλλίδα: Αντηχήσεις: Tο παράδειγμα της Zανζιβάρης της Αμάντας Μιχαλοπούλου.

Κρατάω την πρόταση: "αλλά και το βρετανικό που (όπως έγραφε η Oμπσέρβερ, την περασμένη Kυριακή επίσης) προβλέπει επιπλέον φόρους για τα ξυραφάκια ή τις φωτογραφικές μηχανές μιας χρήσης απαντούν σε σύγχρονα προβλήματα με σύγχρονες λύσεις".

Τα καλοκαίρι είχα πάει διακοπές με ένα φίλο που ζει στην Αμερική και μεγάλωσε στο Βέλγιο. Όπως πάντα είχα ξεχάσει να πάρω μαζί μου ξυράφια. Πήγα σε ένα super market να αγοράσω. Στο ταμείο ο φίλος μου με ρωτάει πόσο φορολογούνται τα ξυράφια μιας χρήσης στην Ελλάδα.

Τον κοιτάω (είναι από τις φάσεις που μετά από λίγο καταλαβαίνω πως πλέον είμαι 100% Έλληνας...) λες και είδα εξωγήινο. Σχεδόν αμέσως κατάλαβα ότι εννοούσε κάποιο περιβαλλοντολογικό φόρο στο Βέλγιο (είναι από τις φάσεις που μετά από λίγο καταλαβαίνω πως δεν είμαι 100% Έλληνας :))). Η απάντηση μου ήταν αυτονόητη: "Εμ ξέρεις στην Ελλάδα οι οικολογικές ευαισθησίες δεν είναι πολύ... ξέρεις".

Δυστυχώς ξέρουμε, για άλλη μία φορά.

Για να με αυτο-διαφημίσω είχα γράψει σχετικό post το καλοκαίρι: Πλαστικές σακούλες

Φτιαγμένες μπέμπες: "γίναμε Ευρώπη".

Λίγα πράγματα απεχθάνομαι όσο τις φτιαγμένες κούρσες και δυστυχώς είναι πολύ διαδεδομένες στην χώρα μας. Δεν καταλαβαίνω τι προσφέρουν στην προσωπικότητα κάποιου τα φιμέ τζάμια, τα λαμπάκια νέον, η χαμηλωμένη ανάρτηση και το μπουρί (που συνήθως το μέγεθος του είναι αντιστρόφως ανάλογο με το IQ του «πιλότου»). Εκτός αν η ρύπανση (αισθητική, ηχητική κλπ) είναι αναπόσπαστο κομμάτι της προσωπικότητας ενός άνδρα και δεν το έχω καταλάβει.

Φτιαγμένες κούρσες υπάρχουν σε όλες τις χώρες του κόσμου. Στην δυτική Ευρώπη (και στην Αμερική) είναι συνηθισμένες στα ghetto και τα αυτοκίνητα προτίμησης είναι μπέμπα σειρά 3 (εφεξής θα την αποκαλώ χασαπερί) και VW Golf. Συνήθως στο αυτοκίνητο είναι 3-4 νεαροί με πολύ «κακία» και από το αυτοκίνητο, εκτός από την εξάτμιση, ακούγεται μουσική τέκνο στη διαπασών. Ανάλογα με την πόλη θα συναντήσεις και την ανάλογη «φυλή», στις Βρυξέλλες στις χασαπερί υπάρχουν Μαροκινοί (ή και Έλληνες) στην Γαλλία Αλγερινοί, στην Μ.Β. Πακιστανοί και λοιπά.

Μέχρι πρόσφατα οι φτιαγμένες κούρσες στην Ελλάδα ήταν είτε 106, είτε Punto, είτε Ibiza. Τον τελευταίο χρόνο συναντάω όλη την ώρα φτιαγμένες χασαπερί δεκαπενταετίας. Πάλι δεν μπορώ να καταλάβω τι μόστρα κάνουν αυτοί που αγοράζουν χασαπερί δεκαπενταετίας και την φτιάχνουν. Πόσο κάνει μία χασαπερί δεκαπενταετίας; 2-3 χιλιάδες ευρώ; Τι μόστρα κάνει κάποιος με ένα τόσο φθηνό αυτοκίνητο ειδικά όταν είναι και τόσο συνηθισμένο;

Μία διαφορά με την δυτική Ευρώπη είναι ότι τις χασαπερί δεν τις οδηγάνε μόνο νεαροί αλλά και άνδρες που έχουν περάσει τα «αντά» εδώ και αρκετά χρονάκια καθώς και ότι τους συναντάς σε όλη την πόλη και όχι μόνο στα ghetto (ευτυχώς στην Ελλάδα δεν έχουμε ghetto). Σήμερα το βράδυ (Παρασκευή) περπατήστε από το εμπορικό κέντρο της Κηφισιάς έως την πλατεία Κεφαλαρίου, θα δείτε 3-4 παρκαρισμένες χασαπερί και άλλες τόσες κολλημένες στην κίνηση, τα χαϊλίκια της Κηφισιας...

Φτιαγμένες χασαπερί, όχι πια ταπεινά 106! Γίναμε Ευρώπη... Επιτέλους ήρθε αυτή η περίφημη σύγκλιση (από την ανάποδη)!

Μείωση της εκπομπής CO2 από τα αυτοκίνητα.

Ένα μικρό και περιβαλλοντολογικό post.

Πριν από λίγα χρόνια η Ε.Ε. συζητούσε με τις αυτοκινητοβιομηχανίες την μείωση της εκπομπής CO2 από τα αυτοκίνητα. Αρχικά οι στόχοι είχαν οριστεί να επιτευχθούν μέχρι το 2005 ή το 2006, δεν θυμάμαι ακριβώς.

Σήμερα στο BBC διάβασα το εξής άρθρο: Most car brands 'failing on CO2'. Δεν νομίζω πως ήταν και μεγάλη έκπληξη. Το θετικό είναι πως πολλές βιομηχανίες κάνουν πρόοδο και οι εκπομπές μειώνονται, παρόλο που τα αυτοκίνητα μεγαλώνουν σε μέγεθος, ιπποδύναμη και βάρος. Πριν από 2-3 χρόνια που έψαχνα για αυτοκίνητο είχα εντυπωσιαστεί (αρνητικά) με την αύξηση της ιπποδύναμης τα τελευταία χρόνια. Στην εποχή μου το απόλυτο αυτοκίνητο ήταν μία Integrale και είχε 190 με 220 ίππους. Σήμερα συναντάς πάρα πολλά αυτοκίνητα με τέτοια ιπποδύναμη και επιδόσεις. 100 άλογα έχουν γίνει το standard.

Φυσικά δεν έχω τις επιστημονικές βάσεις για να κρίνω αν η πρόοδος είναι σημαντική για διάστημα 8 ετών (μου φαίνεται πως όχι).

Το πραγματικά αισιόδοξο είναι αυτό: "Every manufacturer recognises that lower carbon dioxide is not just a moral issue, it's a question of competitive advantage," said a spokesman for the SMMT, "Increasingly, green factors are rising up the buying agenda in much the way safety did 10-15 years ago.". Πόσοι πολίτες κοιτάνε πράγματι το “πιστοποιητικό οικολογίας” ενός αυτοκινήτου πριν το αγοράσουν το αγνοώ. Πόσοι θα δώσουν βαρύτητα στο πιστοποιητικό ή στην μούρη είναι άλλο θέμα, ειδικά στην χώρα μας.

Πάντως για να κάνω την αυτοκριτική μου πολύ φοβάμαι πως πλέον το πιστοποιητικό δεν έχει τόσο πολύ βαρύτητα για εμένα, παρόλο που για το αυτοκίνητο που αγόρασα πριν από 2 χρόνια κοίταξα τις εκπομπές CO2 και ήταν ο κύριος λόγος που το προτίμησα από το “συναγωνιζόμενο” και για αυτό δεν αγόρασα την ποιο δυνατή έκδοση.

Προεκλογικές αφίσες: η συζήτηση με τον κύριο Μπόζο

Σημειώνω πως το πρόβλημα μου είναι η αυθαιρεσία με τις αφίσες, ειδικά τις προεκλογικές γιατί οι μελλοντικοί μου “σωτήρες” με λένε μαλάκα σε κάθε κολόνα που συναντάω και ακόμα πιο πολύ στην περιοχή που μένω. Ναι είμαι ιδιότροπος θέλω όταν βγαίνω από το σπίτι μου να βλέπω δέντρα όχι σκουπίδια. Θέλω να πιστεύω πως στην μικροκλίματα του δήμου μπορώ να επηρεάσω τα κοινά. Επίσης πιστεύω πως οι πολιτικοί είναι υπόλογοι μου (μου = πολίτης, όχι μου = ΕΓΩ) και όχι το αντίθετο, τους παραχωρώ την εκτελεστική εξουσία για ένα διάστημα αλλά την παραχωρώ δεν την χαρίζω. Δεν έχω κανένα προσωπικό πρόβλημα με τον κ. Μπόζο και όταν (αν;) οι άλλοι υποψήφιοι αρχίσουν και αυτοί την αυθαιρεσία θα μπουν και αυτοί στο “μάτι” μου.

Ο δήμος της Κηφισιάς είναι γενικά μπάχαλο. Οι δρόμοι σε χείριστη κατάσταση, φυσικά τους τελευταίους μήνες άρχισαν να βάζουν άσφαλτο χωρίς να βγάλουν την παλιά, σε ώρες αιχμής το εμπορικό κέντρο θυμίζει τρίτο κόσμο, τα πεζοδρόμια, όπου υπάρχουν, έχουν καταλειφθεί από μηχανές κλπ. Τι χάσμα χωρίζει την Κηφισιά από την Εκάλη και το παλιό Ψυχικό (περιοχές όπου το κόστος κατοικίας είναι αντίστοιχο)! Μέρα με την μέρα ο δήμος μοιάζει με το Μαρούσι. Έχουν ακουστεί διάφορα για διαφθορά δεν έχω αποδείξεις άρα δεν τα αναφέρω αλλά είναι λογικό μιας και υπάρχει τόσος πλούτος στον δήμο. Στις πλατείες κυριαρχούν οι καφετέριες. Υπάρχει έλλειψη με κάδους ανακύκλωσης οπότε είμαι υποχρεωμένος να πηγαίνω τα μπουκάλια μου, τα χαρτιά μου κλπ είτε στην Νέα Ερυθραία είτε να τα πετάω στον δήμο όπου εργάζομαι κλπ.

---

Χθες βράδυ πήγα στο supermarket και πέρασα μπροστά από το κιόσκι του κυρίου Μπόζου. Στις καρέκλες καθόντουσαν 4-5 άτομα, εξοργίστηκα. Πήγα στο supermarket τσαντισμένος και αποφασισμένος να πάω να τους πω ότι ανήκω σε αυτούς (μειονότητα προφανώς) που ενοχλούνται υπερβολικά με την αυθαιρεσία των προεκλογικών αφισών.

Στην επιστροφή μίλησα στον πρώτο που βρήκα. Ήταν ένας νεαρός γύρω στα 28. Παραδέχομαι πως ήμουνα επιθετικός. Η πρώτη μου ερώτηση ήταν αν είναι υπάλληλος του Μπόζου και μου απάντησε “Όχι υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος”, στην συνέχεια τον ρώτησα τι θα γίνει με τις αφίσες, αν το βρίσκει φυσιολογικό κλπ. Η απαντήσεις του ήταν της μορφής: “έτσι είναι”, “ναι”, “όχι”, “δεν αλλάζει”. Μετά από λίγο μου λέει “Ο κύριος Μπόζος είναι εδώ γιατί δεν τον ρωτάτε ο ίδιος;”, δέχτηκα (με ένα μικρό ενδοιασμό).

Όταν τον ρώτησα τι θα γίνει με τις αφίσες μου απάντησε “κάτσε να σου εξηγήσω πως έχει η κατάσταση”. Από την εξήγηση σημειώνω τα εξής:

Σε γενικές γραμμές πως το κάνει για την προβολή του επειδή δεν είχε άλλους τρόπους για να περάσει το μήνυμα του, ποιο συγκεκριμένα:
- Δήλωσε πως δέχεται πόλεμο από τους άλλους υποψήφιους. Δεν μπορώ να το ξέρω αλλά εκλογές δεν είναι; Πάντως το κιόσκι του είναι 1ο τραπέζι πίστα.
- Πως ο δήμαρχος τον αποκλείει από τα κανάλια επικοινωνίας του δήμου ενώ ο ίδιος χρησιμοποιεί τις δημοτικές υπηρεσίες για προβολή του. Δεν μπορώ να το ξέρω πάντως αν στέκει τότε ο δήμαρχος κάνει κατάχρηση εξουσίας και χρήση δημόσιων πόρων για ιδιωτικούς σκοπούς.
- Πως ο δήμαρχος δεν δέχτηκε να μπουν διαφημίσεις, από κανένα υποψήφιο, στις στάσεις λεωφορείων και στους ειδικά διαμορφωμένους χώρους του δήμου. Είναι αλήθεια πως δεν έχω δει διαφημίσεις σε αυτά τα μέρη, όχι πως τις προσέχω, αλλά διαφωνώ με την απόφαση του δημάρχου.
- Πως στις τοπικές εφημερίδες του ζήτησαν υπέρογκα ποσά. Δεν μπορώ να το ξέρω, άλλωστε διαβάζω τον Economist, γιατί δεν βάζει εκεί διαφημίσεις; (προσπάθεια humor)
- Ότι δεν έχει άλλους τρόπους να περάσει το μήνυμα του και είναι μόνος του. Ναι το ΠΑΣΟΚ ανήκει στην εξωκοινοβουλευτική αριστερά και στερείται πόρων και πρόσβασης στα ΜΜΕ.
- Ότι οι αφίσες είναι standard procedure και στις πολιτισμένες χώρες*. Του ανέφερα την Σουηδία (που είχαν εκλογές πριν από 4 μέρες) και το Βέλγιο (που ξέρω πολύ καλά τι γίνεται) και μου ανέφερε την Ιταλία. Το βράδυ τηλεφώνησα σε ένα φίλο Ιταλό να τον ρωτήσω αν είναι αλήθεια και μου είπε πως ναι και ότι ειδικά ο Berlusconi (ωραίο role model...) την έχει δει Μαρούσι επίσης μου είπε πως στην Ιταλία υπάρχει και αντίδραση στην αφισορύπανση.
- Πως οι αφίσες δεν είναι μόλυνση αλλά πολιτική διαφήμιση. (δεν σχολιάζω).
- Άρχισε να μου εξηγεί γιατί οι συγκεκριμένες αφίσες δεν είναι ρύπανση επειδή είναι τελευταίας τεχνολογίας, ότι είναι παντός καιρού, ότι δεν διαλύονται με την βροχή και τον αέρα κλπ. Στην κυριολεξία το τελευταίο πράγμα που με ενδιαφέρει είναι τα technological trends, breakthroughs & innovations στον κλάδο της αφίσας.
- Πως έχει ανθρώπους που φροντίσουν ώστε να κατεβάζουν τις κατεστραμμένες αφίσες. Αν έχει τόσο κόσμο που γυρνάνε όλη την ώρα 900 km δρόμους (τόσα μου είπε πως έχει ο δήμος της Κηφισιάς) για να κάνουν quality control στις αφίσες τι διαμαρτύρεται πως είναι μόνος του και δεν έχει αρκετούς πώρους;
- Πως στις 16 Οκτωβρίου οι άνθρωποι του θα κατεβάσουν τις αφίσες. Του υποσχέθηκα πως αν γίνει θα ανεβάσω post που θα τον συγχαίρει. Δεν την έχω ψωνίσει με το μαγαζί μου αλλά θέλω να είμαι σωστός μαζί του.
- Πως έχει τυπώσει μόνο 500 αφίσες, πάντως όταν του ανέφερα 2-3 σημεία όπου υπάρχουν 2 αφίσες σε μία κολόνα ή διαφορετικού τύπου τα ήξερε. Ίσος να μην είναι ασύδοτος με το θέμα. Επίσης μου είπε πως κάποιος άλλος υποψήφιος ετοιμάζει 30.000 αφίσες. 30.000 αφίσες;;; Την έβαψα θα φάω τον επόμενο μήνα να γράφω post για τις αφίσες!!!
- Παραξενεύτηκε (και ένας τρίτος που άκουγε την συζήτηση) ότι οι αφίσες μπορούν να είναι αρνητική διαφήμιση, όπως έγινε με εμένα.
- Στην ερώτηση του πως αλλιώς μπορεί να περάσει το μήνυμα του δεν έχω απάντηση. Γιατί δεν ρωτάει την Χαριλάου Τρικούπη;

Φεύγοντας μου έδωσε φυλλάδια με το πρόγραμμα του και τα σχέδια του για τον δήμο. Δεν τα έχω διαβάσει ακόμα.

---

Για το τυπικό θα τυπώσω τα posts μου και τα γράμματα που έχω γράψει και που θα γράψω στην Καθημερινή. Από εδώ και πέρα τα γράμματα στην Καθημερινή θα είναι γενικά για τις αφίσες και λέω να στέλνω 2-3 emails την ημέρα. Ε κάποτε θα με βαρεθούν και θα γράψουν κάτι για το χάλι :)

* πολιτισμένη δεν είμαι μία χώρα όπου γίνεται χωματερή σε κάθε εκλογές.

Το θράσος του κυρίου Μπόζου (υποψήφιος δήμαρχος Κηφισιάς)

Έστειλα το εξής γράμμα στην Καθημερινή. Αφορμή ήταν μία επιστολή ενός υποψηφίου δημάρχου ο οποίος διαμαρτυρόταν, με τον πλέον λαϊκιστικό τρόπο, για την έλλειψη υποδομής στον σταθμό ΗΣΑΠ της Κηφισιάς και για την μη ανταπόκριση του προέδρου της εταιρίας για την διαμαρτυρία του. Όπως μπορείτε να δείτε από τις φωτογραφίες ο “κύριος” Μπόζος έχει γεμίσει τον δήμο με τις αφίσες του και είναι ο μόνος οι άλλοι υποψήφιοι δεν το έχουν κάνει (για την ώρα;).

"Αξιότιμε κύριε Καρκαγιάννη,

Το θράσος του κυρίου Μπόζου

Στο φύλο του Σαββάτου 9/9/2006 διάβασα την επιστολή του κυρίου Μπόζου σχετικά με την έλλειψη υποδομής για άτομα με ειδικές ανάγκες στον σταθμό ΗΣΑΠ της Κηφισιάς. Ας εξαιρέσουμε ότι είναι ένα πρόβλημα που δεν μπορώ να το καταλάβω μιας και ο σταθμός βρίσκεται στο ίδιο επίπεδο με τον δρόμο:

Αν δεν κάνω λάθος ο κύριος Μπόζος είναι υποψήφιος δήμαρχος Κηφισιάς. Πως το ξέρω; Μα βλέπω παντού τις προεκλογικές αφίσες του. Ο κύριος Μπόζος έχει γεμίσει τον δήμο που θέλει να “σώσει” με τις ρυπαρές αφίσες του και τον πειράζει η έλλειψη υποδομής για άτομα με ειδικές ανάγκες στον σταθμό ΗΣΑΠ; Μήπως παρά είναι θρασύς; Πιστεύει ότι θα εκλεγεί δήμαρχος με φθηνή και θρασύτατη δημαγωγία που ταιριάζει στα τηλέ-παράθυρα;

Οι αφίσες λένε πως 20 χρόνια είναι πολλά με την υπάρχουσα δημοτική αρχή, ναι έχουν δίκαιο! Ο κύριος Μπόζος χρειάστηκε λιγότερο από 20 μέρες για να “καταστρέψει” τον δήμο γεμίζοντας τον με αφίσες.

Μία ερώτηση: Υπάρχει λόγος που ο κύριος Μπόζος βάζει αφίσες μόνο στις υποβαθμισμένες περιοχές της Κηφισιάς; Στην Πολιτεία ή στο Κεφαλάρι δεν μένουν άνθρωποι για να τους “σώσει” ή απλώς εκεί δεν τον παίρνει να το παίξει σωτήρας;

Για να μην κατηγορηθώ ότι ευνοώ άλλους υποψηφίους: Δεν ψηφίζω στην Κηφισιά και δεν ξέρω τους άλλους υποψηφίους (αχ τι βολικές που είναι οι αφίσες). Δεν γνωρίζω τις προθέσεις του κυρίου Μπόζου, μπορεί πράγματι να είναι καλός Δήμαρχος αν εκλεγεί, αλλά αν κρίνω από το γεγονός ότι έκανε τον δήμο χωματερή για να εκλεγεί δεν το πιστεύω.

Υ.Γ. Εσωκλείω μερικές φωτογραφίες από τα έργα του κυρίου Μπόζου και θα ανεβάσω το κείμενο στο blog μου.

Με εκτίμηση,
Κλπ"

Η ειρωνεία είναι πως άρχισε τον εορταστικό στολισμό της Κηφισιάς την επομένη που έγραψα ένα post για τις προεκλογικές αφίσες που ρυπαίνουν την λεωφόρο Κηφισίας. Μήπως είμαι γκαντέμης;

Ο Sakis δήμαρχος.

Το ποιο πρόσφατο κουσούρι που απέκτησα τον τελευταίο χρόνο που πηγαίνω με την κούρσα στην δουλειά είναι να χαζεύω τις (παράνομες, ρυπαρές και αντιαισθητικές) αφίσες που είναι κρεμασμένες στις κολόνες κατά μήκος της Κηφισίας.

Από τα μέσα του καλοκαιριού η τελευταία μόδα στις αφίσες είναι αυτές των υποψηφίων δημάρχων Αμαρουσίου. Σε κάθε (ε μα σε κάθε!) κολόνα από τα Ανάβρυτα μέχρι τα σίδερα Χαλανδρίου, υπάρχουν οι φάτσες των μελλοντικών σωτήρων του Ολυμπιακού δήμου της χώρας μας. Τις περισσότερες φορές μία κολόνα έχει την τιμή και την τύχη να φιλοξενεί 2 και 3 και 4 δημαρχο-φατσό-αφίσες!. Εδώ κάνω μία παρένθεση για να στιγματίσω τους ξεδιάντροπους που κατηγορούν τους πολιτικούς μας ότι δεν δουλεύουν οργανωμένα και ότι δεν διαθέτουν μακροχρόνια σχέδια. Ανεβάζουν αφίσες κάθε μέρα από τον Ιούλιο!


Τις προάλλες μετά από μία (μικρή) κραιπάλη και με το κεφάλι που φαντάζεστε ότι είχα, κατέβαινα την Κηφισίας. Περνάω δίπλα από μία κολόνα και διακρίνω φευγαλέα μία νέα δημαρχο-φατσό-αφίσα. "Οπς αυτός άργησε να μπει στο κόλπο, για να δω ποιος είναι" λέω στον εαυτό μου (το κουσούρι της συζήτησης με τον εαυτό μου το έχω χρόνια και δεν σχετίζεται με τις δημαρχο-φατσό-αφίσες). Άρχισα με αγωνία να ψάχνω για κολόνες που είχαν στολιστεί με την νέα δημαρχο-φατσό-αφίσα. Κόλλησα στην κίνηση και ευτυχώς σχετικά κοντά μου υπήρχε μία κολόνα με την νέα δημαρχο-φατσό-αφίσα. Από μακριά η φάτσα του μου φαινόταν γνωστή και όπως το φόντο ήταν ένα απαλό ροζάκι (αντί για το συνηθισμένο ξεβαμμένο μπλε) η αγωνία μου κορυφώθηκε. Μετά από λίγο ο δρόμος ξεμπλόκαρε, ξεκίνησα και επιτέλους περνάω μπροστά της! Και βλέπω την φάτσα του Sakis Kouvas με το σλόγκαν: Sakis on the Waves.

Εεεε;

Ο Sakis πολιτεύεται; Πότε έγινε (και) αυτό; Waves στο Μαρούσι;


Όχι ο Sakis δεν πολιτεύεται απλώς στολίζει την επικράτεια με τις αφίσες για το νέο του show. Πάντως εδώ που έχουμε φτάσει ο Sakis ίσως να είναι ποιο αποτελεσματικός από τους πραγματικούς υποψήφιους, οπότε: Sakis on the Waves for mayor!

Ερωτήσεις:
- Η "ανακύκλωση" των αφισών γίνεται με τον παραδοσιακό τρόπο: τις αφήνουμε στις κολόνες και με τον καιρό θα τις διαλύσουν τα στοιχεία της φύσης; Άλλωστε όπως λένε και οι οικολόγοι: Nature knows best.
- Υπάρχει "κώδικας τιμής" στους αφισοκολλητές; Αν κάποιος θέλει να κρεμάσει αφίσες αλλά του έχουν πάρει την καβάτζα, κατεβάζει τις προηγούμενες ή πηγαίνει σαν gentleman στην επόμενη κολόνα;

Το Ανέκδοτο

Το πιο σύγχρονο Εθνικό Πάρκο της Ελλάδας

Μακάρι, αλλά αν κρίνω από το πόσο συχνά ενημερώνουν το site και πόσα σπίτια χτίζονται στο πάρκο μάλλον είναι ένα από τα κλασσικά ανέκδοτα.


Υ.Γ. O όρος "Το πιο σύγχρονο Εθνικό Πάρκο" με ξεπερνάει...

Ποδηλατόδρομος στην Αθήνα!

Βριλήσσια. Προεκλογικό έργο βέβαια αλλά Ποδηλατόδρομος!!!

Πότισμα Νησίδας...

Ένα από τα "Ολυμπιακά έργα" του δήμου μου...

Οκ ποτίζεται και η άσφαλτος σε πολύ καλό σημείο, στροφή και γλυστερός δρόμος...

Πλαστικές σακούλες

Μιας και ήρθαν οι διακοπές (υποχρεωτικές Αυγουστιάτικα $^*%$^%$) είδα ξανά ένα από τα αγαπημένα μου υπερθεάματα: Άπειρες πλαστικές σακούλες στην παραλία, ειδικά σε αυτές που είναι βιότοποι! Εξαίσιο θέαμα!



Πρέπει να παραδεχτώ πως είμαι ξεροκέφαλος και μαζοχιστής. Ακόμα να βαρεθώ τις εκφράσεις απορίας ή την αντίδραση του περιπτερά (λες και είδε εξωγήινο)* κάθε φορά που του λέω «Δεν θέλω σακούλα». Δεν νομίζω πως είναι πολύ μπελάς να κουβαλάω στα χέρια μου ένα πακέτο καπνό, μία εφημερίδα και ένα νερό, αν αγοράσω περισσότερα πράγματα έχω σχεδόν πάντα μαζί μου την τσάντα του Sport-Billy η οποία ας είναι καλά χωράει πολλά πράγματα.

Κοιτάω γύρω, στους δρόμους αλλά ειδικά στις παραλίες και βλέπω παρατημένες σακούλες και μου γεννιέται η απορία: αυτοί που τις πετάνε δεν ενοχλούνται όταν πάνε σε ένα μέρος και είναι (ήδη) γεμάτο από πλαστικά που η φύση αδυνατεί να απορροφήσει, ή τους αρέσει να ακουμπάνε τα πράγματα τους σε βρώμικες σακούλες;

Όταν έφτασε η πλαστική σακούλα στην χώρα μας είχε αποκαλεστεί μία μεγάλη εφεύρεση, μία καινοτομία που έρχεται από την δύση, ένα βοήθημα που θα κάνει την ζωή μας (και την κάνει βραχυπρόθεσμα) ποιο εύκολη, μήπως ήρθε η ώρα να απαλλαγούμε από αυτή την κακιά συνήθεια; Σε μερικές χώρες τις έχουν απαγορεύσει (Ιρλανδία) σε άλλες τις φορολογούνε (Σκανδιναβία) μήπως ήρθε η ώρα να ακολουθήσουμε το παράδειγμα τους;

Δυστυχώς χρησιμοποιώ και εγώ (δάσκαλε που δίδασκες…) αυτά τα εργαλεία του Διαβόλου, όταν αγοράζω πολλά πράγματα στο super market ή για να πετάξω τα σκουπίδια μου, δεν έχω καταφέρει να απαλαγώ από αυτή την μάστιγα.





* Δοκιμάστε το έτσι για χαβαλέ.