23 Μαρτίου

ή αλλιώς η αρχή της επανάστασης του 1821.

Είμαι σχεδόν σίγουρος ότι πολλοί Έλληνες αγνοούν ότι η επανάσταση του 1821 ξεκίνησε σαν σήμερα 23 Μαρτίου στην Καλαμάτα και όχι την 25η Μαρτίου όπως γιορτάζεται. Αυτό το γεγονός το αναφέρει και η Βικιπείδια: 1821.

Οι περισσότεροι, ξανά, μπορείτε να φανταστείτε για ποιο λόγο ορίστηκε η 23 Μαρτίουσαν “Συμβατική ημερομηνία έναρξης της Επανάστασης του 1821” που λέει και η Βικιπείδια, εκείνη η ημέρα είναι μία μεγάλη γιορτή για τους Ελληνορθόδοξους και αυτό η θρησκεία είναι ένα βασικό χαρακτηριστικό στον ορισμό του εθνους των Ελλήνων.

Το Μακεδονικό και ο Asterix

Υποθέτω πως οι περισσότεροι γνωρίζετε τα κόμικς Asterix1 όπου χάρη σε μία μαγική συνταγή οι Γαλάτες του χωριού έχουν υπερφυσικές δυνάμεις και κερδίζουν τις πολυάριθμες λεγεώνες των Ρωμαίων. Κάπως έτσι παρομοιάζω τη στάση των Ελλήνων για την ονομασία των Βόρειων γειτόνων μας ή αλλίως των ακατανόμαστων2.

Όλη ΜΑ ΟΛΗ, η ανθρωπότητα αποκαλεί αυτή τη χώρα Μακεδονία (σκέτη χωρίς γεωγραφικό ή άλλο προσδιορισμό), εκτός από... ναι εκτός από... εμάς τους Έλληνες.

Φαίνεται πως η ΝΔ διαθέτει το μαγικό φίλτρο και για αυτό τον λόγο ο Καραμανλής ξαναέκανε υπουργό τον Μακεδονομάχο Σαμαρά και κρατάει σε καίριες θέσεις τους άλλους, όπως τον Ψωμιάδη.

Σίγουρα όμως, και δυστυχώς, η υπόθεση δεν ξεχάστηκε μετά από 10 χρόνια, όπως είχε δηλώσει ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης μιας και πολλοί ζούνε πλουσιοπάραχα πουλάντας Ελληνισμό. Το τραγικό είναι πως ανεξάρτητα από την έκβαση της υπόθεσης αυτοί δεν θα χάσουν.

Δεν πιστεύω πως το γεγονός ότι είμαστε μέρος των Βαλκανίων είναι αρκετή δικαιολογία για τον εθνικισμό μιας και εδώ και 28 χρόνια είμαστε και μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Τραγικότεροι από όλους είναι οι φανατικοί οπαδοί των ομάδων της Θεσσαλονίκης, φυσικά δεν περίμενα από φανατικούς οπαδούς κάτι καλύτερο, οι οποίοι μέχρι το 1990 όταν κέρδιζαν τις ομάδες της νότιας Ελλάδας φώναζαν: “Έτσι γαμάει η Βουλγαρία”. Ξαφνικά το 1990 κατάλαβαν, όπως όλοι οι Έλληνες άλλωστε, πως δίπλα στην περιοχή τους υπάρχει μία χώρα που ονομάζεται Μακεδονία. Μπορεί να είναι ανούσιο να ασχολούμαι με τους άγριους των γηπέδων περισσότερο αλλά αυτοαποκαλούν τη Θεσσαλονίκη: Salonica3. Salonica ονομάζεται η Θεσσαλονίκη από τους Εβραίους οι οποίοι ήταν η μεγαλύτερη μειονότητα της πόλης όταν μπήκε ο Ελληνικός στρατός το 1912. Τον Ιούνιο είχα πάει στη Θεσσαλονίκη και έψαξα να βρω αν έχουν μείνει Εβραϊκά μνημεία. Η εθνοκάθαρση είναι, δυστυχώς, σχεδόν 100% πετυχημένη μιας και αν εξαιρέσουμε μία συναγωγή και ένα μουσείο δεν βρήκα τίποτε άλλο.

Πρωτείνω σε όλους να διαβάσουν το βιβλίο:Salonica, City of Ghosts: Christians, Muslims and Jews 1430-1950 του Mark Mazower. Είμαι σίγουρος πως ο Ψωμιάδης είναι ικανός να το κάψει στη πλατεία Αριστοτέλους.

Υ.Γ. Για να πω και το κομματικό μου παράπονο: Το 1996 ο Μιχάλης Τρεμόπουλος, επικεφαλής της ευρωλίστας των Οικολόγων Πράσινων, είχε κάνει την εξής πρόταση: ο δρόμος στη Θεσσαλονίκη που περνάει μπροστά από το σπίτι που γεννήθηκε ο Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ να ξαναονομαστεί Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ και αντίστοιχα στη Πόλη να ονομαστεί ένας δρόμος Ελ. Βενιζέλος ο οποίος μάλιστα είχε πρωτείνει τον Κεμάλ για Νόμπελ ειρήνης. Δυστυχώς οι γνωστοί-άγνωστοι είδαν ότι ανεβαίναμε στις δημοσκοπήσεις και μας χτύπησαν με αυτό το θέμα. Μπροστάρης των Ελληναράδων ήταν η φυλλάδα espresso...

Υ.Γ.2 και σημαντικότερο: Η Μαλακία στην Ελλάδα δεν έχει όριο!Τον Ιούλιο χρησιμοποίησα την Εγνατία Οδό και σε μία πινακίδα έγραφε: Σκόπια. Δεν μπορώ και δεν θέλω άλλωστε να φανταστώ τους καημένους τουρίστες που θα ψάχνουν στους χάρτες τους για αυτή τη χώρα. Αυτό το σημείο είναι πολύ σημαντικό μιας και η επίσημη ονομασία των βόρειων γειτόνων μας είναι: Former Yugoslav Republic of Macedonia ή αλλιώς FYROM... Το σημειώνω για να μην λέμε μετά πως εμείς σεβόμαστε τις διεθνείς συνθήκες ενώ οι άλλοι όχι.

Υ.Γ.3 και ίσως το σημαντικότερο: Μήπως θά έπρεπε πρώτα να πείσουμε την ανθρωπότητα πως ονομαζόμαστε Έλληνες και όχι Γραικοί μιας και τα περισσότερα έθνη αυτού του πλανήτη μας αποκαλούν Γραικούς. Παραθέτω πως μας αποκαλούν σε διάφορες γλώσσες, όπως τις έχει η wikipedia στο λεκτικό "Greeks":
[[ar:يونانيون]]
[[an:Griegos]]
[[az:Yunanlar]]
[[bg:Гърци]]
[[cs:Řekové]]
[[da:Grækerne]]
[[de:Griechen]]
[[el:Έλληνες]]
[[eo:Grekoj]]
[[fr:Grecs]]
[[fy:Griken]]
[[ko:그리스인]]
[[hr:Grci]]
[[id:Bangsa Yunani]]
[[it:Greci]]
[[he:יוונים]]
[[ka:ბერძნები]]
[[la:Graeci]]
[[lv:Grieķi]]
[[mk:Грци]]
[[ml:യവനന്‍]]
[[ms:Orang Greek]]
[[nl:Grieken]]
[[ja:ギリシャ人]]
[[no:Grekere]]
[[pl:Grecy]]
[[pt:Gregos]]
[[ru:Греки]]
[[sk:Gréci]]
[[sl:Grki]]
[[sr:Грци]]
[[fi:Kreikkalaiset]]
[[sv:Greker]]
[[tr:Yunanlar]]

1. Θέλω να σημειώσω πως τα Asterix είναι Βελγικά και όχι Γαλλικά όπως πιστεύουν πολλοί. Άλλωστε οι Βέλγοι έχουν τεράστια παράδοση στα κόμιξ.
2. Τον πετυχημένο χαρακτηρισμό τον άκουσα στο συνέδριο των Οικολόγων Πράσινων.
3. Δεν ξέρω αν το κάνουν ακόμα μιας και στην ηλικεία μου, 38 χρονών, είναι ανούσιο να ασχολούμαι με τα αθλητικά και δεν έχω όρεξη να το ψάξω.

Η ερμηνειά της ιστορίας και τα σχολικά βιβλία.

Υποθέτω πως αρκετοί θα έχετε αναρωτηθεί για ποιο λόγο οι μαθήτες διδάσκονται ιστορία στο σχολείο, σε όλες τις χώρες, δεδομένου ότι είναι μία επιστήμη η γνώση της οποίας δεν είναι χρήσιμη στην επαγγελματική ζωή της συντριπτικής πλειοψηφίας των ανθρώπων. 

Η συνηθισμένη απάντηση είναι για να γνωρίζουμε το παρελθόν μας, την καταγωγή μας, δηλαδή για να κατασκευάσει εθνικές ταυτότητες. Άλλοι, λιγότεροι, λένε ότι η ιστορία πρέπει να διδάσκεται για να έχουμε ένα «μπούσουλα» ώστε να παίρνουμε μαθήματα για την μελλοντική μας πορεία. 

Σε κάθε περίπτωση η σχολική διδασκαλία της ιστορίας είναι η διδασκαλία μιας συγκεκριμένης έκδοσης της ιστορίας δηλαδή μιας ερμηνείας της. Μία κοινότυπη άποψη λέει πως είναι αδύνατον να μάθεις την πραγματική ιστορία αλλά πάντα θα γνωρίζεις μία ερμηνεία της γιατί ο συγγραφέας, δηλαδή ο ιστορικός (ελπίζω τουλάχιστον οι συγγραφείς της ιστορίας να είναι επαγγελματίες ιστορικοί), δεν θα καταφέρει να αποβάλει τα προσωπικά του πιστεύω απαγγέλοντας την ιστορία. Διαφωνώ, όποιος συγχέει τα πιστεύω του με την επιστήμη δεν είναι επιστήμονας, ιστορικός στην συγκεκριμένη περίπτωση, αλλά προπαγανδιστής (δεν βρίσκω τον χαρακτηρισμό απόλυτα αρνητικό) των πολιτικών του πιστεύω. Φυσικά δέχομαι πως η ιστορία δεν είναι απόλυτη, νέες ανακαλύψεις γίνονται όλη την ώρα οπότε αλλάζει και η άποψη που μπορεί να έχουμε για ένα συγκεκριμένο γεγονός, αυτό όμως είναι χαρακτηριστικό της ιστορίας ως επιστήμης.

Για αυτό το λόγο γίνεται και ο σαματάς για το βιβλίο ιστορίας της ΣΤ’ δημοτικού. Αυτοί που φωνάζουν θέλουν να επιβάλλουν την δική τους ερμηνεία της ιστορίας. Το πρόβλημα είναι πως αυτοί δεν θέλουν να επιβάλλουν απλώς μία διαφορετική ερμηνεία αλλά μία «καθαρή» έκδοση της ιστορίας όπου αγιοποιεί την μία πλευρά (την Ελλάδα) και παρουσιάζει τους άλλους σαν εχθρούς που έχουν σαν μόνο σκοπό την καταστροφή μας.

Θα ξεφύγω από την εθνοκεντρική μας «μάχη» και θα αναφερθώ σε ένα ιστορικό γεγονός όπου κάποιος θα πίστευε πως δύσκολα μπορεί να υπάρχουν διαφορετικές ερμηνείες, λόγο της έκτασης του, την σημασίας του και του γεγονότος ότι είναι πρόσφατο άρα υπάρχει πληθώρα πηγών: τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ξέρω τρεις διαφορετικές ερμηνείες (μπορεί να υπάρχουν 333) ή να το θέσω αλλιώς σύμφωνα με την αντίληψη που έχουν διαφορετικά έθνη για τον πόλεμο μπορώ να τα καταχωρίσω σε τρία «στρατόπεδα»*. 

1. Ο πόλεμος ήταν η μεγαλύτερη μαλακία που έχει κάνει ποτέ η ανθρωπότητα. Η ένταση του, οι καταστροφές, οι σφαγές και τα εγκλήματα του πολέμου ξεπέρασαν κάθε προηγούμενο. Είναι ένα κομβικό σημείο της ιστορίας μας, πρέπει να το έχουμε σαν παράδειγμα προς αποφυγή ώστε να μην το ξαναεπαναλάβουμε. Από τα παθήματα του πολέμου μάθαμε τι είναι το «κακό», το οποίο δεν είναι ένα συγκεκριμένο έθνος αλλά μία ιδεολογία κλπ. Αυτός είναι ένας από τους ιδρυτικούς «μύθους» της Ε.Ε. και τον συναντάς συνήθως στις χώρες της Δυτικής Ευρώπης.

2. Ο πόλεμος ήταν εθνικό–απελευθερωτικός όπου οι ναζί μας βοήθησαν να απελευθερωθούμε από τους Ρώσους. Αυτή είναι η αντίληψη που κυριαρχεί στις Βαλτικές χώρες, όπου οι «κακοί» είναι οι Ρώσοι μιας και αυτοί ήταν οι εχθροί του έθνους, θέλω να πιστεύω πως δεν θεωρούν τους ναζί «καλούς». Ο πόλεμος ήταν ένα κομβικό σημείο του έθνους μας δεδομένου ότι σε αυτόν βλέπουμε την δημιουργία του. 

3. Οι θυσίες και οι ηρωικές μάχες του έθνους μας ήταν καθοριστικές ώστε να κερδίσουν τον πόλεμο οι «καλοί», αν δεν υπήρχαμε εμείς ο πόλεμος είτε θα κρατούσε πολλά χρόνια ακόμα είτε θα κέρδιζαν οι ναζί. Αυτή την ερμηνεία την συναντάμε στην Σ. Ένωση (ο μεγάλος πατριωτικός πόλεμος) που στην συνέχεια την οικιοποιήθηκαν οι Ρώσοι, στην Γιουγκοσλαβία (τουλάχιστον ένα μέρος της), στην Ελλάδα ("Οι ήρωες πολεμάνε σαν Έλληνες") και σε ένα κομμάτι των ΗΠΑ (από τα επιχειρήματα των neo-cons ενάντια των Γάλλων για τον πόλεμο του Ιράκ). Ο πόλεμος χρησιμοποιείται για να αποδείξει την μοναδικότητα του έθνους και τα χαρακτηριστικά του που το κάνουν να ξεχωρίζει από τα υπόλοιπα έθνη.

Από τις 3 ερμηνείες ασπάζομαι την πρώτη. Είναι μία ερμηνεία η οποία προσπαθεί να μας διδάξει από τα σφάλματα του παρελθόντος και να μην κατασκευάσει στερεότυπα και μοναδικότητες. Οι άλλες δύο ερμηνείες δεν διδάσκουν τίποτα απλώς κατασκευάζουν μύθους. 

Φοβάμαι πως θα αργήσω πολύ να την δω στα βιβλία της ιστορίας.

* Όποιος θέλει να δει τις διαφορετικές ερμηνείες μπορεί να ανατρέξει στον τύπο για την επέτειο για τα 60 χρόνια από το τέλος του πολέμου που έγινε στην Μόσχα τον Μάιο του 2005. Δύο σχετικά άρθρα: Who won World War II?  και Russia's controversial celebrations.

Όποιος ζει στην Ελλάδα πρέπει να μιλάει Ελληνικά.

Πριν από μερικά χρόνια δούλευα σε μία εταιρία στην οποία εργάζονταν και ένας Γάλλος. Ζούσε ήδη αρκετά χρόνια στην Ελλάδα αλλά «αρνούνταν» να μάθει Ελληνικά, άρα η επικοινωνία με τους συναδέλφους του γινόταν στα Αγγλικά. Διευκρίνηση για το «αρνούνταν»: Όχι πως δεν ήθελε να μάθει Ελληνικά αλλά δεν κατέβαλε και καμία προσπάθεια. Η κλασική του δικαιολογία είναι πως οι κοπέλες του με τις οποίες έκανε σχέση του μιλούσαν στα Αγγλικά και όχι στα Ελληνικά.

Πολλές φορές είχα ακούσει διάφορους συναδέλφους να του λένε «Ζεις στην Ελλάδα πρέπει να μιλάς Ελληνικά». Το γελοίο της υπόθεσης είναι ότι δύο-τρεις συνάδελφοι που ασπάζονταν αυτή την άποψη είχαν κάνει ένα μέρος των πανεπιστημιακών σπουδών τους στη Μεγάλη Βρετανία και φυσικά ζούσαν σε γκέτο Ελλήνων φοιτητών. 

Θα συμφωνήσω με την άποψη που λέει ότι όταν κάποιος ζει σε μία χώρα πρέπει να μάθει τη γλώσσα της (αν υποθέσουμε ότι υπάρχει μόνο μία που κυριαρχεί). Η γλώσσα είναι το βασικότερο συστατικό της επικοινωνίας με τους άλλους ανθρώπους άρα αν κάποιος δεν γνωρίζει την βασική γλώσσα του τόπου διαμονής του έχει τεράστιο πρόβλημα επικοινωνίας. Πέρα από αυτό, και ποιο σημαντικό, είναι ότι αν κάποιος γνωρίζει τη γλώσσα μαθαίνει ευκολότερα και την κοινωνία στην οποία ζει. Άλλωστε ποιος ο σκοπός να ζεις σε διαφορετική κοινωνία και να μην την μάθεις;

Φυσικά η πρόταση αυτή δεν έχει σαν στόχο την ευκολία του «ξένου», πόσο μάλλον την προσαρμογή του στη χώρα μας, αλλά κάποια θεωρητική υποχρέωση που έχουν οι κάτοικοι της Ελλάδας να μιλάμε Ελληνικά. Η σκέψη αυτή είναι υπερβολικά ανελεύθερη μιας και πολιτικά ανήκει ... στο χώρο που δεν είναι άκρα-δεξιά αλλά όσοι ανήκουν σε αυτόν είναι ακροδεξιοί. Το αποτέλεσμα της εφαρμογής αυτής της σκέψης θα είναι να γίνουμε όλοι οι άνθρωποι ίδιοι και όμοιοι.

Μία φορά έτρωγα με τους συναδέλφους που ανέφερα προηγουμένως και ένας από αυτούς λέει «Στο πανεπιστήμιο όταν ένας Άγγλος ερχόταν να καθίσει κοντά μας (σσ στα έδρανα όπου καθόντουσαν οι Έλληνες) του φωνάζαμε ξξξξτ για να φύγει». Ένας άλλος συμφώνησε χαμογελώντας. Παραδόξως δεν είχα όρεξη για καυγά και δεν έκανα τα σχόλια που μου ήρθαν στιγμιαία στο μυαλό «Αν ένας Αλβανός έκανε το ίδιο στην Ελλάδα πως θα αντιδρούσατε;» ή «ρε καραγκιόζηδες τι λέτε στον Χ να μάθει τη γλώσσα σας όταν κάνετε τα ίδια και χειρότερα;» αλλά έφαγα το φαγητό μου και αποχώρησα. 

Τελικά καλά έκανα και δεν μάλωσα. Όποιος δεν μάθει τη γλώσσα της χώρας που μένει χάνει και είναι τραγικό, ίσως να είναι και αυτός τραγικός, αλλά σίγουρα όχι τόσο όσο αυτοί που θέλουν να τον υποχρεώσουν να τη μάθει.

Υ.Γ. Συνάντησα τον Γάλλο πριν από λίγες μέρες. Από συνήθεια άρχισα να του μιλάω στα Γαλλικά και μου απάντησε στα Ελληνικά. Έχει σταθερή σχέση με μία Ελληνίδα και η κοπέλα του του μιλάει σχεδόν μόνο στα Ελληνικά. Πως τα φέρνει η ζωή...

Οι Έλληνες δεν είναι ρατσιστές!

Θα αρχίσω με την αρχή δηλαδή με τον ορισμό του ρατσισμού: Ρατσισμός είναι η μη ανέχεια στο διαφορετικό άρα όλοι οι άνθρωποι είμαστε ρατσιστές. Προφανώς είμαι και εγώ και μιας και κάνω την αυτοκριτική μου θα αναφέρω 2 κατηγορίες ανθρώπων, τους οποίους δεν αντέχω: τους κάγκουρες και τους ταξιτζήδες.

Από την εισαγωγή μου συνεπάγεται ότι αυτή η πρόταση είναι ο ορισμός του ρατσισμού μιας και λέει ότι μία ομάδα ανθρώπων έχει κάποιο γνώρισμα(;), χαρακτηριστικό(;) δεν ξέρω ακριβώς τι αλλά σίγουρα δεν βρίσκεται στο DNA τους, για να παραφράσω τους σεσημασμένους Ναζιστές Χριστόδουλο Παρασκεβαίδη και Χαλκιά.

Όσοι διαφωνείτε παρακαλώ να μου πείτε τους λόγους γιατί είμαι άνθρωπος και μπορεί να κάνω λάθος.

Σε όσους με αμφισβητούν θα τους θυμήσω την πρόταση: “Που πα ρε Καραμήτρο!” που σημαίνει: “που πας ρε Βλαχο”!

Υ.Γ. Υποθέτω ότι προτάσεις του στυλ: "Μην κάνεις γυφτιές", "Έίσαι Αλβανός!", "Έίσαι Κούρδος!" είναι μία απόδειξη αυτής της πρότασης :P

Υ.Γ.2 Ξέχασα να σημειώσω ότι δεν υπάρχει μόνο ο φυλετικός ρατσισμός αλλά και ο φυσικός όπου άνθρωποι με αναπηρία πέφτουν θύματα ρατσισμού.

Το Βαλκανικό Ισλαμικό τόξο που απειλεί την Ελλάδα.

Πρέπει να παραδεχτώ ότι είχα καιρό να ακούσω και αυτή την απειλή εις βάρος της χώρας μας. Την διάβασα από ένα από τα γερακια που αρθογραφούν στην Καθημερινή. Για όσους το αγνοούν αυτή η απειλή είχε γεννηθεί στις αρχές της προηγούμενης δεκαετίας με τη διάλυση της πρώην Γιουγκοσλαβίας και των Κομμουνιστικών καθεστώτων της Βαλκανικής γενικότερα. Μπορεί στην χώρα μας να υπάρχουν βουλευτίνες τους ΚΚΕ που εμφανίζονται στα τηλεοπτικά πάνελς με Χριστιανκούς Σταυρούς αλλά στα κομμουνιστικά καθεστώτα όλες οι Θρησκείας καταπιεζόντουσαν. Η αποτελεσματικότερη καταπίεση, με ή χωρίς εισαγωγικά, ήταν στην Αλβανία του Χότζα και για αυτό τον λόγο οι Αλβανοί της Αλβανίας είναι σε γενικές γραμμές άθρησκοι. Για όσους το αγνοούν στην Αλβανία κυριαρχούν 3 Θρησκείες: η ΕλληνοΟρθόδοξία στην οποία ανήκει περίπου το 30% του πληθυσμού και βρίσκεται στον Νότο, ο Καθολικισμός ο οποίος βρίσκεται στον Βορρά και στον οποίο ανήκει περίπου το 10% του πληθυσμού και οι Μουσουλμανισμός στον οποίο ανήκει περίπου το 60% και κυριαρχεί στο κέντρο της χώρας. Στην ΠΓΔΜ η Αλβανική μειονότητα η οποία αποτελεί το 25-30% του πληθυσμού είναι περισσότερο φανατισμένη Θρησκευτικά από ότι είναι τα ξαδέλφια τους που ζουν στην Αλβανία. Στην Νότια Βουλγαρία υπάρχει μία συμπαγής Μουσουλμανική μειονότητα, την οποία οι Τούρκοι θεωρούν ότι είναι μέρος του Τουρκικού Έθνους και έχει άμεση σχέση με την Μουσουλμανική μειονότητα που ζει στην Ελληνική Θράκη. Όπως όλοι γνωρίζουμε η Μουσουλμανική Μειονότητα της Ελλάδας είναι πολύ ήρεμη και δεν έχουν γίνει επεισόδια τα τελευταία χρόνια.

Έχουν περάσει σχεδόν 20 χρόνια από την πτώση των Κομμουνιστικών καθεστώτων και δεν έχω δει καμία ιμπεριαλιστική κίνηση των Βόρειων Μουσουλμάνων γειτόνων μας και είμαι σίγουρος ότι δεν πρόκειται να υπάρξει μιας και όχι μόνο η Ελλάδα είναι οπλισμένη σαν αστακός αλλά και γιατί αυτοί οι πληθυσμοί έχουν άλλες προτεραιότητες, όπως ανάπτυξη της Οικονομίας τους.

Πολλοί θα μου πουν ότι τα γεράκια είναι γεράκια και ότι ζούμε σε Δημοκρατία οπότε κυριαρχεί η ελευθερία του λόγου. Θα απαντήσω ότι πράγματι ζούμε σε Δημοκρατία άρα το κάθε γεράκι έχει την ελευθερία του λόγου του αλλά όταν διαβάζω αυτές τις μπούρδες στην σοβαρότερη Ελληνική εφημερίδα τότε έχω μία ένσταση.

Ξέχασα να σημειώσω και το σχετικό παραμύθι της παραεγνατίας οδού. Οσο ανασφάλεις και αν είμαστε σαν Έθνος αυτό το παραμύθι είναι υπερβολικό μιας και η συγκεκριμένη οδός θα πρέπει να περνάει από 3 χώρες οι σχέσεις των οποίων δεν είναι βέλτιστες και δεν έχουν την Οικονομική Επιφάνεια μιας και μόνο η Βουλγαρία είναι μέλος της Ε.Ε. άρα έχει πρόσβαση σε εξωτερική Οικονομική Βοήθεια.

Είμαι υπερήφανος που είμαι Έλληνας!

Υποθέτω πως θα έχετε ακούσει πολλές φορές αυτή τη πρόταση, μιας και προσωπικά την έχω ακούσει πάρα πολλές φορές. Τελευταία φορά που την άκουσα ήταν από έναν ταρίφα. Γνωρίζω πολύ καλά ότι η συγκεκριμένη ταξική ομάδα “φημίζεται” για τις παπαρολογίες της μιας και σε αυτό το θέμα υπάρχει μία σχεδόν καθολικη συμφωνία από την πλειοψηφία των Ελλήνων. Προσωπικά είμαι σίγουρος ότι δεν την έχω πει την τελευταία δεκαετία που ζω στην Ελλάδα. Παλαιότερα ίσως να την είχα πει.

Η πρόταση από μόνη της είναι ηλίθια μιας και αυτός που τη λέει κοκορεύται για ένα εντελώς τυχαίο γεγονός σαν το μέρος που γεννήθηκε. Μερικά πράγματα είναι απλά: δύο άνθρωποι κάνουν έρωτα και μετά από περίπου 9 μήνες γεννιέται ένας άνθρωπος. Παρεμφερές θέμα είναι κάποιος που κοκορεύεται για την επαγγελματική ιδιότητα των γονιών του. Θα μπορούσα να το κάνω μιας και ήμουνα τυχερός και οι 2 γονείς μου είχαν πολύ καλά επαγγέλματα αλλά το σημαντικότερο είναι να κοκορεύεται κάποιος για τα δικά του επιτεύγματα αλλά και πάλι είμαι οπαδός της Προτεσταντικής νοοτροπίας και είμαι πεπεισμένος ότι κάποιος πρέπει να είναι ταπεινός.

Ας γυρίσω στο αρχικό μου θέμα δηλαδή αν κάποιος πρέπει να είναι υπερήφανος που γεννήθηκε στην Ελλάδα. Διαφωνώ κάθετα. Για ποιο λόγο κάποιος να είναι υπερήφανος που γεννήθηκε στη χώρα μας; Για την παντελή έλλειψη ΠΕΖΟδρομίων; Για την αγένεια των ανθρώπων; για το χρυσό μετάλλιο στο ντόπινγκ που κερδίσαμε στους Ολυμπιακούς του Πεκίνου; για την τραγική και τρισάθλεια τηλεόραση; (σημειώνω γνωρίζω ότι σε καμία χώρα του κόσμου η τηλεόραση δεν φημίζεται για την ποιότητα αλλά ένα χάσμα χωρίζει το BBC με τα Ελληνικά Κανάλια), για τις εφημεριδες τύπου Espresso ή Πρωταθλητή; Θα σας παρακαλούσα να μου δώσετε λόγους για να είμαι υπερήφανος που είμαι Έλληνας.

Ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος

Πριν από λίγες μέρες η χώρα μας γιόρτασε την 28η Οκτωβρίου, δηλαδή την Ιταλική εισβολή στην χώρα μας που σήμαινε και την είσοδο της στον μεγαλύτερο πόλεμο που έχει κάνει ποτέ η ανθρωπότητα, δηλαδή τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Θα ήθελα να γράψω ότι προσπερνάω το γεγονός ότι ίσως είμαστε η μόνη χώρα της παλιάς Ευρώπης, για να θυμηθούμε τον χαρακτηρισμό του Ράμσφελτ, που γιορτάζει την είσοδο της στον καταστροφικότερο πόλεμο της Ανθρωπότητας, για να ειρωνευτώ λιγακι: ίσως είναι ευχάριστο το γεγονός ότι πέθαναν μερικές εκατονάδες χιλιάδες συμπατριώτες μας, αλλά και οι Αλβανοί γιορταζουν το δικό τους Όχι (Yo! στα Αλβανικά)1 αλλά εκεί βρίσκεται το ζουμί του ποστ μου: Το συμπέρασμα αυτού του πολέμου. Εμείς φτιάξαμε παραμυθάκια του στυλ “Ο Ουίνστον Τσώρτσιλ είπε ότι οι ήρωες πολεμάνε σαν Έλληνες”, προφανώς δεν αμφισβητώ τον ηρωισμό των Ελλήνων στα βουνά της Πίνδου ούτε ότι ο ΕλληνοΙταλικός πόλεμος ήταν η πρώτη ήττα των δυνάμεων του Άξονα αλλά αμφισβητώ το ηθικό δίδαγμα αυτού του πολέμου: Στο σχολείο που πήγα (το Ευρωπαϊκό Σχολείο Βρυξελλών 1) μας έμαθαν: Plus Jamais Ca (ποτέ ξανά αυτό), δηλαδή να μην ξανακάνει η Ανθρωπότητα την ίδια βλακεία μιας και 50 εκατομμύρια νεκροί παρά είναι πολλοί πόσο μάλλον που 6 εκ από αυτούς πέθαναν στα κολαστήρια των κέντρων εξόντοσης των Ναζί.

Σε αυτό το σημείο θα κάνω μία ιστορική παρένθεση: η Ευρωπαϊκή Ένωση ιδρύθηκε με σκοπό να μην ξαναπολεμήσουν οι Ευρωπαϊκές χώρες μεταξύ μας και πράγματι πέτυχε τον σκοπό της μιας και πόλεμος στην Δυτική Ευρώπη έχει να γίνει από τότε.

Πιστεύω ότι είναι τραγική η οπτική σκοπιά με την οποία βλέπουμε τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. και η απόδειξη ήταν οι πόλεμοι που ακολούθησαν την διάλυση της Γιουγκοσλαβίας: Όλες οι Δημοκρατικες χώρες κατέκριναν περισσότερο την Σερβία μιας και οι Σέρβοι ξεπέρασαν τα άλλα έθνη στα εγκλήματα κατά της Ανθρωπότητας εκτός από τους Έλληνες. Πολλοί θα μου πούν ότι και οι Σέρβοι είναι Χριστιανοί Ορθόδοξοι αλλά δεν θα δεχτώ το επιχείρημα: Ένας εγκληματίας είναι εγκληματίας και πρέπει να καταδικαστεί. Θα μου πείτε ότι το παίζω έξυπνος μιας και κανένας στενός συγγενής μου δεν είνα ιή ήταν, ευτυχώς, εγκληματίας κατά της Ανθρωπότητας, αλλά θέλω να πιστεύω ότι αν κάποιος συγγενής μου είχε κάνει εγκλήματα κατά της Ανθρωπότητας θα δεχόμουνα την καταδίκη του.

1. Το Αλβανικό Όχι είναι διπλό μιας και οι γείτονες μας υπέστησαν και την Ιταλική αλλά και την Ελληνική εισβολή/κατοχή.

Το Μακεδονικό και ο Asterix

Υποθέτω πως οι περισσότεροι γνωρίζετε τα κόμικς Asterix1 όπου χάρη σε μία μαγική συνταγή οι Γαλάτες του χωριού έχουν υπερφυσικές δυνάμεις και κερδίζουν τις πολυάριθμες λεγεώνες των Ρωμαίων. Κάπως έτσι παρομοιάζω τη στάση των Ελλήνων για την ονομασία των Βόρειων γειτόνων μας ή αλλίως των ακατανόμαστων2.

Όλη ΜΑ ΟΛΗ, η ανθρωπότητα αποκαλεί αυτή τη χώρα Μακεδονία (σκέτη χωρίς γεωγραφικό ή άλλο προσδιορισμό), εκτός από... ναι εκτός από... εμάς τους Έλληνες.

Φαίνεται πως η ΝΔ διαθέτει το μαγικό φίλτρο και για αυτό τον λόγο ο Καραμανλής ξαναέκανε υπουργό τον Μακεδονομάχο Σαμαρά και κρατάει σε καίριες θέσεις τους άλλους, όπως τον Ψωμιάδη.

Σίγουρα όμως, και δυστυχώς, η υπόθεση δεν ξεχάστηκε μετά από 10 χρόνια, όπως είχε δηλώσει ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης μιας και πολλοί ζούνε πλουσιοπάραχα πουλάντας Ελληνισμό. Το τραγικό είναι πως ανεξάρτητα από την έκβαση της υπόθεσης αυτοί δεν θα χάσουν.

Δεν πιστεύω πως το γεγονός ότι είμαστε μέρος των Βαλκανίων είναι αρκετή δικαιολογία για τον εθνικισμό μιας και εδώ και 28 χρόνια είμαστε και μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Τραγικότεροι από όλους είναι οι φανατικοί οπαδοί των ομάδων της Θεσσαλονίκης, φυσικά δεν περίμενα από φανατικούς οπαδούς κάτι καλύτερο, οι οποίοι μέχρι το 1990 όταν κέρδιζαν τις ομάδες της νότιας Ελλάδας φώναζαν: “Έτσι γαμάει η Βουλγαρία”. Ξαφνικά το 1990 κατάλαβαν, όπως όλοι οι Έλληνες άλλωστε, πως δίπλα στην περιοχή τους υπάρχει μία χώρα που ονομάζεται Μακεδονία. Μπορεί να είναι ανούσιο να ασχολούμαι με τους άγριους των γηπέδων περισσότερο αλλά αυτοαποκαλούν τη Θεσσαλονίκη: Salonica3. Salonica ονομάζεται η Θεσσαλονίκη από τους Εβραίους οι οποίοι ήταν η μεγαλύτερη μειονότητα της πόλης όταν μπήκε ο Ελληνικός στρατός το 1912. Τον Ιούνιο είχα πάει στη Θεσσαλονίκη και έψαξα να βρω αν έχουν μείνει Εβραϊκά μνημεία. Η εθνοκάθαρση είναι, δυστυχώς, σχεδόν 100% πετυχημένη μιας και αν εξαιρέσουμε μία συναγωγή και ένα μουσείο δεν βρήκα τίποτε άλλο.

Πρωτείνω σε όλους να διαβάσουν το βιβλίο:Salonica, City of Ghosts: Christians, Muslims and Jews 1430-1950 του Mark Mazower. Είμαι σίγουρος πως ο Ψωμιάδης είναι ικανός να το κάψει στη πλατεία Αριστοτέλους.

Υ.Γ. Για να πω και το κομματικό μου παράπονο: Το 1996 ο Μιχάλης Τρεμόπουλος, επικεφαλής της ευρωλίστας των Οικολόγων Πράσινων, είχε κάνει την εξής πρόταση: ο δρόμος στη Θεσσαλονίκη που περνάει μπροστά από το σπίτι που γεννήθηκε ο Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ να ξαναονομαστεί Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ και αντίστοιχα στη Πόλη να ονομαστεί ένας δρόμος Ελ. Βενιζέλος ο οποίος μάλιστα είχε πρωτείνει τον Κεμάλ για Νόμπελ ειρήνης. Δυστυχώς οι γνωστοί-άγνωστοι είδαν ότι ανεβαίναμε στις δημοσκοπήσεις και μας χτύπησαν με αυτό το θέμα. Μπροστάρης των Ελληναράδων ήταν η φυλλάδα espresso...

Υ.Γ.2 και σημαντικότερο: Η Μαλακία στην Ελλάδα δεν έχει όριο!Τον Ιούλιο χρησιμοποίησα την Εγνατία Οδό και σε μία πινακίδα έγραφε: Σκόπια. Δεν μπορώ και δεν θέλω άλλωστε να φανταστώ τους καημένους τουρίστες που θα ψάχνουν στους χάρτες τους για αυτή τη χώρα. Αυτό το σημείο είναι πολύ σημαντικό μιας και η επίσημη ονομασία των βόρειων γειτόνων μας είναι: Former Yugoslav Republic of Macedonia ή αλλιώς FYROM... Το σημειώνω για να μην λέμε μετά πως εμείς σεβόμαστε τις διεθνείς συνθήκες ενώ οι άλλοι όχι.

Υ.Γ.3 και ίσως το σημαντικότερο: Μήπως θά έπρεπε πρώτα να πείσουμε την ανθρωπότητα πως ονομαζόμαστε Έλληνες και όχι Γραικοί μιας και τα περισσότερα έθνη αυτού του πλανήτη μας αποκαλούν Γραικούς. Παραθέτω πως μας αποκαλούν σε διάφορες γλώσσες, όπως τις έχει η wikipedia στο λεκτικό "Greeks":
[[ar:يونانيون]]
[[an:Griegos]]
[[az:Yunanlar]]
[[bg:Гърци]]
[[cs:Řekové]]
[[da:Grækerne]]
[[de:Griechen]]
[[el:Έλληνες]]
[[eo:Grekoj]]
[[fr:Grecs]]
[[fy:Griken]]
[[ko:그리스인]]
[[hr:Grci]]
[[id:Bangsa Yunani]]
[[it:Greci]]
[[he:יוונים]]
[[ka:ბერძნები]]
[[la:Graeci]]
[[lv:Grieķi]]
[[mk:Грци]]
[[ml:യവനന്‍]]
[[ms:Orang Greek]]
[[nl:Grieken]]
[[ja:ギリシャ人]]
[[no:Grekere]]
[[pl:Grecy]]
[[pt:Gregos]]
[[ru:Греки]]
[[sk:Gréci]]
[[sl:Grki]]
[[sr:Грци]]
[[fi:Kreikkalaiset]]
[[sv:Greker]]
[[tr:Yunanlar]]

1. Θέλω να σημειώσω πως τα Asterix είναι Βελγικά και όχι Γαλλικά όπως πιστεύουν πολλοί. Άλλωστε οι Βέλγοι έχουν τεράστια παράδοση στα κόμιξ.
2. Τον πετυχημένο χαρακτηρισμό τον άκουσα στο συνέδριο των Οικολόγων Πράσινων.
3. Δεν ξέρω αν το κάνουν ακόμα μιας και στην ηλικεία μου, 36 χρονών, είναι ανούσιο να ασχολούμαι με τα αθλητικά και δεν έχω όρεξη να το ψάξω.

Σήκω Φύγε!

Ή αλλιώς: Qu' ils rentrent chez eux!
Οι περισσότεροι γνωρίζετε πως μεγάλωσα στις Βρυξέλλες. Εκεί για διάφορους λόγους έβγελα Γαλλικές ειδήσεις οι οποίες έδειχνα σπάνια τον ελεινό Jean Marie LePen τον πρόεδρο του ακροδεξιού κόμματος Front National.
Ένα από τα κλασσικά συνθήματα του ήταν το Qu' ils rentrent chez eux! Το οποίο το προορίζει στους μετανάστες.

Το 1998 ήρθα να ζήσω στην Ελλάδα και όπως είναι προφανές με ενοχλούσαν (και ακόμα με ενοχλούν) πολλά πράγματα. Η έλλειψη ΠΕΖΟδρομίων, τα κορναρίσματα, η αγένεια, ο ρατσισμός και πολλά άλλα. Όταν τολμούσα και το έλεγα σε γηγενείς άκουγα όλη την ώρα: Ανθέλληνα: Σήκω Φύγε!

Οι ανθέλληνες δεν είμαστε πολλοί αλλά οι κατηγορίες είναι στερεότυπες.

Είχα αρχίσει να συνιθήζω αλλά πρόσφατα ξανα-άκουσα αυτή την κατηγορία επό έναν άνθρωπο που αγαπάω και εκτιμάω πάρα πολύ.

Τραγικό; Σίγουρα αλλά δεν πρόκειτε να γίνω ποτέ Ομωφοβικός, αντιΤούρκος, αντιΑλβανός, μακεδονομάχος,ΕΛληναράς και πολλά άλλα!

Οι Έλληνες επιστήμονες διαπρέπουν στο εξωτερικό

Πόσοι και πόσοι συμπατριώτες μας δεν περηφανεύονται όταν Έλληνες που δουλεύουν στο εξωτερικό διαπρέπουν;

Brain Drain, ή αλλιώς η «κατάρα» των φτωχών χωρών.

Ο ορισμός του Brain Drain είναι η μετανάστευση ατόμων με υψηλή εκπαίδευση ή ειδίκευση (επιστημόνες, τεχνίτες ή εργάτες οι οποίοι είναι ειδικευμένοι σε ένα τομεά, ακόμα και ανθρώποι των γραμμάτων) από φτωχότερες χώρες σε πλουσιότερες. Η μετανάστευση αυτή είναι εύκολα κατανοητή, οι μετανάστες αποκτούν πολύ καλύτερες συνθήκες εργασίας (όχι μόνο από πλευρά μισθού αλλά και από εργασιακό περιβάλλον).

Θεωρείται κατάρα επειδή για την εκπαίδευση τους η αρχική χώρα ξόδεψε σημαντικά ποσά, δηλαδή έκανε μία επένδυση, και τους καρπούς της επένδυσης τους κερδίζει μία άλλη χώρα η οποία δεν ξόδεψε τίποτα. Ακόμα χειρότερα αυτοί οι άνθρωποι παράγουν περισσότερο πλούτο από τον μέσο όρο. Η επένδυση αυτή πάει χαμένη αν ο μετανάστης δεν γυρίσει ποτέ στην χώρα του για να εργαστεί και το μόνο κέρδος είναι τυχόν εμβάσματα που στέλνει πίσω. Το Brain Drain μπορεί να ονομαστεί και «κυριλέ» μετανάστευση. Οι μετανάστες μπορούν να βρουν πολύ καλές δουλειές στην χώρα τους, δεν είναι απελπισμένοι , και στην χώρα υποδοχής τους έχουν καλύτερες δουλείες, άρα ανληκουν και σε καλύτερη κοινωνική τάξη, από την πλειοψηφία των νέων συμπατριωτών τους.

Υπάρχει όμως και η άποψη που λέει πως το Brain Drain μακροπρόθεσμα μπορεί να είναι θετικό για τις φτωχότερες χώρες γιατί όσοι φεύγουν και πετυχαίνουν σε άλλες χώρες δημιουργούν ένα κίνητρο στους συμπατριώτες τους για να δουλέψουν ή να σπουδάσουν. Έτσι θα μπορέσουν να τους αντιγράψουν δηλαδή το Brain Drain δημιουργεί πρότυπα σε μία κοινωνία.

Τέλος υπάρχει και η «υπερτατική» κριτική (από την άκρα αριστερο-δεξιά) στο Brain Drain η οποία λέει πως οι μετανάστες ξεπουλιούνται, προδίδουν την χώρα τους για λίγα χρήματα παραπάνω, ή ότι οι πλούσιες χώρες εκμεταλεύονται την «αφρόκρεμα» των φτωχότερων χωρών. Αυτές τις αφήνω ασχολίαστες.

Για να κλείσω με την περιγραφή, το Brain Drain δεν είναι αποκλειστικά μονόδρομος από τον τρίτο κόσμο προς τον πρώτο αλλά συμβαίνει και ανάμεσα στις χώρες του πρώτου κόσμου. Είναι χαρακτηριστικό πως πολλές δεκάδες χιλιάδες επιστήμονες της Ε.Ε. μεταναστεύουν κάθε χρόνο στις ΗΠΑ. Ο λόγος είναι αυτός που ανέφερα στην αρχή: καλύτερες συνθήκες εργασίας.

Για να γυρίσω στο μύθο μας πράγματι πολλοί Έλληνες αποφασίζουν και μεταναστεύουν σε χώρες της Δυτικής Ευρώπης και της Βόρειας Αμερικής. Πολλοί από αυτούς μάλιστα καταφέρνουν και διαπρέπουν στον τομέα τους. Ο μύθος αφήνει αόριστο τον αριθμό τους, που έτσι και αλλιώς τον αγνοώ. Λογικό, είναι μύθος όχι επιστημονική έρευνα άρα δεν χρειάζεται στοιχεία ίσα-ίσα που αυτά είναι επικίνδυνα για την ύπαρξη του.

Η άποψη μου είναι η ακόλουθη: το γεγονός ότι πολλοί συμπατριώτες μας φεύγουν από την χώρα μας και αναζητούν καλύτερες συνθήκες εργασίας οφείλεται στην αποτυχία μας σαν κοινωνία. Αποτυχία επειδή δεν μπορούμε να προσφέρουμε σε ένα επαγγελματία τις ιδανικές συνθήκες εργασίας. Άρα όσοι περισσότεροι «Έλληνες επιστήμονες διαπρέπουν στο εξωτερικό» τόσο μεγαλύτερη είναι η αποτυχία μας σαν κοινωνία – χώρα.

Η Γαλλία υποχρέωσε τη Μεγάλη Βρετανία να αλλάξει το όνομα της.

Ο μύθος λέει πως ο De Gaulle υποχρέωσε τη Μεγάλη Βρετανία να μην αποκαλείται Μεγάλη Βρετανία αλλά Ηνωμένο Βασίλειο επειδή μία Γαλλική επαρχία φέρει το όνομα Βρετάνη (Bretagne). Γιατί όμως δεν ζήτησε και από τη Φλάνδρα να αλλάξει όνομα; Ή από τη χώρα των Βάσκων;

Αυτός ο εθνικός μύθος είναι πρόσφατος και δεν είναι τόσο πολύ διαδεδομένος. Λέγοντας πρόσφατος εννοώ πως τον έμαθα πριν από λίγους μήνες διαβάζοντας blogs ή άρθρα ακροδεξιάς κατεύθυνσης και χρησιμοποιείται σαν "επιχείρημα" στο Μακεδονικό. Μπορώ να εικάσω με μεγάλη βεβαιότητα πως κατασκευάστηκε τα τελευταία 15 χρόνια. Αγνοώ σε ποιο ψήγμα αλήθειας βασίζεται και ποιος είναι ο εφευρέτης.

Προσπαθώ να κατασκευάσω το σενάριο στο μυαλό μου. Ο De Gaulle δίνει εντολή στον πρέσβη της Γαλλίας στο ΗΒ να μεταφέρει την απαίτηση του στην Βασίλισσα Ελισάβετ. Η χρονολογία δεν αναφέρεται ποτέ, λογικότατο μιας και είναι μύθος όχι γεγονός, αλλά για πλάκα ας υποθέσω πως έγινε το 1966, μία καλή ευκαιρία να γιορτάσουν οι Γάλλοι τα 900 χρόνια από την νίκη του Hastings. Η Βασίλισσα άλλαξε αμέσως δεκαεφτά χρώματα και φοβήθηκε την επικείμενη εισβολή των Γαλατών στο νησί της. Η πρώτη κίνηση της ήταν να αρχίσει να τρώει τα καπέλα της (ναι αυτά που φοράει όταν πηγαίνει στις ιπποδρομίες) από το άγχος και να καλέσει τον πρωθυπουργό της για να τον διατάξει να αλλάξει άμεσα την ονομασία της χώρας της. Αυτός, φοβούμενος τον Asterix και τον νέο εκατονταετή πόλεμο που διαγραφόταν στον ορίζοντα άλλαξε από μόνος του και την ονομασία της Magna Carta σε Grande Charte για να ευχαριστεί περισσότερο τους Γάλλους.

Ας σοβαρευτώ. Ο συγκεκριμένος μύθος παρά είναι ηλίθιος και απαιτεί τεράστιο έλλειμμα γνώσης στην ιστορία και στην πολιτική για να γίνει πιστευτός.

Υπάρχει περίπτωση οι Βρετανοί να υπέκυψαν σε μία τέτοια απαίτηση των Γάλλων (αντιθέτως ο De Gaulle ίσως ήταν ικανός να ζητήσει τέτοια χαζομάρα); Οι ίδιοι Βρετανοί που τις προάλλες απέλασαν 4 Ρώσους διπλωμάτες;

Στην εποχή μας υπάρχει κάτι που ονομάζεται Internet και ένα μέρος του είναι το World Wide Web. Ανήκω στους τυχερούς που έχουν πρόσβαση σε αυτό τον μαγικό κόσμο, άνοιξα ένα browser πλοηγήθηκα στο google και έκανα μία αναζήτηση για το λεκτικό "Grande Bretagne", δηλαδή Μεγάλη Βρετανία στα Γαλλικά. Ναι ξέρω είναι πυρηνική φυσική αυτό που έκανα. Η δεύτερη επιλογή στα αποτελέσματα αναζήτησης ήταν το site http://www.visitbritain.fr/. Το domain είναι Γαλλικό και αν βασιστώ στον μύθο τότε μάλλον θα είναι site μιας εθνικιστικής Γαλλικής οργάνωσης που έχει στόχο την κατάκτηση της Μεγάλης Βρετανίας. Έκπληξη! Καμία απολύτως σχέση! Είναι το επίσημο τουριστικό site της ΜΒ στην Γαλλία και στην αρχή λέει "Bienvenue sur le site officiel de l'Office de Tourisme de Grande-Bretagne !". Pardon; που θα έλεγε και ο De Gaulle, είναι τόσο βλάκες οι Βρετανοί; Θέλουν να αποτρέψουν τους Γάλλους να επισκεφτούν την χώρα τους και τους προκαλούν ονομάζοντας τη χώρα τους Μεγάλη Βρετανία; Όχι μόνο αυτό αλλά χρησιμοποιούν και μία "απαγορευμένη" λέξη, μάλλον οι Βρετανοί αρέσκονται στο να τους τρέχουν στα δικαστήρια οι Γάλλοι.

Αποφάσισα να συνεχίσω το παιχνίδι με τις μηχανές αναζήτησης και σκέφτηκα να δω τι γράφει το site του Βρετανού πρωθυπουργού, 10 Downing Street website. Διαβάζω στο αριστερό menu: "welcome: 10 Downing Street - the historic office and home of the British Prime Minister" Βρετανός πρωθυπουργός; Κάποιος πρέπει να πληροφορήσει τον Gordon Brown ότι απαγορεύεται να χρησιμοποιεί την λέξη Βρετανός, μιας και προφανώς το αγνοεί. Το αγνοεί όσο και οι Γάλλοι θα μου πείτε.

Η Μεγάλη Βρετανία είναι το νησί που αποτελείται από την Αγγλία, τη Σκοτία και την Ουαλία, δεν είναι χώρα. Η χώρα της Ελισάβετ περιέχει και άλλες περιοχές, την Βόρεια Ιρλανδία και διάφορες κτίσεις στα απέραντα του κόσμου. Για αυτό τον λόγο η ονομασία (του συνόλου) της χώρας είναι Ηνωμένο Βασίλειο (της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας). Το καλό με αυτή την ονομασία είναι ότι οι κάτοικοι της χώρας νοιώθουν πολίτες άρα δεν αποξενώνονται και μάλλον είναι ένας από τους κύριους λόγους που το ΗΒ ονομάζεται ΗΒ. Η γνώμη των Γάλλων για την ονομασία της χώρας τους είναι γραμμένη στα παλαιότερα Βρετανικά υποδήματα των Βρετανών.

Υ.Γ. Μιας και το post αναφέρεται σε εθνικούς μύθους δηλαδή έθνη. Ο ορισμός του Γάλλου (ποιος ανήκει στο έθνος των Γάλλων) είναι ανοιχτός αλλά και απόλυτος: Γάλλος είναι όποιος ζει στη Γαλλία και μιλάει Γαλλικά. Το θετικό με αυτό τον ορισμό, ανοιχτός, είναι πως ένας ξένος γίνεται εύκολα δεκτός στο έθνος των Γάλλων. Το αρνητικό, απόλυτος, είναι πως το επίσημο κράτος δεν δέχεται την ύπαρξη άλλων γλωσσών. Το μοντέρνο Γαλλικό κράτος ιδρύθηκε μετά την Γαλλική Επανάσταση (και την δημιουργία του έθνους των Γάλλων). Εκείνη την περίοδο στην Γαλλική επικράτεια υπήρχαν πολλές γλώσσες πέρα από τα Γαλλικά. Μία από τις πιο γνωστές ήταν τα Breton δηλαδή η γλώσσα των κατοίκων της Bretagne. Το κράτος προσπάθησε να την εξαφανίσει αλλά δεν τα κατάφερε. Τις τελευταίες δεκαετίες με την αλλαγή της νοοτροπίας και την πτώση του εθνικισμού η Γαλλική κυβέρνησε άλλαξε στάση, το θέμα έπαψε να είναι taboo και η κυβέρνηση προσπαθεί να κρατήσει τα Breton ζωντανά μιας και λίγοι τα γνωρίζουν.

Δεν έχω πάει ακόμα στη Bretagne και το έχω απωθημένο

Όποιος ζει στην Ελλάδα πρέπει να μιλάει Ελληνικά.

Πριν από μερικά χρόνια δούλευα σε μία εταιρία στην οποία εργάζονταν και ένας Γάλλος. Ζούσε ήδη αρκετά χρόνια στην Ελλάδα αλλά «αρνούνταν» να μάθει Ελληνικά, άρα η επικοινωνία με τους συναδέλφους του γινόταν στα Αγγλικά. Διευκρίνηση για το «αρνούνταν»: Όχι πως δεν ήθελε να μάθει Ελληνικά αλλά δεν κατέβαλε και καμία προσπάθεια. Η κλασική του δικαιολογία είναι πως οι κοπέλες του με τις οποίες έκανε σχέση του μιλούσαν στα Αγγλικά και όχι στα Ελληνικά.

Πολλές φορές είχα ακούσει διάφορους συναδέλφους να του λένε «Ζεις στην Ελλάδα πρέπει να μιλάς Ελληνικά». Το γελοίο της υπόθεσης είναι ότι δύο-τρεις συνάδελφοι που ασπάζονταν αυτή την άποψη είχαν κάνει ένα μέρος των πανεπιστημιακών σπουδών τους στη Μεγάλη Βρετανία και φυσικά ζούσαν σε γκέτο Ελλήνων φοιτητών.

Θα συμφωνήσω με την άποψη που λέει ότι όταν κάποιος ζει σε μία χώρα πρέπει να μάθει τη γλώσσα της (αν υποθέσουμε ότι υπάρχει μόνο μία που κυριαρχεί). Η γλώσσα είναι το βασικότερο συστατικό της επικοινωνίας με τους άλλους ανθρώπους άρα αν κάποιος δεν γνωρίζει την βασική γλώσσα του τόπου διαμονής του έχει τεράστιο πρόβλημα επικοινωνίας. Πέρα από αυτό, και ποιο σημαντικό, είναι ότι αν κάποιος γνωρίζει τη γλώσσα μαθαίνει ευκολότερα και την κοινωνία στην οποία ζει. Άλλωστε ποιος ο σκοπός να ζεις σε διαφορετική κοινωνία και να μην την μάθεις;

Φυσικά η πρόταση αυτή δεν έχει σαν στόχο την ευκολία του «ξένου», πόσο μάλλον την προσαρμογή του στη χώρα μας, αλλά κάποια θεωρητική υποχρέωση που έχουν οι κάτοικοι της Ελλάδας να μιλάμε Ελληνικά. Η σκέψη αυτή είναι υπερβολικά ανελεύθερη μιας και πολιτικά ανήκει ... στο χώρο που δεν είναι άκρα-δεξιά αλλά όσοι ανήκουν σε αυτόν είναι ακροδεξιοί. Το αποτέλεσμα της εφαρμογής αυτής της σκέψης θα είναι να γίνουμε όλοι οι άνθρωποι ίδιοι και όμοιοι.

Μία φορά έτρωγα με τους συναδέλφους που ανέφερα προηγουμένως και ένας από αυτούς λέει «Στο πανεπιστήμιο όταν ένας Άγγλος ερχόταν να καθίσει κοντά μας (σσ στα έδρανα όπου καθόντουσαν οι Έλληνες) του φωνάζαμε ξξξξτ για να φύγει». Ένας άλλος συμφώνησε χαμογελώντας. Παραδόξως δεν είχα όρεξη για καυγά και δεν έκανα τα σχόλια που μου ήρθαν στιγμιαία στο μυαλό «Αν ένας Αλβανός έκανε το ίδιο στην Ελλάδα πως θα αντιδρούσατε;» ή «ρε καραγκιόζηδες τι λέτε στον Χ να μάθει τη γλώσσα σας όταν κάνετε τα ίδια και χειρότερα;» αλλά έφαγα το φαγητό μου και αποχώρησα.

Τελικά καλά έκανα και δεν μάλωσα. Όποιος δεν μάθει τη γλώσσα της χώρας που μένει χάνει και είναι τραγικό, ίσως να είναι και αυτός τραγικός, αλλά σίγουρα όχι τόσο όσο αυτοί που θέλουν να τον υποχρεώσουν να τη μάθει.

Υ.Γ. Συνάντησα τον Γάλλο πριν από λίγες μέρες. Από συνήθεια άρχισα να του μιλάω στα Γαλλικά και μου απάντησε στα Ελληνικά. Έχει σταθερή σχέση με μία Ελληνίδα και η κοπέλα του του μιλάει σχεδόν μόνο στα Ελληνικά. Πως τα φέρνει η ζωή...