Ο ξερώλας!

Θέλω να πιστεύω ότι και η ευφυία μου αλλά και η παιδεία μου είναι πάνω από τον μέσο όρο, επίσης είμαι ισχυρογνώμων μόνο όταν γνωρίζω ότι έχω απόλυτο δίκαιο.

Σίγουρα δεν είμαι ο κανόνας αλλά αγνοώ αν αποτελώ εξαίρεση.

Πριν από λίγο καιρό είχα μπει σε ένα ταξί, όλοι μας γνωρίζουμε ότι σε αυτόν τον κλάδο υπάρχουν πολλοί επιστήμονες.

Ο άνθρωπος μου ανέλυσε πολλές ιστορίες όπως τι θα κάνουμε τα 15.000.000 Τούρκους όταν καταλάβουμε την Πόλη, επίσης μου έδωσε και ιατρικές συμβουλές, συγκεκριμένα μου είπε ότι πρέπει να καταναλώνουμε προϊόντα οποία έχουν αγκάθια όπως τα γαϊδουράγκαθα, τον ρώτησα δηλαδή να τρώμε και σκαντζόχοιρους; Η απάντηση σου ήταν ένα τεράστιο όχι για τον απλούστατο λόγο ότι κάνουν σεξ σαν τους ανθρώπους.

Είμαι βλάκας έχω ξάδελφο που είναι γιατρός και μάλιστα κορυφαίος, να τον πάρω τηλέφωνο για να του μάθω το επάγγελμα του; :P

Βρυξέλλες και Seattle

Σήμερα αναχωρώ για τις Βρυξέλλες οι οποίες είναι μία στάση για τον τελικό προορισμό μου που είναι το Seattle.

Στο Seattle πάω για να παντρέψω τον παιδικό μου φίλο Εκτωρα Αλκίνοο Βαγιανό.

Μιας και έχω μεγαλώσει στις Βρυξέλλες και πηγαίνω συχνά έχω γράψει αρκετά ποστς, τα οποία μπορείτε να διαβάσετε εκεί: καινούργιο,
παλιό.

Χαίρομαι για πολλούς λόγους μερικοί από τους οποίους είναι ότι για λίγες μέρες θα ζήσω σε χώρες που χαρακτηρίζονται από πολιτισμό και Δημοκρατία :)

Σίγουρα δεν θα μου λείψουν, αναφέρω μερικά μιας και η λίστα είναι σχεδόν ατελείωτη..., τα Suvs, οι Harley Davidson, η ηχορύπανση, οι νεοναζί στα Δημοτικά συμβούλια, οι παπάδες που κυβερνάνε και ο λαϊκισμός πολλών ανθρώπων ειδικά πολιτικών όπως ο Αντώνης Σαμαράς ή ο Μίκης Θεοδοράκης.

Βρυξέλλες...

Οι Βρυξέλλες ή αλλιώς Bruxelles, Brussel, Brüssel* είναι η πρωτεύουσα του Βελγίου, του ΝΑΤΟ και της Ευρώπαϊκής Ενωσης και η πόλη που μεγάλωσα.

Ποστς για αυτή την πόλη έχω γράψει και στα 2 μου μπλογκς οπότε αν θέλετε μπορείτε να τα διαβάσετε και να τα σχολιάσετε:
ΙωαννηςΚ
ioannisk

Οι λόγοι για τους οποίους χαίρομαι που θα πάω είναι πολλοί: ο βασικότερος είναι ότι θα δω τα ανήψια μου τα οποία δεν χάρηκα αρκετά φέτος το καλοκαίρι μιας και έλειπα για ένα μεγάλο διάστημα, ο δεύτερος είναι ο πολιτισμός (αν είναι καλός ο καιρός θα λιώσω στο περπάτημα :)), ο τρίτος η πολυπολιτισμικότητα μιας και οι Βρυξέλλες είναι μία από τις πλέον πολυπολιτισμικές πόλεις, ο τέταρτος οι παιδικοί μου φίλοι, ο πέμπτος η αδελφή μου και τέλος η ηρεμία που χαρακτηρίζει την πόλη. Μπορεί να μένω σε μία ακριβή περιοχή (Κεφαλάρι Αττικής) αλλά έχει αρκετό θόρυβο μιας και υπάρχουν μαγαζιά, καφετέριες, clubs, κάγκουρες, μηχανές (ειδκά harley) κλπ...

* Η πόλη έχει 3 ονόματα μιας και το Βέλγιο έχει 3 επίσημες γλώσσες: τα Γαλλικά, τα Φλαμανδικά (τα οποία είναι η επικρατέστερη γλώσσα στη χώρα αλλά όχι στη πόλη) και τα Γερμανικά. Μέχρι τα μέσα τις δεκαετίας του 90 οι Βρυξέλλες αποτελούσαν μέρος της Φλάνδρας παρόλο που τα Φλαμανδικά σχεδόν δεν υπήρχαν αλλά μετά τις συνταγματικές μεταρρυθμίσεις το Βελγίο έγινε ομόσπονδο κράτος. Η παρατήρηση έχει σημασία μιας και τα Φλαμανδικά είναι η τρίτη γλώσσα της πολής μετά τα Οι Βρυξέλλες έγιναν ένα από τα 3 ομόσπονδα κράτη.

Επίσκεψη στο Λονδίνο.

Στις 8 Αυγούστου 2010 παντρεύεται ένας καλός μου φίλος και θα πάω να τον θαυμάσω.

Το τραγούδι είναι άσχετο αλλά μου θυμίζει τα εφηβικά μου χρόνια που άκουγα punk-rock:


Προφανώς δεν έχω σκοπό να εξάγω τραμπικισμό :P

Κολύμπησα!

Σήμερα 12 Ιουνίου 2010 έκανα το πρώτο μου μπάνιο φέτος.

Ηταν στην παραλία Eden Beach λίγο έξω από τη Σαρωνίδα Αττικής. Τον χειμώνα είχα πει στον εαυτό του ότι το πρώτο μπάνιο της χρονιάς θα το έκανα την Πρωτομαγιά στον Σχινιά αλλά άργησα λιγάκι. Καλή μου σαιζόν :)

Οδηγάω!

Επιτέλους μετά από 2 χρόνια, 7 μήνες και 21 μέρες ο σωτήρας μου, δηλαδή ο μεγάλος μου ξάδελφος, μου έδωσε το πράσινο φως για να οδηγάω μόνος μου!

Ο λόγος που δεν είχα άδεια από τους γιατρούς ήταν απλός: λόγο του ανευρύσματος μου έχω πολλά νεύρα και προφανώς ήμουνα επικίνδυνος στην οδήγηση.

Οταν κανονίσαμε το randez-vous μας αγχώθηκα γιατί ήταν νωρίς το πρωί και εκείνες τις ώρες δεν είμαι πολύ ήσυχος.

Μέχρι σήμερα μπορούσα να οδηγάω μόνο αν με συνόδευαν οι γονείς μου. Μπορεί να υπάρχει η έκφραση: από το ολότελα καλή και η Παναγιώταινα αλλά σε αυτό το θέμα τα θέλω όλα για εμένα.

Επειδή το ανεύρυσμα μου ήταν στο σημείο του εγκεφάλου που ελέγχει τις ευασθησίες μου στους θορύβους πάντα θα είμαι περισσότερο ευαίσθητος από τον μέσο άνθρωπο. Σε κάθε περίπτωση δεν διαμαρτύρομαι μιας και κανονικά θα έπρεπε να βρισκόμουνα στον άλλο κόσμο.

Ποτέ δεν πίστευα ότι ήμουνα τόσο εξαρτημένος από το υλικό αγαθό της Δυτικής μας κοινωνίας που είναι το αυτοκίνητο, αλλά τελικά ήμουνα και εγώ.

Οι λόγοι είναι αρκετοί: Οι πόλεις μας δεν είναι πολύ φιλικές στους πεζούς, η χώρα μας έχει πολλά ωραία μέρη για να επισκευτώ μα πάνω από όλα η αυτοκίνηση είναι συνώνυμο με την προσωπική ελευθερία μιας και μπορώ να πηγαίνω, σχεδόν, όπου θέλω.

Για να μην με ρωτήσετε τι αυτοκίνητο έχω θα σας πω: ένα Mini Cooper του 2004 αλλά ο λόγος που το αγόρασα δεν είναι για να πουλάω μούρη αλλά γιατί είναι το ιδανικό αυτοκίνητο για έναν εργένη και σχετικά νέο σαν εμένα.

Οδήγησα!

Παρόμοιο ποστ είχα ανεβάσει πριν από λίγο καιρό και μερικοί καταλάβατε ότι πήρα, επιτέλους, το πράσινο φως από τους γιατρούς για να οδηγαω μόνος μου και μόνιμα.

Δυστυχώς αυτό το χαρμόσυνο νέο θα καθυστερήσει λιγάκι....

Η οδήγηση ήταν να πάω τη μητέρα μου στο super market και να αγοράσει γλάστρες, για το πρώτο χάρηκα πολύ μιας και στο συγκεκριμένο μαγαζί είχα να πάω πολύ πριν το ανεύρυσμα μου και πουλάει την αγαπημένη μου φέτα.

Ενημέρωση 13/3/2010: Οδήγησα ξανά πήγα στο γυμναστήριο μου και επέστρεψα :)
Ενημέρωση 18/3/2010: Οδηγάω αν έχω δίπλα τον πατέρα μου ή τη μητέρα μου αλλά φυσικά αυτό που θέλω είναι να αποκτήσω το το δικαίωμα να οδηγάω εντελώς μόνος μου. Όπως γράφω και στα σχόλια: υπομονή και σε λίγο καιρό θα οδηγάω μόνος μου:)

Η Οδύσσεια με μία απλή τηλεφωνική γραμμή του ΟΤΕ

Στο συγκεκριμένο ποστ δεν πρόκειται να αναφερθώ στο μυθικό ταξίδι του Οδυσσέα που είναι παγκοσμίως γνωστό σαν η Οδύσσεια, αλλά στην περιπέτεια που είχα με τη σταθερή γραμμή τηλεφώνου στο σπίτι μου.

Η ιστορία έχει ως εξής: Την Άνοιξη αποφάσισα να σταματήσω τις τηλεπικοινωνιακές μου συνδέσεις με τον όμιλο πΟΤΕ και να περάσω σε αυτόν της Wind/Tellas. Τεράστιο λάθος, αλλά δεν είναι αυτό το θέμα του ποστ μου. Η Ελληνική νομοθεσία ορίζει ότι ο πάροχος του Ίντερνετ πρέπει να είναι ο ίδιος με αυτόν της σταθερής τηλεφωνίας οπότε σταμάτησα την σύνδεση μου με τον πΟΤΕ και πέρασα στην Tellas. Καμιά φορά και το απλούστερο πράγμα μπερδέυεται οπότε με το που άλλαξα πάροχο σταθερής τηλεφωνίας χάλασε η τηλεφωνική γραμμή μου.

Φώναξα ένα τεχνίτη για να την φτιάξει. Πράγματι ήρθε αλλά μετά από λίγο καιρό η γραμμή μου ξαναχάλασε. Φώναξα ξανά ένα τεχνίτη. Ήρθε το πρωί να την φτιάξει και θέλησα να μπω στο Ίντερνετ το απόγευμα. Προσπάθησα να μπω και ξαναείχε χαλάσει... Το χειρότερο είναι ότι όταν πήγα στο Oteshop της γειτονιάς μου να το αναφέρω οι υπάλληλοι με ειρωνεύτηκαν. Εν τω μεταξύ είχα πρόβλημα με τον υπολογιστή μου και αγόρασα τα αυθεντικά Windows 7. Σαν να μην έφταναν αυτά είχα αλλάξει πιστωτική κάρτα και έπρεπε να την δηλώσω στον πΟΤΕ και στην Otenet.

Η γραμμή μου ξαναχάλασε οπότε τηλεφώνησα στην Εξυπηρέτηση πελατών του πΟΤΕ για να δω τι πρόβλημα έχει και μου είπαν ότι δεν συγχρωνίζεται το router με τη σταθερή γραμμή μου.

Στις 9 Ιανουαρίου 2010 πήγα στο Oteshop της γειτονιάς μου και τους ζήτησα αν μπορούν να μου δώσουν ένα ασύρματο router. Μου είπαν ότι έπρεπε να το είχα ζητήσει από την αρχή και ότι κοστίζει 60 ευρώ. Δυστυχώς κώλωσα να της πω: Συγνώμη αλλά όταν παρέλαβα το router μου δεν μπορούσα να φανταστώ ότι θα έπρεπε να περάσω μία ολόκληρη Οδύσσεια για να αποκτήσω ADSL γραμμή σπίτι μου...

Σήμερα 13 Ιανουαρίου 2010 είναι η πρώτη μέρα μου με τα καινούργια Windows 7. Δεν κρατιέμαι να κάνω το αυτονόητο Πολιτικό Σχόλιο: Δυστυχώς για πολλούς Έλληνες ο Εθνικισμός κάτι θετικό ενώ ο Φιλελευθερισμός είναι συνώνυμο του μεγάλου Σατανά. Το σημειώνω αυτό γιατί αν ο πΟΤΕ είχει ιδιωτικοποιηθεί επί υπουργείας Στέφανου Μάνου ίσως σήμερα να ζούσαμε πράγματι στον 21ο αιώνα...

Υ.Γ.3 Άλλη μία ερώτηση: Αν η δουλειά μου εξαρτιώταν άμεσα από το Ίντερνετ και έμενα άνεργος μιας και δεν θα μπορούσα να την κάνω ο πΟΤΕ θα με προσλάμβανε; Προφανώς η ερώτηση είναι ρητορική...μιας και δεν θα μπορούσα να την κάνω ο πΟΤΕ θα με προσλάμβανε; Προφανώς η ερώτηση είναι ρητορική...

Μιας και είμαι εξαρτημένος από τη μεγαλύτεη εφέυρεση της Ανρθωπότητας που είναι το Ίντερνετ έχω γράψει αρκετά σχετικά ποστς:
Τέρμα ο πΟ.Τ.Ε.!
Τέρμα π.Ο.Τ.Ε. αλλά και η Wind-Tellas δεν πάει πίσω...
Τεχνολογικός Μεσαίωνας.
Γαμώ τον ΟΤΕ σας και γαμω της γραμμές σας!
Τέρμα και η Wind.

1/1/2010 ή αλλιώς: Ρεβεγιόν στις Βρυξέλλες

Παρόλο που γεννήθηκα στις 8/8 και έπαθα το ανεύρυσμα μου στις 9/9 δεν είμαι αριθμολάγνος μιας και είμαι Ορθολογιστής αλλά το φετινό Ρεβεγιόν έχει πολλούς παρόμοιους αριθμούς.

Και φέτος όπως και πέρυσι το Ρεβεγιόν το πέρασα στην πόλη που μεγάλωσα δηλαδή τις Βρυξέλλες η οποία εκτός από πρωτεύουσα και του Βελγίου είναι και η έδρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του ΝΑΤΟ και πολλών άλλων διεθνών οργανισμών. Είμαι σίγουρος ότι το γνωρίζετε οι περισσότεροι αλλά είναι σημαντική είδηση για το ποστ μου.

Εκτός από όλα αυτά στις Βρυξέλλες μένουν η αδελφή μου και τα ανίψια μου οπότε έχω σημαντικούς λόγους να την επισκέπτωμαι τακτικά.

Σας υπόσχωμαι ότι θα αφιερώσω ποστς στα ανίψια μου όταν έρθει η μέρα των γενεθλίων τους σε λίγους μήνες.

Όπως μπορείτε να φανταστείτε σηνάντησα μερικά πολισμικά σοκ μερικά από τα οποία θα περιγράψω ευθείς αμέσως:
1. Από το νέο έτος θα είναι υποχρεωτικό το triage για όλους τους δήμους της πόλης μιας και μέχρι σήμερα ήταν προαιρετικό, όσοι δεν καταλαβάνουν τι είναι το triage ας με ρωτήσουν στα σχόλια.
2. Η Ευγένεια των πωλητών και γενικότερα των ανθρώπων, κάπου είχα διαβάσει ότι το χαμόγελο και το ευχαριστώ είναι ο καλύτερος και ο οικονομικότερος τρόπος για να ευχαριστήσεις κάποιον και συμφωνώ απόλυτα.
3. Σεβασμός στους πεζούς. Πράγματι δεν μπορώ να καταλάβω για ποιο λόγο το Ελληνικό κράτος ξοδεύει τόσα πολλά χρήματα για διαβάσεις όταν δεν τις σέβεται σχεδόν κανένας οδηγός.

Θα κλείσω το κείμενο με μία Πρωτοχρονιάτικη ευχή: Το 2010 να είναι χαρούμενο για όλους σας και είμαι σίγουρος ότι για την Ελλάδα θα είναι καλύτερο από το 2009 μιας και η Δεξιά του Κυρίου έχασε τις εκλογές και ο χειρότερος πρωθυπουργός της νεότερης ιστορίας της Ελλάδας βγήκε στη σύνταξη.

Τέρμα και η Wind.

Σήμερα 2/12/2009 κατά τις 12 το μεσημέρι μου ήρθε ένα SMS από την Vodafone και με ενημέρωσε ότι πλέον είμαι συνδρομητής του δίκτυου της. Αυτό σημαίνει ότι σταμάτησα να είμαι πελάτης της Wind / Tellas όπως και οι γονείς μου. Συγκεκριμένα πέρυσι τέτοια εποχή είχαμε περάσει τις 3 συνδρομές μας στην κινητή τηλεφωνία, τα δύο σταθερά μας τηλέφωνα, την ADSL σύνδεση στο Ίντερνετ καθώς και μία ασύρματη σύνδεση που είχα. Πρέπει να παραδεχτώ ότι η επιλογή ήταν δικιά μου και βασίστηκε σε μία παρεξήγηση με μία πωλήτρια του ΟΤΕ. Η ADSL σύνδεση της Tellas ήταν απίστευτα αργή και μιας και είμαι φυσιολογικός άνθρωπος πρωτιμάω να οδηγάω μόνος σε έναν αυτοκινητόδρομο παρά σε έναν πιτσικαρισμένο κατσικόδρομο οπότε πλήρωσα το πρόστιμο και γύρισα στην Otenet. Δυστυχώς οι συνδέσεις της κινητής τηλεφωνίας αφορούσαν και τους γονείς μου και αυτοί αρνήθηκαν να πληρώσουν το πρόστιμο και περιμέναμε μέχρι την λήξη του συμβολαίου. Μιας και εγώ είχα την ιδεά να φύγουμε από την Cosmote και την Vodafone πρέπει να παραδεχτώ ότι η αποφάση μου ήταν μια τεράστια αποτυχία μιας και τα προβλήματα που ανέκυψαν ήταν πάρα πολλά. Αναφέρω μερικά ενδεικτικά: Τα μέρη όπου δεν είχαμε σήμα ήταν περισσότερα από αυτά στα οποία είχαμε, η ειρωνία μάλιστα είναι ότι όταν επισκεύτηκα την Αδριανούπολη στην Τουρκία είχα τέλειο σήμα οπότε σκέφτηκα ότι αν κάποιος Τούρκος έρθει στην Ελλάδα και προσπαθήσει να χρησιμοποιήσει το κινητό του θα νομίσει ότι βρέθηκε σε μία χώρα που τρίτου κόσμου. Τα προβλήματα μας δεν ήταν μόνο στο χείριστο σήμα αλλά και σε βασικές λειτουργίες των κινητών σαν συσκευή. Μερικά ενδεικτικά παραδείγματα: Προσπαθούσα να βάλω υπενθημίσεις και το κινητό μου έλεγε πως η ημερομηνία έχει παρέλθει ενώ δεν έστεκε. Όταν άλλαξε η ώρα δεν καταφέραμε να την αλλάξουμε στα κινητά μας και όταν πήγα στο κατάστημα της Wind οι πωλητές μου είπαν ότι έφταιγε η συσκευή μας. Δυστυχώς δεν τους είπα το αυτονόητο: Τι μας λέτε ρε κομπογιαννίτες; Η Nokia έχει ειδικό λογισμικό που δεν δουλεύει σε εσάς; Δυστυχώς πολλές φορές είμαι κότα και κώλωσα.

Σχετικά ποστς:
Τεχνολογικός Μεσαίωνας.
Τέρμα π.Ο.Τ.Ε. αλλά και η Wind-Tellas δεν πάει πίσω...
Τέρμα ο πΟ.Τ.Ε.!.΄

Δεν με νοιάζει μιας και πλέον φύγαμε από το κωλοχανίο :)

Ο Έρωτας...

Σήμερα μπήκα στο μπλογκ και είδα ότι είχα καιρό να ανεβάσω ποστ οπότε κοίταξα την “καβάτζα” με πρόχειρα ποστς που έχω για να διαλέξω ένα αλλά δυστυχώς τα περισσότερα ήταν αρνητικά. Στη συνέχεια κοίταξα τις αναρτήσεις μου και είδα ότι πολλές από αυτές ήταν αρνητικές. Προφανώς δεν πιστεύω στις “αρνητικές ενέργειες” και διάφορες άλλες δεισιδαιμονίες μιας και αυτό όχι μόνο γιατί ζω στον γεωγραφικό χώρο που γεννήθηκε ο Ορθολογισμός αλλά και γιατί το εγκεφαλικό μου δεν μου κατέστρεψε τον εγκέφαλο οπότε αποφασισα να γράψω για ένα από τα ωραιότερα συναισθήματα: τον Έρωτα.

Πρέπει να παραδεχτώ πως έχω να ερωτευτώ πολλά χρόνια, πολύ πριν τον ανεύρυσμα μου και μου λείπει.

Προφανώς και έχω ερωτευτεί πολλές φορές στη ζωή μου και ξανά προφανώς τώρα που δεν νοιώθω αυτά τα αισθήματα για τις γυναίκες που είχα ερωτευτεί έχω μετανοιώσει για μερικές “επιλογές” μου. Άλλες “επιλογές” μου ήταν πολύ σωστές.

Όταν ερωτεύομαι νοιώθω ότι πετάω και σκέφτομαι μόνιμα το “εκλεκτό” άτομο της καρδιάς μου. Φυσικά αρχίζω και προσέχω τον εαυτό μου αυξάνοντας τη γυμναστική και μειώνοντας την ποσότητα φαγητού που καταναλώνω, το αυτονόητο αποτέλεσμα είναι πως φτιάχνω και τη φυσική μου κατάσταση αλλά και την εμφάνιση μου. Θυμάμαι χαρακτηριστικά ένα καλοκαίρι που είχα ερωτευτεί μία κοπέλα, έχανα συνέχεια βάρος με, λογικό, αποτέλεσμα να αγοράσω το ίδιο παντελόνι 3 φορές και κάθε φορά σε μικρότερο νούμερο.

Το συνηθισμένο πρόβλημα μου όταν ερωτεύομαι είναι πως το άλλο άτομο δεν τρέφει τα ίδια αισθήματα και προφανώς μου έχει συμβεί το αντίθετο: μία κοπέλα να είναι ερωτευμένη μαζί μου και εγώ όχι.

Κλείνω το κείμενο με μία πρόταση από τα αρχαία Ελληνικά, παρόλο που δεν το συνηθίζω: "Έρως ακατανίκητο μάχε".

2 χρόνια μετά...

2 Χρόνια μετά...
Σήμερα, 9/9/2009 συμπληρώνονται δύο χρόνια από το σοβαρότερο πρόβλημα υγείας που είχα μέχρι σήμερα: Το ανεύρυσμα στον εγκέφαλο.
Ας αρχίσω με τα ποιο βαρετά δηλαδή τα ιατρικά: Το ανεύρυσμα είναι μία ελλατωματική φλέβα η οποία μπορεί να βρίσκεται οπουδήποτε στον οργανισμό. Όπως θα καταλάβατε από την εισαγωγή, στην δικιά μου περίπτωση το ανεύρυσμα βρισκόταν στον εγκέφαλο.
Εγώ, όπως και οι περισσότεροι ασθενείς ανευρυσμάτων, αγνοούσα την ύπαρξη του ανευρύσματος και το έμαθα με τον ποιο "αποτελεσματικό" τρόπο, δηλαδή με τη ρήξη του...

Ας πάρω τα πράγματα από την αρχή. Αυτό που θυμάμαι είναι ήμουνα στη παραλία της Καλαμάτας και πως βγαίνοντας από τη θάλασσα και πηγαίνοντας να ξαπλώσω στην παραλία, σκύβω και νοιώθω μία ζαλάδα. Το μόνο που πρόλαβα να πω και να κάνω ήταν να πω στη Dr Παύλου "ζαλίζομαι!". Από αυτό το σημείο και μετά ότι ξέρω μου το έχουν πει συγγενείς και φίλοι.

Με το που έπεσα "ξερός" πλάκωσαν επάνω μου διάφοροι παρευρισκόμενοι και αρχίσανε τις "συμβουλές": "κάνε αυτό" και "κάνε το άλλο". Ανάμεσα στις "συμβουλές" που έδωσαν ήταν και η εξής: "Σήκωσε ψηλά τα πόδια του για να πάει αίμα στον εγκέφαλο". Δεδομένου ότι εκείνη τη στιγμή αιμορραγούσα στον εγκέφαλο όλοι μπορούν να φανταστούν πως αυτό ήταν το τελευταίο πράγμα που χρειαζόμουνα. Ήμουνα τυχερός, όπως άλλωστε τυχερός ήμουνα σε όλη τη διάρκεια της ασθένειας μου, γιατί εκείνη την περίοδο στο ξενοδοχείο που βρισκόμουνα διεξαγόταν ένα ιατρικό συνέδριο και έτυχε μία γιατρός να παρακολουθήσει τη σκηνή και να πει στην φίλη με την οποία βρισκόμουνα: "Μην τους ακούς, το μόνο που χρειάζεται είναι οξυγόνο", ευτυχώς το ξενοδοχείο ήταν κυριλέ και είχαν φιάλη με οξυγόνο. Έτσι σώθηκα αρχικά.
Παράλληλα η κοπέλα με την οποία βρισκόμουνα είχε την σωστή έμπνευση και αντί να τηλεφωνήσει στους γονείς μου τηλεφώνησε σε ένα ξάδελφο που είναι γιατρός και μάλιστα πολύ καλός. Δεύτερη τύχη... Ο Κωστής "αγχώθηκε" και κανόνισε τα σχετικά με την νοσηλεία μου: Μεταφορά στο νοσοκομείο της πόλης και βασικές εξετάσεις, στην συνέχεια μεταφορά στην Αθήνα και στο ΚΑΤ*. Εκεί είχε κανονιστεί να με παραλάβει ασθενοφόρο του ΥΓΕΙΑ και να με μεταφέρει σε αυτό. Με έβαλαν σε βαθιά καταστολή μέχρι το τέλος του Οκτωβρίου, περίπου.

Σαν να μην έφτανε η σοβαρότητα της ασθένειας μου η νοσηλεία μου δεν ήταν καθόλου ομαλή και κατά τη διάρκεια της νοσηλείας μου είχα πάρα πολλές επιπλοκές: δευτερεύων ανεύρυσμα, εμβολή στα πνευμόνια μου, πυρετός που δεν έπεφτε με τίποτα και λοιπά. Επιπλέον μπήκα στο χειρουργείο πολλές φορές.

1/11/2007
Η ημέρα που ξύπνησα!

8/11/2007
Το πρώτο "πάρτυ" μιας και τότε ξαναμίλησα μετά από δύο ημέρες. Ήταν ανήμερα των ταξιαρχών και οι γονείς μου έκαναν "τάμα". Την επόμενη χρονιά να πάμε στην Λέσβο γιατί εκεί οι Ταξιάρχες έχουν την τιμητική τους. Πράγματι πήγαμε και ήταν ενδιαφέρουσα εμπειρία αλλά εντελώς άσχετη με το παρόν post.

21/11/2007
Επιτέλους βγήκα από την εντατική μονάδα του Νοσοκομείου και πήγα σε θάλαμο.

21/12/2007
Η ημέρα της μεγάλης εξόδου! Μετά από 3.5 μήνες νοσηλείας πήρα το πράσινο φως να βγω από το νοσοκομείο.
Η έξοδος μου από το νοσοκομείο δεν σήμανε ο τέλος των περιπετειών μου. Εξ' αιτίας της μακράς νοσηλείας μου δεν μπορούσα να ελέγξω την αφόδεψη μου καθώς και την ούρηση μου. Μάλιστα για μεγάλο διάστημα "φορούσα" καθετήρα. Απίστευτη φρίκη! Σας εύχομαι να μην αποκτήσετε ποτέ αυτή την "εμπειρία". Χωριστά από τις ουρολοιμώξεις που μου προκάλεσε ο καθετήρας. Πράγματι πήγαινα στην τουαλέτα συνέχεια και δεν έβγαινε τίποτα. Ευτυχώς μετά από ένα - δύο μήνες η μητέρα μου πήρε την απόφαση και μου τον έβγαλε! Ας είναι καλά η γυναίκα!

Το εχω πει πολλές φορές και το ξαναλέω: ήμουνα τυχερός! Κανονικά σε περιπτώσεις σαν την δικιά μου μετά την πολύμηνη νοσηλεία ο ασθενής πηγαίνει σε κέντρο αποκατάστασης, εγώ όμως πήγα απ' ευθείας σπίτι μου. Μάλιστα πήγα σπίτι μου όρθιος, χωρίς αναπηρικό καροτσάκι, πατερίτσα ή "Πι". Το ωραίο είναι πως η μητέρα μου είχε ζητήσει από δύο φίλους μου να την βοηθήσουν επειδή στο γκαράζ μας έχει δύο σκαλοπάτια. Τελικά ούτε οι φίλοι χρειάστηκαν, ανέβηκα τα σκαλοπάτια μόνος μου :)

Σε κάθε περίπτωση ήμουνα ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ τυχερός και είμαι υπερβολικά ευγνώμων στον Κωστή, στον MD Σουγιουτζόγλου (ο κύριος γιατρός που ανέλαβε τα νοσηλευτικά μου), στους άλλους γιατρούς και τους νοσηλευτές του νοσοκομείου, καθώς και στους φίλους μου που μου συμπαραστάθηκαν σε όλη τη διάρκεια της αποθεραπείας μου...
*1ον το ΕΚΑΒ μπορεί να μεταφέρει ασθενείς μόνο σε κρατικά νοσοκομεία, 2ον πολλοί φίλοι του Κωστή δουλεύουν στο ΥΓΕΙΑ το οποίο βρίσκεται δίπλα στο ΚΑΤ οπότε η επιλογή του ΚΑΤ ήταν μονόδρομος...

Υ.Γ. Δεν είχα αποθηκεύσει το πρόχειρο κείμενο στον Blogger και μιας και είμαι σε διακοπές δεν μπορούσα να το περάσω μιας και τα ίνερνετ καφέ δεν με άφηναν να βάλω το USB Stick μου. Ευτυχώς το είχα στείλει σε διάφορους φίλους μου και χάρη στον Μάρκο Ντενατμάρο το βρήκα :)

Που πας ρε Καραμήτρο;

Στον Blogger γράφω με το πραγματικό μου όνομα, αν κάνω καλά ή όχι δεν το γνωρίζω αλλά δεν είναι το θέμα το κείμενου μου. Την πρώτη φορά που άκουσα αυτή τη πρόταση ήταν από μία κασσέτα του Χάρρυ Κλυνν1 και γέλασα. Στη συνέχεια γύρισα στην Ελλάδα και την άκουγα συνέχεια, κάτι που γίνεται ακόμα και τώρα. Τότε άρχισα να θύγομαι μιας και η πρόταση σημαίνει: Που πα ρε Βλάχο, προσπερνάω το ρατσιστικό υποννούμενο, άλλωστε δεν μπορώ να μαλώσω με Χ εκατομμύρια Έλληνες που χρησιμοποιούν αυτή τη πρόταση.

Πλέον δεν με πειράζει και πολλές φορές όταν με συστήνω σε κάποιον λέω: Γιάννης Καραμήτρος, αν έχετε ακούσει τη πρόταση που πας ρε Καραμήτρο, αναφέρονται σε εμένα. Προφανώς και με τέτοιο επίθετο είμαι Βλάχος και δεν με νοιάζει.

Αντικαπνιστική Νομοθεσία

Ξεκαθαρίζω από την αρχή πως είμαι μανιώδης καπνιστής αλλά υποστηρίζω τα περιοριστικά μέτρα μιας και δεν φταίνε οι άλλοι που είμαι βλάκας και καπνίζω.

Αύριο, πρώτη Ιουλίου εφαρμόζεται και στην Ελλάδα η Αντικαπνιστική Νομοθεσία που μας επιβάλλεται (με ή χωρίς εισαγωγικά) από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Δεν έχω διαβάσει λεπτομερώς τη νομοθεσία αλλά από όσο γνωρίζω ο νόμος έχει ευνοϊκούς όρους για τα μικρά μαγαζιά μιας και δεν έχουν την οικονομική ικανότητα να τα χωρίσουν σε δύο ξεχωριστούς χώρους.

Πριν από λίγα χρόνια η, τότε, κυβέρνηση Σημίτη αποφάσισε να σηκώνει η τροχαία τις μηχανές που βρίσκονται επάνω στα ΠΕΖΟδρόμια. Ο εφαρμογή του νόμου κράτησε μία άντε δύο εδομάδες...

Προσθήκη 27/2009: Χθες στο Ελ. Βενιζέλος κάπνισα μέσα στο χώρο παραλαβής αποσκευών. Οπότε κάνω τη ρητορική ερώτηση: Το αεροδρόμιο της Αθήνας ανήκει στην Ελληνική επκράτεια ή όχι;

Προσθήκη 12/9/2009
Βρίσκομαι σε ένα ίντερνετ καφέ στη Λέσβο και καπνίζω ελέυθερα...

Νέο Blog

Με χαρά αναφέρω στην μπλογγόσφαιρα πως απέκτησα ένα νέο blog:
Οικολόγοι Πράσινοι Βόρειας Αττικής
Όπως θα καταλάβετε είναι το blog του κόμματος που ανήκω.

Γαμώ τα P.C. γαμώ!

Το γνωρίζω πολύ καλά πως δεν πρωτοτυπώ με αυτή την πρόταση αλλά τον τελευταίο καιρό τα προβλήματα των P.C. με βασανίζουν.

Ας αρχίσω από το ποιο απλό δηλαδή το P.C. του γραφείου μου. Υστερεί σε μνήμη οπότε σέρνεται. Ζήτησα μνήμη από το υπεύθυνο και μου είπε πως η εταιρία δεν μπορεί να δικαιολογήσει την αγορά μνήμης για ένα άτομο. Όταν του είπα πως δεν μπορώ να δουλέχω μου απάντησε: αυτό είναι πρόβλημα σου...

Το δεύτερο πρόβλημα που έχω είναι με το P.C.που έχω σπίτι το οποίο κωλάει συνέχεια. Το αυτονόητο είναι ότι το μόνο άτομο που μπορώ να κατηγορήσω είναι ο ευατός μου.

Μήπως πρέπει να περάσω σε Macintosh ή σε Linux;

Τέρμα π.Ο.Τ.Ε. αλλά και η Wind-Tellas δεν πάει πίσω...

Πριν από λίγες εβδομάδες έγραφα για την απόφαση μου να αφήσω τον όμιλο π.Ο.Τ.Ε. (http://ioanniskaramitros2.blogspot.com/2009/02/blog-post.html) επειδή δεν ήμουνα ικανοποιημένος με την εξυπηρέτηση των πελατών του. Το αποτέλεσμα ήταν να περάσω όλες τις συνδέσεις μου στον όμιλο Wind-Tellas και εκεί συνάντησα μόνο απογοήτευση...

Θα αναφέρω μόνο δύο παραδείγματα: Το σήμα της κινητής τηλεφωνίας είναι τραγικό και τα διάφορα καταστήματα της wind δεν επικοινωνούν μεταξύ τους με αποτέλεσμα να πρέπει να τρέχω στο κατάστημα Αμμαρουσίου, όπου υπέγραψα τα συμβόλαια, για ότι πρόβλημα έχω.

Θα μου πείτε όταν ο κυριάρχος της αγοράς είναι ο π.Ο.Τ.Ε. για ποιο λόγο να είναι καλύτερος ο ανταγωνισμός;

Τέρμα ο πΟ.Τ.Ε.!

Μέχρι πρόσφατα δήλωνα, και ήμουνα, οπαδός του πΟ.Τ.Ε.. Για την ακρίβεια δήλωνα κρατιστής (δηλαδή οπαδός των κρατικών εταιρίων).

Πλέον ομως άλλαξα θέση!

Θέλησα να φτιάξω ένα πακέτο για όλες τις συνδέσεις τηλεποικινονιών για εμένα και τους γονείς μου. Συνολικά ήθελα ένα πακέτο για
3 κινητά
3 σταθερά τηλέφωνα
μία σύνδεση ADSL
και μία για mobile Internet.

Σαν καθώς πρέπει βλάκας που είμαι πήγα στο (π)OteShop της γειτονιάς μου. Ζητάω από την πωλίτρια να μου φτιάξει ένα πακετάκι προσφοράς. Γυρίζει η δημόσιος υπάλληλος και μου λέει: Να εδώ είναι τα φυλλάδια, πάρτε τα να τα μελετήσετε (Θα μου πείτε ότι πάλι καλά που χρησιμοποίησε πλυθιντικό).

Είπαμε είμαι βλάκας οπότε πήρα 2-3 φυλλάδια. Βγαίνοντας απ΄το μαγαζί μου ήρθε μία κρίση ευφίας (το παθαίνω καμιά φορά). Κάτσε ρε πανύβλακα αυτή είναι πωλίτρια, πρέπει να σου πει: Κοιτάξτε (φυσικά στον πληθυντικό) έχουμε αυτά τα πακέτα κλπ...

Όμως ζω στην Ελλάδα και ένας φίλος δουλεύει στη Wind. Οπότε τον ρώτησα να μου φτιάξει αυτός το πακετάκι και πήγα σε αυτούς.

Θα ήθελα να παω στον ΟΤΕ και να τους πω: Καλά να πάθετε Μαλ... αλλά δυστυχώς είναι ακόμα (σε μεγάλο ποσοστό) κρατική εταιρία, οπότε τα μελλοντικά ελλειματά του θα τα πληρώσω και εγώ.

Κλείνοντας θα ήθελα να κάνω μία ερώτηση: Να πάω στο OteShop και να τους πω: Μπράβο Μαλάκες χάσατε 3 πελάτες; Ας δώσω μία απάντηση μόνος μου: και να πάω τι θα καταλάβω; είναι δημόσιοι υπάλληλοι, όχι μόνο έχουν μονιμότητα αλλά και ανοσία από τα πολλά βρισίματα που ακούν!

Αι Σιχτίρ με τον (κάθε) πΟΤΕ!

πΟΤΕ = ένα πού πετυχημένο λογοπαίγνιο που διάβασα στην Καθημερινή και το υιοθέτησα αμέσως.

Ρεβεγιόν στις Βρυξέλλες.

Μιας και δεν μου έκατσε το ταξίδι στις Η.Π.Α. η άλλη ενναλακτική λύση για την πρωτοχρονιά ήταν να πάω στο "χωριό" μου, δηλαδή στις Βρυξέλλες. Δεδομένου ότι αυτή θα είναι η τέταρτη φορά που θα πήγαινα στο χωριό μου μέσα στο 2008 δεν ήταν η ιδανική επιλογή.

Τουλάχιστον θα ζήσω μερικές μέρες σε πολιτισμένο περιβάλλον και θα δω μερικούς παιδικούς φίλους καθώς και τα ανήψια μου.

Καλή χρονιά και με υγεία σε όλους σας!

Επιτέλους Σπίτι Μου!

Επιτέλους! Μετά από 15.5 μήνες θα κοιμηθώ στο σπιτάκι μου!

Όνειρα μου γλυκά!