Δημήτρης Ίτσιος: Ο λοχίας που εξολόθρευσε 232 Γερμανούς

Στις 6 Απριλίου του 1941 εκδηλώθηκε στις 5:15 το πρωί -45 λεπτά πριν από την προβλεπόμενη ώρα σύμφωνα με τη γερμανική διακοίνωση- η επίθεση της ναζιστικής Γερμανίας κατά της χώρας μας, στα οχυρά της Θράκης και της Ανατολικής Μακεδονίας.

Η γερμανική διακοίνωση είχε επιδοθεί νωρίτερα στον Πρωθυπουργό Αλέξανδρο Κορυζή από τον Γερμανό πρεσβευτή στην Αθήνα, πρίγκιπα Έρμπαχ. Ο Κορυζής είπε το δεύτερο ΟΧΙ, αυτή τη φορά στην ιταμή ναζιστική πρόκληση. Η γερμανική επίθεση κατά της Ελλάδας αποτελεί συνέχεια του ελληνοϊταλικού πολέμου, που ξεκίνησε την 28η Οκτωβρίου 1940 με την ιταλική επίθεση στα ελληνοαλβανικά σύνορα.

Στην κόψη της ιστορίας - Ταγματάρχης Δημήτρης Κασλάς(βίντεο)

Η ταινία «Στην κόψη της ιστορίας-ταγματάρχης Δημήτρης Κασλάς» ακολουθεί το νήμα της ζωής του Δ. Κασλά από τη γέννηση του στο Πουρί Μαγνησίας το 1901 έως το θάνατο του το 1966 και εστιάζει κυρίως στην ηρωική του δράση ως διοικητή του 2/5 τάγματος πεζικού στην υπεράσπιση του υψώματος 731 στη διάρκεια της εαρινής επίθεσης των Ιταλών την άνοιξη του 1941.

ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΤΣΙΑΒΑΛΙΑΡΗΣ: Ο πρώτος νεκρός του Ελληνικού Έπους

Ήταν 28 Οκτωβρίου 1940. Ελληνοαλβανικά σύνορα. Ώρα 5η πρωινή. Ο στρατιώτης Βασίλειος Τσιαβαλιάρης ήταν ο πρώτος πεσών τού Ελληνικού Έπους.

Η σάλπιγγα έδινε τό σύνθημα της μάχης ως ένα προσκλητήριο στον υπέρτατο αγώνα για την Ελευθερία. Πίσω από τά σκόπευτρα με το δάκτυλο στη σκανδάλη οι φρουροί των προκεχωρημένων φυλακίων προσπαθούσαν να διαπεράσουν το σκοτάδι.

Απέναντι σε απόστασι λίγων μέτρων, ο εχθρός μόλις είχε αρχίσει την επίθεσή του. Προτού ακόμη εκπνεύσει το τελεσίγραφό τους, οι Ιταλοί είχαν εξαπολύσει τις ταξιαρχίες τους και οι πρώτες σφαίρες έσκιζαν τη νυκτερινή σιωπή πάνω στά βουνά της Ηπείρου.

Καλπάκι 1940: Πώς η VΙΙΙ Μεραρχία συνέτριψε την ιταλική επίθεση στην Ηπειρο

Ψηλά στην Ήπειρο, ο χειμώνας είχε ήδη έρθει. Στα Ιωάννινα, ο διοικητής της VΙΙΙ Μεραρχίας Πεζικού (ΜΠ), ο υποστράτηγος Χαράλαμπος Κατσιμήτρος, βρισκόταν στο γραφείο του.

Η ώρα είχε περάσει, αλλά ο έμπειρος στρατηγός, μαζί με τους επιτελείς του, βρίσκονταν σκυμμένοι επάνω από τους απλωμένους χάρτες τους, μελετώντας τους και ανταλλάσσοντας μόνο τα απαραίτητα λόγια.

Ο μέραρχος είχε ενημερώσει τους επιτελείς του για την αναφορά του διοικητή του Αποσπάσματος Πίνδου, του Δαβάκη, ο οποίος ήταν βέβαιος ότι η ιταλική εισβολή ήταν  ζήτημα ωρών.

Μέσα στη νύχτα έφτασε στο γραφείο του μέραρχου και ο συνταγματάρχης Μαυρογιάννης. Ήταν ο διοικητής πυροβολικού της Μεραρχίας, αλλά και ο άνθρωπος που επιμελήθηκε την οργάνωση του εδάφους στη ζώνη ευθύνης της.

Ο συγκεκριμένος αξιωματικός υπήρξε σε μεγάλο βαθμό ο θεμελιωτής της νίκης του Καλπακίου. Ολόκληρο το καλοκαίρι του 1940 περιέτρεχε τη ζώνη της Μεραρχίας βάσει των εντολών που είχε δώσει στο ΓΕΣ ο πρωθυπουργός Ιωάννης Μεταξάς.

Ο Μαυρογιάννης έκανε μεγάλο έργο: Κατόπτευε. Σχεδίαζε.

70η ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΤΗΣ ΜΑΧΗΣ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ : «Τα οχυρά παραδίδονται μόνον όταν κυριευθώσιν»

Με κάθε επισημότητα τιμάται και φέτος η 70η επέτειος της μάχης στο οχυρό του Ρούπελ. Τη φρουρά του οχυρού αποτελούσαν 27 αξιωματικοί και 950 οπλίτες.

Σύμφωνα με τα ιστορικά γεγονότα: «στις 6 Α­πρι­λί­ου 1941, απένα­ντι α­πό το Ρούπελ εί­χε α­να­πτυ­χθεί το Γερμανικό 125ο γερ­μα­νι­κό Σύ­νταγ­μα Ε­πί­λε­κτων, το ο­ποί­ο εί­χε λάβει μέ­ρος με ε­πι­τυ­χί­α, στις μά­χες της γραμ­μής Μαζινό στη Γαλ­λί­α. Σε δεύ­τε­ρη γραμ­μή η 2η Τ/Θ Γερ­μα­νι­κή και δύ­ο Βουλ­γα­ρι­κές Με­ραρ­χί­ες Πε­ζι­κού. Την Κυ­ρια­κή 6 Α­πρι­λί­ου 1941 οι Γερ­μα­νοί με το πρώ­το φως της ημέρας, αρ­χί­ζουν σφο­δρό βομ­βαρ­δι­σμό του ο­χυ­ρού με πυ­ρά πυ­ρο­βο­λι­κού.

ΑΔΡΙΑΣ : Η απίστευτη ιστορία του Ελληνικού αντιτορπιλικού (Βίντεο)

Η σχεδόν άγνωστη στους Έλληνες, ιστορία του αντιτορπιλικού ΑΔΡΙΑΣ, που γελοιοποίησε τους Γερμαναράδες κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Στις 22 Οκτωβρίου 1943, το α/τ «ΑΔΡΙΑΣ» με Κυβερνήτη τον Αντιπλοίαρχο Ι. Τούμπα, κατά την εκτέλεση αποστολής σε περιοχή της Δωδεκανήσου προσέκρουσε σε νάρκη με αποτέλεσμα να αποκοπεί εντελώς η πλώρη, να πάθει σημαντικές ζημιές το υπόλοιπο σκάφος, να φονευθούν 21 άνδρες του πληρώματος και να τραυματιστούν 24, μεταξύ των οποίων ο Κυβερνήτης και 3 αξιωματικοί.

Η μάχη στη γέφυρα των Παπάδων (6-10 Μαίου 1944) και οι Εθνικές Ομάδες Ανταρτών

Στην Ανατολική Μακεδονία, προς το τέλος της κατοχής, αναπτύχθηκε ένα ιδιότυπο "αντάρτικο" ξεχωριστό σε χαρακτηριστικά από την υπόλοιπη Ελλάδα. Και αυτό γιατί η περιοχή βρισκόταν στην ζώνη της Βουλγαρικής κατοχής, που είχε διαρκέστερα και σκληρότερα χαρακτηριστικά από την Ιταλική η την Γερμανική κατοχή που ειδικά προς το τέλος του πολέμου έμοιαζαν προσωρινές. Ουσιαστικά το αντάρτικο αυτό είχε χαρακτηριστικά αυτοάμυνας και αναπτύχθηκε και στηρίχθηκε από τα ορεινά χωριά της περιοχής που κατοικούνταν κυρίως από Πόντιους πρόσφυγες. Η αυτοάμυνα αυτή στρεφόταν και προς τους Βούλγαρους, αλλά και κατά του ΕΛΑΣ που δεν είχε καταφέρει να κερδίσει την συμπάθεια των πληθυσμών αυτών, καθώς είχε εκβιάσει την συμμετοχή τους στις τάξεις του.

Δεκέμβριος 1940: Οι Έλληνες Βορειοηπειρώτες άνοιξαν τις αγκαλιές τους και υποδέχτηκαν στοργικά τον Ελληνικό Στρατό

1940 - Χλωμό Πωγωνίου. Απερίγραπτες στιγμές…! 

Μ’ όλο που τότε ήμουν 7 χρονών, θυμούμαι καλά.

« Ξύπνα- μου είπε η μάνα μου- ήρθε ο ελληνικός στρατός». Οι αδελφές μου, η Κλεοπάτρα και η Όλγα, έβαζαν την ελληνική σημαία στο παράθυρο του νοντά. Μου έδεσαν κι’ εμένα στο χέρι την ελληνική σημαία. Βγήκα έξω. Βλέπω, στου Στέφου, στου Μπελλά, στου Γκάτζου, στου Γκοντέλα, σ’ όλα τα σπίτια είχαν αναρτιστεί, με διάφορους τρόπους, οι ελληνικές σημαίες και όλα τα παιδιά είχαν στο βραχίονά τους την ελληνική σημαία.

Προχωρούσαμε προς την εκκλησία. Ακουστήκανε μερικοί πυροβολισμοί. Ο ελληνικός στρατός είχε φτάσει στην Αγιοσάββα. 

Η συμμετοχή της Αλβανίας στην επίθεση κατά της Ελλάδας την 28η Οκτωβρίου 1940

Ποιος ο ρόλος της Αλβανίας στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. 

Του Χαράλαμπου Νικολάου / Ταξίαρχου ε.α., τ. καθηγητή Στρατιωτικής Ιστορίας ΣΣΕ

Ο "Βασιλιάς" της Αλβανίας Ζώγου

Το 1939 τα ιταλικά στρατεύματα, υπό τον στρατηγό Γκουτσόνι, αποβιβάσθηκαν στο Δυρράχιο, το πρωί της 7ης Απριλίου. Ο βασιλιάς Ζώγου δεν αιφνιδιάστηκε δεδομένου ότι είχαν προηγηθεί, πριν από έναν μήνα και πλέον, εντατικές διπλωματικές συνομιλίες. Υφίστατο το στοιχείο του αιφνιδιασμού για τις ξένες κυβερνήσεις, εκτός της Γερμανίας και ίσως της Γιουγκοσλαβίας. Δεν προβλήθηκε καμία σοβαρή αντίσταση κατά των Ιταλών. Ο αλβανικός λαός στην πλειοψηφία του υποδέχθηκε τους Ιταλούς στρατιώτες ως “ελευθερωτές”.

Ύψωμα 731 - Η μάχη που έκρινε τον πόλεμο

Στην επική μάχη στο ύψωμα 731 στα βουνά της Βορείου Ηπείρου, αναφέρεται η σημερινή δεύτερη εκπομπή της Μηχανής του Χρόνου, που παρουσιάζει τις συγκλονιστικές μαρτυρίες δύο βετεράνων, οι οποίοι έζησαν την κόλαση της Ιταλικής αντεπίθεσης τον Μάρτιο του 1941.

Από τη σφοδρότητα των βομβαρδισμών το ύψωμα 731 σκάφτηκε πέντε μέτρα και σήμερα λέγεται 726, καθώς το υψόμετρο καθορίζει την ονομασία των υψωμάτων.

Επιχείρηση Ultra

Με την επωνυμία Επιχείρηση Ultra φέρεται η επιχείρηση που οργάνωσαν οι Βρετανοί κατά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο για την αποκωδικοποίηση των κρυπτογραφημένων ραδιομηνυμάτων ή μηνυμάτων τηλετύπου (teleprinter) των δυνάμεων του Άξονα. Η κωδική αυτή ονομασία επεκτάθηκε σε όλες τις ανάλογες συμμαχικές προσπάθειες κατά τη διάρκεια του πολέμου. Η ονομασία προέρχεται από το γεγονός ότι η επιχείρηση παρέμεινε μυστική καθ' όλη τη διάρκεια διεξαγωγής της, αποτελώντας ένα από τα καλύτερα φυλασσόμενα μυστικά του πολέμου: Δεν ήταν απλώς χαρακτηρισμένη ως "άκρως απόρρητη" (top-secret) αλλά "υπέρ - άκρως απόρρητη" (ultra-secret).

6η Απριλίου 1941: Γερμανική επίθεσις κατά της Ελλάδος – Μάχη των Οχυρών

Οι μεραρχίες του Χίτλερ, με ορμητήριο την Βουλγαρία, επιτίθενται εναντίον της Πατρίδας μας. Νέες σελίδες ηρωισμού, αυτοθυσίας και δόξας γράφονται στην πολεμική Ιστορία μας από τους υπερασπιστές των συνόρων μας.


Το έπος των μαχών στα Οχυρά της Γραμμής Μεταξά. Άφθαστες στιγμές ηρωισμού και δόξας. Διεξήχθησαν μάχες σώμα με σώμα, μέσα στην φωτιά και τα καπνογόνα, στα υπόγεια οχυρών, τα οποία προσεπάθησαν να καταλάβουν οι Γερμανοί μετά από σφοδρό βομβαρδισμό. Οι Έλληνες Μαχητές πολέμησαν πραγματικά μέχρις εσχάτων και κρατούσαν ακόμα, μετά από τρεις ημέρες, όταν οι Γερμανοί, παρακάμπτοντας τα Οχυρά των Ε/Β συνόρων, εισήλθαν στην Ελλάδα μέσω Γιουγκοσλαβίας (την οποία συνέτριψαν σε τρεις μόνο μέρες) και έφτασαν στην Θεσσαλονίκη, οπότε και εδόθη εντολή συνθηκολογήσεως στις (περικυκλωμένες πλέον) Μονάδες των Οχυρών.


Αξίζει να διαβάσει κανείς περιγραφές από τις ηρωικές εκείνες μάχες. Ο ηρωισμός των Ελλήνων ήταν τέτοιος που κατέπληξε και τους Γερμανούς. Ας δούμε τι είπαν οι τελευταίοι.

Η ΣΦΑΓΗ ΤΟΥ ΚΟΜΜΕΝΟΥ - 16 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1943

Γράφει ο Χάρης Νούλας

Ήταν δεκαπενταύγουστος του 1943 και ενώ όλοι οι απανταχού χριστιανοί γιόρταζαν την Κοίμηση της Θεοτόκου, κάποιοι κάτοικοι σε ένα χωριό της πατρίδας μας ζούσαν το δικό τους μαρτύριο υπό τη βάναυση και δολοφονική συμπεριφορά των Γερμανών κατακτητών. Η σφαγή του Κομμένου έμεινε στην ιστορία καθώς ήταν στην κυριολεξία μια τραγωδία η οποία συγκλόνισε όλη την ανθρωπότητα, όχι μόνο γιατί αφανίστηκε σχεδόν ένα ολόκληρο χωριό αλλά επιπλέον ήταν το πρώτο στη χώρα μας το οποίο δοκιμάστηκε από τη βιαιότητα και βαρβαρότητα των κατακτητών.

(14/8/2012)

Η Εαρινή Επίθεση των Ιταλών (9-24 Μαρτίου 1941)

Η Ιταλική Εαρινή Επίθεση κατά τη διάρκεια του Ελληνοϊταλικού πολέμου έλαβε χώρα από τις 9 ως 15 Μαρτίου 1941. Υπήρξε η τελευταία απόπειρα από τον ιταλική πλευρά να ανατρέψει την εις βάρος της έκβαση του πολέμου. Η επιθετική ενέργεια αυτή γνώρισε απόλυτη αποτυχία, ενώ οι ελληνικές δυνάμεις διατήρησαν ακέραιες τις θέσεις τους στη γραμμή του μετώπου.


Η εαρινή επίθεση με την κωδική ονομασία 'Πριμαβέρα' (ιταλ. primavera, άνοιξη) ξεκίνησε στις 6:30' το πρωί της 9ης Μαρτίου με βολές πυροβολικού και εναέριους βομβαρδισμούς, κυρίως εναντίον του τομέα της 1ης Ελληνικής Μεραρχίας μεταξύ Τρεμπεσίνας και Μπούμπεσι. Η πυκνότητα των πυρών ήταν ιδιαίτερα μεγάλη ιδιαίτερα κατά των υψωμάτων 717 και 731.


Ακολούθησαν αλλεπάλληλες επιθέσεις με τμήματα πεζικού χωρίς όμως κανένα αποτέλεσμα.
Η ιταλική επίθεση συνεχίστηκε επί τέσσερις ημέρες με αμείωτη σφοδρότητα και με μεγάλες απώλειες ιδιαίτερα για τους επιτιθέμενους. Οι βολές του ιταλικού πυροβολικού δεν έπαυαν ούτε τη νύχτα. Οι ελληνικές δυνάμεις τελικά κατάφεραν να διατηρήσουν ακέραιες τις θέσεις τους σε όλη τη γραμμή του μετώπου, πολεμώντας πολλές φορές σώμα με σώμα, αποκρούοντας όλες τις επιθέσεις των Ιταλών.

Η ΣΦΑΓΗ ΣΤΟ ΚΟΜΜΕΝΟ ΤΗΣ ΑΡΤΑΣ

1943.—Γερμανική δύναμη 400 ανδρών καταστρέφει ολοσχερώς το χωριό Κομμένο της Άρτας και εξοντώνει 317 κατοίκους (145 άνδρες και 172 γυναίκες).

Τα χαράματα, ωστόσο, της 16ης Αυγούστου εκατό άντρες, κατά τον Άγγλο ιστορικό Mark Mazower, 400 κατά τον Κομμενιώτη γυμνασιάρχη Στέφανο Παππά, του 12ου λόχου του 98ου Γερμανικού Συντάγματος, το οποίο έδρευε στην περιοχή της Φιλιππιάδας, μια μικρή κωμόπολη 10 περίπου χιλιόμετρα Βόρεια της Άρτας, σταθμεύουν έξω από το Κομμένο. Αποστολή του 12ου λόχου ήταν η εξόντωση των ανταρτών που δρούσαν στην περιοχή και η εξαφάνιση του χωριού που τους υποστήριζε και τους προμήθευε με τρόφιμα και άλλα απαραίτητα για την αντίστασή τους εναντίον των Γερμανών.

Οι απώλειες της ηρωϊκής Ελλάδος το 1940 και οι δηλώσεις των ξένων Αρχηγών

Οι απώλειες της ηρωϊκής Ελλάδος κατά τον Ελληνοιταλικό καί Ελληνογερμανικό Πόλεμο

και οι δηλώσεις των ξένων Αρχηγών. 

Σημειώστε ότι η Ελλάς είναι η μοναδική χώρα που αναγκάστηκε να αντιμετωπίσει τους στρατούς τεσσάρων χωρών ταυτόχρονα, Αλβανίας, Ιταλίας, Γερμανίας, και Βουλγαρίας.

Η Mάχη της Γκραμπάλας

Το άρθρο που καταχωρούμε παρακάτω αναφέρεται στην μάχη της Γκραμπάλας, όπου ανδραγάθησαν και θυσίασαν την ζωή τους για την πατρίδα 18  Αγρινιώτες και άλλοι Αιτωλοακαρνάνες στρατιώτες από τις 16 έως τις 18 Νοεμβρίου 1940. Η μάχη αυτή είναι μέρος των μαχών που έλαβαν χώρα τον Νοέμβριο του 1940 στα πλαίσια του Ελληνοϊταλικού πολέμου στην περιοχή Καλπακίου και είναι γνωστές και σαν μάχες "Ελαίας - Καλαμά".Κάθε χρόνο στις 18 Νοεμβρίου ο Δήμος Αγρινίου τιμά την μνήμα των 18 Αγρινιωτών που έπεσαν ηρωικά μαχόμενοι  ενάντια στους Ιταλούς στη θρυλική μάχη της «Γκραμπάλας», στη θέση Βίγλα Καλπακίου.