MARILISE 2

-Μπορείς να μου πεις Νικολό γιατί τρώγεσαι με τα ρούχα σου ,  από την μια θα γκρινιάζεις για την ανία, την μοναξιά και την πλήξη που νοιώθεις σαν τελειώνει το καλοκαίρι και δεν απαντάς ψυχή στο καφενείο περά από εμάς ,  τους 10-15 τακτικούς και από την άλλη μουρμούρας   που δεν βρίσκεις καρέκλα τον Αύγουστο μήνα  . Γάιδαρος σκας άνθρωπε μου ,   δεν σε βρίσκει κάνεις πουθενά  . _- Εγώ μωρέ σκάω γάιδαρο , Συγκρίσεις  κάνω , κάθε καλοκαίρι το ίδιο βιολί « λεφουσια οι επισκέπτες , οι τουρίστες , οι ντόπιοι ¨Αθηναίοι ΄¨ , δεν λέω βρε παιδί μου να χαζέψουν , να κουτσομπολέψουν , να ανεβοκατέβουν στα καλντερίμια , να  απολαύσουν  την ρομάντζα , να πιουν το ούζο τους , το αναψυκτικό τους , το καφεδάκι τους , να γευτούν την ποικιλία τους , το γλυκάκι τους , όχι όμως και έτσι . Αυτοί όλοι Δημητρέ μου απλώνουν τις αρίδες τους σε δυο τρεις ψάθινες καρέκλες , ακουμπάνε κινητά ακούνητα κλειδιά εφημερίδες πορτοφόλια στα δύσμοιρα...