Μαρία Πενταγιώτισσα 4ever

 

Κάποιος θα τον κατέδωσεν ψευδώς στην Εφορία  

Ρουφιάνοι βρίσκονται πολλοί εις όλα τα χωρία.

Γραφεία καταδόσεων  τα Κράτη τα ιδρύουν

Οι καταδόται αφθονούν  και  θύουν κι απολύουν…

Μποστ-1982

past Ροζίτα

 

Μικρού Μήκους μεγάλες ταινίες

 Το Ίδρυμα Ωνάση συνεργάζεται με το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας «Νύχτες Πρεμιέρας» και το Διεθνές Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας, προβάλοντας στο κανάλι του ιδρύματος στο YouTube «Μεγάλες Ταινίες Μικρού Μήκους», τις ελληνικές ταινίες μικρού μήκους που βραβεύτηκαν το 2020.

Το πρόγραμμα

Παρασκευή 23 Απριλίου 2021 | 19:00

Οι βραβευμένες ταινίες του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας «Νύχτες Πρεμιέρας» 2020 - Διαθέσιμες έως τις 30.04.2021 στις 23:59

-«Bella» της Θέλγιας Πετράκη
-«Πρώτος Έρωτας» του Χάρη Ραφτογιάννη
-«Όταν Γελάω Κλείνουν τα Μάτια μου» του Ντάνιελ Μπόλντα
-«Mare Nostrum» του Δημήτρη Αναγνώστου

Σάββατο 24 Απριλίου 2021 | 19:00

Οι βραβευμένες ταινίες του Διεθνούς Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας 2020
Διαθέσιμες έως την 01.05.2021 στις 23:59

-«Βούτα» του Δημήτρη Ζάχου
-«Madonna F64.0» του Σταύρου Μαρκουλάκη
-«Απόδραση από τον εύθραυστο πλανήτη» του Θανάση Τσιμπίνη
-«Μελατονίνη» του Νίκου Πάστρα
-«Ανθολόγιο μιας πεταλούδας» του Κωστή Χαραμουντάνη
-«Η κλήση» του Μάριου Ψαρά
-«Antivirus» της Αναστασίας Σίμα
-«Το Βάζο» του Κυριάκου Ρόντση
-«Στα Βήματά της» της Αναστασίας Κρατίδη
-«Όπως θα συνέβαιναν μέσα στο νερό» της Ανθής Δαουτάκη

ΕΔΩ

Κατά συνθήκη ψεύδη ή Νέος Ελληνικός Κινηματογράφος και "αντίσταση"

 Τίποτα δε μπορεί να σβήσει τα συλλογικά ψέματα επειδή είναι πολλαπλώς αναγκαία.Το διαπιστώνουμε να ισχύει ευρύτατα στο χώρο και στο χρόνο.

Η ταινιοθήκη της Ελλάδας σήμερα 21/4-27/4 ξεκινάει αφιέρωμα με τίτλο "Μνήμες Δικτατορίας" και ταινίες που εντάσσονται σ' αυτό που αυτοβαφτίστηκε "Νέος Ελληνικός Κινηματογράφος" με κύρια χαρακτηριστικά τη δηθενιά,τη μιζέρια,τη πλήξη,την απομίμηση ξένων,την ατολμία έως δειλία,τα άθλια σενάρια αλλά και τις δημόσιες σχέσεις,τις κλίκες,τις χρηματοδοτήσεις τα βραβεία σε φεστιβάλ καταμεσής της χούντας.

Κινηματογράφο πραγματικό και αντίσταση με τεράστιο προσωπικό κόστος εν γνώσει τους σε Χούντες και Δεσποτισμούς έκαναν π.χ.ο Γκιουνέι και κάνει ο Ιρανός Μοχάμεντ Ρασούλοφ (αλήθεια πόσοι ξέρουν τις πρόσφατες ταινίες του για τη διαφθορά αλλά και τη θανατική ποινή στη χώρα του?).

Τις ταινίες του ανωτέρω αφιερώματος της ταινιοθήκης αν αξίζει να τις δει κάποιος είναι όχι επειδή έχουν οποιαδήποτε καλλιτεχνική ή ιστορική αξία αλλά για να γελάσει,να θυμηθεί την κατάντια και να σβήσει τις επιβαλλόμενες μυθολογίες. 

  

Σκηνή

 Είναι μερικές σκηνές στο κινηματογράφο που πλησιάζουν την εικαστική τελειότητα. Αυτό συμβαίνει συχνότερα στις ασπρόμαυρες ταινίες ίσως επειδή είναι αναγκαστικά αφαιρετικές.

Ο Νίκος Κούνδουρος εκτός από σκηνοθέτης ήταν και ένας εξαιρετικός ζωγράφος. Και με τον φίλο του τον Μάνο Χατζιδάκι μας έδωσαν αυτό στη ταινία του 1959 "Το ποτάμι".

 

Αντικριστά παράθυρα-2003-La finestra di fronte

Ένας σύγχρονος και ένας παλιός έρωτας με τα σημάδια του απόμακρου και ανέφικτου,διασταυρώνονται στη σημερινή Ρώμη.
Πολυβραβευμένη ταινία,και τα λόγια είναι περιττάάά όπως είπε η Μαρινέλα και ο Βοσκόπουλος.

Όμως αγαπητά μου παιδιά:

Πρώτον: Επειδή θα μας την κατεβάσουν σύντομα,βιαστείτε να προλάβετε,

διότι

Δεύτερον: Δεν έχετε καμία δικαιολογία αφού βρίσκεστε σε καραντίνα να αγνοείτε αυτό το αριστούργημα.


ΕΔΩ η ταινία

Σημ.Για Ελληνικούς υπότιτλους πατάμε κάτω δεξιά στο βίντεο (το πρώτο αριστερά εικονίδιο-Υπότιτλοι-και αν χρειαστεί το διπλανό του-Ρυθμίσεις/αυτόματη αναπαραγωγή)

Οδηγίες χρήσεως

Διαβάζω:

"..Το ψυχολογικό αποτύπωμα της κατάστασης αφορά κυρίως προβλήματα διαχείρισης των παιδιών και ενδοοικογενειακές συγκρούσεις..."

Γι'αυτό δίνουμε μερικές ιδέες που θα ήταν.... μια κάποια λύση 

Επίσης στις έρευνες καταγράφονται ως σημαντικά προβλήματα η κατάθλιψη, και εγώ προσθέτω επίσης -ως άλλου είδους χρόνιας νόσου-τους λίγους έστω από τους έγκλειστους που δεν έχουν τι να κάνουν και βγαίνουν και χειροκροτούν-ποιόν και γιατί δεν έμαθα ακόμη.

Γι'αυτούς προτείνεται από τους ειδικούς μια διαφορετική μορφή έκφρασης όπως η ακόλουθη, στο μπαλκόνι,στην πισίνα ή έστω στη μπανιέρα.

Ό,τι μπορεί η επιστήμη κάνει. 

Una Notte a Napoli

Για την Ιταλία

Ανακαλύψεις...

Κάνοντας μία ακόμη ανασκαφή,έπεσα πάνω σ' ένα υπέροχο τραγούδι του Μίκη που δεν το ήξερα."Ο ουρανός είναι κλειστός".
Γράφτηκε για την ταινία "Προδομένη αγάπη"του Ερρίκου Θαλασσινού που έγραψε και τους στίχους,με Γιώργο Φούντα,Τζένη Καρέζη,Δέσπω Διαμαντίδου,και πολλά άλλα παιδιά...
Το σενάριο βέβαια είναι γελοίο,αλλά όποια άποψη και να έχουμε για ΟΛΟΚΛΗΡΟ τον ελληνικό κιν/φο,θα πρέπει να του αναγνωρίσουμε το ρόλο του έστω και άτεχνου Χρονικογράφου άρα διασώστη εποχών.
Στην ταινία το τραγούδι ακούγεται σε δύο σκηνές.Στην πρώτη με τη φωνή του Μίκη ενώ ο Φούντας γρατζουνά ένα μπουζούκι στο σεληνόφως.Τη δεύτερη φορά που ακούγεται με την φωνή της Γιώτας Λύδια, ο Φούντας "χορεύει" και η Καρέζη μπεκρουλιάζει.
Σε σύγχρονη εκτέλεση βρήκα να το λέει ο Μητσιάς και η Γλυκερία και κανένας άλλος.
Θαυμάζω την άγνοια μου και παραθέτω το υλικό....εν σιωπή.

  

ΓΡΑΜΜΑ ΑΠ' ΤΟ ΣΑΡΛΕΡΟΥΑ 1965

Μικρού μήκους βραβευμένη

Άσκηση

Μιχάλης Κακογιάννης

• Ο πραγματικός πειρασμός υπάρχει σε κάθε δημιουργία με την άσκηση ύφους.Το αληθινό ύφος δεν καταφεύγει στον εντυπωσιασμό.

• Η τέχνη είναι καθολική μόνο όταν μιλά τη βασική γλώσσα της αλήθειας.

• Οδηγός μου ήταν η Ελλάδα.Το τοπίο,η παράδοση,η λαογραφία,οι μόνοι απτοί δεσμοί με το παρελθόν.

• Ψάχνοντας για τους συνδετικούς κρίκους ανάμεσα στο παρελθόν και στο παρόν αναζήτησα μια θεμελιακή ταυτότητα,τα στοιχεία που δεν έπαψαν ποτέ να είναι ζωντανά.

• Αρχίζει κανείς αναπόφευκτα από το τοπίο που με την αδυσώπητη του αφαίρεση,προδιαγράφει το αυστηρότερο μέτρο ζωής για το σώμα και την ψυχή.

31ο Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου

Το παλαιότερο φεστιβάλ κιν/φου στην Αθήνα με εξαιρετικές νέες και παλιές ταινίες καθώς και διαγωνιστικό τμήμα σε καινούργιε παραγωγές.Κάποιες μπορεί να μη βγουν στις αίθουσες ποτέ, καθότι ελάχιστα εμπορικές, οπότε η μοναδική ευκαιρία να τις δούμε.Φέτος στο επίκεντρο η γυναίκα.

Το πρόγραμμα ΕΔΩ

...ήθελα περισσότερο φως

Από συνέντευξη του  Άκι Καουρισμάκι με αφορμή την τελευταία του ταινία «Άλλη Όψη της Ελπίδας»

.....αλλά η Φινλανδία παραείναι σκοτεινή, κάτι που φτάνει μέχρι την καρδιά και τη συμπεριφορά των κατοίκων της. Τόσα χρόνια κλεισμένος στην αίθουσα του μοντάζ και στα σινεμά, ένιωσα κάποια στιγμή ότι ήθελα περισσότερο φως – εσωτερικό κι εξωτερικό. Στη Φινλανδία λες «καλημέρα» και πρέπει να είσαι σοβαρός. Ακόμη και αστείο να λες, πρέπει να είσαι σοβαρός.

-Υπάρχουν άλλοι άνθρωποι στη Φινλανδία με τη δική σας αίσθηση του χιούμορ;
Γιατί, υπάρχουν άνθρωποι στη Φινλανδία;

Κι αυτό...

2014-ΛΕΒΙΑΘΑΝ-LEVIAΤΗAN

Είχαμε ξαναπαρουσιάσει  ταινία του Ρώσου Αντρέι Ζβιαγκίντσεφ (Andrey Zvyagintsev).

Παίρνοντας την γνωστή ονομασία του Κράτους και της παντοδύναμης εξουσίας με τις πολλές μορφές και μεταμορφώσεις από το γνωστό έργο του Χόμπς,την κάνει τίτλο της ταινίας του.

Ένας άνθρωπος που παλεύει να σώσει το σπίτι του και την οικογένεια του θα βρεθεί αντιμέτωπος με αυτό το πολύμορφο και άπληστο τέρας.Κι ακόμη η προδοσία από δικούς σου ανθρώπους δε θα λείψει.

Η ταινία,όσο μείνει, ΕΔΩ

Δεν φοράει...

Στο Θέατρο Τέχνης της Μόσχας που μόλις είχε ιδρυθεί θα ανέβαζαν τον "Γλάρο" του Τσέχωφ.
Ο συγγραφέας βρισκόταν στη Μόσχα και παρακολούθησε μερικές πρόβες.Ο ηθοποιός που θα έπαιζε νομίζω τον ρόλο του Τριγκόριν ρώτησε τον Τσέχωφ τι είδους άνθρωπος/χαρακτήρας είναι ο Τριγκόριν για να προσπαθήσει να τον αποδώσει όσο ακριβέστερα γίνεται.
Ο Τσέχωφ δεν του είπε τίποτα άλλο παρά μόνο αυτό:"ΔΕΝ φοράει καρώ κοστούμι".

1899-Η ανάγνωση του Γλάρου στο Θέατρο Τέχνης της Μόσχας

Αυτά συλλογιζόμουν καθώς προχωρά το καλοκαίρι το φιλόπτωχον μεν αλλά τόσο μα τόσο φορτωμένο την ανθρώπινη πανταχού παρούσα ασχήμια.
Έχουμε ξαναπεί για την αισθητική ότι είναι ηθική,με την έννοια του ήθους,της ψυχοσύνθεσης και του αξιακού συστήματος ,για το άτομο και για ομάδες.

Είμαι σίγουρος ότι σήμερα η απάντηση του Τσέχωφ θα ήταν π.χ."ΔΕΝ φοράει σαγιονάρες"

Γιατί ο ΓΑΠ επέλεξε το Καστελόριζο?Απάντηση μετά από 7 χρόνια

Ενώ ο Πάκης έδινε δεξίωση για τον εορτασμό των 7 χρόνων μνημονίων και όλοι οι πρώην,νυν,και μέλλοντες λακέδες τρώγαν πίναν και χορεύαν και μια γύφτισσα παντρεύαν,η αδέκαστη, ερευνητική,αποκαλυπτική και αδέσμευτη ελληνική δημοσιογραφία έδινε την απάντηση στο μεγάλο ερώτημα που βασανίζει 7 χρόνια όλους τους Έλληνες πατριώτες:"Γιατί ο ΓΑΠ το 2010 επέλεξε το Καστελόριζο για να ανακοινώσει τα ευχάριστα νέα και όχι κάποιο άλλο από τα σμαραγδένια νησιά (μας)?"
Σύμφωνα λοιπόν με απόλυτα διασταυρωμένες δημοσιογραφικές πληροφορίες ο ΓΑΠ εμπνεύστηκε από μια σκηνή της Βάνας Μπάρμπα στο Mediteraneo που γυρίστηκε στο Καστελόριζο.Ιδιαίτερα το χταπόδι το θεώρησε ένα σύμβολο με βαθιά νοήματα /προεκτάσεις για το μέλλον και πίστευε ότι θα έπαιρνε κι αυτός Όσκαρ ξενόγλωσσης παραγωγής ή έστω ένα Νόμπελ ειρήνης.Αλλά ο Μπενίτο τον υπέσκαψε,του στέρησε τη δόξα και την έδωσε ο βλάξ στον Τσίπρα που δεν έκανε καν το κόπο να πάει στη Μεγίστη για να σερβίρει τα δικά του μνημόνια. .

Μια φωνή μέσα στη σιωπή των "καλλιτεχνικών και πνευματικών" λακέδων

Από παλιά  μου ήταν συμπαθής ο Πασχάλης Τσαρούχας για πολλούς λόγους.Στην 7ετία των μνημονίων ενώ σιχάθηκα πολλούς "καλλιτέχνες" και "πνευματικούς ανθρώπους" αυτός και ελάχιστοι άλλοι μου έγιναν ακόμη περισσότερο συμπαθείς γιατί ούτε σιώπησαν ούτε δείλιασαν,ούτε εξαργύρωσαν....

Μερικά αποσπάσματα από συνέντευξη που έδωσε στο the press project.gr

Στην παράσταση βλέπουμε ανθρώπους ικανούς να ξεπεράσουν κάθε όριο για τα χρήματα. Είναι αλήθεια τόσο εύκολο να συμβεί στην πραγματική ζωή;

Ναι. Φαίνεται και μέσα από τους διαλόγους. Ο άνθρωπος είναι ικανός να κάνει τα πάντα για τα χρήματα. Το βλέπουμε και γύρω μας, το βλέπουμε στην κοινωνία. Ο άνθρωπος είναι ικανός να κάνει τα πάντα για τα χρήματα. Η ανθρώπινη φύση μπορεί να οδηγήσει σε ανελέητες πράξεις.

Δεν υπάρχει μια «νοητή γραμμή» πριν προβεί κάποιος σε ειδεχθείς πράξεις;

Θα πρέπει να ρωτήσεις τον Τσίπρα για αυτό…

Έχει «συνεισφέρει» και η οικονομική κρίση στο να παίρνουν οι άνθρωποι αποφάσεις απόγνωσης που μπορούν να χαρακτηριστούν τρελές;

Την τρέλα την αντιμετωπίζω με το θετικό της πρόσημο. Υπάρχουν ωραίοι τρελοί, υπάρχουν άνθρωποι με φαντασία και δημιουργικότητα που θα βάλουν το κάρο μπροστά από το άλογο. Άνθρωποι που βάζουν τον στόχο και προχωρούν προς την υλοποίηση του, χωρίς να έχουν εξασφαλίσει τις απαραίτητες «ασφάλειες». Έτσι ανοίγουν νέοι δρόμοι. Η κρίση που μαστίζει την κοινωνία έχει επιφέρει μεγάλο πλήγμα σε αυτό το κομμάτι. Βλέπεις ανθρώπους που γίνονται καταθλιπτικοί ή επιθετικοί. Απτό παράδειγμα είναι η Χρυσή Αυγή, δεν υπάρχει άσπρο ή μαύρο στη ζωή. Οι συνθήκες εξαθλίωσης οδηγούν τους ανθρώπους να βγάζουν τα κατώτερα ένστικτά τους και να γίνονται επιθετικοί.

Πώς βλέπεις τα αντανακλαστικά της ελληνικής κοινωνίας μετά τα απανωτά χτυπήματα που έχει δεχθεί;

Σπουδαία θα τα χαρακτήριζα. Έχουμε μια τεράστια εισροή προσφύγων και η ελληνική κοινωνία έχει ανταποκριθεί εξαιρετικά. Προφανώς και υπάρχουν και οι φασίστες, όπως και κάποιοι που εκμεταλλεύτηκαν αυτούς τους ανθρώπους. Ωστόσο, στη συντριπτική πλειοψηφία η ελληνική κοινωνία καλύπτει το κενό του κράτους και των χρυσοπληρωμένων ΜΚΟ. Τα λεφτά δόθηκαν και κάποιοι τα «έφαγαν». Οι ξεριζωμένοι αυτοί άνθρωποι βρήκαν αποκούμπι στους απλούς πολίτες που δίνουν κυριολεκτικά από το υστέρημα τους και δείχνουν τι σημαίνει ανθρωπιά. Το ίδιο συμβαίνει και με τους φτωχοποιημένους συμπολίτες μας. Όταν ξέρεις πως ο διπλανός σου πεινάει και ντρέπεται να το πει, πηγαίνεις και του αφήνεις μια σακούλα με τρόφιμα στην πόρτα. Χωρίς να χτυπήσεις το κουδούνι, χωρίς να θελήσεις να δείξεις πως το έκανες εσύ. Αυτό κάνουν οι Έλληνες σε πολλές περιπτώσεις που γνωρίζω. Αυτό δεν συμβαίνει σε άλλες κοινωνίες.

Δεν παρατηρείται όμως μια απάθεια στην κοινωνία μετά από τόσα μνημόνια και εξαθλίωση;

Με την έλευση του «φρούτου» που λεγόταν ΠΑΣΟΚ από το 1981 και μετά, η κοινωνία «εκπαιδεύτηκε» να είναι ανόητη. Απαθής. «Εκπαιδεύτηκε» να μην ψάχνει και να μην προοδεύει. Σε αυτό συνέβαλε πριν δύο χρόνια και η προδοσία του Τσίπρα, που με τη στάση του βοήθησε στην καθήλωση της κοινωνίας, την απάθεια και το μούδιασμα που επικρατεί από τότε. Είναι μεγάλο λάθος να μην παίρνεις μέρος σε όσα συμβαίνουν γύρω σου. Στις εκλογές. Πρέπει να συμμετέχεις στη διαδικασία και να μην επιτρέπεις «άλλοι» να περνάνε ό,τι θέλουν. Αν δεν δείχνεις ενδιαφέρον και δεν συμμετέχεις, δεν έχεις δικαίωμα μετά να διαμαρτύρεσαι. Μέσω της αποχής σου τους «ανοίγεις πόρτες» και τους δίνεις τη θηλιά στο χέρι.

Βλέπεις «παράθυρο» διαφυγής από τα όσα βιώνουμε;

Φυσικά. Όταν καθένας σταματήσει να εναποθέτει τις ελπίδες στον διπλανό του και ξεκινήσει να δρα ο ίδιος, θα βρεθεί δίπλα στον διπλανό του ενισχυμένος. Όταν αντί να εναποθέτουμε τις ελπίδες μας στον διπλανό, βγούμε δυναμικά μπροστά και «γίνουμε ο διπλανός» υπάρχει ελπίδα και κάτι περισσότερο. Το δημοψήφισμα και το «Όχι» έδειξαν πως δεν είμαστε λοβοτομημένος λαός.

Ωστόσο το «όχι» έγινε «ναι» και οδήγησε σε ένα μούδιασμα της ελληνικής κοινωνίας.

Ναι, ο Τσίπρας το έκανε αυτό. Και λοιπόν; Εμείς δεν έχουμε υποχρέωση να στηρίξουμε το «όχι» μας που επικράτησε τόσο λαμπερά μέσα σε συνθήκες τρομοκράτησης του ελληνικού λαού από ΜΜΕ και όχι μόνο; Ο κόσμος από τότε είναι «παγωμένος» και έχει μουδιάσει και αυτό με βρίσκει αντίθετο. Πολλοί σκέφθηκαν πως ό,τι και να γίνει δεν αλλάζει κάτι. Ό,τι και να ψηφίσω, δεν έχει νόημα. «Πάγωσε» η κοινωνία και πλέον κοιτά από απόσταση. Και πως «ξεπαγώνει» η κοινωνία; Με το προσωπικό παράδειγμα. Κάποιοι πρέπει να βγουν μπροστά και να απλώσουν το χέρι στους άλλους. Αυτό βέβαια έχει προσωπικό κόστος και είναι κάτι που το γνωρίζουμε στην Πλεύση Ελευθερίας. Όταν θα βγεις μπροστά ξέρεις πως θα σου κοστίσει και σε προσωπικό και σε επαγγελματικό επίπεδο.
Ο καθένας θα ήθελε να βγει στην καταιγίδα χωρίς να βραχεί, αλλά αυτό δεν μπορεί να συμβεί.  Δεν υπάρχει όμως άλλη λύση. Σίγουρα το προσωπικό κόστος είναι μεγάλο, όμως δεν υπάρχει άλλη επιλογή.
Από το σπίτι σου δεν αλλάζεις τίποτα. Αν κάνεις το βήμα και συνταχθείς με όσους παλεύουν έχεις ελπίδες.

Ήμουν

Μισό αιώνα μετά ο Ισπανός ποιητής κοίταζε τη βιτρίνα ενός δισκάδικου στη Στοκχόλμη,όταν είδε στο τζάμι να στέκεται πίσω του μια ψηλή,αγέρωχη γυναίκα.
Στράφηκε και την είδε.Είχε το πηγούνι ανασηκωμένο,φορούσε σκούρα μεγάλα γυαλιά και ως αθεράπευτα περίεργος τη ρώτησε:
-Συγνώμη κυρία....μήπως είστε η Γκρέτα Γκάρμπο;
-Ήμουν,είπε εκείνη.
Και με αργά βήματα απομακρύνθηκε.

E.G.

'Ενα αξέχαστο καλοκαίρι

Μια ακόμη ταινία-διαμάντι που βγήκε στους κινηματογράφους σε πρώτη προβολή ντάλα καλοκαίρι.

1925.Ρουμάνος Αξιωματικός παίρνει δυσμενή μετάθεση στα σύνορα με Βουλγαρία.Με τη γυναίκα του και τα παιδιά του συνδέονται με τους μειονοτικούς χωρικούς.Οι διαταγές όμως είναι απάνθρωπες και αμείλικτες και θα βρεθούν να πληρώνουν βαρύ τίμημα.

Στη ταινία υπάρχει μια σκηνή από τις κορυφαίες του παγκόσμιου κιν/φου κατά την άποψη μου. Συμπυκνώνει τον σπαραγμό,το συμβολισμό,το ανεξέλεγκτο της ζωής πάνω στους ανθρώπους.

Ψάχνω χρόνια για ελληνικούς υπότιτλους και δεν βρίσκω.Αναγκαστικά λοιπόν με αγγλικούς.

Η Ταινία  ΕΔΩ

Για όσο μείνει

Θα υπάρχει κάτω δεξιά στη ταινιοθήκη.