Κάτι σαν ψυχοθεραπεία, καταθέτει η Παρασκευή Χατζή.
«Γεννήθηκα με ένα ψεγάδι, μεγάλωσα με μια σκιά· γράφω για να συνεχίσω να αναπνέω.»
📜 Εδώ θα βρείτε γραφές που γεννήθηκαν από το φως, τη νύχτα και τη σιωπή· μικρές εξομολογήσεις ψυχής που ψάχνουν να συναντήσουν τη δική σας.
🌸 Καλώς ήρθατε στο λευκό μου φόντο – εκεί όπου οι σιωπές ντύνονται λέξεις, τα όνειρα γίνονται ψίθυροι κι οι σκέψεις γεννούν ποίηση.
Από εμένα, καλή ανάγνωση και καλό ταξίδι στις λέξεις… ✒️
Δεν ξέρω αν χωράει άλλη συγγνώμη εδώ.
Οι λέξεις στέκονται βαριές,
σαν να ξέρουν πως άργησαν.
Δεν είναι η νύχτα που σε πήρε
είναι οι μέρες πριν,
που περπάτησαν δίπλα σου αθόρυβα
κι έκαναν πως δεν βλέπουν.
Κάτι ήξεραν τα μάτια.
Κάτι ψιθύριζαν οι τοίχοι.
Μα εμείς,
μάθαμε να ζούμε με τους ψιθύρους
σαν να είναι θόρυβος αδιάφορος.
Και τώρα φωνάζουμε.
Τώρα που δεν αλλάζει τίποτα.
Μυρτώ,
δεν είναι πως δεν σε είδαμε.
Είναι πως δεν αντέξαμε να δούμε μέχρι το τέλος.
Γιατί το τέλος ζητάει πράξεις.
Και οι πράξεις έχουν κόστος.
Κι εμείς…
ήμασταν πάντα λίγο πιο πρόθυμοι
να σώσουμε την ησυχία μας
παρά έναν άνθρωπο.
Δεν ξέρω αν υπάρχει συγχώρεση για αυτό.
Μόνο μια σκέψη που επιστρέφει
επίμονη,
σαν κάτι που δεν θα ξεχαστεί: πως το κακό
δεν έρχεται ποτέ μόνο του.
Το συνοδεύει η σιωπή μας.
Ρόζα Δημητρίου
O Maslow ήταν Αμερικανός ψυχολόγος και κύριος ερμηνευτής της ανθρώπινης ψυχολογίας. Έμεινε γνωστός για την θεωρία του περί ανθρώπινων αναγκών, με την πυραμίδα του Maslow.
Ο Μaslow χώρισε τις ανθρώπινες ανάγκες σε πέντε κατηγορίες, ξεκινώντας από τις φυσιολογικές ανάγκες. Σε αυτήν την κατηγορία ανήκουν οι βιολογικές λειτουργίες του σώματος όπως είναι: η πείνα, η δίψα, η ένδυση. Η κάλυψη αυτής της ανάγκης είναι συνεχής και επαναλαμβανόμενη. Εν συνεχεία πάμε στην ανάγκη για ασφάλεια εννοώντας τη φυσική επιβίωση, εδώ δεν έχουμε να κάνουμε μόνο με τη σωματική ασφάλεια του ατόμου αλλά και με πράγματα όπως είναι η τάξη ή η σταθερότητα. Ακολουθούν οι κοινωνικές ανάγκες όπως είναι: η αγάπη, η φιλία, ο σεβασμός. Δηλαδή το αίσθημα του ανήκειν. Μετά είναι οι ανάγκες τεκμηρίωσης, εδώ έχει να κάνει με το πόσο κοινωνικός είναι κάποιος, τι κύρος έχει, πόσο τον εκτιμούν και τον αναγνωρίζουν. Εδώ ανήκουν και τα επιτεύγματα κάποιου, το status που έχει κάποιος γενικότερα. Τελευταία έρχεται η ανάγκη ολοκλήρωσης, εδώ ανήκει η αυτοπραγμάτωση. Η κατασκευή ενός συστήματος αξιών, όπως είναι η συγγραφή ενός βιβλίου. Πρόκειται δηλαδή με λίγα λόγια για την ανάγκη εκπλήρωσης ενός προσωπικού στόχου. Προϋπόθεση είναι να έχουν εκπληρωθεί οι προηγούμενες ανάγκες.
Η συγκεκριμένη θεωρία αν και προέρχεται από τον τομέα της ψυχολογίας βρίσκει εφαρμογή και σε άλλους τομείς όπως είναι αυτός της εκπαίδευσης, της επιχειρηματικότητας, ακόμη και της προσωπικής ανάπτυξης. Στην πυραμίδα αυτή συναντάμε τις πιο βασικές ανάγκες στη βάση και τις πιο εξελιγμένες στην κορυφή.
Ειδικότερα στην εκπαίδευση οι εκπαιδευτικοί μπορούν να χρησιμοποιήσουν την ιεράρχηση των αναγκών για να κατανοήσουν καλύτερα τους μαθητές και τις ανάγκες τους. Επιπλέον, μπορούν να δημιουργήσουν ένα περιβάλλον που ικανοποιεί τις βασικές και ψυχολογικές ανάγκες των μαθητών. Με αυτό τον τρόπο, προωθούν την καλύτερη μάθηση και ανάπτυξη μέσα στο εκπαιδευτικό πλαίσιο.
Στον Επιχειρηματικό τομέα και την Διοίκηση, οι manager των επιχειρήσεων μπορούν να εφαρμόσουν τις αρχές της ιεράρχησης των αναγκών στο εργασιακό περιβάλλον. Με αυτό τον τρόπο, μπορούν να δημιουργήσουν ένα εργασιακό περιβάλλον που να ενθαρρύνει την ικανοποίηση των βασικών και ψυχολογικών αναγκών των εργαζομένων. Έτσι, οι μάνατζερ προωθούν την παραγωγικότητα και την εργασιακή ικανοποίηση.
Tέλος, οι επαγγελματίες υγείας και οι ψυχολόγοι μπορούν να χρησιμοποιήσουν την ιεράρχηση των αναγκών του Maslow για να κατανοήσουν καλύτερα τις ανάγκες των ασθενών και να σχεδιάσουν προγράμματα που να βελτιώνουν την ψυχική και σωματική τους υγεία.
Κλείνοντας ας θυμόμαστε πως, Ο Maslow (1943) δήλωσε αρχικά ότι τα άτομα πρέπει να ικανοποιούν τις ανάγκες ελλείμματος χαμηλότερου επιπέδου πριν προχωρήσουν στην κάλυψη των αναγκών ανάπτυξης υψηλότερου επιπέδου. Ωστόσο, αργότερα διευκρίνισε ότι η ικανοποίηση μιας ανάγκης δεν είναι ένα φαινόμενο «όλα ή κανένα», παραδεχόμενος ότι οι προηγούμενες δηλώσεις του μπορεί να έδιναν «την εσφαλμένη εντύπωση ότι μια ανάγκη πρέπει να ικανοποιηθεί 100 τοις εκατό πριν εμφανιστεί η επόμενη ανάγκη». Επομένως, Ο Maslow συνέχισε να βελτιώνει τη θεωρία του με βάση την έννοια της ιεραρχίας των αναγκών για αρκετές δεκαετίες.
Το 1987 επεσήμανε επίσης ότι η περισσότερη συμπεριφορά έχει πολλαπλά κίνητρα και σημείωσε ότι «κάθε συμπεριφορά τείνει να καθορίζεται από πολλές ή όλες τις βασικές ανάγκες ταυτόχρονα και όχι από μία μόνο από αυτές».
Πρέπει να θυμόμαστε εν τέλει πως, το μοντέλο πέντε σταδίων του Maslow (1943, 1954) έχει επεκταθεί για να συμπεριλάβει γνωστικές και αισθητικές ανάγκες και μεταγενέστερες ανάγκες υπέρβασης.
Πηγή:
1. Θεωρία Αναγκών κατά Maslow, ATEI Ιονίων Νήσων/Τμήμα Δημοσίων Σχέσεων
& Επικοινωνίας, Α. Κουμπαρέλης/Καθηγητής Εφαρμογών.
2. https://tsachaki.gr/
3. https://psychopedagogy.gr/
Κι ενώ αρχικά είχα πει φέτος να μην γράψω τίποτα για κατακτήσεις και απολογισμούς, μετά είπα ας γράψω κάτι λίγα. Από ανάγκη περισσότερο στην συνήθεια..
..Η γνώση θα αποτελεί πάντα πηγή δύναμης και είναι αυτήν που θα σε πηγαίνει ένα βήμα μπροστά.
Οι στιγμές είναι εκεί για να τις ζεις.
Οι αποτυχίες έρχονται για να τις αντιμετωπίσεις, (καλά πρώτα έρχονται για να σπάσουν την μονοτονία!).
Αν κάποιος αδυνατεί να καταλάβει (παρά τις προσπάθειές σου), σε μια διαφωνία. Άστον στα σκοτάδια του.
Όταν έρθει μια δύσκολη στιγμή, φρόντισε να έχεις έτοιμες τις σωστές λέξεις.
Όταν έχεις καιρό να δεις κάποιον και είναι σαν να μην πέρασε μια μέρα, κάτι έχεις κάνει σωστά.
Η αγάπη είναι για να μοιράζεται.
Οι συγγνώμες πάλι, χρειάζονται θάρρος για να ειπωθούν.
Ότι και να επιλέξεις εσύ να κάνεις, η ζωή πάντα θα βρίσκει τρόπο.
[Υ.Γ.1.: Ένα ευχαριστώ σε όσους διαβάζουν αυτά που γράφω, σε όσους είναι δίπλα μου (έστω και νοερά!). Όπως έγραψα τελευταία σε μια ψυχή: «Είμαι εδώ αν με χρειαστείς!», ας γίνει το λάβαρο της ενσυναίσθησης. Υπόσχομαι να γράφω πιο συχνά.
Υ.Γ.2.: Χρόνια Πολλά Βασίλη μου. Σ’ αγαπάμε]♥️.
Κι αν οι στιγμές φεύγουν με σημάδια βαθιά,
εσύ προνόησε έστω να έχεις βάλει τις λέξεις σε μια σειρά.
Κι αν ο καιρός περνά κάπως αργά,
η ουσία είναι πως, όπως και να' 'χει,
η καρδιά δεν ξεχνά.
Κι αν ότι δημιουργήθηκε αντέχει και μέτρα έτη πολλά,
τότε άξιζε εν τέλει σημαντικά.
Σε κάποιο άφατο παλμαρέ της μνήμης, όλα αυτά που γράφω είναι εκεί και με κοιτούν, με περιμένουν για άλλο έναν διάλογο,
παλιό.
Τώρα που οι σκιές ξεθώριασαν και
οι άνθρωποι γίνανε ένα ενσταντανέ.
Τώρα μπορώ να σου πω,
πως το μεσοδιάστημα αυτό
λεγόταν ζωή.
[Υ.Γ.: Ο δρόμος γνώριμος και οι αναμνήσεις βροχή.
Άλλα εγώ θυμήθηκα.
Άλλα με θυμήθηκαν.
Αλλού ήθελα να πάω και αλλού πήγα τελικά].
Παρατηρώ την φλόγα
να τρεμοπαίζει,
όσο κι αν με μεθάει
ο καπνός.
Η μνήμη ξυπνάει λες
και από λήθαργο
Σκιαγραφεί τις λεπτομέρειες
σε ένα κάδρο ανύπαρκτο.
Είναι μόνο κάποιες στιγμές...
Φεύγουν οι στιγμές κι αφήνουν
πίσω τους σημάδια.
Πρόσημα θετικά
Πρόσημα αρνητικά
Δεν έχει σημασία,
κάτι σου μαθαίνουν.
Κι εσύ άνθρωπε;
Σκορπάς τη ζωή σου
στα ανούσια και
στα μικρά.
Το βασανιστικό ερώτημα
παραμένει:
"Ποιοί παράγοντες διαμορφώνουν τον χαρακτήρα των ανθρώπων;".
Βράδιασε και απάντηση δεν βρίσκω
Εξανεμίστηκε και η τελευταία ρανίδα παρηγοριάς
Είναι μόνο στιγμές
Αύριο θα έρθει μια άλλη μέρα,
ίσως τότε βρεθεί μια απάντηση σωστή.
Στο παλμαρέ της ζωής μου,
θα καταγράψω την προσπάθειά μου να φτάσω όπου δεν μπορώ.
Τον υπερβάλλον ζήλο μου να αλλάξω τον κόσμο, γράφοντας.
Ξημέρωσε κι εγώ έμεινα να κοιτάζω στο κενό, αδικαιολόγητοι οι άνθρωποι καμιά φορά στο σύνολό τους.
*
*
~.~
Δείτε την αρχική δημοσίευση 1.483 επιπλέον λέξεις
Θυσιαζόμαστε όλο και περισσότερο. Για μια μπουκιά ψωμί, για μια σπιθαμή γης, για να μεγαλώσουμε μιαν αυτοκρατορία, για το πετρέλαιο, το σίδερο και το χαλκό. Τελικά, οι πραγματικές αιτίες των πολέμων δεν είναι καν αιτίες των σφαγών. Η σφαγή περιέχει εντός της την αληθινή της αιτία.
Από τη μία άκρη του κόσμου στην άλλη, οι άνθρωποι σκοτώνονται μεταξύ τους. Φαντάζονται πως έχουν λόγους. Άραγε, είμαι ο μόνος που δεν είναι τρελός; Οι συντροφικότητες σκότωσαν τον έρωτα και την αγάπη. Όσο αυτό προχωρεί, τόσο πιο τρομακτικό γίνεται. Δεν φοβάμαι πραγματικά, ή δεν φοβάμαι μόνο. Αυτό που με παραλύει είναι η αηδία.
Ο λεγόμενος ουμανιστικός πολιτισμός μας μοιάζει με χάρτινο πύργο. Όλα είναι προς αναθεώρηση.
Τον περασμένο αιώνα, οι άνθρωποι πίστευαν πως ήταν σε θέση να ξέρουν πού όδευε η ανθρωπότητα, νόμιζαν πως μπορούσαν να προΐδουν το ιστορικό μέλλον. Έκτοτε ό,τι χτίστηκε κλυδωνίζεται. Οι επαναστάσεις που έγιναν στ΄ όνομα της δικαιοσύνης και…
Δείτε την αρχική δημοσίευση 397 επιπλέον λέξεις
Αν η αγάπη είχε όρια,
θα ήταν
μέχρι να αντικρίσω
τα μάτια σας.
Αν η στοργή είχε γεύση,
θα ήταν γάλα μητρικό.
Αν η ελπίδα μοιράζονταν,
θα ήταν ένα γέλιο βρεφικό.
Πόσο μικρός μοιάζει ο ουρανός,
δίπλα στην αγάπη των γονιών;
Κι ένα παιδικό άγγιγμα αρκεί,
για να αρχίσει ξανά
ο κόσμος.
Κάτι σαν ψυχοθεραπεία, καταθέτει η Παρασκευή Χατζή. 