Η αρχαία Μακεδονία από χαλκό, σίδηρο και χρυσάφι...

Η αρχαία Μακεδονία από χαλκό, 

σίδηρο και χρυσάφι...

Περίτεχνα στεφάνια κι άλλα αριστουργήματα

Θεσσαλονίκη

Τη μακρά ιστορία της Μακεδονίας, από το 3000 π.Χ. μέχρι τους πρώτους μεταχριστιανικούς αιώνες, διηγήθηκε το βράδυ της Δευτέρας στο Aρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης η διευθύντριά του, αρχαιολόγος Πολυξένη Βέλενη. Βασικοί άξονες της ομιλίας της η μεταλλοτεχνία και τα περίτεχνα χρυσά μακεδονικά στεφάνια.

Μόλις τρεις ημέρες πριν την έναρξη της ετήσιας Αρχαιολογικής Συνάντησης για τις ανασκαφές του περασμένου έτους (2015) στη Μακεδονία και τη Θράκη (3-5 Μαρτίου στην Αίθουσα Τελετών του παλαιού κτιρίου Φιλοσοφικής Σχολής του ΑΠΘ), ο «Φιλόλογος» διοργάνωσε εκδήλωση - διάλεξη με θέμα: «Χρυσά στεφάνια, κοσμήματα και μεταλλοτεχνία στην Αρχαία Μακεδονία».

Το Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης, εξάλλου, κατέχει την πλουσιότερη στον κόσμο συλλογή στεφανιών από χρυσό και πολύτιμα μέταλλα. Στη συντριπτική τους πλειονότητα, τα στεφάνια αλλά και το σύνολο των μετάλλινων αντικειμένων του μουσείου, προέρχονται από ανασκαφές που έχουν διεξαχθεί τα τελευταία πενήντα χρόνια στον βορειοελλαδικό χώρο.

Εν αρχή ην... το έντονο γεωγραφικό ανάγλυφο, ο εδαφικός πλούτος, το ευνοϊκό κλίμα, η γεωπολιτική θέση της Μακεδονίας (ανάμεσα σε Ανατολή και Δύση, Βορρά και Νότο, Ευρώπη και Ασία) που την κατέστησαν απ' τα πρώιμα χρόνια περιζήτητη. Έτσι, γύρω στα 3000 π.Χ. αρχίζει ευρύτερη εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου, ιδίως του χαλκού, η οποία καθορίζει την οικονομία της εποχής.

Προς το τέλος της εποχής του χαλκού, δηλαδή γύρω στο 1200 με 1100 π.Χ., διάφορα ελληνικά φύλα, όπως Μακεδόνες, Βοττιαίοι, Ορέσται, Ελιμειώται, Πελαγόνες, Άλμωπες μετακινήθηκαν και εγκαταστάθηκαν στη Μακεδονία προκειμένου να βρουν πηγές πλουτοπαραγωγικές και βοσκοτόπια.

Η συγκρότηση του μακεδονικού βασιλείου τοποθετείται στους ύστερους γεωμετρικούς χρόνους, στο πρώτο μισό του 7ου προχριστιανικού αιώνα, με πρώτο βασιλιά του τον Περδίκκα Α'. Το εξαίρετης τέχνης νόμισμα του βασιλιά αυτού, δείχνει την ανάπτυξη της νομισματοκοπίας στην περιοχή της Μακεδονίας, η οποία, ήταν από τις πρώτες περιοχές στον ελλαδικό χώρο που έκοψε τα δικά της νομίσματα, λόγω αφθονίας των πολύτιμων μετάλλων ορυκτού και προσχωματικού χρυσού και του άργυρου.

Ο χρυσός στη συνέχεια -σύμβολο πλούτου και ευημερίας- αγαπήθηκε όσο κανένα άλλο μέταλλο και χρησιμοποιήθηκε ευρύτατα στη δημόσια και ιδιωτική ζωή ως διαπιστευτήριο δύναμης και εξουσίας των ανώτερων κοινωνικών τάξεων. Πολύτιμα χρυσά αντικείμενα αφιερώνονταν ως αναθήματα σε θεούς, ενώ νομίσματα, κοσμήματα και όπλα συνόδευαν τον ιδιοκτήτη τους στη ζωή και στον θάνατο.

Όπως, όμως, τόνισε στη διάρκεια της εισήγησής της η κ. Βελένη, στη Μακεδονία, παρά την έντονη ανασκαφική δραστηριότητα των τελευταίων σαράντα χρόνων δεν έχουν βρεθεί μετάλλινα έργα μεγάλης πλαστικής. «Τα δείγματα που έχουν περισωθεί είναι λίγα και ανεπαρκή για να σχηματίσουμε μια έστω και αμυδρή εικόνα. Ένα αγαλμάτιο Ποσειδώνα από την Πέλλα, κάποια χάλκινα τμήματα από γλυπτά υπερφυσικού μεγέθους υστεροκλασικών χρόνων και κάποια μικρότερα κομμάτια δείχνουν ότι δεν θα έλειπαν από τους δημόσιους και ιδιωτικούς χώρους τα χάλκινα αγάλματα. Πάντοτε, όμως, θα πρέπει να έχουμε κατά νου ότι ο χαλκός ήταν και στην αρχαιότητα ένα ανακυκλώσιμο υλικό, αλλά και πολλά τέτοια αγάλματα και γλυπτά θα πρέπει να λεηλατήθηκαν με τη ρωμαϊκή κατάκτηση».

Καθοριστικός παράγοντας της εξαιρετικής ανάπτυξης της μεταλλοτεχνίας και ιδιαίτερα της χρυσοχοΐας στη Μακεδονία υπήρξε η αφθονία των πρωτογενών πηγών του ορυκτού πλούτου, με κοιτάσματα χαλκού και σιδήρου, και η εξεύρεση του πολυτιμότερου των μετάλλων, του χρυσού, σε προσχωσιγενείς ποταμούς, όπως ο Εχέδωρος και ο Στρυμόνας. Από τις αναφορές σε πηγές και από τις μεταλλευτικές στοές στη Μακεδονία και τη Θράκη φαίνεται η έντονη από τους αρχαϊκούς ήδη χρόνους μεταλλευτική δραστηριότητα, η οποία επιβεβαιώνεται και από τις σύγχρονες αρχαιομεταλλευτικές έρευνες.

Η μακεδονική μεταλλοτεχνία γνώρισε δύο μεγάλες περιόδους ακμής: η πρώτη κατά τους υστεροαρχαϊκούς πρώιμους κλασικούς χρόνους (β' μισό 6ου - α' μισό 5ου αι. π.Χ.) και η δεύτερη κατά τους ύστερους κλασικούς και ελληνιστικούς χρόνους (α' μισό 4ου - α' μισό 3ου αι. π.Χ.). Η δεύτερη αυτή περίοδος ακμής της μεταλλοτεχνίας συμπίπτει και με την επιστροφή των παλαίμαχων αξιωματικών και αξιωματούχων από την εκστρατεία στην Ασία, από την εκστρατεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Τότε, εισέρρευσε πολύς χρυσός και άργυρος στην Ελλάδα.

(πηγή φωτ. Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης)

Τα κοσμήματα των μακεδονικών ή των κιβωτιόσχημων τάφων της μακεδονικής αριστοκρατίας της επόμενης περιόδου ακμής της μακεδονικής χρυσοχοΐας είναι στεφάνια, διαδήματα, μεγάλη ποικιλία σκουλαρικιών με διάφορα διακοσμητικά θέματα, δακτυλίδια και συμποσιακά σκεύη. Στον 3ο αι. π.Χ., με τη χρήση ημιπολύτιμων λίθων από την Ανατολή τα κοσμήματα αποκτούν πολυχρωμία.

Ως αντιπροσωπευτικά «δείγματα των εξαιρετικής τέχνης αντικειμένων» αναφέρθηκαν από την εισηγήτρια τα ευρήματα από τα νεκροταφεία της Πύδνας, του Δίου και της Μεθώνης, τα εκπληκτικής τέχνης πολύτιμα αντικείμενα που βρέθηκαν στον ασύλητο τάφο που αποδόθηκε στον βασιλιά Φίλιππο Β' της Μακεδονίας, αλλά και οι τέσσερις ταφικοί τύμβοι στον Αγ. Αθανάσιο.

Ειδική αναφορά έγινε επίσης στη διάρκεια της εισήγησης στον λεγόμενο «κρατήρα του Δερβενίου» (330-320 π.Χ), που αποκαλύφθηκε στην ανασκαφή του 1962 μ' ενα εξαιρετικό δείγμα μακεδονικής μεταλλοτεχνίας. Πρόκειται για τον μοναδικό σωζόμενο τέτοιου μεγέθους κρατήρα, που περιείχε τα καμένα οστά του νεκρού μαζί με ένα νόμισμα, ένα χρυσό δακτυλίδι, χρυσές περόνες και χάλκινο επίχρυσο στεφάνι. Το στόμιο του κρατήρα σφραγίστηκε με ηθμό, στολίστηκε με χρυσό στεφάνι και τοποθετήθηκε στο κέντρο του τάφου σε λίθινη βάση. Το ιδιότυπο χρυσαφί χρώμα του οφείλεται στην ειδική σύνθεση του κράματός του, μπρούντζος με υψηλή περιεκτικότητα σε κασσίτερο. Περιμετρικά στο χείλος του μια επιγραφή δίνει το όνομα του κατόχου του: ο Αστίων - γιος του Αναξαγόρα, από τη Λάρισα.

Τα χρυσά στεφάνια

Τα χρυσά στεφάνια είναι μια ξεχωριστής τέχνης κατηγορία αντικείμενων στην αρχαία Μακεδονία. Σε ευρύτατη χρήση από πολύ πρώιμους χρόνους, όπως και στην υπόλοιπη Ελλάδα, κατασκευάζονται αρχικά από διάφορα φυτά της ελληνικής φύσης, βαλανιδιά, δάφνη, κισσό, μυρτιά, ελιά. Με την αφθονία των πολύτιμων μετάλλων της μακεδονικής γης, οι Μακεδόνες τεχνίτες πέρασαν κατά τους κλασικούς και ελληνιστικούς χρόνους σε εκπληκτικά ακριβείς αναπλάσεις τους κυρίως σε χρυσό, επιχρυσωμένο χαλκό και σπανιότερα σε άργυρο.

Κοσμούσαν τις κεφαλές των ανδρών, των γυναικών αλλά και των παιδιών σε ιδιαίτερες ή σημαντικές στιγμές της ζωής τους, στον γάμο, σε διάφορες θρησκευτικές τελετές δημόσιου ή ιδιωτικού χαρακτήρα, σε επετειακά ή αθλητικά γεγονότα, στα συμπόσια και ακολουθούν τους κατόχους τους στη μετά τον θάνατον κατοικία τους.

^{(πηγή φωτ. Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης)}

Το ακριβό υλικό της κατασκευής τους αποτελούσε σαφή ένδειξη ευμάρειας, κοινωνικής τάξης και πιθανώς αξιωμάτων. Ανάλογη σημασία θα είχε και το είδος του φυτού που απεικονιζόταν.

Έτσι, τα φύλλα και οι καρποί της βαλανιδιάς κάνουν άμεσο τον συσχετισμό με τον Δία και υπαινίσσονται ενδεχομένως βασιλική εξουσία. Τα φύλλα και οι καρποί του κισσού θα πρέπει ενδεχομένως να συσχετιστούν με λατρεία του Διονύσου, τα εξαιρετικά λεπταίσθητα στεφάνια από μυρτιά φορούσαν κυρίως κοπέλες ή γυναίκες της μακεδονικής αριστοκρατίας και τα στεφάνια από ελιά, και σπανιότερα από δάφνη, αποτελούσαν συνήθως έπαθλο σε αγώνες.

Τα επιχρυσωμένα χάλκινα στεφάνια δείχνουν την τάση των λιγότερο εύπορων πολιτών να προσομοιάσουν με τον κύκλο των εκλεκτών του αξιωματούχων και εταίρων του βασιλιά.

Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Εκδηλώσεις

ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΚΑΙ ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΗ                                                  

  ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΓΙΑΝΝΙΤΣΩΝ                                                                         

     “Ο ΦΙΛΙΠΠΟΣ”                                                                                                                                                                         

      Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Σ Η - Π Ρ Ο Σ Κ Λ Η Σ Η

Σας προσκαλούμε να τιμήσετε με την παρουσία σας την έκτη εκδήλωση της 20^ης περιόδου 2015 – 2016 του Ανοιχτού Λαϊκού Πανεπιστημίου Γιαννιτσών, που διοργανώνεται από την Ιστορική και Λαογραφική Εταιρεία Γιαννιτών " Ο ΦΙΛΙΠΠΟΣ" με τη συνεργασία  της ΔΗ.Κ.Ε.Π.Α. του Δήμου Πέλλας,
την Δευτέρα 30 Νοεμβρίου 2015 και ώρα 19.30' στην Αίθουσα Συνεδριάσεων του Δημοτικού Συμβουλίου Δήμου Πέλλας στα Γιαννιτσά.

 ΘΕΜΑ: «Το ιερό του Ήλιου στην Ουρανιδών πόλη»
      (Παρουσίαση αποτελεσμάτων ανασκαφής, στο ιερό της πόλης που

         ίδρυσε ο αδελφός του Κάσσανδρου Αλέξαρχος. 4ος αιώνας Π.Χ.)

ΟΜΙΛΗΤΡΙΑ: κ. Ελισσάβετ - Μπετίνα Τσιγαρίδα,

                           Αρχαιολόγος, Διευθύντρια Εφορείας
                           Αρχαιοτήτων Πέλλας.

Παρακαλούμε για την προσέλευση των μελών και φίλων της Εταιρείας και του ΑΝΟΙΚΤΟΥ ΛΑΪΚΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ.

                                                                      

                                                                  ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ

Νέα τροπή στη διαμάχη για τον τάφο του Φιλίππου Β’ στην Βεργίνα

Νέα τροπή στη διαμάχη για τον τάφο 

του Φιλίππου Β΄ στην Βεργίνα

«Από άλλη ανασκαφή» το υλικό

Θεσσαλονίκη

Νέες διαστάσεις παίρνει η υπόθεση με το σκελετικό υλικό των Αιγών (Βεργίνα), μετά τη δήλωση στην «Καθημερινή» του πρώην διευθυντή του εργαστηρίου ανθρωπολογίας του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Νικόλαου Ξηροτύρη ότι «το συνοστεωμένο μηριαίο με κνήμη, το οποίο με πρόσφατη μελέτη αποδίδεται στον Φίλιππο Β’, όχι μόνο δεν προέρχεται από τον τάφο Ι της Βεργίνας αλλά από ανασκαφή άλλης αρχαιολογικής θέσης της χώρας».

Ο κ. Ξηροτύρης, στον οποίο παραχωρήθηκαν τα δικαιώματα πρώτης δημοσίευσης από τον αείμνηστο καθηγητή Μανόλη Ανδρόνικο, δηλώνει ότι θα ζητήσει την απόσυρση της μελέτης από το αμερικανικό περιοδικό PNAS, θα καταρρίψει με επιστημονικά επιχειρήματα τα συμπεράσματα της πρόσφατης μελέτης με δημοσίευμα στο ίδιο περιοδικό, ενώ παράλληλα θα προσφύγει στη δικαιοσύνη για κλοπή πνευματικής ιδιοκτησίας.

Ήδη απηύθυνε σχετική επιστολή στον νυν πρύτανη του ΔΠΘ για τις «απαράδεκτα ηθικά και νομικά ενέργειες», ενώ κατηγορεί τον νυν διευθυντή του εργαστηρίου Αντώνιο Μπαρτσιώκα που διενήργησε τη μελέτη για ενέργεια «άκρως αντιακαδημαϊκή», «ποινικώς κολάσιμη» καθώς «όχι μόνο καταπατώντας την στοιχειώδη ακαδημαϊκή ηθική, αλλά επιδεικνύοντας ασύγγνωστη ελαφρότητα (“για να το διατυπώσω με ακαδημαϊκή ευγένεια”) εβάπτισεν άσχετο οστούν ως προερχόμενον από τον τάφο Ι της Βεργίνας».

Ο κ. Ξηροτύρης δηλώνει στην εφημερίδα ότι λίγα χρόνια μετά την αποκάλυψη της ταφικής βασιλικής συστάδας, ο καθηγητής Μ. Ανδρόνικος τού ανέθεσε τη μελέτη των οστών των τριών βασιλικών τάφων της Βεργίνας. Οι δύο τάφοι περιείχαν οστά καύσεων τα οποία μελετήθηκαν και δημοσιεύθηκαν, ενώ ο τρίτος συλημένος (τάφος Ι), περιελάμβανε μεμονωμένα άκαυστα οστά τα οποία αποτελούσαν δευτερογενείς και άσχετες προς το σύμπλεγμα των βασιλικών τάφων ταφές.

Τα οστά του τάφου Ι μεταφέρθηκαν προς μελέτη αρχικά στο εργαστήριο ανθρωπολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης και κατόπιν στο εργαστήριο ανθρωπολογίας του Δημοκρίτειου πανεπιστημίου, το οποίο ίδρυσε το 1993 και διετέλεσε διευθυντής του μέχρι τον Αύγουστο 2011. «Λόγω της ασημαντότητας, επιστημονικά (επιφανειακά ευρήματα, διαταραγμένη στρωματογραφία, απουσία συσχέτισης προς οτιδήποτε) επέστρεψα το υλικό (μερικές κνήμες και δύο ή τρία μηριαία) στο Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης, παραδίδοντάς τα στον τότε συντηρητή κ. Μαθιό. Κράτησα μόνο το παιδικό κρανίο, το οποίο μελέτησα, χάριν παιδιάς, με τον καθηγητή E. Vleek, παρουσία του καθηγητή J. Musgrave» επισημαίνει.

Το κιβώτιο στο εργαστήριο του ΔΠΘ όπου, όπως ανέφερε ο κ. Μπαρτσιώκας στην «Καθημερινή», βρήκε το σκελετικό υλικό του τάφου Ι, περιείχε μόνο το παιδικό κρανίο. Βάσει αυτού, κ. Ξηροτύρης υποστηρίζει ότι «το μηριαίο με κνήμη προέρχεται από ανθρωπολογικό υλικό άλλης ανασκαφής της χώρας που έχει συγκεντρωθεί στο εργαστήριο από διάφορες αρχαιολογικές θέσεις της χώρας (Κρήτη, Ηπειρο, Χαλκιδική κ.ά.).

Αναφέρει κατηγορηματικά ότι αντίστοιχο «συνοστεωμένο οστούν» δεν υπήρχε στο υλικό που του παρέδωσε ο Μ. Ανδρόνικος για μελέτη. «Αυτό μπορεί να το διαπιστώσει κανείς ανατρέχοντας στα ημερολόγια της ανασκαφής και, βεβαίως, αντίκειται στην κοινή λογική να έχω προς μελέτη οστά τα οποία θα αποδείκνυαν χωλότητα και επί 40 χρόνια να τα αγνοώ επιδεικτικά! Εάν ο Μ. Ανδρόνικος είχε δει ένα τέτοιο οστούν, προφανώς θα είχαμε άλλες ερμηνείες, άλλες θεωρίες» τονίζει.

Newsroom ΔΟΛ

Μόλις κυκλοφόρησε

Πρόλογος

Στον τόμο αυτόν συγκέντρωσα μια σειρά άρθρων μου από τα ιστολόγιά μου, τα περισσότερα από τα οποία είχαν δημοσιευθεί και σε εφημερίδες και περιοδικά, με κεντρικό θέμα την Μακεδονία και την ελληνοσκοπιανή διαμάχη. Έκρινα ότι για πολλούς και διαφόρους λόγους καλόν θα ήταν να υπάρχουν και σε έντυπη μορφή, ώστε να δίνεται η δυνατότητα της εύκολης πρόσβασης ακόμη και σε εκείνους που δεν έχουν ή δυσκολεύονται με τα ηλεκτρονικά μέσα. Τα κείμενα αναφέρονται σε θέματα από διαφορετικές χρονικές περιόδους, από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα.

Στα Παραρτήματα περιέλαβα την σειρά άρθρων μου για τα αρχαία μακεδονικά νομίσματα, ενοποιημένα πλέον σε ένα κείμενο, τα οποία με τα ελληνικότατα ονόματα των βασιλέων και κυρίως με την θεματολογία τους (θεότητες, σύμβολα κλπ) αποδεικνύουν για μια ακόμη φορά αυτό που έχει αποδεχθεί πλέον ολόκληρη η διεθνής επιστημονική κοινότητα, ότι οι αρχαίοι Μακεδόνες δεν ήσαν τίποτε περισσότερο και τίποτε λιγότερο από ένα ακόμη αρχαιοελληνικό φύλο.

Επί πλέον έκρινα επιβεβλημένο να συμπεριλάβω τόσο το κύριο άρθρο της 31^ης Ιουλίου 2008 της ιστορικής εφημερίδας "Δημοκράτης" της Λέσβου για την ανάγκη να αλλάξουμε το συντομότερο δυνατόν την εξωτερική μας πολιτική ώστε να απαλλαγούμε από το καρκίνωμα που υπάρχει στα βόρεια σύνορά μας, όσο και ένα άρθρο της εγκυρότατης και μεγάλης κυκλοφορίας γαλλικής εφημερίδας «Le Figaro» της 12-8-2010, με τα σχετικά σχόλια και αναλύσεις που το συνοδεύουν, για τον ανυπόστατο μεν, αλλά συχνά προβαλλόμενο όρο «Σλαβομακεδόνες» από ξένα κέντρα που εξυπηρετούν δικά τους συμφέροντα και σκοπιμότητες, καθώς και από αδαείς ή διακατεχόμενους από ιδεοπληξίες ημετέρους.

 Τέλος, θεώρησα χρήσιμη και την ύπαρξη της πολυσυζητημένης σκληρής κριτικής μου για το στρατευμένο μυθιστόρημα του Δημοσθένη Κούρτοβικ «Τι ζητούν οι βάρβαροι», που επιχειρούσε «λογοτεχνικῇ αδείᾳ» να διαστρεβλώσει γεγονότα και καταστάσεις του χώρου της Μακεδονίας.

Θα ήθελα να ευχαριστήσω εκ βάθους καρδίας τον εκδότη μου Σάββα Καλεντερίδη, αλλά και τον παλιό και καλό φίλο Κυριάκο Τομόσογλου που χωρίς την αρχική χορηγία του η έκδοση του παρόντος θα ήταν αδύνατη.

Δημήτρης Ε. Ευαγγελίδης

Έδεσσα, 4-4-2014

«Οι Έλληνες: Από τον Αγαμέμνονα στον Μέγα Αλέξανδρο»… και η αντίδραση των Σκοπιανών

«Οι Έλληνες: Από τον Αγαμέμνονα στον Μέγα Αλέξανδρο» 

και η αντίδραση των Σκοπιανών

Μεγάλη έκθεση στη Βόρεια Αμερική για την Ελλάδα και την ιστορία της
Από τον Δεκέμβριο 2014 έως τον Οκτώβριου 2016

Δρ. Ιωάννης Παρίσης

Μία πολύ μεγάλη έκθεση για την ελληνική ιστορία και τον πολιτισμό, με τον τίτλο “The Greeks: Agamemnon to Alexander the Great”, ξεκίνησε στο Μόντρεαλ του Καναδά. Οι διοργανωτές της έκθεσης – το Ελληνικό Υπουργείο Πολιτισμού και το Consortium of North American Museums με επίσημο εκπρόσωπο το Canadian Museum of History στην Οτάβα, επισήμαναν ότι πρόκειται για το πιο αντιπροσωπευτικό «πανόραμα» του ελληνικού πολιτισμού που έχει ταξιδεύσει ποτέ εκτός ελληνικών συνόρων.

Η έκθεση περιλαμβάνει 543 εκθέματα, πολλά από τα οποία δεν έχουν εκτεθεί ποτέ εκτός Ελλάδας. Aριστουργήματα της αρχαίας ελληνικής γλυπτικής, ζωγραφικής και κοσμηματοτεχνίας, προερχόμενα από 21 μουσεία και εφορείες αρχαιοτήτων της Ελλάδας συνιστούν την πιο ολοκληρωμένη έκθεση για την αρχαία Ελλάδα στη Βόρεια Αμερική.

Η έκθεση εγκαινιάστηκε στις 12 Δεκεμβρίου 2014 στο Μουσείο Point a Calliere του Montreal Archaeology and History Complex στο Μόντρεαλ του Καναδά, όπου και θα παραμείνει μέχρι τις 26 Απριλίου 2015. Στη συνέχεια θα μεταφερθεί και να παρουσιαστεί στο Μουσείο Ιστορίας του Καναδά στην Οτάβα, από τις 5 Ιουνίου 2015 έως 12 Οκτωβρίου 2015. Θα ακολουθήσουν το Field Museum στο Σικάγο (24 Νοεμβρίου 2015 έως 10 Απριλίου 2016) και το μουσείο National Geographic στην Ουάσιγκτον (26 Μαΐου 2016 έως 9 Οκτωβρίου 2016).

Όπως σημειώνεται στην ιστοσελίδα του καναδικού Μουσείου, η έκθεση αυτή αποτελεί ένα καταπληκτικό ταξίδι μέσα από περισσότερα από 5.000 χρόνια ελληνικού πολιτισμού, από την Νεολιθική εποχή μέχρι τα χρόνια του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Αυτή η πράγματι θεαματική προβολή του ελληνικού πολιτισμού και η ειδικά η αναφορά στον Αλέξανδρο και την Μακεδονία γενικότερα, ενόχλησε αφάνταστα τους Σκοπιανούς.

Ο προπαγανδιστικός μηχανισμός τους, ειδικά στον Καναδά όπου εμφανίζει έντονη δραστηριότητα, αντέδρασε έντονα. Από την οργάνωση Macedonian Human Rights Movement International (ΜΗΡΜΙ) που εδρεύει στο Τορόντο του Καναδά, σχολιάζεται επικριτικά με κείμενο, με τον τίτλο North American Museums Perpetuate Myth of Greek Ethnic Continuityhttp://www.mhrmi.org/news/2014/december15_e.asp

η ενέργεια του Υπουργείου Πολιτισμού της Ελλάδας και των τεσσάρων Βορειο-Αμερικανικών Μουσείων, και γίνεται λόγος για προπαγάνδα, για διαστρέβλωση της Ιστορίας και για… «υπεξαίρεση του Μακεδόνα βασιλιά Μεγάλου Αλεξάνδρου».

Ιδιαίτερα τους ενόχλησε ο τίτλος της έκθεσης, τον οποίο χαρακτηρίζουν ως ιστορική ανακρίβεια και καλούν τους υπεύθυνους των μουσείων να τον αποσύρουν. Καλούν επίσης τους «Μακεδόνες» να αντιδράσουν και «να εκφράσουν την ανησυχία τους για τις ιστορικά ανακριβείς πληροφορίες που περιέχονται στο βορειοαμερικανικές βιβλιοθήκες και σχολεία, και να απαιτήσουν τη διδασκαλία της αρχαίας μακεδονικής ιστορίας κατά τρόπο ακριβή και αμερόληπτο».

Φυσικά το αποτέλεσμα είναι να γίνονται ακόμη περισσότερο γελοίοι στη διεθνή κοινότητα, ειδικά στους ανθρώπους εκείνους που διαθέτουν μόρφωση και γνώση της Ιστορίας.

Στη συνέχεια το κείμενο των Σκοπιανών:

North American Museums Perpetuate Myth of Greek Ethnic Continuity

Four North American museums, in association with the Hellenic Ministry of Culture and Sports, have embarked on an ambitious quest to spread the myth of a 5,000 year-old «Greek» culture, including the misappropriation of Macedonian king, Alexander the Great. The exhibition is called “The Greeks – Agamemnon to Alexander the Great» and is currently on display at Pointe-a-Calliere, Montreal and will be followed by displays at the Canadian Museum of History in Gatineau, the Field Museum in Chicago and the National Geographic Museum in Washington D.C. Irresponsibly, the project was sponsored, in part, by the Department of Canadian Heritage and promoted by the Embassy of Canada to Greece.

The Western world’s romanticizing of Greece’s history has contributed to the perpetuation of the Greek myth of ethnic purity and self-proclaimed superiority and has resulted in the most openly racist country in the Western world. Yet, Western culture has no problem in celebrating Greece as the “cradle of civilization” and “birthplace of democracy”, even though the idea of “Greece” as a unified entity, territorially or culturally, didn’t exist.

Greece’s intense propaganda campaign, aimed at convincing the world that the Ancient Macedonians were «Greek», has no basis in historical fact, and is part of Greece’s racist policy of denying the existence of Macedonians, present-day, or at any time in history. Greece is the only Western country to deny the existence of any ethnic minorities on its territory, and «proudly» makes claims that its country is «ethnically pure». Racism is so rampant in Greece, that it became the first country since Nazi Germany to elect members of a neo-Nazi party to parliament, 21 members of «Golden Dawn» in fact.

Ironically, until 1988, Greece’s well-documented policy was that Macedonia did not exist, and it violently tried to eradicate its very existence. Then, for fear that it would lose the part of Macedonia that it annexed in 1913, Greece’s propaganda machine changed course to claiming that Macedonia’s land belongs to them, while the people still do not exist.

The fact that Greece was able to convince North American museums to display and promote such historical inaccuracies as seen in «The Greeks – Agamemnon to Alexander the Great» exhibition, and allow themselves to be used as part of Greece’s propaganda campaign is shocking. MHRMI calls for the immediate removal and discontinuation of this display. To make your voices heard, please use the contact information below.

Furthermore, MHRMI calls on Macedonians to voice their concerns about the inclusion of any historically inaccurate information included in North American libraries and schools, and to demand the teaching of Ancient Macedonian history in an accurate and unbiased fashion. In 2009, the Australian Macedonian Human Rights Committee and Macedonian Human Rights Movement International added to this effort by publishing a research paper on Macedonian history (www.mhrmi.org/news/2009/june09_e.pdf) which gained a tremendous amount of support by international scholars.

http://parisis.wordpress.com/

Εκδήλωση στα Λευκάδια για την διάσωση των μακεδονικών τάφων

Σημαντική εκδήλωση οργανώθηκε από το τοπικό Συμβούλιο Λευκαδίων για την διάσωση και ανάδειξη του αρχαιολογικού πλούτου της περιοχής (μακεδονικοί τάφοι, αρχαίο θέατρο Μίεζας, σχολή Αριστοτέλη κλπ) με κεντρικό ομιλητή τον Μαν. Βαλσαμίδη, το κείμενο της ομιλίας του οποίου ακολουθεί.

ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΛΕΥΚΑΔΙΑ ΝΑΟΥΣΑΣ 

ΤΕΤΑΡΤΗ 3/12/2014

Αγαπητοί μου Λευκαδιώτες,

Τιμή μου που με καλέσατε ομιλητή - βοηθό στην ξεχωριστή προσπάθειά σας να αναδείξετε τον γνωστό για την πολιτιστική έκφραση και τον πολιτιστικό πλούτο τόπο σας.

Γνωρίζω καλά το πολιτιστικό επίπεδο των κατοίκων της Κοινότητάς σας, υπήρξα δάσκαλος πολλών, με συνδέουν φιλίες σε προσωπικό επίπεδο και δράσεις κοινές με τους συλλόγους σας.  Μου αρέσει, χαίρομαι να ακούω τους παλμούς της κοινωνικής και Κοινοτικής σας ζωής και με ευχαρίστηση οσφραίνομαι το άρωμα του παραδοσιακού ελληνικού και χριστιανικού τρόπου ζωής  σας.

Δεν είμαι ξένος. Σε μια εκπομπή του δημοσιογράφου Χαρδαβέλα, παλιά, υπότιτλος στην παρουσίασή μου ήταν: Βαλσαμίδης Εμμανουήλ, κάτοικος Λευκαδίων. Κάποιοι το θυμούνται. Μου άρεσε και το κράτησα. Είμαι, λοιπόν κάτοικος Λευκαδίων με βούλα και υπογραφή, και είμαι μαζί σας στην προσπάθειά σας.

·         

Είμαστε εδώ σε μία Κοινοτική προσπάθεια που φιλοδοξεί να αναστήσει μια ελληνική παράδοση χιλιετιών. Να κάνει τα Λευκάδια να μοιάζουν με αυτό που λέγαμε στην αρχαιότητα κράτος, δύναμη. Και δύναμη, κράτος, ήταν η πόλη, εξ ού και η έννοια "πόλη κράτος". Η έννοια πολίτης είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την έννοια Κοινότητα. Συγκεντρωθήκαμε εδώ για να αναστήσουμε ένα θεσμό που εγγυάται την επιτυχία, ως πολίτες του Κοινού, της δύναμης, του κράτους που λέγεται Λευκάδια.

Στόχος μας είναι σαν μια γροθιά να δράσουμε για να περιφρουρήσουμε την περιουσία μας, τον πολιτισμό μας, υλικό και άυλο. Ο πολιτισμός μας δεν είναι της Αθήνας, δεν είναι της όποιας κυβέρνησης, δεν είναι ξένος από εμάς, είναι δικός μας, όλος δικός μας. Είναι λάθος να αδιαφορούμε για αυτόν, είναι έγκλημα κατά του τόπου μας και των παιδιών μας να πετάμε από πάνω μας την ευθύνη και να ψάχνουμε υπεύθυνους άλλους έξω από εμάς. Είναι θανατηφόρο για τον πολιτισμό μας αυτό το άλλοθι. Του τόπου μας είναι ο πολιτισμός, δική μας η κληρονομιά, δική μας η ευθύνη. Έτσι νιώθω προσωπικά και το ίδιο, πιστεύω, βιώνουμε εδώ όλοι.

Με αυτό το μάτι, του υπεύθυνου πολίτη, του Λευκαδιώτη πολίτη, ελάτε να δούμε τι συμβαίνει στον τόπο μας με το θέμα αρχαία ελληνική κληρονομιά. Να δούμε τι θετικό έγινε, ποιος πλούτος ήρθε στην επιφάνεια, ποιος πλούτος μας περιμένει και τι πήγε στραβά και χάνουμε ό, τι κράτησε η γη στα σπλάχνα της δυο χιλιάδες τρακόσια χρόνια.

·         

Θα ξεκινήσω από την ανάγκη αναθεώρησης μιας άθλιας νοοτροπίας, μιας κακιάς πρακτικής, ενός αποστήματος που πρέπει να καθαριστεί. Πρέπει να επικρατήσει η αρχή ότι ο πολίτης του τόπου έχει λόγο να γνωρίζει ε το τι γίνεται στον τόπο του στον τομέα των ανασκαφών, της φύλαξης, αξιοποίησης και προβολής των ευρημάτων. Τα ευρήματα δεν είναι οικογενειακή υπόθεση των αρχαιολόγων, όπως επικρατούσε παλιά. Την έζησα εκείνη την κατάσταση που θα πω απλά ότι ήταν αρρωστημένη. Πόσες φορές δεν άκουσα: Τι δουλειά έχεις και ανακατεύεσαι, αρχαιολόγος είσαι; Πού φτάσαμε έτσι. Φτάσαμε στην επικράτηση της αρχής: μελετούν, οι αρχαιολόγοι, τα αρχαία, κάνουνε τις ανακοινώσεις τους και τέλειωσε με αυτά, ας πάνε να γίνουν κομμάτια, οι αρχαιολόγοι τα μελέτησαν και η επιστήμη προάγεται.

Θα αναφερθώ σε ένα περιστατικό. Νομάρχης ο κ. Ανδρέας Βλαζάκης ορίζει Νομαρχιακό Συμβούλιο και καλεί να παραστεί σ' αυτό η αρχαιολογική υπηρεσία και από την πλευρά αυτών που φώναζαν τότε, η αφεντιά μου και ο καθηγητής Αριστοτέλης Βρίτσιος. Η συνεδρίαση είχε την ιδιαιτερότητα να είναι σε ανοικτή ακρόαση στους πολίτες μέσω ραδιοφώνου. Ακούστηκαν και έγιναν πράγματα και θάματα. Μεταξύ άλλων ακούστηκε και αυτό, από τα χείλη του υπεύθυνου αρχαιολόγου. Μπορεί να καταστράφηκε η τοιχογραφία του έφιππου Μακεδόνα στα Λευκάδια, αλλά την έχουμε σε αφίσα.

Η αντίληψη ότι ο πλούτος, που βγαίνει στο φως με τις ανασκαφές, είναι υπόθεση που ενδιαφέρει τους αρχαιολόγους και μόνο, δεν είναι μόνο αρρωστημένη, μας περιθωριοποιεί, μας κάνει μετανάστες στον τόπο μας. Την αποκρούω, την αποκρούομε. Δική μας είναι η κληρονομιά και έργα απείρου κάλλους και αξίας δεν μπορούμε να τα βλέπουμε να καταστρέφονται. Καλύτερα να μένουν θαμμένα στη γη, να διατηρούνται εκεί όπως διατηρήθηκαν, εκπληκτικής πολιτιστικής αξίας  έργα, στους αιώνες, παρά να ανασκάπτονται για το όφελος κάποιας ελίτ.

·         

Θα κάνουμε λοιπόν επανάσταση; Γιατί όχι; Και σας βεβαιώνω ότι θα είμαστε μπροστά, μαζί και με άλλους, σε μια προσπάθεια αλλαγής της παλιάς νοοτροπίας. Και είναι ευχάριστο ότι πλέον πάει να δημιουργηθεί με πρωτοβουλία και της ελληνικής πολιτείας μια νέα κατάσταση. Για πρώτη φορά κοινοποιεί με δελτία τύπου το Υπουργείο Πολιτισμού βήμα προς βήμα την ανασκαφική δραστηριότητα στην Αμφίπολη. Επικροτούμε αυτήν την πρωτοβουλία, πρέπει να ξέρει ο λαός τι γίνεται στον τόπο του. Πάμε λοιπόν σε κοινή δράση με την πολιτεία, πάμε να βοηθήσουμε την πολιτεία.

Και έχω να σας πω ότι όταν φτάνουν τα θέματα ψηλά, υπάρχει ευήκοο ούς, μας ακούνε, μας καταλαβαίνουν και το κράτος έρχεται και ενισχύει την προσπάθεια των τοπικών Κοινοτήτων. Αν σας πω ότι στα Λευκάδια, μέσα στον υπό κατάρρευση τάφο της Κρίσεως ήρθε και συνεδρίασε με την υπουργό Πολιτισμού Άννα Ψαρούδα Μπενάκη το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο, Ότι στους τάφους έναν - έναν και στη σχολή Αριστοτέλους περιηγήθηκε ως υπουργός Πολιτισμού η Ντόρα Μπακογιάννη; Ότι ήρθε ο Υπουργός Πολιτισμού Σταύρος Μπένος, που μέχρι σήμερα από επίκαιρη θέση ενδιαφέρεται για την περιοχή; Ότι ήρθε ο Υπουργός Θάνος Μικρούτσικος; Ότι χάρις σ' αυτές τις ενέργειες αναστηλώθηκε ο Τάφος της Κρίσεως;

Οι πολίτες έχουν λόγο. Και ακούστε ένα περιστατικό. Χτυπάει το τηλέφωνό μου. Μανώλη, κατέβα αμέσως στη σχολή κάτι σοβαρό συμβαίνει. Κατέβηκα στην σχολή του Αριστοτέλους και δεν μπορούσα να φανταστώ ότι μπορεί να συμβεί κάτι τέτοιο. Εγκατάσταση εργολάβου, έναρξη εργασιών διάνοιξης δρόμου από τη σχολή του Αριστοτέλους για την κατασκευή λίμνης άρδευσης από τη Νομαρχία. Νομάρχης ήταν η μ. Παρτσαφυλλίδου, σταμάτησε η καταστροφή. Χάρις στην παρέμβαση ενός αγρότη. Θα γινόμασταν ρεζίλι διεθνώς.

·         

Τι αρχαιότητες έχουμε στα Λευκάδια.  Τάφος του Κινχ. Ήρθε προ ολίγων ετών να επισκεφθεί τον τάφο η εγγονή του Κίνχ. Να θαυμάσει την ανακάλυψη, το έργο του παππού της. Να δει την εκπληκτική τοιχογραφία του Μακεδόνα ιππέα που καλπάζει προς τη δόξα, να νιώσει την ορμή τη Μακεδονική που δόξασε τον τόπο, που φώτισε τον κόσμο. Και τι είδε! Ντροπή μας.

Με χαρά άκουσα ότι τις τελευταίες ημέρες δουλεύει κάποιο συνεργείο στον Τάφο. Πιστεύω ότι αν υπάρχει θέληση και χρήματα, ο Τάφος θα αποκατασταθεί στην κατάσταση που ήταν όταν ανασκάφηκε από τον Κίνχ. Οι αρχαίοι έλεγαν το φυλάξαι τα αγαθά χαλεπώτερον εστι του κτήσασθε.

Έχουμε τον τάφο Λύσσωνος και Καλλικλέους. Θησαυρός ανεκτίμητος και ανεκμετάλλευτος. Μοναδικός οικογενειακός τάφος με τις 22 θήκες των προγόνων μας, με τα ωραία ονόματα, τα ανδρικά, τα γυναικεία: Αριστοφάνης Λύσωνος, Λύσων Αριστοφάνους, Στρατονίκη Λύσωνος, Καλλιστώ Δημητρίου, Ηγησώ Παραμόνου κ. ά. Να θυμίσω ότι η ανασκαφή ήταν σιωπηλή αναπτέρωση του ηθικού του Έλληνα μέσα στη μαύρη Γερμανική κατοχή. Την τεκμηριωμένη επιστημονική εργασία της  μετά από χρόνια ανακοίνωσε και πρόβαλλε διεθνώς η Αμερικανίδα αρχαιολόγος Στέλλα Μίλερ. Πράγμα που σημαίνει ότι η κληρονομιά μας είναι  αξία δεκτική ανάδειξης σε επίπεδο παγκόσμιας κληρονομιάς.

Πάμε στον τάφο της Κρίσεως. Έγινε η αναστήλωση, δεν έγινε όμως εκείνο που όλοι οι υπουργοί είχαν αποφασίσει και η αρχική μελέτη προέβλεπε, να γίνει μέσα στον τάφο εκθετήριο των όσων βρέθηκαν μέσα σε αυτόν. Να εγγίζει ο επισκέπτης τους μύθους τους ελληνικούς από τον Αχιλλέα και τον Όμηρο μέχρι τον Αλέξανδρο. Ποιος παρέλαβε το έργο; Που βρίσκονται τα ευρήματα; Έγινε συντήρησή τους; Προβλήθηκαν πουθενά;

Σε ποια κατάσταση βρίσκεται σήμερα το μνημείο; "Θου, Κύριε φυλακήν τω στόματί μου". Θα μας πει ύστερα από λίγο καιρό κάποιος Δ/ντής Αρχαιολογικής υπηρεσίας τι φωνάζετε; Έχουμε τις υαλογραφίες.

Ακολουθεί το μνημείο "τάφος των Ανθεμίων". Άλλος θησαυρός. Μια λάρνακα πλουμισμένη με ζωγραφιές κεντίδια, ένας τάφος με το ζεύγος του Πλούτωνα και της Περσεφόνης στο τύμπανο. Να μιλήσω; Για πόσα χρόνια ήταν μια λαμαρίνα πάνω από τον τάφο και το μόνο που έκανε ήταν να μετατρέπει τη βροχή σε ρυάκι που πλημύριζε το μνημείο.

Μεγαλύτερες είναι οι καταστροφές στην Ακρόπολη. Εγκατάλειψη.

Να πάμε στον τάφο των παλαιστών; να πάμε στο στύλο; Να έρθουμε στη Σχολή του Αριστοτέλους; Φιλοξενούσαμε την Πρέσβειρα της Ινδονησίας στη Νάουσα. Στη Σχολή με ρώτησε η γραμματέας της: Πού είναι οι Τουρίστες σας;

·         

Οι πρόγονοί μας, μας άφησαν μια πατρίδα ελεύθερη. Μας άφησαν μια πατρίδα δοξασμένη. Μια πατρίδα με έργα πολιτισμού, που είναι ο πολιτισμός που δείχνουν οι ξένοι στα μουσεία τους. Κάποιος έγραψε στο F/B: να μπει εισιτήριο υπέρ της Ελλάδος σε όλα τα μουσεία του κόσμου. Ναι, και εμείς να καθόμαστε με σταυρωμένα χέρια. Όχι, να εργασθούμε να έρθει εδώ ο Τουρίστας να τα δει. Αλλά πριν απ' αυτόν να ξυπνήσουμε και να ενώσουμε εμείς τις δυνάμεις μας. Να αγαπήσουμε τον τόπο στον οποίο είμαστε ξένοι. Ξέρω τι λέω. Είμαστε ξένοι. Δεν μας νοιάζει. Θα αναφερθώ σε παράδειγμα.

Έχουμε στην περιοχή μας το αρχαίο θέατρο. Είναι στο τέλος της αναστήλωσής του. Υπεύθυνος αρχαιολόγος είναι ο Νεκτάριος Πουλακάκης, αρχαιολόγος που εμφορείται από το νέο πνεύμα της τοπικής συμμετοχής στο έργο του αρχαιολόγου που σκάβει για την ανάδειξη και προκοπή του τόπου. Θέλει βοήθεια και ζητάει βοήθεια. Στην προσπάθειά του αυτή προσκάλεσε ο κ. Πουλακάκης με ανακοινώσεις από τον τύπο τους ανθρώπους της περιοχής συγκεκριμένη ημέρα και ώρα για να μιλήσει ενημερωτικά για το θέατρο. Πήγε πολύς κόσμος... ξέρετε πόσοι ήταν; Εγώ και ένας άλλος.

Και αφού μιλάμε για το θέατρο, επωφελούμαι από την παρουσία του Αντιπεριφερειάρχη κ. Καλαϊτζίδη να επισημάνω ότι το θέατρο δεν έχει πρόσβαση, δεν έχει παρκινγκ, δεν μπορεί να λειτουργήσει. Θα γίνουν παραστάσεις, ο κόσμος θα έρθει, το θέατρο δεν έχει ούτε μονοπάτι για τους πεζούς.

·         

Θα κλείσω την ομιλία μου με τα όσα υπαινίχθηκε η φίλη Φούλη Τομπουλίδου - Αλιτζανίδου για το τι κρύβει η περιοχή μας και ότι πρέπει να γίνουν ανασκαφές. Τι κρύβει η περιοχή μας το ξέρουμε: Πλούτο αμύθητο. Κρύβει μια πόλη ολόκληρη, την αρχαιότερη Μακεδονική πόλη, τη Μίεζα. Ο Στέφανος Βυζάντιος γράφει ότι ο Βέρης εγέννησε τρεις Μίεζαν, Βέροιαν και Όλγανον.

Η Μίεζα είναι η πρώτη θυγατέρα του μυθικού Βασιλιά Βέρη. Ένα μουσείο για τη φύλαξη και την ανάδειξη των ευρημάτων της περιοχής το δικαιούται η Μίεζα, το δικαιούνται τα Λευκάδια. Σας ξενίζει η πρότασή μου; Τι είχε και τι έχει παραπάνω η Πέλλα και η Βεργίνα, ή η Αμφίπολη, δεν το κατάλαβα. Δεν έχω τίποτε με τις περιοχές αυτές, αντίθετα αγαπώ την Πέλλα, γιατί είμαι ο αίτιος της ανασκαφής της.

Φοβάμαι ότι θα πω και άλλα. Γι' αυτό σταματώ εδώ. Είναι ώρα να γίνει και κάποια συζήτηση. Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας. Ευχαριστώ.

Νέα τρισδιάστατη απεικόνιση του τάφου στην Αμφίπολη

Νέα τρισδιάστατη απεικόνιση 

του τάφου στην Αμφίπολη

Μία καινούργια τρισδιάστατη απεικόνιση του τάφου στην Αμφίπολη, στην οποία συμπεριλαμβάνονται όλα τα τελευταία ευρήματα κάτω από το δάπεδο του τρίτου θαλάμου ανέβηκε πρόσφατα στο διαδίκτυο.

Μία ιπτάμενη κάμερα ξεκινάει από την εξωτερική είσοδο του ταφικού μνημείου στην Αμφίπολη και μας κάνει μία λεπτομερή περιήγηση σε ολόκληρο το μνημείο του τύμβου Καστά που έφερε στο φως της δημοσιότητας η αρχαιολογική σκαπάνη της ομάδας της Κατερίνας Περιστέρη.

Το νέο βίντεο – τρισδιάστατη απεικόνιση με τίτλο Tomb of Amphipolis: The Revelation, δηλαδή "Ο τάφος της Αμφίπολης, η Αποκάλυψη", μπορείτε να δείτε εδώ: https://www.youtube.com/watch?v=BM1_htRhZP0

Ανδριάντες του Μεγάλου Αλεξάνδρου

Μέγας Αλέξανδρος, Παραλία Θεσσαλονίκης

Ανδριάντες του Μεγάλου Αλεξάνδρου 

Του Ι. Παρίση 

Ανδριάντες του Μεγάλου Αλεξάνδρου υπάρχουν στην Ελλάδα και την Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Ο ανδριάντας της Αλεξάνδρειας είναι έργο του γλύπτη Κωνσταντίνου Παλαιολόγου. Αντίγραφα αυτού είναι οι ανδριάντες της Πέλλας και του Λιτοχώρου.

Μέγας Αλέξανδρος, Αλεξάνδρεια Αιγύπτου

Τοποθετήθηκε με πρωτοβουλία του Συνδέσμου Αποφοίτων της Αβερωφείου Σχολής Αλεξάνδρειας (ΣΑΑΣΑ) το 2001.

  

 Μέγας Αλέξανδρος, Έδεσσα

  

 Μέγας Αλέξανδρος, Λιτόχωρο (2011)

Μέγας Αλέξανδρος, Γιαννιτσά (2009)

 

 

          Μέγας Αλέξανδρος, Πέλλα 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 Μέγας Αλέξανδρος – Διογένης, Κόρινθος

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                        Δυτική Είσοδος της πόλεως των Αθηνών, 

                            στη συμβολή της Ιεράς Οδού 

                                    με τη Λεωφόρο Αθηνών 

                                              στο Χαϊδάρι (2010)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Το “άτυχο” άγαλμα της Αθήνας (του γλύπτη Γ. Παππά) που από το 1992… παραδίδεται από Δήμαρχο σε Δήμαρχο

http://synmakthra.wordpress.com/