Είναι
γεγονός ότι με αφορμή την ύπαρξη και τη δράση της ναζιστικής Χρυσής
Αυγής, γίνεται παρέλαση «αντιρατσιστικών» νομοσχεδίων και προτάσεων, ενώ
οι αντιπαραθέσεις των αστικών κομμάτων, με αφορμή το ζήτημα, έχουν
πολλαπλές στοχεύσεις. Υποτίθεται ότι επιχειρούν να αντιμετωπίσουν ένα
ζήτημα που στην πραγματικότητα το γεννά ο καπιταλισμός. Αλλωστε,
αναπτύσσονται σχέσεις από τις ρατσιστικές - ναζιστικές οργανώσεις με
τμήματα του κεφαλαίου και με το ίδιο το αστικό κράτος και τους
μηχανισμούς του και αυτό έχει αποδειχτεί πάμπολλες φορές. Ο ρατσισμός
ήταν και είναι μέρος της αστικής ιδεολογίας, την οποία δυναμώνουν
αναπαράγοντάς την ανάλογα με τις συνθήκες εξέλιξης του καπιταλισμού,
ιδιαίτερα στο σημερινό αντιδραστικό μονοπωλιακό του στάδιο και ακόμη
περισσότερο σε συνθήκες βαθιάς οικονομικής του κρίσης.
Τα
κόμματα που δεν αμφισβητούν την καπιταλιστική ιδιοκτησία και εξουσία,
όπως και αν αυτοπροσδιορίζονται, ακόμη και ως «αριστερά», έχει ιστορικά
αποδειχθεί ότι αντικειμενικά συμβάλλουν στο άνοιγμα του δρόμου για τα
ρατσιστικά, ναζιστικά κόμματα, ανεξάρτητα από την αντιφασιστική -
αντιρατσιστική τους ρητορική. Είναι πασίγνωστο ότι η σοσιαλδημοκρατία
της Γερμανίας, στην περίοδο του μεσοπολέμου, είχε αντιρατσιστική,
αντιφασιστική ρητορική, αλλά αυτή δούλεψε τα μέγιστα για την άνοδο του
Χίτλερ στην κυβερνητική εξουσία. Και αυτό γιατί, όχι μόνο αθωώνουν το
εκμεταλλευτικό σύστημα, αλλά το στηρίζουν με την πολιτική τους, δρουν
για να το
