Τι λένε τώρα για την «αραβική άνοιξη»;

902.gr

Την 1η Σεπτέμβρη 2011, επί κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ, έγινε στο Παρίσι μια διεθνής διάσκεψη των λεγόμενων «Φίλων της Λιβύης», με στόχο τη διανομή της λείας από το ιμπεριαλιστικό μακελειό που είχε προηγηθεί σε βάρος του λαού της χώρας. Στη διάσκεψη συμμετείχαν συνολικά 60 αντιπροσωπείες, 13 αρχηγοί κρατών και 19 πρωθυπουργοί. Ανάμεσά τους ο Γ. Παπανδρέου, εκ μέρους της Ελλάδας, η Χ. Κλίντον, η Α. Μέρκελ, ο Μπαν Κι Μουν του ΟΗΕ, οι επικεφαλής του ΝΑΤΟ, του Αραβικού Συνδέσμου, καθώς και αντιπροσωπείες από την Τυνησία και την Αίγυπτο.

Παίρνοντας το λόγο, ο Έλληνας πρωθυπουργός είπε μεταξύ άλλων στη διάσκεψη: «Όπως γνωρίζετε, η Ελλάδα γειτνιάζει άμεσα με τη Λιβύη και, από την πρώτη στιγμή, παρείχαμε ενεργό στήριξη, μέσω της βάσης και της υποδομής που διαθέτουμε στη Σούδα (...) και συμμετείχαμε σε επιχειρήσεις, μέσω των διαφόρων ελληνικών αεροπορικών μας βάσεων»!

Η κυνική ομολογία του Γ. Παπανδρέου δεν ήταν τίποτα περισσότερο απ' όσα είπε ο υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ μετά τη συνάντηση που είχε με τον Δ. Αβραμόπουλο στην Ουάσιγκτον. Σύμφωνα με ανακοίνωση του αμερικανικού Πενταγώνου, ο Τσ. Χέιγκελ «ευχαρίστησε τον Δ. Αβραμόπουλο για τη συνεχιζόμενη φιλοξενία των στρατιωτικών δυνάμεων των ΗΠΑ στη βάση της Σούδας», συμπληρώνοντας ότι «η βάση της Σούδας είναι "κλειδί" στην επίτευξη των στρατηγικών στόχων των ΗΠΑ στην περιοχή και η σημασία της φάνηκε στη διάρκεια της επιχείρησης "Unified Protector" στη Λιβύη».

Δύο σχεδόν χρόνια μετά, ο λαός μπορεί να δει πιο καθαρά ποια ήταν τα αποτελέσματα της ιμπεριαλιστικής επέμβασης στη Λιβύη, με τη συμμετοχή και της Ελλάδας. Η λεγόμενη «αραβική άνοιξη», που στηρίχτηκε στα όπλα και στα αεροπλάνα των ιμπεριαλιστών, έχει ισοπεδώσει τους λαούς της Β. Αφρικής, που έχουν κάθε δικαίωμα να ζητάνε ένα καλύτερο μέλλον. Ας τα 'χουν αυτά στο μυαλό τους όλοι εκείνοι που άκουγαν με ευαρέσκεια τις ζητωκραυγές του ΣΥΡΙΖΑ για την «αραβική άνοιξη» και τις ανταποκρίσεις δημοσιογράφων - στελεχών της ΑΝΤΑΡΣΥΑ από τη Λιβύη, που έκαναν λόγο για επανάσταση του λαού...

Ποιος δικαιώθηκε

  Το Μάη του 2011, οι κινητοποιήσεις των λεγόμενων «αγανακτισμένων» στις πλατείες βρίσκονταν σε κλιμάκωση. Στις 30/5/2011, ο Π. Λαφαζάνης, Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ, έλεγε στο «Κόκκινο» γι' αυτές τις κινητοποιήσεις: «Οι αυθόρμητα γεμάτες πλατείες από κόσμο που αγωνιά και διαμαρτύρεται, δείχνουν ότι η χώρα έχει φτάσει σε ένα οριακό σταυροδρόμι όπου οι "από πάνω δεν μπορούν και οι από κάτω δεν αντέχουν"! (...) Αυτή τη στιγμή η Αριστερά, σε όλες τις εκφράσεις της, αντί να είναι αμήχανη ή, ακόμα χειρότερα, να κρατά ανταγωνιστικές αποστάσεις ή και να ασκεί αφ' υψηλού κριτική στο "κίνημα των πλατειών", οφείλει συμπαραταγμένη να στηρίξει αυτό το κίνημα». Ο ΣΥΡΙΖΑ έβλεπε στις «πλατείες» συνθήκες επαναστατικής κατάστασης και χάιδευε τα αυτιά και τη ψήφο όσων δίκαια αγανακτούσαν για την κυρίαρχη πολιτική, χωρίς όμως αυτή τους η αγανάκτηση να εκφράζεται με μορφή και περιεχόμενο τέτοιο που να αφήνει ελπίδες για κάποια συνταρακτική αλλαγή προς όφελος του λαού, όπως έσκουζε ο ΣΥΡΙΖΑ. Αυτά έλεγε τότε το ΚΚΕ και γι' αυτό ο ΣΥΡΙΖΑ το κατηγορούσε ότι βλέπει «αφ' υψηλού» τις πλατείες. Στις οποίες, συν τοις άλλοις, δρούσαν εθνικιστικές και ακροδεξιές ομάδες, που έριχναν συνθήματα όπως «οι 300 στο Γουδή», για να αποπροσανατολίσουν το λαό από αυτόν που πραγματικά ευθύνεται για τα βάσανά του, που είναι ο καπιταλισμός και το αστικό σύστημα στο σύνολό του και όχι μια μερίδα του πολιτικού του προσωπικού. Σαν αποτέλεσμα, το λεγόμενο «κίνημα των αγανακτισμένων», ξεφούσκωσε, με τους «πάνω» να ελέγχουν χωρίς ιδιαίτερο κόπο τους «κάτω», παρά τις φιγούρες και τις μεγαλοστομίες του ΣΥΡΙΖΑ και των άλλων.

Το Μάρτη του 2012, με πρωτοβουλία «ομάδων πολιτών» και δημοτικών αρχών, ξεκίνησε η διάθεση πατάτας από τους παραγωγούς «χωρίς μεσάζοντες», σε χαμηλότερη τιμή από αυτή που πουλούνται στην αγορά. Η πρωτοβουλία προβλήθηκε από τα αστικά ΜΜΕ και όλα τα κόμματα σαν το απαύγασμα της «αυτοοργάνωσης», που ρίχνει τις τιμές των προϊόντων, παρακάπτοντας «κερδοσκόπους και μεσάζοντες». Έγραφε ο ΣΥΡΙΖΑ σε ανακοίνωσή του στις 30/4/2012: «(...) αποτελεί ένα λαμπρό παράδειγμα αυτοοργάνωσης που αναδεικνύει τις τεράστιες δυνατότητες των παραγωγών και των πολιτών για να παρακάμψουν τους κάθε λογής μεσάζοντες και κυκλώματα». Το ΚΚΕ είπε με θάρρος