Το Μάη του 2011, οι κινητοποιήσεις των λεγόμενων «αγανακτισμένων» στις
πλατείες βρίσκονταν σε κλιμάκωση. Στις 30/5/2011, ο Π. Λαφαζάνης,
Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ, έλεγε στο «Κόκκινο» γι' αυτές
τις κινητοποιήσεις: «Οι αυθόρμητα γεμάτες πλατείες από κόσμο που αγωνιά
και διαμαρτύρεται, δείχνουν ότι η χώρα έχει φτάσει σε ένα οριακό
σταυροδρόμι όπου οι "από πάνω δεν μπορούν και οι από κάτω δεν αντέχουν"!
(...) Αυτή τη στιγμή η Αριστερά, σε όλες τις εκφράσεις της, αντί να
είναι αμήχανη ή, ακόμα χειρότερα, να κρατά ανταγωνιστικές αποστάσεις ή
και να ασκεί αφ' υψηλού κριτική στο "κίνημα των πλατειών", οφείλει
συμπαραταγμένη να στηρίξει αυτό το κίνημα». Ο ΣΥΡΙΖΑ έβλεπε στις
«πλατείες» συνθήκες επαναστατικής κατάστασης και χάιδευε τα αυτιά και τη
ψήφο όσων δίκαια αγανακτούσαν για την κυρίαρχη πολιτική, χωρίς όμως
αυτή τους η αγανάκτηση να εκφράζεται με μορφή και περιεχόμενο τέτοιο που
να αφήνει ελπίδες για κάποια συνταρακτική αλλαγή προς όφελος του λαού,
όπως έσκουζε ο ΣΥΡΙΖΑ. Αυτά έλεγε τότε το ΚΚΕ και γι' αυτό ο ΣΥΡΙΖΑ το
κατηγορούσε ότι βλέπει «αφ' υψηλού» τις πλατείες. Στις οποίες, συν τοις
άλλοις, δρούσαν εθνικιστικές και ακροδεξιές ομάδες, που έριχναν
συνθήματα όπως «οι 300 στο Γουδή», για να αποπροσανατολίσουν το λαό από
αυτόν που πραγματικά ευθύνεται για τα βάσανά του, που είναι ο
καπιταλισμός και το αστικό σύστημα στο σύνολό του και όχι μια μερίδα του
πολιτικού του προσωπικού. Σαν αποτέλεσμα, το λεγόμενο «κίνημα των
αγανακτισμένων», ξεφούσκωσε, με τους «πάνω» να ελέγχουν χωρίς ιδιαίτερο
κόπο τους «κάτω», παρά τις φιγούρες και τις μεγαλοστομίες του ΣΥΡΙΖΑ και
των άλλων.
Το Μάρτη του 2012, με πρωτοβουλία «ομάδων πολιτών» και δημοτικών αρχών, ξεκίνησε η διάθεση πατάτας από τους παραγωγούς «χωρίς μεσάζοντες», σε χαμηλότερη τιμή από αυτή που πουλούνται στην αγορά. Η πρωτοβουλία προβλήθηκε από τα αστικά ΜΜΕ και όλα τα κόμματα σαν το απαύγασμα της «αυτοοργάνωσης», που ρίχνει τις τιμές των προϊόντων, παρακάπτοντας «κερδοσκόπους και μεσάζοντες». Έγραφε ο ΣΥΡΙΖΑ σε ανακοίνωσή του στις 30/4/2012: «(...) αποτελεί ένα λαμπρό παράδειγμα αυτοοργάνωσης που αναδεικνύει τις τεράστιες δυνατότητες των παραγωγών και των πολιτών για να παρακάμψουν τους κάθε λογής μεσάζοντες και κυκλώματα». Το ΚΚΕ είπε με θάρρος
